Stelpurnar á Blængi

Stelpurnar á blængi

Lísa Margrét Rúnarsdóttir og Elísabet Líf Theodórsdóttir á vinnlsudekki Blængs NK.  Ljósm. Hreinn Sigurðsson.

Frystitogarinn Blængur NK kom til Neskaupstaðar sl. laugardag að aflokinni 26 daga veiðiferð. Að sögn Theodórs Haraldssonar skipstjóra var fyrstu dagana verið að veiðum fyrir austan land en síðan haldið vestur og mest veitt á Halanum og Deildargrunni. Aflinn í veiðiferðinni var 534 tonn upp úr sjó, mest ýsa og ufsi. Aflaverðmætið er 192 milljónir þannig að hásetahlutur er rétt tæpar tvær milljónir króna. Í veiðiferðinni var fjölbreyttri framleiðslu sinnt en vörunúmerin reyndust vera 68 talsins þegar haldið var í land.

                Það er ekki algengt að konur séu í áhöfnum íslenskra togara en í þessari veiðiferð voru tvær stúlkur um borð í Blængi. Önnur þeirra, Lísa Margrét Rúnarsdóttir, var að fara í sína þriðju veiðiferð á Blængi, en hún fór í tvær á árinu 2018. Hin stúlkan, Elísabet Líf Theodórsdóttir, var að fara í sína fyrstu veiðiferð. Lísa Margrét er 21 árs að aldri en Elísabet er 18 ára.

                Tíðindamaður heimasíðunnar fór og ræddi við þær Lísu og Elísabetu þegar Blængur lagðist að bryggju skömmu fyrir hádegi sl. laugardag. Voru þær stöllur hinar hressustu en báðar höfðu þær alla veiðiferðina unnið á vinnsludekkinu. Töluðu þær um að það hefði verið gott að vera tvær saman um borð innan um 24 karlmenn þó alls ekki væri neitt yfir þeim að kvarta.

                Lísa Margrét segir að hún búi að þeirri reynslu sem hún aflaði sér um borð í Blængi í fyrra, þó hver veiðiferð hafi sín sérstöku einkenni. „ Í fyrra var ég á skipinu frá því í ágúst og fram í október. Seinni túrinn var 40 dagar og mér fannst hann vera dálítið langur. Þá vann ég bæði í vinnslunni og úti á dekki og það var mikil og góð reynsla fyrir mig. Fyrir Blængstekjurnar í fyrra fór ég í heimsreisu og heimsótti 15 lönd í byrjun þessa árs. Það var alveg stórkostlegt og víkkar sjóndeildarhringinn. Í þessum túr var ég í vinnslunni allan tímann. Stundum er sú vinna einhæf og dálítið erfið. Það getur tekið á að standa í 8 tíma og snyrta ýsu. En þetta eru störf sem allir um borð vinna af metnaði – allir leggjast á eitt um að vinna vel og ná sem mestum verðmætum út úr aflanum. Auðvitað eru dagarnir miserfiðir, en sumum finnst hvað erfiðast að vera fastir um borð í skipi í misgóðu sambandi við umheiminn. Það er yndislegt að lokinni vakt að geta farið í heita pottinn og slappað hressilega af. Að lokinni langri veiðiferð eru menn ósköp fegnir að vera komnir í land, en mín reynsla er sú að eftir 3-4 daga í landi er manni farið að langa út á sjó á ný. Það er eitthvað heillandi við þetta starf og andinn um borð skiptir þá miklu máli. Yfirleitt eru allir um borð í Blængi hreint dásamlegir við mann. Þess er vandlega gætt að manni líði vel. Ég þekki auðvitað marga úr áhöfninni frá því í fyrra og nýt þess vel. Mér finnst afar líklegt að ég sækist eftir því að komast aftur um borð í Blæng síðar, en nú bíða mín önnur spennandi verkefni,“ segir Lísa Margrét.

                Fram kom í spjallinu við Lísu að eftir örfáa daga muni hún halda til Slóvakíu og hefja þar nám í læknisfræði. Hún hefur áður lokið tveimur árum í hjúkrunarfræði og mikið starfað á heilbrigðisstofnunum. "Það skiptir miklu máli fyrir mig tekjulega að hafa fengið þennan túr á Blængi því launin fyrir hann jafngilda fjögurra mánaða starfi á sjúkrahúsi,“ segir Lísa Margrét.

