Makríllinn gengur hratt í austur

Börkur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBörkur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBörkur NK er á landleið úr Smugunni með 1.160 tonn af makríl. Hann mun koma til Neskaupstaðar í fyrramálið en þá lýkur löndun úr Beiti NK. Hálfdan Hálfdanarson skipstjóri á Berki segir að vel hafi aflast í veiðiferðinni. „Það var jafn og góður afli en minnst fékkst þó yfir lágnættið. Makríllinn dreifði sér talsvert í myrkrinu. Við fengum þennan afla í fimm holum og magnið í hverju holi var á bilinu 170-330 tonn. Þetta er stór og fallegur fiskur og í honum er afar lítil áta. Hann ætti því að henta mjög vel til vinnslu. Makríllinn gengur býsna hratt í austur. Við vorum á miðunum í einn og hálfan sólarhring og hann fór í 50-60 mílur í austurátt á þeim tíma. Þegar við hættum veiðum vorum við 50-60 mílur frá norsku lögsögunni,“ sagði Hálfdan.
 
Um það leyti sem Börkur lagði af stað í land hóf Bjarni Ólafsson AK veiðar í Smugunni og er ráðgert að hann komi með afla til Neskaupstaðar þegar löndun lýkur úr Berki.
 

Beitir NK – „Breytir“ NK

Beitir NK – „Breytir“ NKÍ tilefni af því að Síldarvinnslan verður 60 ára hinn 11. desember nk. munu birtast pistlar um sögu fyrirtækisins á heimasíðunni af og til út árið. Hér verður fjallað um Beiti NK sem Síldarvinnslan festi kaup á árið 1981.
 
Vorið 1981 hófust umræður um að Síldarvinnslan festi kaup á nótaveiðiskipinu Óla Óskars RE. Á þessum tíma voru erfiðleikar í rekstri Síldarvinnslunnar og voru kaupin háð því að lánastofnanir samþykktu þau. Óli Óskars var smíðaður í Vestur-Þýskalandi árið 1958 og hét upphaflega Þormóður goði. Hann var í fyrstu síðutogari en var breytt í nótaskip árið 1978. Þá var skipið yfirbyggt og sett í það ný 2.640 hestafla vél. Skipið var 766 brúttólestir að stærð og gat borið um 1.300 tonn af loðnu.
 
Beitir NK eins og hann leit út þegar Síldarvinnslan festi kaup á honum árið 1981. Ljósm. Guðmundur SveinssonBeitir NK eins og hann leit út þegar Síldarvinnslan
festi kaup á honum árið 1981. Ljósm. Guðmundur Sveinsson
Mörgum kom það spánskt fyrir sjónir að Síldarvinnslan væri að kaupa nótaveiðiskip en fyrir átti fyrirtækið nótaveiðiskipið Börk NK. Loðnuveiðar höfðu verið takmarkaðar á þessum tíma og spáðu ýmsir loðnuveiðibanni. En ákveðin rök voru fyrir kaupunum. Síldarvinnslan átti afkastamikla loðnuverksmiðju sem fékk ekki nægjanlegt hráefni til vinnslu og fyrir afkomu hennar var afar mikilvægt að auka hráefnisöflunina. Þá var talið nauðsynlegt að Síldarvinnslan ætti sjálf uppsjávarveiðiskip sem öfluðu verksmiðjunni hráefnis vegna þess að samkeppni um hráefni var hörð og leiddi hún til yfirborgunar á því. Einnig töldu menn að drjúgan hluta loðnuvertíðar væri ekki unnt að treysta á að önnur skip sigldu með hráefnið austur. Loks ríkti bjartsýni um kolmunnaveiðar austur af landinu á þessum tíma og myndi nýtt nótaveiðiskip einnig leggja stund á slíkar veiðar.
 
Ein rökin fyrir kaupum á umræddu skipi voru þau að nauðsynlegt væri að efla atvinnulífið í Neskaupstað og skjóta undir það fleiri stoðum. Bent var á að með tilkomu skipsins yrði starfstími loðnuverksmiðjunnar lengri og atvinna og tekjur meiri auk þess sem sjómenn fengju góð pláss. Forsvarsmenn Síldarvinnslunnar horfðust í augu við að líklega yrði skipið rekið með tapi en á móti kæmi betri afkoma hjá loðnuverksmiðjunni.
 
Skemmst frá að segja gengu kaupin eftir og kom skipið í fyrsta sinn til nýrrar heimahafnar í Neskaupstað hinn 27. maí árið 1981. Fékk það nafnið Beitir NK og voru við það bundnar miklar vonir. Skipstjóri var Sigurjón Valdimarsson.
 
Segja má að útgerð Beitis í upphafi hafi ekki gengið áfallalaust fyrir sig. Kolmunnaveiðin árið 1981 gekk ekki vel og veiðar á sumar- og haustvertíð á loðnu voru stöðvaðar vegna lélegs ástands á loðnustofninum. Vegna þessarar stöðu ákvað stjórn Síldarvinnslunnar að láta gera ýmsar breytingar á Beiti svo skipið nýttist betur. Því var siglt til Akureyrar um miðjan marsmánuð 1982 og þar voru breytingarnar framkvæmdar í Slippstöðinni. Á skipið var sett skutrenna og skutrennuloki, útbúin aðstaða til aðgerðar á millidekki stjórnborðsmegin og þar komið fyrir hausingavél og flatningsvél enda var gert ráð fyrir að skipið færi á bolfiskveiðar og saltaði aflann um borð. Einnig var komið fyrir 10 tonna krana til að tæma úr poka og til annarra verka á efra þilfari. Þá var komið fyrir autotrolli við togvindur ásamt grandara- og gilsaspilum og reyndar ýmsum öðrum nýjum búnaði. Eftir þessar breytingar gat Beitir lagt stund á nótaveiðar og einnig veiðar með flotvörpu og botnvörpu og því mátti segja að hann væri orðinn einskonar fjölveiðiskip.
 
