Framleiðslustjóri og nýr verkstjóri í frystihúsinu á Seyðisfirði

Það voru tímamót þegar Árdís Sigurðardóttir lét af störfum sem verkstjóri í frystihúsi Síldarvinnslunnar á Seyðisfirði eftir áratuga farsælt starf og í kjölfarið hefur verið ráðinn þangað framleiðslustjóri auk þess sem nýr verkstjóri hefur tekið til starfa. Framleiðslustjórinn er Róbert Ingi Tómasson sjávarútvegsfræðingur en nýi verkstjórinn er Lóa Margrét Pétursdóttir.
 
Tíðindamaður heimasíðunnar átti stutt spjall við þau Róbert og Lóu Margréti á dögunum, en bæði eru spennt fyrir þeim verkefnum sem nýju störfin fela í sér.
 
Róbert Ingi Tómasson. Ljósm. Ómar BogasonRóbert Ingi Tómasson.
Ljósm. Ómar Bogason
Róbert segist hafa komið til starfa á Seyðisfirði í byrjun maímánaðar og segir gaman að takast á við ný og framandi verkefni. „Ég er Akureyringur og var svolítið hræddur við að flytja í minna byggðarlag, en hér hefur allt gengið eins og best verður á kosið. Það hefur verið tekið afskaplega vel á móti mér og það er gaman að mæta í vinnuna hvern einasta dag. Konan mín, Arna Dögg Arnarsdóttir, er í námi og hún mun ekki koma til Seyðisfjarðar fyrr en í haust. Ég er reyndar líka í námi og stefni að því að ljúka mastersprófi í nýsköpun og viðskiptaþróun. Það er afskaplega mikilvægt fyrir mig að njóta leiðsagnar Árdísar Sigurðardóttur, fyrrverandi verkstjóra í frystihúsinu, en hún þekkir allar hliðar starfseminnar í smáatriðum. Hlutverk mitt í starfi er að hafa yfirumsjón með framleiðslustarfseminni og sinna öryggismálum og gæðamálum, en gæðamálin taka einmitt mikinn tíma um þessar mundir. Mín hægri hönd í starfinu er verkstjórinn, en Lóa Margrét Pétursdóttir hefur tekið við því starfi. Það er ekki hægt að hugsa sér betri hægri hönd því Lóa hefur mikla reynslu og gjörþekkir allar aðstæður. Mér fannst það einstakt tækifæri að eiga kost á því að sinna starfi hjá fyrirtæki eins og Síldarvinnslunni. Síldarvinnslan er traust og framsækið fyrirtæki og fyrir sjávarútvegsfræðing er það ómetanlegt að fá að taka þátt í störfum þess,“ segir Róbert Ingi.
 
Lóa Margrét Pétursdóttir. Ljósm. Ómar BogasonLóa Margrét Pétursdóttir.
Ljósm. Ómar Bogason
Lóa Margrét Pétursdóttir er fæddur og uppalinn Seyðfirðingur. Hún hefur starfað í frystihúsinu á Seyðisfirði í 30 ár og starfaði reyndar áður í 14 ár í frystihúsinu Norðursíld á Seyðisfirði. Lóa Margrét hefur því mikla reynslu og segir hún að það sé tilhlökkunarefni að takast á við verkstjórastarfið. „Það er veruleg ábyrgð sem felst í því að taka við verkstjórastarfi af Árdísi Sigurðardóttur, en við höfum unnið lengi saman og ég hef reyndar leyst hana af þegar á hefur þurft að halda. Ég ætti því að vita ágætlega um hvað verkstjórastarfið snýst og kvíði því ekki að takast á við það. Ég held að við Róbert framleiðslustjóri getum unnið vel saman þannig að framtíðin er bara björt. Vinnslan hjá okkur hefur gengið vel að undanförnu og við þurfum að tryggja að svo verði áfram,“ segir Lóa Margrét.
 
 
 

Lætur af störfum eftir 40 ár

Árdís Sigurðardóttir. Ljósm. Ómar BogasonÁrdís Sigurðardóttir. Ljósm. Ómar BogasonÁrdís Sigurðardóttir, verkstjóri í frystihúsi Síldarvinnslunnar á Seyðisfirði, hefur látið af störfum eftir að hafa starfað í frystihúsinu í um 40 ár. Hún kvaddi starfsfélagana um síðustu mánaðamót en er enn til taks fyrir arftakana í húsinu og er jafnvel í daglegu símasambandi við þá. Tíðindamaður heimasíðunnar hitti Árdísi að máli og spjallaði við hana um starfsferilinn. Hún upplýsti að hún hefði byrjað sem almennur starfsmaður í frystihúsinu, síðan gegndi hún lengi starfi gæðastjóra en við verkstjórastarfinu tók hún árið 2004. „Þetta eru orðin 40 ár og ég hef einungis einu sinni gert hlé á mínum störfum í frystihúsinu. Það var barneignarhlé. Síðan var ég lánuð í eina loðnuvertíð til starfa í Norðursíld en þar var fryst loðna á vegum SÚA sem var samstarfsverkefni Skagstrendings og ÚA. Það hefur svo sannarlega gengið á ýmsu í rekstri frystihússins á þessum 40 árum og hefur efnahagsþróun og kvótakerfi komið þar mjög við sögu. Stundum hefur fiskur til vinnslu verið takmarkaður og um alllangt skeið var einungis unnið þrjá daga vikunnar í húsinu. Þá hefur gengisþróunin valdið óöryggi og erfiðleikum – krónan sveiflaðist lengi eins og kólfur í klukku. Ég hef haft fjölmarga yfirmenn á þessum 40 árum og segja má að saga frystihússins á þessum langa tíma hafi verið afar skrautleg. Það hafa alls sjö fyrirtæki rekið húsið á mínum starfstíma, þannig að ég hef lifað af sjö kennitölur í rekstri þess. Þegar ég byrjaði rak Fiskvinnslan hf. húsið, síðan var það Dvergasteinn hf., þá kom Skagstrendingur hf., næst var það Útgerðarfélag Akureyringa, og þá var röðin komin að Brimbergi ehf., Gullbergi hf. og loks er það Síldarvinnslan hf. frá árinu 2014. Eftir að Síldarvinnslan tók við rekstrinum hefur ýmislegt breyst, meðal annars er nægur fiskur og unnið alla virka daga. Þrátt fyrir að mikið hafi gengið á hvað varðar rekstur frystihússins á mínum starfstíma þá hef ég einungis tvisvar sinnum fengið uppsagnarbréf. Í annað skiptið kom ekki til atvinnumissis en í hitt skiptið missti ég vinnuna um skamma hríð,“ segir Árdís.
 