Blængur Nk

Blængur NK kemur til hafnar sl. laugardag.    Ljósm. Anna Bergljót Sigurðardóttir.

                Eins og fyrr greinir var Elísabet Líf að fara í sína fyrstu veiðiferð og því lá beint við að spyrja hvort hún hefði lengi haft áhuga á því að fara á sjó. „Ég held ég hafi verið 16 ára þegar ég tilkynnti fólki það að ég ætlaði mér að reyna að komast á sjó þegar ég næði 18 ára aldri. Ég hef vanist því að hlusta á umræður um sjómennsku enda er pabbi skipstjóri á Blængi. Það höfðu ýmsir litla trú á því að ég myndi standa mig á sjónum og það gerði mig enn ákveðnari í að prófa sjómennskuna. Loksins kom að því að það gafst tækifæri til að fara túr á Blængi og ég greip það og sé ekki eftir því. Fyrstu dagarnir voru dálítið erfiðir og ég var smásjóveik en sjóveikin rjátlaðist fljótt af mér og þá varð allt betra. Ég vann allan túrinn við snyrtingu á fiski og það er dálítið einhæf vinna og þreytandi og því er mikilvægt að geta slappað af á frívöktum og þar gegnir heiti potturinn um borð lykilhlutverki. Stundum var svolítið erfitt að vakna á vaktina og það þurfti að venjast vaktavinnunni um borð. Ég hafði ekki mikið hugsað fyrirfram um það hvernig væri að koma inn í samfélagið um borð í svona skipi, en staðreyndin er sú að strákarnir tóku afar vel á móti mér og svo var líka gott að hafa Lísu í túrnum. Strákarnir eru ofboðslega ljúfir og góðir, en þeir bulla mikið og það er staðreynd að bullið jókst eftir því sem leið á túrinn. Það var afar skemmtilegt að upplifa sjómennskuna og ég get svo sannarlega hugsað mér að fara aftur. Þetta gefur mér ákveðna reynslu og er lærdómsríkt ásamt því að tekjurnar eru hreint út sagt frábærar og bæta sumarhýruna með byltingarkenndum hætti,“ segir Elísabet Líf.

                Elísabet Líf er að hefja sitt þriðja ár á náttúrufræðibraut í Verkmenntaskóla Austurlands og næstu mánuðirnar verða helgaðir náminu.

                Blængur mun halda kvenmannslaus til veiða á ný annað kvöld.

Framleiðslumet í fiskiðjuverinu í Neskaupstað

Framlmet

Í fiskiðjuverinu er frábært starfsfólk.

                Hinn 29. ágúst sl. var sett framleiðslumet í vinnslu á makríl í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað, en  þann sólarhring fóru 820 tonn í gegnum húsið. Þennan metsólarhring voru unnin 370 tonn úr Berki NK og 450 tonn úr Beiti NK. Í tilefni af þessu meti ræddi heimasíðan við Jón Gunnar Sigurjónsson yfirverkstjóra í fiskiðjuverinu og spurði hann fyrst hvort allt þyrfti ekki að ganga upp til þess að afköstin gætu orðið svona mikil. „Jú, það má segja það. Það þarf allt að ganga fullkomlega upp. Allur vélbúnaður þarf að vera í toppstandi og engar bilanir að hrjá okkur, hráefnið þarf að vera fyrsta flokks og síðast en ekki síst frábær mannskapur. Við erum svo heppin að hafa frábært starfsfólk og skipin sem landa hjá okkur koma með hágæðahráefni að landi. Hjá okkur er unnið við framleiðsluna á þrískiptum vöktum og eru 25-26 á hverri vakt. Hluti starfsfólksins hefur ekki unnið svona störf áður en það hefur verið fljótt að aðlagast og náð frábærum árangri. Annars hefur makrílvertíðin gengið vel hjá okkur. Makríllinn hefur yfirleitt verið stór og fallegur og sannkallað úrvalshráefni. Um tíma varu farmarnir dálítið blandaðir hvað stærð varðar, en stóri fiskurinn er aftur orðinn ráðandi,“ segir Jón Gunnar.

