Tímamót: Börkur NK veiðir makríl í nót

20170921 124941

Börkur með 540 tonna makrílkastið á síðunni. Ljósm: Hálfdan Hálfdanarson

Börkur NK er á landleið með 630 tonn af makríl sem fékkst í Smugunni, nánar tiltekið 280 mílur austur af landinu rétt við færeysku lögsöguna. Hér er um tímamót að ræða því aflinn fékkst í nót en nótaveiðar á makríl hafa ekki verið reyndar af íslenskum skipum frá því að makrílveiðar hófust fyrir alvöru fyrir áratug eða svo. Aflinn fékkst í tveimur köstum og skilaði fyrra kastið 540 tonnum. Hálfdan Hálfdanarson skipstjóri á Berki er að vonum ánægður með árangur veiðiferðarinnar. „Við vitum ekki betur en að þetta sé í fyrsta sinn sem íslenskt skip veiðir makríl í nót frá því að makrílveiðitímabilið hér við land hófst. Makríllinn hefur verið veiddur í flotvörpu hingað til. Á áttunda áratug síðustu aldar fengu einhver íslensk síldarskip makríl í nót þegar þau voru að veiðum í Norðursjó og einhvern tímann síðar voru gerðar árangurslitlar tilraunir til makrílveiða í nót í færeyskri lögsögu. Það má því segja að þessi veiðiferð okkar marki viss tímamót. Fullyrt er að nótamakríll sé mun betra hráefni en makríll veiddur í flotvörpu enda er beðið eftir hráefninu í fiskiðjuverinu í Neskaupstað með miklum spenningi. Ég veit að japanskir kaupendur hafa til dæmis greitt hærra verð fyrir nótamakrílinn,“ sagði Hálfdan.

Bökru NK nót

Þegar þrengt er að makrílnum í nótinni hefst heldur betur fjör. Ljósm: Ísak Fannar Sigurðsson

                Hálfdan segir að snúið sé að eiga við makrílinn þegar veitt er í nót. „Við búmmuðum þrisvar áður en við fengum afla. Fiskurinn er svo sprettharður og erfiður viðureignar að það þarf allt að ganga upp svo árangur náist. Menn þurfa að læra á þetta eins og allt annað. Þegar þrengt er að fiskinum í nótinni hefst heldur betur fjör. Hann stendur nánast upp á endann og einungis sporðurinn í sjónum. Það heyrist hávært skvamp og mikil læti enda er makríllinn kraftmeiri og öflugri en aðrir uppsjávarfiskar,“ sagði Hálfdan að lokum.

                Börkur mun væntanlega koma til Neskaupstaðar á milli klukkan átta og níu í kvöld og gert er ráð fyrir að vinnsla á nótamakrílnum hefjist þá fljótlega. Beitir NK kom í nótt til Neskaupstaðar með tæplega 700 tonn af fallegri síld sem fékkst í Norðfjarðardýpi og utan kantsins útaf Norðfjarðardýpi. Að sögn Tómasar Kárasonar skipstjóra var mikið af síld að sjá á þessum slóðum.

Togarar landa á Seyðisfirði

Gullver NS. Ljósm. Ómar BogasonGullver NS. Ljósm. Ómar BogasonÍ gær lönduðu ísfisktogararnir Gullver NS og Vestmannaey VE á Seyðisfirði. Gullver landaði rúmlega 100 tonnum í sumarblíðunni og Vestmannaey 75 tonnum. Afli Gullvers var mest þorskur og karfi en hjá Vestmannaey var nánast allur aflinn þorskur. Jónas P. Jónsson skipstjóri á Gullver lætur vel af aflabrögðum eystra. „Við fórum út á miðvikudag og það tók okkur dálítinn tíma að finna þorskinn en þegar hann fannst á Gerpisflakinu gekk vel að veiða. Í reyndinni fengum við megnið af þorskinum á einum sólarhring, síðan fengum við um 18 tonn af karfa og lítilsháttar af ufsa og ýsu. Verðin hafa verið að þokast upp að undanförnu og það skiptir miklu máli en fyrr á árinu voru þau skelfilega léleg eins og kunnugt er. Við munum halda til veiða á ný eftir hádegi í dag og gerum ráð fyrir að halda á sömu mið og síðast,“ segir Jónas.
 
