Gullver með óvenju góðan októbermánuð

Gullver NS við bryggju á Seyðisfirði. Ljósm. Ómar BogasonGullver NS við bryggju á Seyðisfirði. Ljósm. Ómar BogasonÍsfisktogarinn Gullver NS hefur verið að gera það gott að undanförnu. Í nýliðnum októbermánuði var afli skipsins um 730 tonn í sjö löndunum, en skipið landar á Seyðisfirði. Uppistaða aflans var þorskur en eins var lögð töluverð áhersla á að veiða ýsu og karfa. Heimasíðan ræddi við Þórhall Jónsson skipstjóra í morgun en þá var skipið statt við Litladýpi austan við Breiðdalsgrunn. „Síðasti mánuður var mjög góður hjá okkur og tíðin var afskaplega hagstæð. Aflabrögð voru góð og aflinn fékkst að mestu á okkar hefðbundnu miðum. Þorskurinn var veiddur á Breiðdalsgrunni og Litladýpinu, ýsan að drjúgum hluta á Gerpisflaki og Tangaflaki og karfinn fékkst einkum í Berufjarðarál. Það hefur verið betri veiði á þessum miðum en undanfarin haust. Lykillinn að þessum góða árangri er meiri kvóti en við höfum haft til ráðstöfunar áður. Við getum veitt af krafti og stopp á milli túra eru styttri en áður. Venjulega tökum við þrjá túra og síðan er stoppað í um tvo sólarhringa. Þetta hefur gengið vel og menn eru mjög ánægðir með þetta fyrirkomulag,“ segir Þórhallur. 
 
Adolf Guðmundsson rekstrarstjóri á Seyðisfirði segir að líklega séu liðin um 20 ár frá því að Gullver skilaði á land jafn miklum afla í einum mánuði. Hann segir að útgerðin gangi vel og þess sé ávallt gætt að fiskvinnslustöðin á Seyðisfirði hafi nægt hráefni til vinnslu. Þá fari hluti af þorskafla Gullvers til vinnslu á Dalvík og Akureyri. Nokkur hluti aflans er síðan fluttur út með Norrænu. 
 

Afmælishátíð starfsmanna Síldarvinnslunnar í Gdansk

Frá Sopot, en þar muna starfsmenn Síldarvinnslunnar gista í Póllandsferðinni.Frá Sopot, en þar munu starfsmenn
Síldarvinnslunnar gista í Póllandsferðinni.
 
Dagana 30. nóvember og 1. desember nk. munu starfsmenn Síldarvinnslunnar ásamt mökum halda til Gdansk í Póllandi. Þar mun hópurinn skoða sig um og eins verður þar haldin afmælishátíð fyrirtækisins en það verður sextíu ára hinn 11. desember nk. Alls telur hópurinn um 520 manns.
 
Farið verður með Icelandair frá Egilsstöðum og Keflavík. Frá Egilsstöðum verður flogið bæði 30. nóvember og 1. desember en frá Keflavík verður farið 1. desember. Hópnum verður síðan skilað til baka á sömu staði að ferð lokinni dagana 3. og 4. desember. Boðið verður upp á rútuferðir frá Neskaupstað og Seyðisfirði til Egilsstaða við brottför og sömu leið til baka að ferð lokinni. Nauðsynlegt er að farþegar verði komnir á Egilsstaðaflugvöll tveimur tímum fyrir brottför og þar verður boðið upp á morgunhressingu. 
 
Í Póllandi munu ferðalangarnir búa á tveimur hótelum í Sopot, nágrannabæ Gdansk. Hótelin eru þekkt fyrir gæði og heita Hotel Sheraton og Hotel Heffner. Afmælishátíðin verður haldin laugardagskvöldið 2. desember á Hotel Sheraton. Á hátíðinni verður boðið upp á frábær skemmtiatriði og þar munu koma fram bæði íslenskir og pólskir skemmtikraftar.
 
Á meðan hópurinn dvelur í Póllandi mun honum gefast tækifæri til að fara í skipulegar skoðunarferðir. Ferðirnar verða þrjár; í fyrsta lagi skoðunarferð um Gdansk, í öðru lagi ferð þar sem einn af stærstu köstulum Evrópu verður skoðaður og í þriðja lagi safnaferð þar sem tvö söfn verða heimsótt en annað þeirra er tileinkað síðari heimsstyrjöldinni. Síðar verður auglýst hvernig unnt verður að skrá sig í skoðunarferðirnar.
 
