Landsmót 50+

Landsmót 50+Eins og Austfirðingum öllum ætti að vera kunnugt fer Landsmót 50+ fram í Neskaupstað dagana 28.-30. júní nk. Ungmenna- og íþróttasamband Austurlands hefur ákveðið að fella niður skráningargjöld fyrir þátttakendur af sambandssvæðinu í þeim tilgangi að hvetja sem flesta til þátttöku. Landsmót 50+ einkennist af gleði og hamingju og miklu meiri áhersla er lögð á skemmtun og góðan félagsskap en keppni. Því hafa allir sem náð hafa tilskyldum aldri tækifæri til að njóta góðra samvista í léttum leik við fólk víða að af landinu á Landsmótinu.
 
Fram hefur komið í fréttum að Austfirðingar hafi verið tregir til að skrá sig til þátttöku á landsmótinu og virðist það fyrst og fremst vera vegna þess að þeir þekkja ekki þann anda sem ríkir á slíku móti. Hefur UÍA sérstaklega hvatt Austfirðinga til þátttöku og einn liður í því er að fella niður skráningargjöldin. Tekið skal fram að þó mótið sé einkum ætlað fólki yfir fimmtugu þá er einnig boðið upp á greinar sem opnar eru öllum aldurshópum og má þar nefna frisbígolf, strandblak, garðahlaup, lomber, pílukast og golf.
 
Hér vill Síldarvinnslan hvetja starfsmenn sína til þátttöku í landsmótinu en hægt er að skrá sig út þriðjudaginn 25. júní. Allar upplýsingar um mótið er að finna á umfi.is (https:/www.umfi.is/verkefni/landsmot-50plus/) og þar er einnig unnt að skrá sig. Þeir sem vilja aðstoð við skráningu geta hringt á skrifstofu UÍA (471-1353), í Gunnar hjá UÍA (899-7888) eða Grétu Sóleyju hjá UÍA (865-8433). Einnig er hægt að hringja á skrifstofu UMFÍ (568-2929).
 
Hér eru taldar upp keppnisgreinar á landsmótinu og er öruggt að sérhver getur þar fundið einhverja grein sem hentar: Boccia, frjálsar íþróttir (hlaup, kúluvarp, langstökk, hástökk, kringlukast, spjótkast, lóðkast), frisbígolf, garðahlaup, golf, línudans, lomber, pútt, pönnukökubakstur, ringó, skák, stígvélakast, strandblak og sund.
                  
Starfsmenn Síldarvinnslunnar ! Tökum þátt í landsmótinu og skemmtum okkur vel ! 

Besti mánuður í sögu Gullvers

Gullversmenn bíða eftir hífoppi. Ljósm. þorgeir BaldurssonGullversmenn bíða eftir hífoppi. Ljósm. þorgeir BaldurssonÍsfisktogarinn Gullver NS kom til Seyðisfjarðar sl. sunnudag með fullfermi eða rúmlega 107 tonn eftir fjóra daga á veiðum. Aflinn fékkst frá Skeiðarárdýpi og austur á Fót og var hann mjög blandaður; ufsi, þorskur, gullkarfi og djúpkarfi. Að sögn Rúnars L. Gunnarssonar skipstjóra eru menn ánægðir með aflabrögðin upp á síðkastið og gera sér vonir um að áframhald verði á þeim.
 
Þegar rýnt er í aflatölur og verðmæti Gullvers í maímánuði kemur í ljós að aflinn hefur verið afar góður eða samtals um 770 tonn og aflaverðmæti um 175 milljónir króna, en það eru án efa mestu verðmæti í einum mánuði í sögu skipsins. Alls landaði Gullver sjö sinnum í maí.
 
Gert er ráð fyir að Gullver fari í slipp í lok júnímánaðar eða að afloknum þremur næstu veiðiferðum.

Eyjarnar gera það gott

Bergey VE. Ljósm. Þorgeir BaldurssonBergey VE. Ljósm. Þorgeir BaldurssonEftir sjómannadag héldu skip Bergs-Hugins, Vestmannaey VE og Bergey VE, til veiða á Vestfjarðamiðum. Lögð var áhersla á að veiða þorsk og gekk það afar vel, en bæði skipin fylltu sig á skömmum tíma. Vestmannaey landaði síðan á Dalvík og Bergey á Grundarfirði. Að löndun lokinni héldu skipin strax til veiða á ný. Nú voru það veiðar á ýsu og ufsa sem voru á dagskránni og reyndar verður lögð áhersla á veiðar á þeim tegundum það sem eftir lifir kvótaársins. Bergey veiddi fyrir vestan, fyllti sig og landaði í gær í Vestmannaeyjum. Vestmannaey hélt austur fyrir og mun væntanlega landa fullfermi í Eyjum á morgun.
 