Fiskvinnslustöðin á Seyðisfirði fékk afla úr báðum skipunum og segir Ómar Bogason rekstrarstjóri stöðvarinnar að nóg sé að gera. Ómar segir að nú sé minna fryst en oft áður og meira sent út ferskt. „Frá okkur fara hnakkar til Frakklands og nú er farið að flytja út fersk flök til Þýskalands og það gengur vel. Þessi fiskur fer út með Norrænu, skipum Eimskips og Mykinesi frá Þorlákshöfn,“ segir Ómar.
 

Makrílveiðar í köldum sjó

pais

Polar Amaroq togar við borgarísjakann. 

                Þann 18. ágúst sl. var grænlenska uppsjávarskipið Polar Amaroq hætt makrílveiðum á Grænlandsmiðum og hafði snúið sér að síldinni. Skipið var á siglingu í leit að síld norðan Dorhn-banka þegar borgarísjaki birtist mönnum. Siglt var að jakanum til að skoða hann en þá gerðist hið óvænta; við jakann var vaðandi makríll á stórum blettum. Að sögn Geirs Zoёga skipstjóra kom þetta mönnum mjög á óvart enda sjórinn einungis 1-3ᵒ á þessum slóðum. „Þetta kom okkur í opna skjöldu og við köstuðum strax. Skemmst frá að segja fengum við þarna við borgarísjakann 1.100 tonn í þremur holum á 48 klukkutímum. Þetta var hörkuveiði og skipti okkur miklu máli því makrílveiðin í grænlenskri lögsögu var ekkert sérstaklega góð í sumar. Makríllinn sem fékkst þarna var líka alveg einstaklega stór eða 560-570 gramma fiskur. Ég hef aldrei séð svona meðalstærð í afla. Þetta sýnir okkur svart á hvítu að makríllinn getur haldið sig í býsna köldum sjó. Að undanförnu höfum við veitt makríl í Smugunni og þær veiðar hafa gengið afar vel. Við höfum landað í Færeyjum og erum búnir að veiða og vinna 2.300 tonn á 12 dögum. Það er mjög gott,“ sagði Geir.

Makríllinn gengur hratt í austur

Börkur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBörkur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBörkur NK er á landleið úr Smugunni með 1.160 tonn af makríl. Hann mun koma til Neskaupstaðar í fyrramálið en þá lýkur löndun úr Beiti NK. Hálfdan Hálfdanarson skipstjóri á Berki segir að vel hafi aflast í veiðiferðinni. „Það var jafn og góður afli en minnst fékkst þó yfir lágnættið. Makríllinn dreifði sér talsvert í myrkrinu. Við fengum þennan afla í fimm holum og magnið í hverju holi var á bilinu 170-330 tonn. Þetta er stór og fallegur fiskur og í honum er afar lítil áta. Hann ætti því að henta mjög vel til vinnslu. Makríllinn gengur býsna hratt í austur. Við vorum á miðunum í einn og hálfan sólarhring og hann fór í 50-60 mílur í austurátt á þeim tíma. Þegar við hættum veiðum vorum við 50-60 mílur frá norsku lögsögunni,“ sagði Hálfdan.
 
Um það leyti sem Börkur lagði af stað í land hóf Bjarni Ólafsson AK veiðar í Smugunni og er ráðgert að hann komi með afla til Neskaupstaðar þegar löndun lýkur úr Berki.
 

Beitir NK – „Breytir“ NK

Beitir NK – „Breytir“ NKÍ tilefni af því að Síldarvinnslan verður 60 ára hinn 11. desember nk. munu birtast pistlar um sögu fyrirtækisins á heimasíðunni af og til út árið. Hér verður fjallað um Beiti NK sem Síldarvinnslan festi kaup á árið 1981.
 
Vorið 1981 hófust umræður um að Síldarvinnslan festi kaup á nótaveiðiskipinu Óla Óskars RE. Á þessum tíma voru erfiðleikar í rekstri Síldarvinnslunnar og voru kaupin háð því að lánastofnanir samþykktu þau. Óli Óskars var smíðaður í Vestur-Þýskalandi árið 1958 og hét upphaflega Þormóður goði. Hann var í fyrstu síðutogari en var breytt í nótaskip árið 1978. Þá var skipið yfirbyggt og sett í það ný 2.640 hestafla vél. Skipið var 766 brúttólestir að stærð og gat borið um 1.300 tonn af loðnu.
 