Beitir NK með fullfermi af loðnu árið 1998. Ljósm. Snorri SnorrasonBeitir NK með fullfermi af loðnu árið 1998.
Ljósm. Snorri Snorrason
Á næstu árum var Beitir ýmist á bolfiskveiðum eða veiðum á uppsjávartegundum og þurfti ávallt að gera töluverðar breytingar um borð á milli vertíða enda fóru gárungarnir að kalla skipið „Breyti“. Beitir veiddi um tíma rækju í ís og eins var gerð tilraun til að frysta rækju um borð. Þá var komið fyrir búnaði til að heilfrysta afla um borð og í kjölfar þess lagði Beitir stund á grálúðu- og karfaveiðar auk þess að veiða loðnu. Einnig var gerð skammvinn tilraun til að flaka aflann um borð og frysta flökin.
 
Á árinu 1995 fóru fram gagngerar endurbætur á Beiti í Póllandi. Ný brú var sett á skipið, fullkomnum útbúnaði til flotvörpuveiða komið fyrir og sett upp kerfi í lestum til kælingar á afla. Í kjölfarið á þessum breytingum ruddi Beitir brautina fyrir veiðar á loðnu í flotvörpu og eins hóf hann kolmunnaveiðar í verulegum mæli en slíkar veiðar höfðu ekki verið stundaðar við Ísland frá árinu 1982.
 
Eftir töluverða erfiðleika í byrjun var Beitir hið mesta happaskip og reyndist Síldarvinnslunni afar vel. Athyglisvert er hve oft þurfti að breyta skipinu og laga það að nýjum aðstæðum. Beitir var seldur til niðurrifs árið 2007 en margir eiga ljúfar minningar sem tengjast skipinu. 
 

Góður afli í miðri Smugu

Beitir NK að landa makríl. Ljósm. Smári GeirssonBeitir NK að landa makríl. Ljósm. Smári GeirssonBeitir NK er á landleið með 1.260 tonn af makríl sem fékkst í Smugunni. Kristinn Snæbjörnsson stýrimaður segir að framan af veiðiferðinni hafi afli verið tregur en sl. nótt hafi hins vegar verið mokveiði. „Við fórum alveg austur að norsku landhelgislínunni en þar var lítið að hafa. Við tókum þar ein þrjú hol en þau gáfu lítið. Við færðum okkur síðan í miðja Smuguna og þar var algjör mokveiði í nótt sem leið. Við tókum 330 tonn um miðnætti og síðan 650 tonn í morgun. Það voru 300 mílur í land þegar við lögðum af stað og við reiknum með að koma til Neskaupstaðar um kl. 10 í fyrramálið. Almennt má segja að makrílveiðin sé alltaf að færast austar eins og gera má ráð fyrir á þessum árstíma,“ sagði Kristinn.
 
Börkur NK er á miðunum og hóf veiðar í morgun. Bjarni Ólafsson AK hélt til veiða frá Neskaupstað í morgun en lokið var við að landa makríl úr honum í gær.
 

Eyjarnar hæstar í ýsunni

Birgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey VE. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonBirgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey VE.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
Vestmannaeyjatogararnir Vestmannaey VE og Bergey VE öfluðu vel á nýliðnu fiskveiðiári. Afli Vestmannaeyjar var 4.158 tonn og afli Bergeyjar var 3.980 tonn. Athygli vekur hve hátt hlutfall afla skipanna var ýsa. Vestmannaey landaði 1.160 tonnum af ýsu og Bergey 1.230. Fiskuðu togararnir miklu meira af ýsu en önnur skip og er þriðja aflahæsta skipið í ýsu einungis hálfdrættingur á við þá. Heimasíðan hafði samband við Birgi Þór Sverrisson, skipstjóra á Vestmannaey, og spurði hann út í ýsuveiðarnar. „Við höfum alltaf lagt áherslu á ýsuveiðar. Bergur-Huginn átti góðan ýsukvóta og hann hefur aukist eftir að Síldarvinnslan keypti fyrirtækið. Ýsuveiðar hafa því löngum verið meginþemað hjá okkur en auðvitað fer það eftir kvótastöðunni hve mikið hefur verið unnt að veiða. Ýsuveiðarnar hafa gengið afar vel að undanförnu ekki síst vegna þess að við höfum meiri þorskkvóta en áður. Hér áður fyrr þurftum við oft að flýja svæði þar sem aflinn var blanda af ýsu og þorski en nú er ekki þörf á því vegna aukins þorskkvóta. Almennt höfum við miklu meiri kvóta eftir að Síldarvinnslan keypti útgerðina og því erum við frjálsari hvað varðar veiðarnar. Við eltum ýsuna víða, en hún heldur sig á ákveðnum svæðum á tilteknum árstímum. Við erum fyrir austan á haustin en færum okkur svo suður eftir og veiðum við Eyjar þegar nálgast vertíðina,“ sagði Birgir.