Terta

Framleiðslumetinu var fagnað með dýrindis tertu sl. föstudag.

                Sl. föstudag fagnaði starfsfólk fiskiðjuversins framleiðslumetinu innilega og var þá að sjálfsögðu dýrindis terta á borðum.

Gúmmíbjörgunarbátur tapast og finnst

received 647529682317525

Björgunarbáturinn dreginn upp úr sandinum. Ljósm:Gísli Tómasson

                Það mun hafa verið snemma í marsmánuði síðastliðnum að ísfisktogarinn Gullver NS tapaði gúmmíbjörgunarbát. Báturinn fannst síðan við Skarðsfjöruvita í Meðallandi sl. laugardag.

                Í spjalli við þá Rúnar L. Gunnarsson skipstjóra á Gullver og Steinþór Hálfdanarson stýrimann kom fram að sennilega hefði báturinn lent í sjóinn 8. eða 9. mars en það tókst ekki eftir því að hann væri horfinn fyrr en 12. mars. „Báturinn var upp á palli á síðunni stjórnborðsmegin og voru menn undrandi að sjá að hann var þar ekki lengur, en enginn veitti því athygli þegar hann fór. Nú er það þannig að nýir sendar í björgunarbátum fara sjálfkrafa í gang þegar báturinn er kominn í sjó en í þessum báti var sendir eldri gerðar sem gerir það ekki sjálfvirkt,“ segir Steinþór.

        Gullversbjorgunarbatur

Neyðarsendirinn í björgunarbátnum var í góðu lagi. Ljósm: Gisli Tómasson

        Nú víkur sögunni suður á land. Gísli Tómasson pípulagningamaður í Hveragerði var með fjölskyldunni í helgarútilegu á Kirkjubæjarklaustri og sl. laugardag var ákveðið að fara í góðan laugardagsbíltúr. Ekið var niður að ströndinni og allt í einu rak Gísli augun í eitthvað appelsínugult í fjörunni sem hann vildi athuga nánar hvað væri. Þetta var um 700 metra austan við Skarðsfjöruvitann. Strax kom í ljós að þarna var um gúmmíbjörgunarbát að ræða og var hann hálfhulinn sandi. Til að kanna bátinn betur festi hann tóg í hann og dró síðan bátinn upp úr sandinum á jeppanum sem hann ók. Þegar báturinn var skoðaður kom í ljós hylki með skoðunarskírteini þar sem sást að báturinn var af Gullver NS. Þá reyndist neyðarsendirinn vera í bátnum og við athugun kom í ljós að hann var eins og nýr og virkaði vel.

                Gísli lét Síldarvinnsluna, eiganda Gullvers, vita af þessum fundi sínum og kann fyrirtækið honum bestu þakkir fyrir.

 

Annir í Norðfjarðarhöfn

Smaey Bergey og Borkur

Frá Norðfjarðarhöfn í morgun. Verið er að landa úr Bergey VE og Smáey VE.  Fjær er verið að landa makríl úr Berki NK. Ljósm: Karl Jóhann Birgisson

                Að undanförnu hafa verið miklar annir í Norðfjarðarhöfn. Nánast samfelld löndun hefur verið á makríl og þá hefur bolfiski einnig verið landað í verulegum mæli úr togurum ásamt því að skip hafa komið til að taka afurðir. Smærri bátar setja einnig sinn svip á hafnarumhverfið en í dag mun hátt í tugur línubáta landa í Norðfjarðarhöfn og á annan tug strandveiðibáta. Það verður ekki annað sagt en það ríki líf og fjör við höfnina.

                Lokið var við að vinna makríl úr Margréti EA í gærkvöldi og hófst þá vinnsla úr Berki NK en hann kom með rúmlega 1.000 tonn. Beitir NK er síðan á landleið úr Smugunni með 1.100 tonn en ágæt makrílveiði var þar í gær. Þá er verið að landa fullfermi úr Eyjunum, Bergey VE og Smáey VE, í Neskaupstað í dag. Eyjarnar munu halda til veiða á ný strax eftir löndun.