Beitir NK eins og hann leit út þegar Síldarvinnslan festi kaup á honum árið 1981. Ljósm. Guðmundur SveinssonBeitir NK eins og hann leit út þegar Síldarvinnslan
festi kaup á honum árið 1981. Ljósm. Guðmundur Sveinsson
Mörgum kom það spánskt fyrir sjónir að Síldarvinnslan væri að kaupa nótaveiðiskip en fyrir átti fyrirtækið nótaveiðiskipið Börk NK. Loðnuveiðar höfðu verið takmarkaðar á þessum tíma og spáðu ýmsir loðnuveiðibanni. En ákveðin rök voru fyrir kaupunum. Síldarvinnslan átti afkastamikla loðnuverksmiðju sem fékk ekki nægjanlegt hráefni til vinnslu og fyrir afkomu hennar var afar mikilvægt að auka hráefnisöflunina. Þá var talið nauðsynlegt að Síldarvinnslan ætti sjálf uppsjávarveiðiskip sem öfluðu verksmiðjunni hráefnis vegna þess að samkeppni um hráefni var hörð og leiddi hún til yfirborgunar á því. Einnig töldu menn að drjúgan hluta loðnuvertíðar væri ekki unnt að treysta á að önnur skip sigldu með hráefnið austur. Loks ríkti bjartsýni um kolmunnaveiðar austur af landinu á þessum tíma og myndi nýtt nótaveiðiskip einnig leggja stund á slíkar veiðar.
 
Ein rökin fyrir kaupum á umræddu skipi voru þau að nauðsynlegt væri að efla atvinnulífið í Neskaupstað og skjóta undir það fleiri stoðum. Bent var á að með tilkomu skipsins yrði starfstími loðnuverksmiðjunnar lengri og atvinna og tekjur meiri auk þess sem sjómenn fengju góð pláss. Forsvarsmenn Síldarvinnslunnar horfðust í augu við að líklega yrði skipið rekið með tapi en á móti kæmi betri afkoma hjá loðnuverksmiðjunni.
 
Skemmst frá að segja gengu kaupin eftir og kom skipið í fyrsta sinn til nýrrar heimahafnar í Neskaupstað hinn 27. maí árið 1981. Fékk það nafnið Beitir NK og voru við það bundnar miklar vonir. Skipstjóri var Sigurjón Valdimarsson.
 
Segja má að útgerð Beitis í upphafi hafi ekki gengið áfallalaust fyrir sig. Kolmunnaveiðin árið 1981 gekk ekki vel og veiðar á sumar- og haustvertíð á loðnu voru stöðvaðar vegna lélegs ástands á loðnustofninum. Vegna þessarar stöðu ákvað stjórn Síldarvinnslunnar að láta gera ýmsar breytingar á Beiti svo skipið nýttist betur. Því var siglt til Akureyrar um miðjan marsmánuð 1982 og þar voru breytingarnar framkvæmdar í Slippstöðinni. Á skipið var sett skutrenna og skutrennuloki, útbúin aðstaða til aðgerðar á millidekki stjórnborðsmegin og þar komið fyrir hausingavél og flatningsvél enda var gert ráð fyrir að skipið færi á bolfiskveiðar og saltaði aflann um borð. Einnig var komið fyrir 10 tonna krana til að tæma úr poka og til annarra verka á efra þilfari. Þá var komið fyrir autotrolli við togvindur ásamt grandara- og gilsaspilum og reyndar ýmsum öðrum nýjum búnaði. Eftir þessar breytingar gat Beitir lagt stund á nótaveiðar og einnig veiðar með flotvörpu og botnvörpu og því mátti segja að hann væri orðinn einskonar fjölveiðiskip.
 
Beitir NK með fullfermi af loðnu árið 1998. Ljósm. Snorri SnorrasonBeitir NK með fullfermi af loðnu árið 1998.
Ljósm. Snorri Snorrason
Á næstu árum var Beitir ýmist á bolfiskveiðum eða veiðum á uppsjávartegundum og þurfti ávallt að gera töluverðar breytingar um borð á milli vertíða enda fóru gárungarnir að kalla skipið „Breyti“. Beitir veiddi um tíma rækju í ís og eins var gerð tilraun til að frysta rækju um borð. Þá var komið fyrir búnaði til að heilfrysta afla um borð og í kjölfar þess lagði Beitir stund á grálúðu- og karfaveiðar auk þess að veiða loðnu. Einnig var gerð skammvinn tilraun til að flaka aflann um borð og frysta flökin.
 