Þegar Árdís er spurð hvort miklar breytingar hafi átt sér stað í starfsemi frystihússins á hennar starfstíma segir hún: „Já, það hafa átt sér stað miklar breytingar hvað varðar vinnslubúnað, en mesta breytingin tengist starfsfólkinu. Þegar ég var að byrja þekktist vart að starfsmaður væri af útlendu bergi brotinn. Síðan fóru að koma stúlkur frá Nýja-Sjálandi og á undanförnum árum hefur uppistaða vinnuaflsins verið erlent fólk. Það starfa um 35 manns hér í frystihúsinu og ég held að 20% kvennanna séu íslenskar og kannski 30% karlanna. Ég man að eitt sinn starfaði hér fólk af níu þjóðernum þannig að móðurmál starfsmannanna voru níu talsins. Erlenda starfsfólkið er yfirleitt duglegt og gott en ólíkur menningarlegur bakgrunnur getur haft áhrif á starfsandann og jafnvel valdið ýmsum erfiðleikum. Hinn mikli fjöldi erlendra starfsmanna gerir starf verkstjórans erfiðara og fyrirhafnarmeira á marga lund.“
 
Þegar Árdís er spurð hvað hún hyggist taka sér fyrir hendur í framtíðinni segir hún að sú spurning sé næsta verkefni hjá sér og eiginmanninum. „Við þurfum að finna út úr því saman. Maðurinn minn, Stefán Pétur Jónsson, var einnig að láta af störfum í fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar hér á Seyðisfirði, þannig að nú höfum við allan heimsins tíma fyrir okkur sjálf. Þetta verða mikil viðbrigði. Ég hef yfirleitt unnið í níu tíma á dag síðustu árin og það er sérkennilegt að eiga ekki vinnudag fyrir höndum, en ég hef engar áhyggjur því við munum finna okkur eitthvað skemmtilegt að gera. Það er alveg öruggt,“ segir Árdís að lokum.
 

Aðalfundur Síldarvinnslunnar hf.

 

SVN logo transparant

 

Aðalfundur Síldarvinnslunnar hf. verður haldinn miðvikudaginn 24. júní  2020 í Safnahúsinu, Neskaupstað, kl 14:00.

 

Dagskrá:

  1. Skýrsla stjórnar
  2. Endurskoðaðir reikningar lagðir fram til staðfestingar
  3. Tekin ákvörðun um greiðslu arðs
  4. Tillaga stjórnar um starfskjarastefnu
  5. Ákveðin þóknun til stjórnar félagsins
  6. Kosin stjórn félagsins
  7. Kosnir endurskoðendur
  8. Önnur mál, löglega fram borin

    Stjórn Síldarvinnslunnar hf.

Skipin halda til veiða eftir sjómannadag

Norðfjarðarhöfn var full af skipum yfir sjómannadagshelgina. Ljósm: Smári GeirssonNorðfjarðarhöfn var full af skipum yfir sjómannadagshelgina. Ljósm. Smári GeirssonÍsfiskogarar Síldarvinnslunnar og Bergs-Hugins héldu til veiða í gær að aflokinni sjómannadagshelgi. Gullver NS sigldi frá Seyðisfirði síðdegis í gær og Vestmannaeyjarskipin, Bergey VE og Vestmannaey VE, losuðu festar strax eftir hádegi í gær. Gert er ráð fyrir að Vestmannaeyjaskipin landi  nk. fimmtudag.
 
Frystitogarinn Blængur NK hélt til Barentshafsveiða í gær en ráðgert er að veiðiferðin taki 40 daga.
 
Uppsjávarskipin Börkur NK og Bjarni Ólafsson AK liggja enn í Norðfjarðarhöfn ásamt grænlenska skipinu Polar Amaroq en ráðgert er að Börkur og Bjarni Ólafsson haldi til kolmunnaveiða í færeyskri lögsögu í kvöld. Beitir NK er í slipp á Akureyri.
 
Bergey VE heldur til veiða í gær. Vestmannaey VE sigldi strax í kjölfarið. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonBergey VE heldur til veiða í gær. Vestmannaey VE sigldi strax í kjölfarið. Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
 

Makrílvertíð framundan

Gert er ráð fyrir að makrílvertíð hjá Síldarvinnslunni hefjist 1. júlí. Makrílvertíðin skiptir fyrirtækið miklu máli og mikilvægi makrílsins hefur aukist eftir að loðnan hætti að veiðast, en nú hafa loðnuveiðar brugðist í tvö ár í röð. Hjá fyrirtækinu er unnið af kappi við að undirbúa vertíðina og um þessar mundir er verið að koma upp nýjum búnaði í fiskiðjuverinu í Neskaupstað sem mun gera Síldarvinnsluna enn frekar en áður hæfa til að skapa mikil verðmæti úr hráefninu.
                                                          
Fyrst vart við makríl 2006
 
Beitir NK að dæla makríl. Ljósm. Heimir Svanur HaraldssonBeitir NK að dæla makríl. Ljósm. Heimir Svanur HaraldssonÞað var árið 2006 sem makríll fór að veiðast sem meðafli í síldveiðum í flotvörpu austur af landinu og veiddust þá um 4.000 tonn. Árið eftir hófust beinar makrílveiðar og bárust þá 37.000 tonn á land. Fyrir lá að makríll hafði gengið í íslenska lögsögu í verulegum mæli og töldu menn mikilvægt að nýta þessa nýju auðlind og sýna með skýrum hætti að göngumynstur makrílsins væri að taka breytingum. Frá árinu 2008 til 2011 jókst makrílaflinn við Ísland úr 113.000 tonnum í 159.000 tonn og við blasti sú staðreynd að ný fisktegund var farin að skipta verulegu máli fyrir mörg sjávarútvegsfyrirtæki og þjóðarbúið allt. Á árinu 2012 fiskuðu íslensk skip rúmlega 149.000 tonn af makríl og árið 2013 ákváðu íslensk stjórnvöld makrílkvóta sem nam 120.000 tonnum en veitt var með sóknarmarksfyrirkomulagi.
 
