Veiðum á norsk-íslensku síldinni lokið

Beitir NK að veiðum í síðustu veiðiferðinni í Síldarsmugunni. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBeitir NK að veiðum í síðustu veiðiferðinni
í Síldarsmugunni. Ljósm. Helgi Freyr Ólason
Börkur NK er á landleið úr Smugunni með 1.225 tonn af síld og þar með er veiðum á norsk-íslensku síldinni lokið hjá Síldarvinnsluskipunum í ár. Gert er ráð fyrir að Börkur komi til Neskaupstaðar um hádegisbil á morgun.
 
Beitir NK kom til Neskaupstaðar með 1.620 tonn af síld í fyrrinótt. Tómas Kárason skipstjóri segir að síldin hafi fengist austarlega í Smugunni. „Við fengum aflann í fimm holum, 320 tonn að jafnaði í holi. Stærsta holið var 500 tonn. Það var togað í stuttan tíma eða frá 1 klukkustund og upp í þrjár og hálfa. Veiðiferðin einkenndist af fínni veiði, góðu veðri og það var mikið af síld að sjá,“ segir Tómas.
 
Nú munu bæði Börkur og Beitir snúa sér að veiðum á íslenskri sumargotssíld en Bjarni Ólafsson AK er þegar kominn vestur og bíður þar hagstæðs veðurs.
 

Bjarni Ólafsson hefur veiðar á íslenskri sumargotssíld

Bjarni Ólafsson AK mun hefja veiðar á íslenskri sumargotssíld að lokinni löndun. Ljósm. Smári GeirssonBjarni Ólafsson AK mun hefja veiðar á
íslenskri sumargotssíld að lokinni löndun.
Ljósm. Smári Geirsson
Það er verið að landa norsk-íslenskri síld úr Bjarna Ólafssyni AK í Neskaupstað. Gert er ráð fyrir að löndun ljúki síðdegis og þá mun skipið halda til veiða á íslenskri sumargotssíld. Veiðar á íslenskri sumargotssíld eru hafnar vestur af landinu og er fyrsta skipið á landleið með góðan afla. Veiðin mun hafa farið fram djúpt í Jökuldýpinu.
 
Beitir NK er að síldveiðum í Smugunni um 20 mílur frá norsku línunni og hefur verið að fá góðan afla. Börkur NK hélt áleiðis í Smuguna í gærkvöldi.
 
 
 
 

Veiðum á norsk-íslenskri síld brátt lokið

Bjarni Ólafsson AK. Ljósm. Þorgeir BaldurssonBjarni Ólafsson AK. Ljósm. Þorgeir BaldurssonBjarni Ólafsson AK kom með 980 tonn af norsk-íslenskri síld til Neskaupstaðar í morgun. Runólfur Runólfsson skipstjóri segir að veiðiferðin hafi gengið afar vel. „Við fengum 980 tonn í þremur holum. Hvert hol tók um þrjá og hálfan tíma og við vorum um  17 klukkutíma að veiðum. Veiðiferðin var því vel lukkuð og síldin er góð og rosalega falleg. Við vorum að veiðum í Smugunni alveg austur við norsku línuna. Veiðisvæðið var um það bil 380 mílur austur af Dalatanga,“ segir Runólfur.
 
Beitir NK er um það bil að koma á miðin en Börkur NK er enn í höfn eftir að hafa landað góðum afla fyrir helgina. Ljóst er að brátt mun veiði á norsk-íslensku síldinni  ljúka hjá Síldarvinnsluskipunum en síðan munu þau væntanlega snúa sér að veiðum á íslenskri sumargotssíld.

Löngum ferli ekki alveg lokið

Gullver NS að veiðum. Ljósm.Þorgeir BaldurssonGullver NS að veiðum. Ljósm.Þorgeir BaldurssonÍsfisktogarinn Gullver NS kom til hafnar á Seyðsifirði í gærmorgun að lokinni vel heppnaðri veiðiferð. Aflinn var 107 tonn, að mestu ufsi og þorskur. Veitt var á hefðbundnum miðum skipsins; ufsinn fékkst í Berufjarðarál en þorskurinn á Fætinum og í Litla dýpi. Stýrimaður á Gullver í þessari veiðiferð var Jónas Jónsson. Jónas lét af störfum sem fastur skipstjóri á Gullver um síðustu áramót en hefur farið þrjár veiðiferðir sem stýrimaður í afleysingum á þessu ári. Heimasíðan tók Jónas tali og spurði hann fyrst um upphaf sjómannsferilsins. „Ég fór fyrst á sjóinn 15 ára gamall árið 1971. Þá réðst ég á þáverandi Gullver, sem var austur-þýskur síldarbátur 264 tonn að stærð. Þarna um sumarið vorum við á fiskitrolli enda síldarævintýrinu lokið fyrir nokkru. Þessi bátur hentaði engan veginn til trollveiða en það var hins vegar gott að kynnast því hvernig þessar veiðar fóru fram á svona bátum. Eftir þetta má segja að ég hafi verið á sjónum ef undan eru skildir fimm vetur í skóla, þar af þrír í Stýrimannaskólanum. Ég var um tíma á skólaárunum á togaranum Ottó Wathne frá Seyðisfirði og eins á Rauðanúp frá Raufarhöfn,“ segir Jónas.
 
Að loknu námi í Stýrimannaskólanum hélt Jónas heim til Seyðisfjarðar. „Fyrst réðst ég sem stýrimaður á togarann Gullberg en þegar núverandi Gullver kom nýr árið 1983 fór ég á hann og þar um borð var ég í föstu starfi til síðustu áramóta eða í 34 ár og hálfu betur. Fyrst var ég annar stýrimaður og leysti af sem fyrsti. Árið 1989 fór hinsvegar faðir minn, Jón  Kristinn Pálsson, í land eftir langan feril og þá varð ég fyrsti stýrimaður og skipstjóri á móti Axel Ágústssyni. Faðir minn hafði verið skipstjóri á Seyðisfirði frá 1959 en þá réðst hann á Gullver sem var í eigu Ólafs Marels Ólafssonar. Árið 1963 stofnuðu hann og Ólafur hlutafélag um útgerðina sem hlaut nafnið Gullberg og þetta félag eignaðist nokkur skip en það síðasta var einmitt ísfisktogarinn Gullver sem hefur svo sannarlega staðið fyrir sínu.“
 
Jónas Jónsson. Ljósm. Ómar BogasonJónas Jónsson. Ljósm. Ómar BogasonÞegar Jónas er spurður hvað hafi helst breyst á þeim tíma sem hann  starfaði sem skipstjóri segir hann að það sé án efa tilkoma allra þeirra nema sem komnir eru á trollið. „Nú er unnt að fylgjast með veiðarfærinu og veiðinni af allmikilli nákvæmni. Það er ótrúleg framför sem felst í því. Í reyndinni má segja að þetta sé byltingarkennd breyting.“ 
 
Spurður að því hvort hann sakni ekki einhvers af sjónum er hann fljótur að svara. „Jú, jú, ég sakna ýmissa þátta, en þetta var orðið gott. Það var kominn tími til að breyta til, vera frjáls og ráða sér sjálfur. Ég hef hins vegar farið í þrjá afleysingatúra frá því ég hætti þannig að segja má að löngum ferli sé ekki alveg lokið. Og ég fer líka í næsta túr. Ég játa það hins vegar að það er ólíkt skemmtilegra að taka þessa túra í góðu veðri yfir sumartímann en í vetrarbrælunum,“ segir Jónas að lokum.