Á árinu 1995 fóru fram gagngerar endurbætur á Beiti í Póllandi. Ný brú var sett á skipið, fullkomnum útbúnaði til flotvörpuveiða komið fyrir og sett upp kerfi í lestum til kælingar á afla. Í kjölfarið á þessum breytingum ruddi Beitir brautina fyrir veiðar á loðnu í flotvörpu og eins hóf hann kolmunnaveiðar í verulegum mæli en slíkar veiðar höfðu ekki verið stundaðar við Ísland frá árinu 1982.
 
Eftir töluverða erfiðleika í byrjun var Beitir hið mesta happaskip og reyndist Síldarvinnslunni afar vel. Athyglisvert er hve oft þurfti að breyta skipinu og laga það að nýjum aðstæðum. Beitir var seldur til niðurrifs árið 2007 en margir eiga ljúfar minningar sem tengjast skipinu. 
 

Góður afli í miðri Smugu

Beitir NK að landa makríl. Ljósm. Smári GeirssonBeitir NK að landa makríl. Ljósm. Smári GeirssonBeitir NK er á landleið með 1.260 tonn af makríl sem fékkst í Smugunni. Kristinn Snæbjörnsson stýrimaður segir að framan af veiðiferðinni hafi afli verið tregur en sl. nótt hafi hins vegar verið mokveiði. „Við fórum alveg austur að norsku landhelgislínunni en þar var lítið að hafa. Við tókum þar ein þrjú hol en þau gáfu lítið. Við færðum okkur síðan í miðja Smuguna og þar var algjör mokveiði í nótt sem leið. Við tókum 330 tonn um miðnætti og síðan 650 tonn í morgun. Það voru 300 mílur í land þegar við lögðum af stað og við reiknum með að koma til Neskaupstaðar um kl. 10 í fyrramálið. Almennt má segja að makrílveiðin sé alltaf að færast austar eins og gera má ráð fyrir á þessum árstíma,“ sagði Kristinn.
 
Börkur NK er á miðunum og hóf veiðar í morgun. Bjarni Ólafsson AK hélt til veiða frá Neskaupstað í morgun en lokið var við að landa makríl úr honum í gær.
 

Eyjarnar hæstar í ýsunni

Birgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey VE. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonBirgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey VE.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
Vestmannaeyjatogararnir Vestmannaey VE og Bergey VE öfluðu vel á nýliðnu fiskveiðiári. Afli Vestmannaeyjar var 4.158 tonn og afli Bergeyjar var 3.980 tonn. Athygli vekur hve hátt hlutfall afla skipanna var ýsa. Vestmannaey landaði 1.160 tonnum af ýsu og Bergey 1.230. Fiskuðu togararnir miklu meira af ýsu en önnur skip og er þriðja aflahæsta skipið í ýsu einungis hálfdrættingur á við þá. Heimasíðan hafði samband við Birgi Þór Sverrisson, skipstjóra á Vestmannaey, og spurði hann út í ýsuveiðarnar. „Við höfum alltaf lagt áherslu á ýsuveiðar. Bergur-Huginn átti góðan ýsukvóta og hann hefur aukist eftir að Síldarvinnslan keypti fyrirtækið. Ýsuveiðar hafa því löngum verið meginþemað hjá okkur en auðvitað fer það eftir kvótastöðunni hve mikið hefur verið unnt að veiða. Ýsuveiðarnar hafa gengið afar vel að undanförnu ekki síst vegna þess að við höfum meiri þorskkvóta en áður. Hér áður fyrr þurftum við oft að flýja svæði þar sem aflinn var blanda af ýsu og þorski en nú er ekki þörf á því vegna aukins þorskkvóta. Almennt höfum við miklu meiri kvóta eftir að Síldarvinnslan keypti útgerðina og því erum við frjálsari hvað varðar veiðarnar. Við eltum ýsuna víða, en hún heldur sig á ákveðnum svæðum á tilteknum árstímum. Við erum fyrir austan á haustin en færum okkur svo suður eftir og veiðum við Eyjar þegar nálgast vertíðina,“ sagði Birgir.

Afli úr Smugunni og af heimamiðum

Beitismenn að taka trollið. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBeitismenn að taka trollið. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBjarni Ólafsson AK kom til Neskaupstaðar í fyrradag með 400 tonn af makríl sem fékkst í Smugunni. Að sögn Gísla Runólfssonar skipstjóra var þar góð veiði en síðan brældi og þá var haldið í land. Lokið var við að landa úr Bjarna nú um hádegisbil.
 