Arnar Richardsson, rekstarstjóri Bergs-Hugins, segir að þar á bæ séu menn afar ánægðir með aflabrögð skipanna og vonandi verði áframhald á góðri veiði í sumar.

Námskeið um Catsat í Neskaupstað

Ragnar Harðarson framkvæmdastjóri Akor og Igor Sancristobal haffræðingur. Ljósm. Smári GeirssonRagnar Harðarson framkvæmdastjóri Akor og
Igor Sancristobal haffræðingur. Ljósm. Smári Geirsson
Sl. þriðjudag komu skipstjórnarmenn á uppsjávarskipum Síldarvinnslunnar, Loðnuvinnslunnar og Samherja saman á fræðslunámskeiði í Neskaupstað. Á námskeiðinu var fjallað um hið svonefnda Catsat upplýsingakerfi en kerfið veitir fjölþættar upplýsingar um skilyrði í hafinu og aflar þeirra meðal annars með gerfihnöttum og sérstökum mælibaujum sem finna má í öllum heimsins höfum. Einkum var fjallað um upplýsingar sem kerfið veitir og geta komið að gagni við makrílveiðar. Leiðbeinandinn á námskeiðinu var Spánverjinn Igor Sancristobal, en hann er aðalhaffræðingur hafrannsóknastofnunarinnar CLS, sem vinnur að hafrannsóknum um heim allan og hefur meðal annars þróað Catsat kerfið.
 
Það er íslenska fyrirtækið Akor ehf sem er sölu- og þjónustuaðili fyrir Catsat í okkar heimshluta en Akor annast reyndar markaðssetningu á kerfinu í norður- og austanverðri Evrópu og einnig í vestanverðri Afríku. Ragnar Harðarson framkvæmdastjóri Akor var á námskeiðinu í Neskaupstað og sagði að það væri einkar mikilvægt fyrir þá sem selja og þjónusta kerfið að fá tækifæri til að hitta skipstjórnarmenn sem nota það.
 
Dæmi um upplýsingar Catsat kerfið veitir: Til vinstri á tölvuskjánum sést hitastig á yfirborði sjávar en til hægri er þverskurðarmynd sem sýnir hitastig og hitaskil í hafinu.Dæmi um upplýsingar Catsat kerfið veitir: Til vinstri á tölvuskjánum sést hitastig á yfirborði sjávar en til hægri er þverskurðarmynd sem sýnir hitastig og hitaskil í hafinu.Einn þeirra sem sótti námskeiðið á þriðjudag var Tómas Kárason skipstjóri á Beiti NK. Heimasíðan ræddi við hann og spurði fyrst hve lengi Síldarvinnsluskipin hefðu notað Catsat kerfið. „Við erum búnir að nota þetta kerfi í ein átta ár og það veitir okkur margvíslegar upplýsingar um nánast hvað sem er í sjónum. Í gegnum kerfið fáum við til dæmis upplýsingar um strauma, hitastig, hæðir og lægðir í sjónum, átumagn og fleira. Þetta er komið í allmörg íslensk skip og reynslan virðist almennt vera góð. Nú er komin afladagbók inn í kerfið og hún gefur okkur kost á að skoða hvernig aðstæður í sjónum hafa áhrif á veiðar. Ef þú ert að fiska vel við ákveðnar aðstæður þá gerir kerfið þér kleift að leita á ný að sambærilegum aðstæðum í hafinu. Nú er ætlunin að bjóða upp á þá þjónustu hjá kerfinu að setja upp líklega staði fyrir veiðar á makríl og það væri gaman að taka þátt í að þróa hana. Ég hef þá trú að menn munu smátt og smátt auka notkunina á Catsat kerfinu því það er í alla staði athyglisvert. Þá skemmir ekki fyrir að fá góða fræðslu um kerfið og njóta góðrar þjónustu við það,“ segir Tómas. 