Ferðaskrifstofa Akureyrar hefur annast alla skipulagningu ferðarinnar.
 

Sjávarútvegsfræðingar ganga vaktir í fiskiðjuverinu

Sjávarútvegsfræðingarnir í fiskiðjuverinu. Talið frá vinstri: Sylvía Kolbrá Hákonardóttir, Magnús Blöndal, Fannar Freyr Magnússon og Árni Freyr Arngrímsson. Ljósm. Smári GeirssonSjávarútvegsfræðingarnir í fiskiðjuverinu. Talið frá vinstri:
Sylvía Kolbrá Hákonardóttir, Magnús Blöndal, Fannar Freyr
Magnússon og Árni Freyr Arngrímsson. Ljósm. Smári Geirsson
Starfsfólk fiskiðjuvers Síldarvinnslunnar í Neskaupstað er afar gott og býr drjúgur hluti þess yfir mikilli reynslu. Meirihluta ársins er unnið á vöktum í fiskiðjuverinu og afköstin hafa aukist nánast ár frá ári enda er sífellt verið að bæta þann búnað sem nýttur er. Talsvert hefur borið á því að ungt skólafólk sækist eftir vinnu í verinu enda er unnt að hafa þar góðar tekjur. Síðan í ágústmánuði hafa þrír sjávarútvegsfræðingar gengið vaktir í fiskiðjuverinu. Sá fjórði er Árni Freyr Arngrímsson sem ráðinn var verkstjóri í verinu sl. sumar en Árni er einmitt að ljúka námi í sjávarútvegsfræðum og mun vinna lokaritgerðina í samvinnu við Síldarvinnsluna. Heimasíðan hitti þennan hóp að máli í fiskiðjuverinu og spjallaði við hann.
 
Sjávarútvegsfræðingarnir þrír eru Sylvía Kolbrá Hákonardóttir frá Neskaupstað, Magnús Blöndal frá Akureyri og Fannar Freyr Magnússon frá Reykjavík. Þau Sylvía og Fannar Freyr hafa einnig lokið BS-námi í viðskiptafræðum og Magnús hefur hafið mastersnám í þeim fræðum og mun skrifa lokaritgerð um áhrif hins svonefnda Rússabanns á Síldarvinnsluna. Að auki hefur Magnús lokið diplómanámi í fiskeldisfræðum.  
 
Sylvía Kolbrá er Norðfirðingur og þekkir vel til í fiskiðjuverinu. „Ég hef unnið í fiskiðjuverinu á hverju sumri frá árinu 2010 og reyndar vann ég þar í heilt ár að loknu stúdentsprófi. Fyrir mig var það dýrmæt reynsla að kynnast öflugri uppsjávarvinnslu auk þess sem vinnan gefur rosalega góðan pening. Það er ekki víða hægt að fá jafn vel launaða vinnu. Ég kann vel við vinnuna og vinnustaðurinn er skemmtilegur. Til viðbótar hefur verið einstaklega gaman og fróðlegt að fylgjast með þróuninni í fiskiðjuverinu. Það er alltaf verið að bæta við búnaði og afköstin eru alltaf að aukast,“ segir Sylvía.
 
Magnús segir að nú sé hann á sinni þriðju vertíð í fiskiðjuverinu. „Við Sylvía erum kærustupar og hún togaði mig hingað austur fyrst. Mér finnst þetta frábær vinna og það er svo gaman að taka þátt í framleiðslustarfsemi þar sem er full keyrsla alla daga. Mér finnst vinnan skemmtileg og þar að auki er hún betur borguð en flest annað sem maður á kost á. Við sem höfum verið í námi þurfum svo sannarlega á því að halda að afla góðra tekna og það er unnt að gera það hér í fiskiðjuverinu,“ segir Magnús.
 