Beitir NK kom síðan til Neskaupstaðar í gærmorgun og hófst löndun úr honum strax og löndun úr Bjarna lauk. Afli Beitis er tæplega 1.200 tonn og er meirihlutinn síld. Sturla Þórðarson skipstjóri á Beiti segir að aflinn hafi fengist grunnt í Norðfjarðardýpinu. „Við drógum þarna í tvær nætur og fengum ágætan afla. Síldin kemur upp í myrkrinu. Það er töluvert af síld þarna en hún er sumstaðar makrílblönduð. Fyrri nóttina var mikið af makríl í aflanum. Í síðasta holinu sem við tókum var dregið upp við yfirborð og þá fékkst hreinn makríll. Ég hugsa að það séu um 400 tonn af makríl í aflanum sem við komum með,“ sagði Sturla.

Vinnsluskip með tæplega 7.000 tonn

Heimir Ásgeirsson fylgist með útskipun á frystum afurðum. Ljósm. Hákon ErnusonHeimir Ásgeirsson fylgist með útskipun á frystum afurðum.
Ljósm. Hákon Ernuson
Vinnsluskipin Vilhelm Þorsteinsson EA og Hákon EA hafa landað 6.950 tonnum af frystum afurðum í frystigeymslur Síldarvinnslunnar í Neskaupstað það sem af er yfirstandandi makríl- og síldarvertíð. Vilhelm hefur landað 3.850 tonnum og Hákon 3.100 tonnum. Til viðbótar hefur síðan verið tekið á móti allri framleiðslu fiskiðjuversins í frystigeymslunum. Heimir Ásgeirsson yfirverkstjóri í frystigeymslunum segir að þar hafi verið miklar annir að undanförnu. „Það hefur verið mikið álag á mönnum udanfarnar vikur. Það hefur ekki verið óalgengt að löndun og útskipun fari fram á sama tíma og stundum hafa tvö skip lestað afurðir samtímis í höfninni. Þá hafa verið miklir flutningar á frystum afurðum í gámum til Reyðarfjarðar en þar fara þeir í skip. Í ágústmánuði hafa farið frá okkur rúmlega tíu þúsund tonn, um 7.000 tonn hafa farið í skip og um 3.000 hafa farið í gámum. Alls höfum við sent frá okkur 120 gáma í ágúst. Það lítur allt út fyrir að áframhald verði á þessu því fleiri skip eru væntanleg og ekkert lát verður á gámaflutningunum,“ sagði Heimir.

Góð makrílveiði í Smugunni

Börkur NK kemur til löndunar í Neskaupstað. Ljósm. Hákon ErnusonBörkur NK kemur til löndunar í Neskaupstað.
Ljósm. Hákon Ernuson
Beitir NK hefur verið að makrílveiðum í Smugunni síðustu daga en er nú á landleið til Neskaupstaðar með 800 tonn. Er hann væntanlegur síðdegis en þá lýkur vinnslu á síld sem verið er að landa úr Bjarna Ólafssyni AK. Börkur NK hélt til veiða í Smugunni sl. þriðjudagskvöld og er nú á landleið með 1000 tonn af makríl. Heimasíðan sló á þráðinn til Hjörvars Hjálmarssonar skipstjóra á Berki. „Það var mjög góð veiði þegar við komum í Smuguna og við fengum þessi 1000 tonn í fjórum stuttum holum. Við stoppuðum í sólarhring á miðunum en vorum einungis 18 tíma að veiðum. Það var töluvert að sjá þarna og skipin voru að gera það gott seinni partinn í gær og í gærkvöldi. Áður en við komum þarna hafði verið bræluskítur, en þegar brælunni lauk fannst fljótlega töluvert af fiski. Mér líst vel á framhaldið á þessu. Það ætti að vera unnt að veiða þarna töluvert og eins er ég sannfærður um að það verði veiði á Austfjarðamiðum þegar makríllinn gengur að vestan. Ég neita að trúa öðru. Það er vissulega talsvert langt að sækja aflann í Smuguna, en við vorum að veiða 350 mílur austnorðaustur af Norðfjarðarhorni í þessum túr. Það er í alla staði svo miklu þægilegra og betra að veiða á heimamiðum,“ sagði Hjörvar.

Blængur með góðan afla

Frystum afurðum landað úr Blængi NK í dag. Ljósm. Hákon ErnusonFrystum afurðum landað úr Blængi NK í dag.
Ljósm. Hákon Ernuson
Frystitogarinn Blængur NK kom til Neskaupstaðar í morgun með góðan afla. Aflinn er tæplega 500 tonn upp úr sjó að verðmæti 151 milljón. Uppistaðan í aflanum er grálúða og ufsi. Að sögn Bjarna Ólafs Hjálmarssonar skipstjóra var skipið allan tímann að veiðum á miðunum út af Austur- og Suðausturlandi. Veiðin var almennt góð og reyndar var mokufsaveiði í eina tíu daga. Veðrið var gott allan túrinn að undanskilinni einni smábrælu.
 