Helstu veiðisvæði makrílflotans á Íslandsmiðum framan af voru á austur- og suðausturmiðum en síðan jókst aflinn á vesturmiðum árið 2010 og frá þeim tíma hefur makrílveiðin verið stunduð á öllum þessum miðum. Forsendan fyrir því að makríll hóf að ganga á Íslandsmið í ríkum mæli var hlýnun sjávar og með áframhaldandi hlýnun bendir flest til þess að hann sé kominn til að vera. Eins getur skýringin á makrílgöngunum verið minnkandi fæðuframboð á hefðbundnum ætisslóðum. Makríllinn gengur inn í lögsöguna á sumrin og er þar fram á haust og veiðar hafa einkum farið fram á tímabilinu júní-september.
     
Makríllinn hefur áður sýnt sig tímabundið
 
Þegar vart varð við makríl á Íslandsmiðum árið 2006 hafði hann ekki sýnt sig þar um áratuga skeið, en heimildir segja að hann hafi á hlýskeiðum fyrri ára gengið upp að Íslandsströndum í nokkrum mæli. Á síðasta áratug 19. aldar varð vart við makríl út af Vestur- og Norðurlandi og sumurin 1904 , 1906 og 1908 greina heimildir einnig frá makrílgöngum við landið. Eftir að hlýna tók í sjónum við landið árið 1926 gerði makríll sig heimakominn og árið 1928 veiddist makríll fyrir norðan land og austur af landinu árið 1930. Við Suðurnes veiddist makríll árið 1934 og árið 1938 í Miðnessjó og í Skerjafirði. Á lýðveldisárinu 1944 varð vart við verulega makrílgengd út af Vestfjörðum og Norðurlandi.
 
Á fyrri árum var makríll ekki veiddur með skipulögðum hætti heldur fékkst hann sem meðafli í síldarnætur og -net. Þegar hlýindaskeiðinu í hafinu, sem hófst árið 1926, lauk upp úr 1960 hættu makrílfréttir að berast. Hitinn í sjónum hélst tiltölulega lár fram undir árið 2000 að undanskildu stuttu hlýindaskeiði um 1970 en þá veiddu íslensk skip makríl í sáralitlum mæli. Rétt er að geta þess að á árunum 1967-1976 veiddu íslenskir síldarbátar makríl í Norðursjó og var þá nokkrum makrílförmum landað í Neskaupstað. Sumarið 1998 landaði einnig togarinn Sjóli frá Hafnarfirði nokkru magni af makríl í Neskaupstað og voru þá fyrst gerðar tilraunir til að frysta aflann en fram að því hafði makríllinn verið unninn í fiskimjölsverksmiðjunni.
                                                     
Makríllinn kom mönnum á óvart
 
Á Íslandsmiðum hefur makríll verið veiddur í flotvörpu en Börkur NK gerði tilraun til veiða í nót í september 2017. Á myndinni er Börkur með 540 tonna kast á síðunni. Ljósm. Hálfdan HálfdanarsonÁ Íslandsmiðum hefur makríll verið veiddur í flotvörpu en Börkur NK gerði tilraun til veiða í nót í september 2017. Á myndinni er Börkur með 540 tonna kast á síðunni.
Ljósm. Hálfdan Hálfdanarson
Þegar makríll hóf að veiðast við landið árið 2006 voru fyrirtækin óviðbúin að taka á móti honum og nýta hann nema þá til mjöl- og lýsisvinnslu. Sumarið 2008 hófu íslensk vinnsluskip að frysta makríl um borð en sumarið eftir hóf Síldarvinnslan tilraunir til að frysta makríl í fiskiðjuverinu í Neskaupstað. Þá hafði verið gefið út kvótaþak varðandi makrílveiðarnar en annars héldu þær áfram með sóknarmarksfyrirkomulagi. Fyrirtækið reyndist að mörgu leyti vanbúið til að frysta makrílinn, til dæmis má nefna að frystitækin hentuðu engan veginn til að frysta stærsta makrílinn.
 
Árið 2010 átti sér stað grundvallarbreyting hvað varðaði veiðar og vinnslu á makríl. Þá var gefinn út kvóti á hvert skip og eðlilega var þá lögð áhersla á að gera sem mest verðmæti úr þeim afla sem komið var með að landi. Afleiðing þessa var að áhersla á veiðar til manneldisvinnslu stórjókst og farið var fyrir alvöru að hyggja að fjárfestingum sem tengdust bæði skipum og vinnslubúnaði. Nauðsynlegt var að uppfæra vinnslurnar og fjárfesta í dýrum búnaði og eins þurfti að gera miklar  umbætur á skipum til að tryggja sem besta meðferð á aflanum. Þrátt fyrir að fyrirtæki hefðu sérhæft sig í vinnslu á uppsjávarfiski, bæði síld og loðnu, þá þurfti að ráðast í miklar viðbótarfjárfestingar svo unnt yrði að vinna makrílinn. Lauslega áætlað eru fjárfestingar Síldarvinnslunnar í skipum og vinnslum eftir tilkomu makrílsins um 10 milljarðar króna, en nývirði skipanna og vinnslunnar nemur um 30 milljörðum. Fyrir utan veiðar og vinnslu þurfti að leggja af mörkum mikla vinnu á sviði markaðsmála því koma þurfti framleiðslunni í verð og fá sem mest fyrir vöruna.
 
Frá árinu 2011 hefur nánast allur makríll sem Síldarvinnslan hefur tekið á móti farið til manneldisvinnslu.
 

