Þetta eru reffilegustu bátar

Í skipasmíðastöð Vard í Aukra. Talið frá vinstri: Einar Örn Þórsson yfirvélstjóri á Vestmannaey, Guðmundur Alfreðsson útgerðarstjóri, Birgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey, Hákon Seljan yfirvélstjóri á Bergey og Jón Valgeirsson skipstjóri á Bergey. Á bakvið sjást Vestmannaey og Bergey í smíðum.Í skipasmíðastöð Vard í Aukra. Talið frá vinstri: Einar Örn
Þórsson yfirvélstjóri á Vestmannaey, Guðmundur
Alfreðsson útgerðarstjóri, Birgir Þór Sverrisson skipstjóri
á Vestmannaey, Hákon Seljan yfirvélstjóri á Bergey og
Jón Valgeirsson skipstjóri á Bergey. Á bakvið sjást
Vestmannaey og Bergey í smíðum.
Þessa dagana eru skipstjórar og yfirvélstjórar Vestmannaeyjar VE og Bergeyjar VE ásamt Guðmundi Alfreðssyni útgerðarstjóra Bergs-Hugins í Noregi til að fylgjast með smíði nýrra skipa sem eiga að leysa núverandi skip útgerðarfélagsins af hólmi. Skipin eru smíðuð hjá skipasmíðastöð Vard í Aukra sem er skammt frá bænum Molde. Heimasíðan ræddi við Birgi Þór Sverrisson skipstjóra á Vestmannaey og Jón Valgeirsson skipstjóra á Bergey og spurði þá hvernig þeim litist á skipin. Birgir Þór sagði að sér litist afskaplega vel á skipin og hvernig staðið væri að smíði þeirra. „Hérna er mjög vel staðið að öllu og segja má að allt sé fyrsta flokks og það er mjög gott að fá tækifæri til að koma hér og benda á ýmislegt sem maður vill leggja áherslu á. Þessi skip eru í rauninni stór-lítil ef svo má að orði komast. Þau eru stutt, eða tæplega 29 metrar að lengd, en þau eru 12 metra breið og há. Menn eru mjög spenntir að fá þessi nýju skip í hendurnar en þau verða væntanlega afhent í sumar,“ segir Birgir.
 
Jón Valgeirsson skipstjóri á Bergey tekur undir með Birgi og segir að það sé afar gott að fá tækifæri til að koma með fáeinar ábendingar á meðan unnið er að smíðinni. „Ég er mjög ánægður með allt sem ég hef séð hér og mér sýnist þetta vera verklegir og hinir reffilegustu bátar. Það er komin allgóð heildarmynd á Vestmannaey en smíðin á Bergey er skemmra á veg komin, það var verið að hífa nefið á hana núna. Menn bíða spenntir eftir að fá þessi skip. Um borð í þeim verður betri aðbúnaður en í gömlu skipunum og aðstaða á millidekki verður miklu betri. Þá verður allt hljóðlátt um borð vegna þess að spilin verða rafmagnsknúin. Ég hef mikla trú á þessum skipum og það verður gaman að upplifa nýjungar eins og til dæmis tvær skrúfur,“ sagði Jón.

Hurðalaust helvítis rok

Trollið tekið á Gullver NS. Ljósm. Þorgeir BaldurssonTrollið tekið á Gullver NS. Ljósm. Þorgeir BaldurssonHeimasíðan hafði samband við ísfisktogarann Gullver NS í morgun og ræddi við Rúnar L.  Gunnarsson skipstjóra og Steinþór Hálfdanarson stýrimann. Fyrst var spurt um fiskirí frá áramótum og sagði Rúnar skipstjóri að það hefði verið þokkalegt. „Við höfum töluvert verið að veiða á Digranesflakinu og Langanesgrunni en þar hefur verið hægt að fá þorsk. Reyndar var ýsa suður frá á okkar hefðbundnu miðum í byrjun mánaðarins en þar er nú lítinn þorsk að hafa. Þorskurinn er þar úttroðinn af loðnu og er að elta hana. Það gekk vel að fiska í janúar en þá náðum við um 500 tonnum í sjö túrum. Veðrið hefur hins vegar sett strik í reikninginn núna í febrúarmánuði,“ sagði Rúnar.
 
Steinþór stýrimaður tekur undir það að veðurlagið í febrúar hafi verið leiðinlegt. „Það hefur verið mikill lægðagangur og sífelldar umhleypingar í febrúar en janúar var hins vegar býsna góður hvað veður varðar hérna fyrir austan. Núna er til dæmis hurðalaust helvítis rok. Við erum austur úr Gerpi og erum að dóla upp undir landið. Ætlunin er að fara norðureftir, það mun hægja fyrr fyrir norðan. Við eigum að landa á fimmtudag og erum komnir með rúmlega 40 tonn,“ sagði Steinþór.