Gert er ráð fyrir að Blængur haldi til veiða á ný á sunnudagskvöld og verður þá farið í annan hefðbundinn túr þar sem áhersla verður lögð á karfa-, ufsa- og grálúðuveiðar.

Sendiherra Japans heimsækir Síldarvinnsluna

Yasuhiko Kitagawa sendiherra og Gunnþór B. Ingvason framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar. Ljósm. Smári GeirssonYasuhiko Kitagawa sendiherra og Gunnþór B. Ingvason
framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar.
Ljósm. Smári Geirsson
Yasuhiko Kitagawa sendiherra Japans á Íslandi heimsótti Síldarvinnsluna í Neskaupstað í gær. Var hann fræddur um starfsemi fyrirtækisins og sögu þess auk þess sem hann heimsótti fiskiðjuverið og kynnti sér vinnsluna þar. Japan hefur lengi verið næst stærsta viðskiptaland Síldarvinnslunnar í frystum afurðum og hefur sala á loðnuafurðum þangað verið einkar mikilvæg. Japanskir kaupendur senda árlega fulltrúa sína til Neskaupstaðar til að fylgjast með loðnufrystingu og framleiðslu loðnuhrogna og sterk tengsl hafa myndast á milli þessara fulltrúa og starfsmanna Síldarvinnslunnar. Kitagawa var greint frá hve viðskiptin við Japan væru fyrirtækinu mikilvæg og hve öll samskiptin við japönsku kaupendurna væru farsæl og ánægjuleg.
 
Kitagawa hefur verið sendiherra á Íslandi í tíu mánuði en hann reiknar með að gegna starfinu í þrjú ár.
 

Makríllinn eltur í Smuguna – síld veidd á Austfjarðamiðum

Bjarni Ólafsson AK er vætanlegur til Neskaupstaðar í dag með síldarafla. Ljósm. Hákon ErnusonBjarni Ólafsson AK er vætanlegur til Neskaupstaðar í dag
með síldarafla. Ljósm. Hákon Ernuson
Síðustu tvo til þrjá sólarhringa hefur nánast engin makrílveiði verið fyrir austan land. Makríllinn hefur verið á hraðri austurleið að undanförnu og er Beitir NK núna búinn að elta hann í Smuguna. Bjarni Ólafsson AK hefur hins vegar snúið sér að síldinni á Austfjarðamiðum eftir að hafa leitað þar að makríl án árangurs. Heimasíðan sló á þráðinn til Gísla Runólfssonar skipstjóra á Bjarna Ólafssyni í morgun og innti hann frétta. „Hér er engan makríl að hafa eins og er enda hefur hann verið á hraðri austurleið að undanförnu. Þessi fiskur fer svo hratt yfir að það er með ólíkindum, en það á ábyggilega eftir að koma meiri makríll að vestan, spurningin er bara hvenær. Í hitteðfyrra vorum við að veiða makríl í Smugunni á þessum árstíma þannig að þetta á ekkert að koma mönnum mikið á óvart. Við snerum okkur að síldinni í bili og hér er töluvert af síld á grunnunum. Við erum komnir með hátt í 600 tonn í tveimur holum og erum að fara að hífa hér í Seyðisfjarðardýpinu. Ég reikna með að við verðum í Neskaupstað í dag,“ sagði Gísli að lokum.

Ekki alltaf dans á rósum

Afmælismerki SVN litidÍ tilefni af því að Síldarvinnslan verður 60 ára hinn 11. desember nk. munu birtast pistlar um sögu fyrirtækisins á heimasíðunni af og til út árið. Hér verður fjallað um mikla rekstrarerfiðleika Síldarvinnslunnar á níunda áratug síðustu aldar.
 