Frá árinu 2011 hefur allur makríll farið til manneldisvinnsluFrá árinu 2011 hefur allur makríll farið til manneldisvinnsluFyrir fyrirtæki eins og Síldarvinnsluna hefur makríllinn haft gríðarleg áhrif. Rekstur uppsjávarskipa og fiskiðjuvers er mun tryggari eftir að makrílveiðar hófust og unnt er að starfrækja fiskiðjuverið með fullum afköstum yfir sumartímann. Fyrir starfsfólkið skiptir það miklu máli og reyndar fyrir samfélagið allt. Þá hafa vinnsluskip landað miklum makríl í Neskaupstað og er makríltíminn orðinn einn helsti annatími ársins í Norðfjarðarhöfn. 

 
Nú nálgast makrílvertíð ársins og eins og venjulega vakna ýmsar spurningar: Hvar kemur hann inn í lögsöguna ? Kemur hann í miklu magni ? Hvað mun hann staldra lengi við ?
 
 

Gísli er hættur

Gísli Runólfsson í brúnni á Bjarna Ólafssyni AK að loknum síðasta túrnum. Ljósm. Smári GeirssonGísli Runólfsson í brúnni á Bjarna Ólafssyni AK að loknum síðasta túrnum. Ljósm. Smári GeirssonMiðvikudaginn 3. júní sl. kom Bjarni Ólafsson AK með fullfermi af kolmunna til Neskaupstaðar. Aflann fékk skipið í færeyskri lögsögu. Það heyrir varla til mikilla tíðinda að Bjarni Ólafsson komi að landi með góðan afla, en það sem er sögulegt við þessa veiðiferð er sú staðreynd að hún var sú síðasta hjá Gísla Runólfssyni skipstjóra. Gísli hefur verið skipstjóri í rúmlega 41 ár og það eru því sannkölluð tímamót þegar hann lætur af störfum og fer í land. Strax og skipið lagðist að bryggju brá tíðindamaður heimasíðunnar sér um borð og átti eftirfarandi viðtal við Gísla.
 
Er það satt að þú sért að hætta, Gísli ?
 
Já, það er alveg hreina satt. Ég er búinn að vera skipstjóri í meira en 40 ár og mér finnst komið gott. Ég hóf sjómannsferilinn reyndar árið 1975 sem háseti, en lauk síðan stýrimannanámi árið 1978. Þegar ég kláraði skólann fór ég beint austur á Norðfjörð um borð í Bjarna Ólafsson og varð stýrimaður hjá föður mínum Runólfi Hallfreðssyni. Stýrimannsferillinn varð ekki langur því faðir minn veiktist árið 1979 og þá tók ég við sem skipstjóri. Ég hef verið í skipstjórastarfinu síðan.
 
Ég hef aldrei verið skipstjóri á skipi sem ekki heitir Bjarni Ólafsson og ég hef aldrei verið skipstjóri á skipi sem ekki er gult að lit. Skipin sem ég hef stýrt í gegnum tíðina eru þrjú, en Runólfur Hallfreðsson ehf. festi kaup á núverandi Bjarna Ólafssyni árið 2015.
 
Ég vil taka það fram að ég er ekki að hætta sem skipstjóri vegna þess að ég sé orðinn háaldraður. Ég verð 62 ára á þessu ári og er bara nokkuð sprækur.
 
Síðasti túrinn hans Gísla. Bjarni Ólafsson AK siglir inn Norðfjörð með fullfermi af kolmunna. Ljósm. Smári GeirssonSíðasti túrinn hans Gísla. Bjarni Ólafsson AK siglir inn Norðfjörð með fullfermi af kolmunna. Ljósm. Smári GeirssonHeldurðu að þú eigir ekki eftir að sjá eftir ýmsu þegar þú ert hættur ?
 
Jú, blessaður vertu. Ég finn fyrir ákveðnu tómarúmi nú þegar. Það er skrítin tilfinning að segja skilið við lífsstarfið, en þetta er ákvörðun sem verður ekki breytt – ég er steinhættur. Ég er búinn að velta fyrir mér starfslokum í ein tvö ár og niðurstaða er fengin. Það er ljóst að ég á mikið eftir að hugsa til þeirra sem eru á sjónum á komandi tímum og ég á eftir að fylgjast vel með aflabrögðum. Ég veit að skipið verður í góðum höndum, en bróðir minn, Runólfur Runólfsson, hefur lengi verið skipstjóri á móti mér og hann verður áfram. Þá eru menn um borð sem gætu auðveldlega tekið við af mér. Það er hins vegar alveg ljóst að ég ræð ekki eftirmanni mínum. 
 
Hvað hefur einkum  einkennt þinn skipstjóraferil ?
 
Það sem upp úr stendur er að ég hef verið heppinn. Ég hef aldrei orðið fyrir stóráföllum á ferlinum. Auðvitað hefur ýmislegt komið upp á, en almennt hefur allt gengið þokkalega vel. Ég hef ávallt komist að landi, aflað sæmilega og reyndar alltaf klárað þá kvóta sem hafa verið til ráðstöfunar. Ég hef líka notið þess alla tíð að hafa frábæra áhöfn.
 
Hvað hefur helst breyst á þínum ferli sem skipstjóri ? 
 
Það hafa orðið gríðarlegar breytingar. Það sem ég vil helst nefna eru breytingar á skipum og veiðarfærum. Skipin er bæði stærri og öflugri en áður auk þess sem þau eru miklu betur tækjum búin. Veiðarfærin eru einnig miklu stærri, en þrátt fyrir það er auðveldara að vinna með þau að öllu leyti. Þetta hvoru tveggja þýðir aukin afköst og breytingar á störfum um borð. Þessi þróun hefur leitt til mikillar fækkunar í áhöfnum skipanna. Lengi vel voru 15 menn í áhöfnum uppsjávarskipa en núna eru yfirleitt 8 í áhöfn.
 
Það sem hefur einnig breyst er að áherslan er ekki lengur á magn þess sem veitt er heldur verðmæti. Í dag veiða uppsjávarskipin fyrst og fremst til manneldisvinnslu og þau eru útbúin til að koma með kældan afla að landi. Eina tegundin sem almennt er ekki unnin til manneldis er kolmunninn.
 