Síldarvinnslan fyrir fimmtíu árum

Fiskimjölsverksmiðja Síldarvinnslunnar tók á móti tæplega 12.000 tonnum af loðnu árið 1969. Ljósm. Jóhann ZoegaFiskimjölsverksmiðja Síldarvinnslunnar tók á móti tæplega
12.000 tonnum af loðnu árið 1969. Ljósm. Jóhann Zoega
Hér á eftir verður horft hálfa öld aftur í tímann og greint frá starfsemi Síldarvinnslunnar árið 1969. Árið 1969 var hið svonefnda síldarævintýri endanlega liðið undir lok og stóð fyrirtækið á tímamótum. Framleiðslutæki fyrirtækisins hentuðu að miklu leyti fyrst og fremst til síldveiða og vinnslu síldar og því var ljóst að nauðsynlegt var fyrir fyrirtækið að laga sig að nýjum aðstæðum. Árið 1969 er því tímamótaár í sögu Síldarvinnslunnar, en það ár hófst undirbúningur verkefna sem áttu eftir að hafa mikil áhrif. 
    • Árið 1969 barst engin norsk-íslensk síld til fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar. Norðfirsku síldarbátarnir héldu til síldveiða við Hjaltlandseyjar og söltuðu aflann um borð. Síldarsöltunarstöðvarnar Sæsilfur, Drífa og söltunarstöð Síldarvinnslunnar tryggðu sér tvö síldveiðiskip hver; festu stöðvarnar kaup á hausskurðarvélum og var þeim komið fyrir um borð í skipunum sem söltuðu síldina á vegum stöðvanna. Síldarvinnsluskipin Barði og Bjartur söltuðu síld fyrir söltunarstöð fyrirtækisins. Erfiðlega gekk að hausskera og slógdraga síldina á miðunum og því var það fagnaðarefni þegar samningar um sölu á heilsaltaðri síld náðust. Alls voru saltaðar 2425 tunnur af Hjaltlandssíld á vegum Síldarvinnslunnar þetta sumar. Birtingur NK lagði stund á togveiðar og síldveiðar í Norðursjó árið 1969. Ljósm. Guðmundur SveinssonBirtingur NK lagði stund á togveiðar og síldveiðar
      í Norðursjó árið 1969. Ljósm. Guðmundur Sveinsson

 

  • Sumarið 1969 lögðu Síldarvinnslubátarnir Börkur og Birtingur stund á togveiðar og var aflanum landað til vinnslu í hraðfrystihús félagsins. Börkur og Birtingur voru smíðaðir sem síldveiðiskip en búnaði til togveiða hafði verið komið fyrir í þeim árið 1968 þegar síldin var horfin. Í septembermánuði héldu bæði Börkur og Birtingur síðan til síldveiða í Norðursjó en skipin þóttu alls ekki henta til togveiða eftir að hausta tók. 
  • Árið 1969 voru 2098 tunnur af svonefndri Suðurlandssíld saltaðar í Neskaupstað þannig að enn gátu menn upplifað skammvinna söltunarstemmningu.
  • Árið 1969 héldu fimm Norðfjarðarbátar til loðnuveiða sem þá voru eingöngu stundaðar út af suður- og vesturströnd landsins. Fjórir þessara báta voru í eigu Síldarvinnslunnar; Barði, Bjartur, Börkur og Birtingur. Að auki hélt Magnús til loðnuveiða. Alls var landað 11.995 tonnum af loðnu á vertíðinni í verksmiðju Síldarvinnslunnar en þetta var annað árið sem verksmiðjan tók á móti loðnu til vinnslu.
  • Hraðfrystihús Síldarvinnslunnar frysti 1395 tonn af bolfiski á árinu 1969, en auk þess vann fyrirtækið 581 tonn af saltfiski og 200 pakka af skreið.
  • Á árinu 1969 var mikið rætt um stöðu atvinnulífsins í kjölfar hvarfs norsk-íslensku síldarinnar og tóku forsvarsmenn Síldarvinnslunnar mikinn þátt í þeirri umræðu. Umræðurnar snerust að miklu leyti um endurnýjun fiskiskipaflota fyrirtækisins, þannig að það eignaðist skip sem hentuðu til bolfiskveiða. Þá var einnig rætt um hugsanlegar nýjungar á sviði vinnslu sjávarafurða og beindist þá athygli manna einkum að niðurlagningaverksmiðju.Unnið að niðurlagningu í niðurlagningaverksmiðju Síldarvinnslunnar, en undirbúningur að byggingu verksmiðjunnar hófst fyrir alvöru árið 1969. Lengst til hægri er Jóhannes Stefánsson, sem lengi var stjórnarformaður Síldarvinnslunnar. Ljósm. Guðmundur SveinssonUnnið að niðurlagningu í niðurlagningaverksmiðju Síldarvinnslunnar, en undirbúningur að byggingu
    verksmiðjunnar hófst fyrir alvöru árið 1969. Lengst til
    hægri er Jóhannes Stefánsson, sem lengi var
    stjórnarformaður Síldarvinnslunnar.
    Ljósm. Guðmundur Sveinsson
  • Í marsmánuði 1969 ræddi stjórn Síldarvinnslunnar í fyrsta sinn þann möguleika að fyrirtækið festi kaup á skuttogara. Allt þetta ár var unnið að skuttogarakaupum með nýsmíði í huga. Endir málsins varð þó sá að keyptur var notaður togari frá Frakklandi en hann kom ekki til heimahafnar í Neskaupstað fyrr en í árslok 1970. Var þar um að ræða Barða, fyrsta skipið í eigu Íslandinga sem að öllu leyti var byggt og útbúið sem skuttogari.
  • Árið 1969 hóf stjórn Síldarvinnslunnar að fjalla um það af fullri alvöru að fyrirtækið kæmi á fót niðurlagningaverksmiðju, en slík verksmiðja hafði verið til umræðu innan stjórnarinnar frá árinu 1966. Ástæða þess að rætt var um verksmiðjuna af meiri alvöru en áður var sá atvinnuleysisvandi sem steðjaði að eftir hvarf síldarinnar. Ákvörðun var tekin um að koma verksmiðjunni á fót en koma þurfti upp húsnæði fyrir hana og festa kaup á nauðsynlegum vélbúnaði. Niðurlagningarverksmiðjan  tók til starfa snemma árs 1971 og með tilkomu hennar sköpuðust mörg störf og flest þeirra hentuðu konum sem þótti mikilvægt. Í fyrstu var framleiddur sjólax í verksmiðjunni og einnig gaffalbitar.