Rekstur öflugra sjávarútvegsfyrirtækja hefur almennt gengið vel síðustu ár en því fer fjarri að svo hafi alltaf verið. Til dæmis reyndist níundi áratugur síðustu aldar sjávarútvegsfyrirtækjum afar erfiður og þar var Síldarvinnslan svo sannarlega ekki undanskilin.Strax í upphafi áratugarins hrönnuðust vandamálin upp og skuldbreytingar voru gerðar hjá mörgum fyrirtækjanna fyrir opinberan atbeina eftir afar erfiðan rekstur á árunum 1981-1983. Fullyrt var að skuldbreytingar hefðu jafnvel verið gerðar hjá fyrirtækjum sem voru með slæma eiginfjárstöðu. Áfram héldu erfiðleikarnir og reyndist afkoma ársins 1985 vera með lakasta móti. Þessi slæma afkoma gerði það að verkum að útilokað var fyrir mörg fyrirtækin að standa undir lánum og upplýst var að nú væri staðan þannig að þau ættu jafnvel ekkert eigið fé. Bankastjórar greindu frá því að hjá þessum fyrirtækjum væri ekki unnt að skuldbreyta vegna þess að þau væru eignalítil eða eignalaus og hefðu engin veð til að bjóða. Þegar hér var komið sögu var farið að óttast um tilveru sjávarútvegsfyrirtækja víða um land. Rekstur þeirra hékk á horriminni og var reyndar algerlega háður velvild og skilningi bankastofnana. Hér var um grafalvarlegt mál að ræða vegna þess að mörg þessara fyrirtækja gegndu lykilhlutverki í atvinnulífi viðkomandi byggðarlaga.
 
Hinn 4. júlí árið 1986 sló Morgunblaðið upp frétt á baksíðu þar sem sagði að verst stöddu frystihúsin á landinu skulduðu 300-800 milljónir króna (1,9 - 5,1 milljarðar króna á núvirði). Í fréttinni voru talin upp þau fyrirtæki sem verst voru stödd og voru þau eftirtalin: Síldarvinnslan hf. í Neskaupstað, Meitillinn hf. í Þorlákshöfn, Hraðfrystihús Keflavíkur hf., Einar Guðfinnsson hf. í Bolungarvík, Búlandstindur á Djúpavogi og Freyja hf. á Suðureyri.  Sagði Morgunblaðið að greiðslustaða þessara fyrirtækja væri mjög erfið, skuldir þeirra miklar og sum þeirra með neikvæða lausafjárstöðu. Til dæmis væru skuldir Síldarvinnslunnar nálægt 800 milljónum og annarra fyrirtækja sem nefnd höfðu verið á bilinu 300-500 milljónir. Samkvæmt upplýsingum frá bankastjóra sem blaðið ræddi við gátu bankar ekkert gert fyrir þessi fyrirtæki vegna þess að þau væru eignalítil eða eignalaus. Eins kom fram í umfjöllun blaðsins að verulegur hluti vandans hefði skapast á árunum 1978 og 1979 þegar fyrirtækin tóku dollaralán til framkvæmda en síðan hefði dollarinn hækkað mikið á sama tíma og fiskafli hafði dregist saman.
 
Hluti af baksíðu Morgunblaðsins 4.júlí 1986.Hluti af baksíðu Morgunblaðsins 4.júlí 1986.Í þessari frétt Morgunblaðisins kom fram að ríkisstjórnin hefði fjallað sérstaklega um vanda þeirra 22 sjávarútvegsfyrirtækja sem verst stæðu en einnig kom fram að staða fyrirtækja væri misjöfn. Vanda sumra væri unnt að leysa með tiltölulega einföldum aðgerðum banka, Byggðastofnunar og Fiskveiðasjóðs en vanda annarra væri erfiðara að leysa og í sumum tilvikum væri vandinn grafalvarlegur.
 
Strax daginn eftir birtust í Morgunblaðinu viðtöl við forsvarsmenn flestra þeirra fyrirtækja sem helst höfðu verið nefnd til sögunnar í umræddri frétt. Þar á meðal var rætt við Finnboga Jónsson framkvæmdastjóra Síldarvinnslunnar en hann hafði tekið við því starfi þremur dögum áður en Morgunblaðsfréttin birtist. Finnbogi sagði meðal annars í viðtalinu:
 
Það er rétt að heildarskuldir Síldarvinnslunnar um síðustu áramót voru um 800 milljónir króna (5,1 milljarður á núvirði). Skuldir fyrirtækja verður hins vegar að skoða í hlutfalli við raunverulegar eignir og þá verðmætasköpun sem á sér stað í viðkomandi fyrirtæki. Miðað við síðasta ár er Síldarvinnslan hf. í Neskaupstað stærsta útgerðar- og fiskvinnslufyrirtæki landsins og um leið eitt af stærstu fyrirtækjum í landinu. Fyrirtækið gerir út 5 stór fiskiskip, rekur stórt frystihús, umfangsmikla saltfiskverkun og eina afkastamestu loðnuverksmiðju landsins. Auk þess sem það hefur á sínum snærum ýmsa iðnaðarstarfsemi sem tengist sjávarútvegi. Heildarvelta fyrirtækisins á síðasta ári var um einn milljarður króna og beinar gjaldeyris- og útflutningstekjur um 700 milljónir króna. Samkvæmt útreikningum endurskoðanda okkar eru raunverulegar eignir félagsins umfram skuldir um 300 milljónir króna (1,9 milljarðar á núvirði), sem verður að teljast mjög viðunandi eiginfjárstaða í þessari atvinnugrein. 
 