Hjá okkur á Bjarna Ólafssyni varð líka mikil breyting þegar Síldarvinnslan keypti meirihlutann í Runólfi Hallfreðssyni ehf. árið 2016. Þá varð mögulegt að gera skipið út af miklu meiri krafti en áður því meiri kvóti var til staðar og það skiptir öllu máli að geta nýtt skipið vel. Það var mikið happ fyrir okkur að tengjast Síldarvinnslunni enda er hún traust og gott fyrirtæki sem er vel stjórnað.
Gísli leggur að bryggju í síðasta sinn. Ljósm. Smári Geirsson.Gísli leggur að bryggju í síðasta sinn. Ljósm. Smári Geirsson 
Nú þegar þú ert hættur, hvað ætlar þú að taka þér fyrir hendur ?   
 
Til að byrja með ætla ég ekki að gera nokkurn skapaðan hlut. Síðan ætla ég að njóta mín og leggja stund á hestamennsku og laxveiðar og fleira skemmtilegt. Annars vorum við hjónin að festa kaup á stórum hluta í fyrirtækinu Norðanfiski á Akranesi og það verður spennandi að taka einhvern þátt í uppbyggingu þess. Norðanfiskur var áður í eigu Brims og framleiðir fiskrétti í neytendapakkningum og einnig fyrir stóreldhús. Það verður fínt verkefni að þróa þetta fyrirtæki áfram í samvinnu við gott fólk.
 
Hvað er þér efst í huga á þessari stundu ?
 
Efst í huga mínum núna er þakklæti til allra sem ég hef unnið með í gegnum tíðina. Ég hef kynnst mörgum á ferlinum og á frábærar minningar sem munu ylja mér í framtíðinni.
 

Besti grálúðutúr Blængs hingað til

Landað úr Blængi NK í gær. Ljósm. Smári GeirssonLandað úr Blængi NK í gær. Ljósm. Smári GeirssonFrystitogarinn Blængur NK kom til Neskaupstaðar í gær með fullar lestar. Aflinn í veiðiferðinni var 570 tonn upp úr sjó að verðmæti á milli 280 og 290 milljónir króna. Uppistaða aflans var grálúða en síðan var nokkuð af ufsa og djúpkarfa. Skipstjóri í veiðiferðinni var Bjarni Ólafur Hjálmarsson og segir hann að túrinn hafi tekið 35 daga. „Við vorum að veiðum á Hampiðjutorginu og í Víkurálnum allan túrinn. Grálúðan fékkst á Hampiðjutorginu en það er við miðlínuna á milli Íslands og Grænlands. Þarna er veitt á miklu dýpi eða frá 350 til 600 föðmum. Það er hvergi veitt á meira dýpi hér við land. Þetta er besti grálúðutúr Blængs frá upphafi og má segja að túrinn hafi gengið vel allan tímann. Við vorum heppnir með veður en ekki er óalgengt að veður séu slæm á Hampiðjutorginu,“ segir Bjarni Ólafur.
 
Blængur mun halda til veiða á ný næstkomandi mánudag og þá verður stefnan sett á Barentshafið. Gert er ráð fyrir 40 daga túr í Rússasjónum.

Misjöfn veiði á kolmunnamiðunum

Beitir NK er á leið í slipp. Ljósm. Smári GeirssonBeitir NK er á leið í slipp. Ljósm. Smári GeirssonKolmunnaveiðin í færeysku lögsögunni hefur verið misjöfn síðustu daga. Í fyrradag var aflinn heldur lélegur en mun betri í gær. Börkur NK fékk til dæmis 260 tonn í gær og Bjarni Ólafsson AK fékk 300 tonn og fyllti. Bjarni Ólafsson er væntanlegur til Neskaupstaðar síðdegis í dag. 
 
Beitir NK landaði 2.300 tonnum af kolmunna í Neskaupstað um síðustu helgi og er nú verið að undirbúa skipið fyrir slipptöku á Akureyri. Þar verður Beitir botnskoðaður og málaður ásamt því að ljósvélin verður tekin upp. Gert er ráð fyrir að Beitir verði á Akureyri í um það bil mánuð, en skipið mun síðan halda til makrílveiða.
 
 

Togararnir að fiska vel

Vestmannaey VE að toga í Lónsbugtinni í gær. Ljósm. Rúnar L. GunnarssonVestmannaey VE að toga í Lónsbugtinni í gær.
Ljósm. Rúnar L. Gunnarsson
Ísfisktogararnir Gullver NS, Vestmannaey VE og Bergey VE hafa verið að fiska vel að undanförnu. Skipin hafa lagt verulega áherslu á ýsuveiði og hafa þau fyrst og fremst veitt í Lónsbugtinni. Gullver NS landaði á Seyðisfirði sl. mánudag og var afli skipsins 107 tonn, mest ýsa. Bergey VE er að landa í Vestmannaeyjum og Vestmannaey VE er á leið þangað til löndunar, en Vestmannaey landaði fullfermi í Neskaupstað sl. mánudag. Heimasíðan sló á þráðinn til Birgis Þórs Sverrissonar, skipstjóra á Vestmannaey og spurði út í aflabrögðin. „Það verður ekki annað sagt en að aflabrögð hafi verið góð að undanförnu. Við erum nú á leiðinni til Eyja með góðan ýsuafla sem fékkst í Lónsbugtinni. Við stoppuðum einungis í sólarhring á miðunum þannig að það er ekki hægt að kvarta,“ segir Birgir Þór.

 

 

Samgöngusamningur

SVN logo2Eins og á síðasta ári getur starfsfólk Síldarvinnslunnar gert svonefndan samgöngusamning við fyrirtækið. Mun slíkur samningur gilda frá 1. júní til 31. október. Samgöngusamningurinn felur í sér að viðkomandi starfsmaður fer hjólandi eða gangandi í vinnuna a.m.k. þrjá daga í viku og að auki fær hann 5.000 kr. í samgöngustyrk og er sá styrkur skattfrjáls.
 