Kolmunnaskip með góðan afla

Kolmunna landað úr Margréti EA í gær. Ljósm. Smári GeirssonKolmunna landað úr Margréti EA í gær.
Ljósm. Smári Geirsson
Um helgina hafa þrjú kolmunnaskip landað afla í fiskimjölsverksmiðjur Síldarvinnslunnar í Neskaupstað og á Seyðisfirði. Beitir NK kom fyrstur aðfaranótt föstudagsins og landaði 2.750 tonnum í Neskaupstað. Margrét EA kom í kjölfar hans til Neskaupstaðar aðfaranótt sunnudagsins með 1.850 tonn og Bjarni Ólafsson AK kom til Seyðisfjarðar skömmu síðar með um 1.800 tonn.
 
Heimasíðan ræddi stuttlega við Tómas Kárason skipstjóra á Beiti og spurði hann hvernig veiðiferðin hefði gengið. „Veiðiferðin gekk í sjálfu sér vel þegar við gátum verið að. Við fengum aflann í tíu holum en veðrið var afskaplega leiðinlegt og gerði okkur erfitt fyrir. Það var nægur fiskur þarna á miðunum vestur af Írlandi en það virðist þó vera enn meiri fiskur innan línunnar þar sem við getum ekki veitt. Fiskurinn gengur þarna út úr lögsögunni og síðan inn í hana aftur og við verðum að taka hann á meðan hann er utan línunnar. Holin hjá okkur gáfu misjafnan afla en í síðasta holinu fengum við 470 tonn eftir að hafa einungis dregið í nokkrar mínútur. Það var veisla. Þó nokkur fjöldi skipa er að veiðum innan línunnar og eru það helst Danir, Norðmenn og Hollendingar. Einhverntímann í marsmánuði fer kolmunninn að ganga norður eftir og heldur sig þá mikið innan færeyskrar lögsögu. Við erum bjartsýnir á að unnt verði að fara þó nokkra túra á miðin þarna vestur af Írlandi áður en hann fer að ganga norður eftir fyrir alvöru. Það er verst hve langt er á þessi mið en þegar við lögðum af stað til löndunar voru 618 mílur heim,“ segir Tómas.
 
Börkur NK er nú á landleið af kolmunnamiðunum með 2.200 tonn og mun löndun úr honum væntanlega hefjast um hádegisbil á morgun.

Japanskir loðnukaupendur áhyggjufullir

Japanskir loðnukaupendur

Fulltrúar Síldarvinnslunnar ásamt japönskum loðnukaupendum í Neskaupstað. Fremst sitja Masayuki Okada og Gunnþór Ingvason framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar. Ljósm: Smári Geirsson                

Þessa dagana dvelja fulltrúar fjögurra japanskra fyrirtækja í Neskaupstað og bíða frétta af loðnuleit. Þeir segja að það sé grafalvarlegt mál ef engin íslensk loðna kemur inn á markaðinn í ár en japanskir neytendur þekkja loðnuna frá Íslandi sem gæðavöru. Í fyrra keyptu japönsk fyrirtæki 20.000 tonn af loðnu frá Íslandi auk þess sem Japanir eru helstu kaupendur loðnuhrogna. Í Japan fer loðnan  öll til manneldis og fyrir hana fást góð verð, en Síldarvinnslan hefur verið stærsti íslenski framleiðandinn á loðnu inná Japansmarkað.

                Heimasíðan ræddi við þrjá Japani sem nú dvelja í Neskaupstað til þess að fræðast um þeirra sýn á þá alvarlegu stöðu sem nú blasir við hvað loðnuna varðar. Enn er leitað að loðnu en ekki hefur mælst nægjanlegt magn til að unnt sé að ákveða kvóta og hefja veiðar. Japanirnir sem rætt var við eru Takaho Kusayanagi og Hiroaki Takahasi sem báðir starfa hjá fyrirtækinu K&T Inc. sem sérhæfir sig í að kaupa fisk til Japan og selja hann síðan fyrirtækjum sem vinna hann fyrir neytendamarkað. Þriðji Japaninn sem rætt var við er Masayuki Okada en hann kemur frá fyrirtækinu Okada Suisan sem meðal annars sérhæfir sig í að vinna fisk fyrir neytendamarkað. Okada Suisan rekur vinnslustöðvar í Japan, Kína, Indónesíu og Tælandi og eru starfsmenn þeirra samtals rúmlega 1.100. Allir þrír viðmælendur heimsíðunnar eru gjörkunnugir á Íslandi. Takahashi hefur dvalið tímabundið á Íslandi á hverju ári í 34 ár, Kusayanagi í 28 ár og Okada í 26 ár. K&T hefur keypt loðnu frá Íslandi í rúmlega aldarfjórðung og Okada Suisan í um fjörutíu ár. Auk loðnunnar hafa fyrirtækin keypt umtalsvert magn af makríl frá íslenskum fyrirtækjum á síðari árum.