Fannar Freyr tekur undir með þeim Sylvíu og Magnúsi. „Þetta er önnur vertíðin mín hérna í Neskaupstað og það er mikilvæg reynsla fyrir mig að kynnast uppsjávarvinnslu. Ég hafði áður starfað við bolfiskvinnslu og á frystitogara en þetta var eitthvað nýtt. Það var einkum gamall skólabróðir úr sjávarútvegsfræðinni í Háskólanum á Akureyri, Sigurður Steinn Einarsson, sem fékk mig fyrst til að koma en mér hefur líkað afskaplega vel. Auðvitað er þetta vaktavinna og stíft unnið en launin eru afar góð. Nú kom ég með kærustuna mína, Tinnu Dagbjartsdóttur, með mér en hún hefur ekki unnið svona vinnu áður. Það er hið sama um hana að segja; henni líkar vel. Hún var að ljúka BA-námi í sálfræði svo það eru því ekki einungis sjávarútvegsfræðingar sem eru ánægðir með að starfa í fiskiðjuverinu,“ segir Fannar Freyr.
 
Eins og fyrr greinir var Árni Freyr Arngrímsson ráðinn verkstjóri í fiskiðjuverinu sl. sumar en hann hafði starfað þar á vertíðinni 2013. Árni segir að það sé skemmtilegt að fá fyrrverandi skólafélaga úr Háskólanum á Akureyri til starfa. „Það er vel tekið á móti þessu fólki af öðrum starfsmönnum og ég fæ ekki betur séð en það falli vel inn í starfsmannahópinn. Þetta er líka fólk sem þekkir orðið vel til hér í fiskiðjuverinu og sækist eftir að koma til starfa vertíð eftir vertíð,“ segir Árni Freyr.
 

Blængur NK veiðir vel

Landað úr Blængi NK í Norðfjarðarhöfn.  Ljósm. Hákon ErnusonLandað úr Blængi NK í Norðfjarðarhöfn.
Ljósm. Hákon Ernuson
Frystitogarinn Blængur NK kom til löndunar til Neskaupstaðar sl. laugardag að lokinni 26 daga veiðiferð. Togarinn millilandaði í Hafnarfirði hinn 13. þessa mánaðar. Bjarni Ólafur Hjálmarsson skipstjóri segir að veiðiferðin hafi gengið ágætlega. „Við hófum veiðar fyrir vestan og millilönduðum í Hafnarfirði eftir um það bil 10 daga. Það var mest karfi sem þá fór á land. Síðan héldum við áfram veiðum á Vestfjarðamiðum og einnig úti fyrir Norðurlandi og þar veiddist vel af ufsa og karfa auk þess sem nokkur þorskur var í aflanum. Heildaraflinn upp úr sjó var 566 tonn og verðmætin voru um 123 milljónir. Segja má að vel hafi veiðst allan túrinn og veðrið var með ágætum,“ sagði Bjarni Ólafur.
 
Gert er ráð fyrir að Blængur haldi á ný til veiða nk. miðvikudag.
 

Kolmunni og síld til Neskaupstaðar

Bjarni Ólafsson AK. Ljósm. Hákon ErnusonBjarni Ólafsson AK. Ljósm. Hákon ErnusonSl. nótt kom Bjarni Ólafsson AK með um 930 tonn af kolmunna til Neskaupstaðar og síðdegis mun Börkur NK koma með rúmlega 1.100 tonn af síld.
 
Runólfur Runólfsson, skipstjóri á Bjarna Ólafssyni, segir að kolmunnaveiðin sé heldur treg. „Við vorum að veiðum djúpt út af Norðfjarðardýpi, um 60-70 mílur frá landi. Við vorum fimm daga að veiðum og var aflinn tekinn í fimm holum. Þegar skyggja tekur hverfur kolmunninn alveg og því er látið reka frá klukkan hálf sex síðdegis til klukkan sjö á morgnana og einungis togað á daginn,“ segir Runólfur.
 
Bjarni Ólafsson mun halda til veiða á ný í kvöld að lokinni löndun.
 
Börkur var að síldveiðum í færeysku lögsögunni og fékk aflann í sjö holum. Ólafur Guðnason stýrimaður segir að um tíma hafi ekki verið sérstök veiði en heldur hafi ræst úr henni. Aflinn fékkst 90-100 mílur inni í færeysku lögsögunni um 240 mílur frá Norðfirði.

Börkur á hrossamakrílveiðum við strendur Afríku

Börkur á hrossamakrílveiðum við strendur AfríkuÍ tilefni af því að Síldarvinnslan verður 60 ára hinn 11. desember nk. munu birtast pistlar um sögu fyrirtækisins á heimasíðunni af og til út árið. Hér verður fjallað um hrossamakrílveiðar Barkar við strendur norðvestur Afríku síðla árs 1975.
 