Hákon Ernuson, starfsmannastjóri Síldarvinnslunnar, segir samning af þessu tagi fela í sér ávinning bæði fyrir viðkomandi starfsmenn og fyrirtækið. Starfsmennirnir munu bæta heilsuna með aukinni hreyfingu auk þess sem þeir munu spara fyrir heimilin og stuðla að bættu umhverfi. Fyrirtækið mun njóta þess að starfsmennirnir verða heilbrigðari auk þess sem umferð mun minnka og minni þörf verður fyrir bílastæði við starfsstöðvarnar.
 
Starfsmenn sem vilja gera samgöngusamning við fyrirtækið geta snúið sér til starfsmannastjóra eða stjórnenda á viðkomandi vinnustað. Því miður gefst sjómönnum ekki kostur á samgöngusamningi vegna eðlis starfa þeirra, en þeir eru hins vegar hvattir til að hreyfa sig og bæta heilsuna eins og frekast er kostur.

Skárra í kolmunnanum

Bjarni Ólafsson AK kemur með fullfermi af kolmunna til Seyðisfjarðar. Ljósm. Ómar BogasonBjarni Ólafsson AK kemur með fullfermi af kolmunna til Seyðisfjarðar. Ljósm. Ómar BogasonHeldur skárri kolmunnaveiði var í gær en verið hefur síðustu daga. Heimasíðan leitaði frétta hjá Gísla Runólfssyni, skipstjóra á Bjarna Ólafssyni AK. „Jú, það var heldur skárri veiði í gær en að undanförnu, en þetta er samt sem áður ekkert til að hrópa húrra yfir. Við fengum 230 tonn í gær eftir að hafa togað í 17 tíma og mér skilst að það sé með því mesta sem skipin fengu. Þetta er búið að vera ansi dapurt en þetta er svona þegar komið er fram á þennan tíma. Veiðarnar eru að fjara út. Núna er allur flotinn, eitthvað í kringum 20 skip, á einum smáum bletti hérna norðaustur af Færeyjum. Það sést eitthvað hérna og það eru allir að skakast í því. Við erum komnir með eitthvað í kringum 1000 tonn í bátinn og erum búnir að vera lengi að fá þetta. Við lönduðum síðast fyrir rúmri viku. Við erum búnir að lenda í töluverðu basli með veiðarfærin og það tekur alltaf tíma að eiga við slíkt. Staðreyndin er sú að það er búið að vera helvítis bras á okkur,“ segir Gísli.

Ýmislegt fylgir skipum þegar þau eru seld

Ónotuð aðalvél fylgir Sturlu GK til Grindavíkur. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonÓnotuð aðalvél fylgir Sturlu GK til Grindavíkur.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
Skip Bergs-Hugins, Bergey VE og Smáey VE (áður Vestmannaey VE), hafa nýlega verið seld og þau leyst af hólmi af nýjum skipum. Bergey fékk nafnið Runólfur og var seld til Guðmundar Runólfssonar hf. í Grundarfirði, en Smáey fékk nafnið Sturla og var seld til Þorbjarnar hf. í Grindavík. Bæði þessi skip voru smíðuð í Póllandi árið 2007.
 
Ýmislegt fylgir skipum þegar þau eru seld og eru það helst „manualar“ og varahlutir af ýmsum toga. Það er þó mismunandi mikið sem fylgir skipunum og fyrir liggur að óvenju mikið fylgir Sturlu. Um þessar mundir er verið að pakka niður öllum fylgihlutunum með Sturlu og senda þá til Grindavíkur. Guðmundur Alfreðsson, útgerðarstjóri Bergs-Hugins, er önnum kafinn við það verk og hafði heimasíðan samband við hann. „Nú er lokið við að taka saman allt sem fylgir Sturlu til Grindavíkur og það er sannast sagna ekkert smáræði. Stærsti hluturinn er heil ónotuð aðalvél í skipið sem samið var um að fylgdi því. Það er óneitanlega óvenjulegt að aðalvél fylgi skipi þegar það er selt og kannski er það einsdæmi. Að auki fá Grindvíkingarnir mikið af varahlutum í vélbúnað ásamt miklum bunka af „manuölum“. Runólfi fylgdi einnig mikill búnaður eins og til dæmis skrúfublöð og tveir afgasblásarar. Staðreyndin er sú að við hjá Bergi-Hugin lögðum áherslu á að eiga alla varahluti svo skipin tefðust sem minnst frá veiðum ef eitthvað bilaði og því er svona mikið til sem nýir eigendur skipanna njóta góðs af,“ segir Guðmundur.
 
Margvíslegur búnaður og varahlutir fóru bæði til Grindavíkur og Grundarfjarðar. Ljós,. Guðmundur AlfreðssonMargvíslegur búnaður og varahlutir fóru bæði til Grindavíkur og Grundarfjarðar.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
         Mikill bunki af „manuölum“ fylgir skipunum.  Ljósm. Guðmundur Alfreðsson.Mikill bunki af „manuölum“ fylgir skipunum.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson.
 

Arfaslakt í kolmunnanum

Kaldaskítur og jafnvel bræla hefur verið á kolmunnamiðunum síðustu daga. Myndin er af Beiti NK.  Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonKaldaskítur og jafnvel bræla hefur verið á kolmunnamiðunum síðustu daga. Myndin er af Beiti NK. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonKolmunnaveiðin við Færeyjar er orðin arfaslök. Skipin eru gjarnan að melda 100-200 tonn á sólarhring og það hefur smádregið úr veiðinni að undanförnu. Nú er kolmunnaflotinn austur af Færeyjum nálægt miðlínunni á milli Færeyja og Hjaltlandseyja. Síldarvinnsluskipin, Beitir NK, Börkur NK og Bjarni Ólafsson AK, eru þar öll og toga á sama svæði, nánast í halarófu. Það er lengi dregið við þessar aðstæður, eða í um 20 tíma. Síðan tekur 2-3 tíma að hífa, dæla og kasta á ný þannig að það er einungis tekið eitt hol á sólarhring. Að sögn Sigurðar Valgeirs Jóhannessonar, stýrimanns á Beiti, hefur verið kaldaskítur og jafnvel bræla á miðunum síðustu daga.
 