                Takahasi segir að þetta sé í fyrsta sinn sem hann komi til Íslands á vertíðartíma og útlit sé fyrir að það verði engin loðnuvertíð. „Hver vertíð hefur sína sérstöðu. Stundum hafa vertíðir byrjað snemma og stundum seint. Stundum hefur gengið vel að finna loðnuna en stundum hefur það verið erfiðleikum bundið. Stundum hafa veiðarnar verið miklar og stundum höfum við fengið litlar vertíðir. En ég viðurkenni að útlitið hefur nánast aldrei verið jafn dökkt og nú. Það er grafalvarlegt mál ef við fáum ekki íslenska loðnu inn á japanskan neytendamarkað því þá er hættan sú að neytendur beini sjónum sínum að öðrum vörum og erfitt verði að vinna markaðinn til baka“.

salted dried capelin

Söltuð þurrkuð hrognafull íslensk loðna. Vinsæll réttur í Japan.

                Fram kom hjá viðmælendunum þremur að ef engin loðna fengist á Íslandi myndu japanskir kaupendur beina sjónum sínum að Rússlandi og Kanada. Hugsanlegt væri að fá loðnu þaðan en það væri hins vegar staðreynd að íslenska loðnan væri best og hefði unnið sér sérstakan sess hjá japönskum neytendum. Aftur á móti væri það staðreynd að neytendur væru oft fljótir að breyta neysluvenjum og það væri alvarlegt ef vara dytti algjörlega út af markaði.

                Kusayanagi segir að fulltrúar kaupenda bíði loðnufrétta hér á landi og séu nákvæmlega jafn spenntir og áhyggjufullir og forsvarsmenn íslenskra loðnufyrirtækja. „Við erum hér og bíðum og gerum okkur grein fyrir að loðnuleysið hefur ekki einungis neikvæð áhrif á fyrirtækin sem við störfum fyrir heldur á allt íslenska samfélagið og þá einkum á þau bæjarfélög þar sem loðna er unnin og þaðan sem loðnuskip eru gerð út. Þetta er vond staða fyrir alla sem nálægt loðnuveiðum og loðnuvinnslu koma. Enn er þó von og við bíðum góðra frétta.“

dried caplein

Þurrkuð íslensk loðna í japanskri verslun.

                Okada kom til Íslands 18. febrúar sl. og reiknar með að öllu óbreyttu að dvelja á landinu í vikutíma eða svo. Hann segir að fyrirtæki sitt vinni gjarnan úr um 8.000 tonnum af loðnu sem veidd er við Ísland á ári hverju en mest hafi það unnið úr 16.000 tonnum. Loðnan er þurrkuð, steikt og unnin með ýmsum hætti fyrir neytendamarkaðinn. „Íslensk loðna er geysivinsæl í Japan og vinnsla hennar er drjúgur hluti starfsemi Okada Suisan. Ef við fáum ekki loðnu frá Íslandi þá höfum við áhuga á að fá annan íslenskan fisk til vinnslu, til dæmis makríl. Okkur hefur reynst heldur erfitt að fá fólk til starfa í fiskvinnslu í Japan og það er mjög slæmt ef við lendum í hráefnaskorti því þá fer fólkið okkar í önnur störf. Það er mikil eftirspurn eftir vinnuafli í Japan um þessar mundir ekki síst vegna Olympíuleikanna sem haldnir verða í Tokyo sumarið 2020. Uppbygging vegna leikanna er afar umfangsmikil. Nú er útlit fyrir loðnuveiðar hér ekki bjart en við bíðum og vonum. Menn verða alltaf að halda í vonina. Ef staðreyndin er sú að loðnustofninn sé í lægð þá verður að bregðast skynsamlega við því. Við megum ekki bara hugsa um vertíðina núna, við verðum að hugsa til langrar framtíðar og mestu máli skiptir þá að stofninn nái sér á strik á ný. Við verðum einhvernveginn að glíma við loðnuleysi í eitt ár þó það hafi í för með sér erfiða stöðu.“