Börkur NK við Afríkustrendur.Börkur NK við Afríkustrendur.Síldarvinnslan festi kaup á uppsjávarskipinu Berki árið 1973. Skipið þótti óhemju stórt en því var fyrst og fremst ætlað að leggja stund á loðnu- og kolmunnaveiðar í þeim tilgangi að tryggja fiskimjölsverksmiðju fyrirtækisins í Neskaupstað hráefni.
 
Erfiðlega gekk að finna næg verkefni fyrir þetta stóra skip fyrstu árin og stóð til að selja það úr landi vorið 1976. Af sölunni varð þó ekki einkum vegna þess að einmitt á þessu ári hófust sumar- og haustveiðar á loðnu út af Norðurlandi og Vestfjörðum.
 
Á þeim árum, þegar leitað var verkefna fyrir Börk, var ýmislegt reynt fyrir utan hefðbundnar loðnuveiðar og tilraunir til kolmunnaveiða. Börkur lagði til dæmis stund á síld- og makrílveiðar í Norðursjó frá vori og fram á sumar 1975 og að þeim loknum hélt hann til loðnuveiða í Barentshafi þar sem fengust 8.000 tonn á sjö vikum. Um haustið hélt Börkur síðan til veiða á hrossamakríl undan ströndum norðvestur Afríku. Þessar Afríkuveiðar eru áhugaverðar ekki síst vegna þess að aldrei hefur norðfirskt skip haldið til veiða á jafn fjarlæg mið. Makrílveiðin við Afríkustrendur gekk illa og varð afli Barkar sáralítill en honum var landað um borð í bræðsluskipið Norglobal sem fylgdi nokkrum veiðiskipum á þessar fjarlægu slóðir. Íslensku veiðiskipin sem freistuðu þess að fanga hrossamakríl við Afríku á þessum tíma ásamt Berki voru Sigurður, Reykjaborg, Ásgeir, Ásberg, Óskar Halldórsson og Guðmundur. Auk íslensku skipanna var þarna töluverður floti frá Sovétríkjunum, Norður-Kóreu og Japan.
 
Þegar siglt var áleiðis til Afríku voru Barkarmenn bjartsýnir. Um borð var nót sem hafði verið dýpkuð heil reiðinnar býsn og mun hafa verið orðin 127 faðma djúp. Þessi stóra nót hlyti að duga vel til að fanga sprellfjörugan Afríkumakríl.
 
Magnús Jóhannsson háseti faðmar sleggjuhákarl sem kom í nótina. Hjá honum stendur Axel Magnússon kokkur.Magnús Jóhannsson háseti faðmar
sleggjuhákarl sem kom í nótina.
Hjá honum stendur Axel Magnússon kokkur.
Börkur kastaði fyrst á mikla hrossamakríltorfu 2. nóvember. Kastið var ágætt en nótin reyndist allt of veikbyggð. Hún rifnaði mikið og einungis náðust 40-50 tonn. Daginn eftir var kastað á ný en allt fór á sömu leið.
 
Fljótlega áttuðu menn sig á því að nótin hentaði alls ekki til veiðanna og því var ráðist í að grynnka hana og breyta henni í þeirri von að hún myndi þá henta betur. Tryggvi Vilmundarson netagerðarmeistari var háseti á Berki á þessum tíma og stjórnaði hann verkinu.
 
Að loknum fyrstu dögunum á miðunum fannst lítið af makríl auk þess sem nótarvesenið hélt áfram þrátt fyrir breytingarnar á nótinni. Alls fengust 1.500-1.600 tonn af hrossamakríl á meðan Börkur var á þessum fjarlægu miðum. Veitt var 20-30 mílur frá ströndum Máritaníu og var yfirleitt landsýn.
 
Öllum aflanum var landað um borð í bræðsluskipið Norglobal og var ætlast til að landað væri daglega. Ef löndun dróst varð fljótlega ekkert eftir nema beinin af makrílnum, hitt varð að vatnskenndri drullu í hitanum og nýttist ekki. Þegar á leið fengu Barkarmenn litla nót um borð í bræðsluskipinu og reyndu um tíma að veiða sardínellu, en þær veiðar skiluðu einnig heldur litlum árangri.
 