Undanfarin ár hefur dregið úr kolmunnaveiðinni þegar líður á maímánuð rétt eins og nú er að gerast. Síldarvinnsluskipin eiga eftir að veiða um 30.000 tonn en um líkt leyti í fyrra áttu þau eftir að veiða um 20.000 tonn. Helsta ástæðan fyrir minni veiði í ár en í fyrra er óhagstætt veður á miðunum vestur af Írlandi í febrúar og mars sl. 
 
Von er á Hákoni EA til Neskaupstaðar í fyrramálið með 1.700 tonn af kolmunna.
 

Í skítabrælu í Hvalbakshallinu

Gullver NS. Ljósm. Þorgeir BaldurssonGullver NS. Ljósm. Þorgeir BaldurssonÍsfisktogarinn Gullver NS landaði á Seyðisfirði í gær og hélt til veiða strax að löndun lokinni. Heimasíðan ræddi við Þórhall Jónsson skipstjóra í hádeginu í dag. „Það er ekkert sérstaklega gott af okkur að frétta. Við erum nú í skítabrælu í Hvalbakshallinu með trollið inni á dekki. Við náðum bara tveimur holum áður en veðrið skall á. Það hafa verið hérna einir 20-30 metrar og haugasjór þannig að það er ekki mögulegt að veiða, en það á víst að lægja þegar líður á daginn. Við lönduðum í gær einum 112 tonnum af blönduðum afla, en mest var af ýsu og þorski. Túrinn gekk afar vel, við byrjuðum í Lónsbugtunni, vorum síðan ofarlega í Berufjarðarál og enduðum í Lónsdýpinu. Túrinn tók bara fjóra sólarhringa. Að lokinni löndun var strax haldið til veiða á ný og er ráðgert að við komum til löndunar á fimmtudag eða föstudag. Áhrifa kórónuveirufaraldursins virðist gæta minna en áður og því eru engin rólegheit lengur,“ segir Þórhallur.

Nýr vigtunarbúnaður í fiskiðjuverinu í Neskaupstað

Nýji vigtunarbúnaðurinn ásamt skiljubúnaði fyrir sjó. Færibandið fremst á myndinni er til að taka prufur svo unnt sé að sjá aflasamsetningu. Ljósm. Smári GeirssonNýji vigtunarbúnaðurinn ásamt skiljubúnaði fyrir sjó. Færibandið fremst á myndinni er til að taka prufur svo unnt sé að sjá aflasamsetningu. Ljósm. Smári GeirssonNú er unnið að uppsetningu nýs vigtunarbúnaðar í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað. Nýi búnaðurinn vigtar afla uppsjávarskipanna strax og hann kemur á land, áður en hann fer inn á flokkara. Aðferðafræðin við vigtunina er sambærileg því sem tíðkast víða erlendis, til dæmis í Noregi, Danmörku og Færeyjum. Búnaðurinn er framleiddur af Marel og danska fyrirtækinu Hillerslev en hér er um að ræða fjárfestingu upp á um 100 milljónir króna. Uppsetning búnaðarins er langt komin en hann verður tilbúinn til notkunar þegar makrílvertíð hefst um mánaðamótin júní-júlí. 
 
Jón Már Jónsson, yfirmaður landvinnslu hjá Síldarvinnslunni, segir að hér sé um allmikinn búnað að ræða.  „Með tilkomu þessa nýja vigtunarbúnaður verður fiskiðjuverið eina uppsjávarvinnslan á landinu sem vigtar allan afla áður en vinnsluferill hefst, en flestar vinnslur byggja á afurðavigtun. Búnaðurinn er mjög vandaður og höfum við fulla trú á að hann muni virka vel. Með tilkomu þessa nýja búnaðar er unnt að dæla fisknum í land með meiri sjó en ella og það minnkar álagið á fiskinum í dælingunni og fer því betur með hann. Búnaðurinn mun því leiða af sér aukin framleiðslugæði,“ segir Jón Már.
 
 

Hægagangur hjá ísfisktogurunum

Gott hol komið inn á dekk á Vestmanney VE. Ljósm. Egill Guðni GuðnasonGott hol komið inn á dekk á Vestmanney VE.
Ljósm. Egill Guðni Guðnason
Rétt eins og að undanförnu er hægagangur á útgerð ísfisktogaranna Gullvers NS, Vestmannaeyjar VE og Bergeyjar VE vegna kórónuveirufaraldursins. Gullver landaði 105 tonnum af blönduðum afla á Seyðisfirði sl. mánudag og hélt ekki til veiða á ný fyrr en á miðvikudagskvöld. Bæði Bergey VE og Vestmannaey VE lönduðu fullfermi í Vestmannaeyjum sl. mánudag. Bergey hélt strax til veiða á ný og landaði rúmlega 50 tonnum sl. miðvikudag en Vestmannaey hélt kyrru fyrir í landi. Gert er ráð fyrir að bæði skipin haldi síðan til veiða annað kvöld.
 
Arnar Richardsson rekstrarstjóri Bergs-Hugins, sem gerir út Vestmannaey og Bergey, segist vonast til þess að nú fari að lifna yfir fisksölu erlendis og þá verði hægt að sækja meira og nýta skipin með eðlilegum hætti. 
 
 

Sturla GK, áður Vestmannaey VE, yfirgefur Eyjar

Sturla GK siglir frá Eyjum í gær. Ljósm. Guðmundur Alfreðsson.Sturla GK siglir frá Eyjum í gær.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson.
 
Í gærmorgun sigldi Sturla GK frá Vestmannaeyjum, en skipið hét áður Vestmannaey VE og undir lokin Smáey VE og hafði verið í Eyjaflotanum í eigu Bergs-Hugins frá árinu 2007. Þetta farsæla skip er nú í eigu Þorbjarnar hf. í Grindavík en ný Vestmannaey er gerð út af Bergi-Hugin. 
 