   

Barði NK, fyrsti skuttogari landsmanna. Árið 1969 hófst umræða í stjórn Síldarvinnslunnar um kaup á skuttogara. Ljósm. Kristinn BenediktssonBarði NK, fyrsti skuttogari landsmanna. Árið 1969 hófst
umræða í stjórn Síldarvinnslunnar um kaup á skuttogara.
Ljósm. Kristinn Benediktsson 
    

Bjartur NK lagði stund á síldveiðar í Norðursjó og loðnuveiðar árið 1969. Ljósm.: Guðmundur SveinssonBjartur NK lagði stund á síldveiðar í Norðursjó og loðnuveiðar árið 1969. Ljósm. Guðmundur Sveinsson

Árið 1969 voru skrifstofur Síldarvinnslunnar í Steininum. Þar var mikið þingað um viðbrögð fyrirtækisins við hvarfi norsk-íslensku síldarinnar. Ljósm. Vilberg GuðnasonÁrið 1969 voru skrifstofur Síldarvinnslunnar í Steininum.
Þar var mikið þingað um viðbrögð fyrirtækisins við hvarfi
norsk-íslensku síldarinnar. Ljósm. Vilberg Guðnason

 

 

Blængur gerður klár í Barentshafið

Verið að gera Blæng NK kláran í Barentshafið í morgun. Meðal annars þurfti að taka signalflöggin niður eftir sjómannadaginn. Ljósm. Smári GeirssonVerið að gera Blæng NK kláran í Barentshafið í morgun.
Meðal annars þurfti að taka signalflöggin niður eftir sjómannadaginn. Ljósm. Smári Geirsson
Í morgun var unnið af krafti við að gera frystitogarann Blæng NK kláran til veiða í Barentshafinu. Enn er beðið eftir pappírum frá Rússlandi sem verða að vera um borð en vonast er til að þeir verði komnir austur til Neskaupstaðar seint í dag. Heimasíðan ræddi við Bjarna Ólaf Hjálmarsson skipstjóra og spurði fyrst hvað gera mætti ráð fyrir að veiðiferðin yrði löng. „Það má gera ráð fyrir að þetta verði 40 daga túr en hafa verður í huga að það tekur fjóra og hálfan sólarhring að sigla á miðin og sama tíma tekur að sigla heim. Það má reikna með að upphaf ferðarinnar hjá okkur verði í skítabrælu. Við bíðum núna eftir rússnesku pappírunum en þeir verða að vera um borð í frumriti. Við megum fiska þarna um 1.200 tonn og þurfum að vera komnir til baka 12. júlí. Í fyrra tókum við 1.500 tonn í Barentshafinu í tveimur túrum en þá voru ekki sömu góðu aflabrögðin og hafa gjarnan verið áður. Hins vegar eru núna mun betri verð en fyrir ári. Best hefði verið að fara þarna fyrr en nú eru ein fimm íslensk skip á leiðinni í Barentshafið. Þessar Barentshafsveiðar leggjast vel í mannskapinn og samskiptin við Rússana eru okkur auðveld þar sem Geir Stefánsson stýrimaður er rússneskumælandi. Þegar við komum á staðinn kemur rússneskur eftirlitsmaður um borð sem verður með okkur allan tímann. Hann fylgist með veiðunum og hefur eftirlit með því að allt sé rétt gert og rétt vigtað. Allar tilkynningar berast á rússnesku, þar á meðal tilkynningar um heræfingar sem eru nokkuð algengar á svæðinu. Annars eru menn hinir hressustu og binda vonir við að Barentshafstúrinn verði hinn besti“, segir Bjarni Ólafur.