Margar fisktegundir komu í nót Barkar á Afríkumiðum og reyndar hin furðulegustu kvikindi. Líklega var um að ræða hátt í 40 tegundir; fiskar af ýmsum stærðum og allt upp í hákarla, meðal annars fékkst einu sinni sleggjuhákarl.
 
Samskipti við innfædda voru í lágmarki. Aldrei var siglt til hafnar í Máritaníu og aðeins einu sinni sáu Barkarmenn framan í Máritaníumenn. Þá var verið að veiðum á hefðbundinni veiðislóð þegar strandgæslubátur birtist fyrirvaralaust. Komu strandgæslumennirnir um borð og skoðuðu veiðarfærin. Börkur hafði einungis leyfi til nótaveiða en aftur á skipinu var troll á tromlu. Gerð var krafa um að trollið væri tekið af tromlunni og því komið fyrir í geymslu í skipinu.
 
Þegar ekki var verið að veiðum var gjarnan verið í sólbaði. Talið frá vinstri: Axel Magnússon, Tryggvi Vilmundarson, Sverrir Guðlaugur Ásgeirsson, Þórður Þórðarson og Finnur Þórðarson.Þegar ekki var verið að veiðum var gjarnan verið í sólbaði.
Talið frá vinstri: Axel Magnússon, Tryggvi Vilmundarson,
Sverrir Guðlaugur Ásgeirsson,
Þórður Þórðarson og Finnur Þórðarson.
Á meðan á Afríkuúthaldinu stóð fór Börkur í tvígang til Las Palmas á Kanaríeyjum. Í fyrra skiptið vegna mannaskipta og í síðara skiptið áður en siglt var heim. Ekki fékkst heimild til að leggjast að bryggju því Börkur hafði ekki skírteini sem staðfesti að skipið væri laust við rottur. Þetta þótti Barkarmönnum sérkennilegt því þeir voru fluttir í land á báti og sáu þá að í höfninni lágu alls konar dallar og í sumum þeirra var heilmikill rottugangur. Eins og gengur og gerist skiptist áhöfnin í tvennt þegar í land var komið; sumir fóru að versla og skoða sig um en aðrir fóru á fyllerí enda fékkst mjöðurinn á býsna hagstæðu verði.
 
Sjálfsagt halda lesendur að vistin við Máritaníustrendur hafi verið heldur daufleg en svo var ekki. Þegar ekki var verið að veiðum var mikið spilað á spil og legið í sólbaði. Þá stóð Axel Magnússon kokkur fyrir kvöldvökum fram í stafni. Þar voru flutt ýmis skemmtiatriði og mikið sungið við harmonikkuundirleik Harrys Holsviks loftskeytamanns. Jafnt lagvissir sem laglausir kyrjuðu hástöfum Kátir voru karlar, Sjómannavalsinn og ýmsa ættjarðarsöngva þarna í hitbeltissvækjunni. 
Allar vistir fengust í Norglobal. Þar var til dæmis hægt að fá nýbakað brauð og sígarettur. Mjólkin var hins vegar búin til daglega um borð í Berki í sérstakri maskínu og var notað í hana vatn, smjör og mjólkurduft.
 
Neðan þilja var góð loftkæling í Berki þannig að hitastig var þar hið þægilegasta þó hitastigið fyrir utan væri hátt. Enginn póstur barst skipverjum á meðan á Afríkuveiðunum stóð en unnt var að tala heim frá Norglobal.
 
Á fyrri hluta veiðitímabilsins við Afríkustrendur var Hjörvar Valdimarsson skipstjóri á Berki en síðan tók Sigurjón Valdimarsson við skipstjórninni.
 
Sigurjón Ingvarsson háseti um borð í Berki á legunni í Las Palmas á Kanarí. Í baksýn er rússneskur verksmiðjutogariSigurjón Ingvarsson háseti um borð í
Berki á legunni í Las Palmas á Kanarí.
Í baksýn er rússneskur verksmiðjutogari
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Myndirnar sem fylgja þessum pistli tók Þórður Þórðarson sem var háseti á Berki á fyrri hluta veiðitímabilsins úti fyrir ströndum Máritaníu.