Það voru ýmisr sem komu niður á bryggju til að kveðja skipið og það var Magnús Kristinsson, fyrrverandi aðaleigandi og framkvæmdastjóri Bergs-Hugins, sem leysti landfestarnar. Síðan stóðu menn og fylgdust með skipinu sigla út úr höfninni og í gegnum huga margra hafa eflaust liðið ljúfar minningar sem tengjast því.
 
Skipið var smíðað í Póllandi fyrir Berg-Hugin og reyndist vel frá upphafi. Það hefur ávallt aflað vel og farið vel með mannskap. Sama er að segja um systurskipið, sem bar nafnið Bergey VE, en var selt til Grundarfjarðar á síðasta ári og heitir nú Runólfur SH. Bergey var einnig leyst af hólmi af nýju og glæsilegu skipi. Runólfur sigldi frá Eyjum hinn 30. september sl. og þá leysti Magnús Kristinsson einnig landfestarnar
 
Magnús Kristinsson segist sakna þessara góðu skipa sem hafi þjónað Eyjamönnum vel. „Þessi skip hafa reynst gífurlega vel og þau voru sannkallaður happafengur. Smíði þeirra tókst með ágætum og útgerð þeirra var alla tíð farsæl á meðan þau voru í eigu Bergs-Hugins. Ég hef fulla trú á því að skipin eigi eftir að reynast nýjum eigendum vel og ég vil bara óska nýju eigendunum til hamingju með þau. Þeir verða ekki sviknir af þessum skipum, um það er ég sannfærður,“ segir Magnús.
Magnús Kristinsson leysir landfestar Sturlu GK í gær þegar skipið kvaddi Eyjarnar. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonMagnús Kristinsson leysir landfestar Sturlu GK í gær þegar skipið kvaddi Eyjarnar. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonMagnús Kristinsson leysti einnig landfestar Runólfs SH þegar skipið kvaddi Eyjarnar 30. september sl.Magnús Kristinsson leysti einnig landfestar Runólfs SH þegar skipið kvaddi Eyjarnar 30. september sl.   
 

Covid-19 og sjómannadagshátíðarhöld

Oft hefur fjöldi Norðfirðinga notið hópsiglingar á sjómannadegi. Engin hópsigling verður í ár. Ljósm. Guðmundur SveinssonOft hefur fjöldi Norðfirðinga notið hópsiglingar á sjómannadegi. Engin hópsigling verður í ár.
Ljósm. Guðmundur Sveinsson
Covid-19 heimsfaraldurinn hefur víða áhrif og þar á meðal á sjómannadagshátíðarhöld á Íslandi, en sjómannadagurinn er 7. júní nk. Þegar hefur sjómannadagshátíðarhöldum á ýmsum stöðum verið aflýst en annars staðar verður reynt að hafa takmörkuð hátíðarhöld. Fyrir liggur að í Neskaupstað verður ekki efnt til hefðbundinna hátíðarhalda. Engin hópsigling verður og ekki heldur hátíðarsamkoma. Hins vegar verður boðið upp á hefðbundna sjómannamessu og er þar gert ráð fyrir að aldraðir sjómenn verði heiðraðir.

 

 

Kolmunnaskipin landa

Beitir NK kemur með kolmunnafarm til hafnar í Neskaupstað sl. föstudag. Ljósm. Guðlaugur Björn BirgissonBeitir NK kemur með kolmunnafarm til hafnar í Neskaupstað sl. föstudag. Ljósm. Guðlaugur Björn BirgissonKolmunnaskipin komu með afla til Neskaupstaðar og Seyðisfjarðar um nýliðna helgi. Beitir NK kom til Neskaupstaðar með rúmlega 2.900 tonn sl. föstudag og Hákon EA kom þangað með 1.600 tonn og fulla frystilest sl. laugardag. Í gær kom síðan Margrét EA til Seyðisfjarðar með 1.770 tonn. Það hefur gengið mjög vel að vinna kolmunnann í fiskimjölsverksmiðjunum.
 
Miðað við síðustu ár hefur kolmunnaveiðin gengið heldur erfiðlega að undanförnu. Tíðarfarið hefur verið erfitt og trufluðu brælur mjög veiðarnar fram eftir árinu. Þá gekk kolmunninn seinna inn á gráa svæðið suður af Færeyjum en hann hefur gert síðustu ár. Einnig má nefna að mikill fjöldi skipa er að eltast við kolmunnann og vissulega hefur það áhrif.
 
Að undanförnu hafa skipin verið að toga lengi og hefur aflinn verið misjafn. Ekki er óalgengt að aflinn hafi verið 200-300 tonn eftir að togað hefur verið í 17-20 tíma. Það er því þolinmæðisverk að fylla skipin.
 
Gert er ráð fyrir að kolmunnaveiðum verði haldið áfram fram í júní eða fram að makrílvertíð.
 

Gullver landaði í gær

Verið að landa úr Gullver NS framan við frystihúsið á Seyðisfirði í gær. Ljósm. Ómar BogasonVerið að landa úr Gullver NS framan við frystihúsið á Seyðisfirði í gær. Ljósm. Ómar BogasonÍsfisktogarinn Gullver NS landaði á Seyðisfirði í gær og hélt til veiða á ný fljótlega að lokinni löndun. Skipstjóri í veiðiferðinni var Rúnar L. Gunnarsson og sló heimasíðan á þráðinn til hans í dag. Fyrst var spurt um afla gærdagsins.“ Aflinn var 94 tonn og blandaður. Mest var af þorski og ýsu en einnig drjúgt af ufsa og karfa. Aflinn fékkst á Papagrunni, Lónsdýpi og Lónsbugt. Veiðiferðin gekk ágætlega og veðurfarið er afar ánægjulegt; það er blíða upp á hvern dag. Núna erum við að reyna fyrir okkur í grálúðu og djúpkarfa með takmörkuðum árangri,“segir Rúnar.
 
Nú er strandveiðin í hápunkti og allar fiskvinnslur með nóg af fiski. Fiskverð er mjög lágt þessa dagana vegna mikils framboðs og þá hefur kórónuveiran einnig haft veruleg áhrif.
 
 

Undirflokkar