Í viðtalinu lagði Finnbogi áherslu á að vandi Síldarvinnslunnar fælist ekki í neikvæðri eiginfjárstöðu eða miklum skuldum miðað við verðmætasköpun. Vandinn fælist fyrst og fremst í alltof þungri greiðslubyrði langtímalána  og miðað við lánsfjárstöðuna væri fyrirtækinu ætlað að greiða yfir helming af öllum langtímalánum á næstu þremur árum. Slík greiðslubyrði af eignum væri fráleit ekki síst vegna þess að eignirnar ættu að minnsta kosti 15 ára líftíma.
 
Taldi Finnbogi að lausn vandamálsins fælist í því að létta á vaxta- og greiðslubyrðinni. Sagði hann að við núverandi aðstæður færi allur tími stjórnenda fyrirtækjanna í að bjarga greiðslum frá degi til dags og gera ráðstafanir til að bjarga þeim frá þroti. Á meðan slíkt ástand varaði gæfust engin tækifæri til að hyggja að arðbærum fjárfestingum eða finna leiðir til að bæta rekstrarskilyrði, en ýmsir möguleikar væru til í þeim efnum. 
 
Það var ekki mikið um framkvæmdir á vegum  Síldarvinnslunnar á níunda áratug síðustu aldar. Þó reisti fyrirtækið frystigeymslu á nýja hafnarsvæðinu. Myndin er tekin 1982. Ljósm. Jóhann Gunnar KristinssonÞað var ekki mikið um framkvæmdir á vegum Síldarvinnslunnar
á níunda áratug síðustu aldar. Þó reisti fyrirtækið
frystigeymslu á nýja hafnarsvæðinu. Myndin er tekin 1982.
Ljósm. Jóhann Gunnar Kristinsson
Næstu árin glímdi Síldarvinnslan við erfiða efnahagslega stöðu og þurfti fyrirtækið í reynd að lúta vilja lánardrottna í einu og öllu. Á hverju ári var háð varnarbarátta. Upp úr 1990 fór hagurinn heldur að vænkast og að því kom að unnt var að fjárfesta og bæta framleiðslutækin þannig að mögulegt var að hámarka þau verðmæti sem unnin voru úr hráefninu sem barst á land. Forsvarsmenn Síldarvinnslunnar hófu að byggja fyrirtækið upp með kaupum á aflaheimildum og náðu þannig að nýta fjárfestingar þess betur en áður. Þannig var lagður grunnur að öflugu fyrirtæki sem hefur verið í fremstu röð sjávarútvegsfyrirtækja í landinu. Ef til vill er þetta líka ein helsta ástæða þess að Síldarvinnslan er eina fyrirtækið af þeim sem nefnd voru í umræddri Morgunblaðsgrein sem enn er starfandi. 
 
Þessi frásögn ætti að minna menn á að rekstur sjávarútvegsfyrirtækja eins og Síldarvinnslunnar hefur ekki alltaf verið dans á rósum.
 

Samfelld vinnsla í fiskiðjuverinu

Í fiskiðjuverinu er unnið dag og nótt. Ljósm. Húnbogi SólonÍ fiskiðjuverinu er unnið dag og nótt. Ljósm. Húnbogi SólonUndanfarnar tvær vikur hefur vinnsla á makríl og síld verið samfelld í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað. Í verinu hefur verið unnið á þrískiptum vöktum en nú þegar skólafólk hverfur frá störfum verður vaktafyrirkomulaginu breytt.
 
Þrjú skip sjá um að afla fiskiðjuverinu hráefnis. Það eru Beitir NK, Börkur NK og Bjarni Ólafsson AK. Veiðarnar hafa gengið vel að undanförnu og er algengt að hvert skip liggi í höfn í sólarhring að lokinni löndun svo tryggt sé að hráefnið sem berst til vinnslu sé sem ferskast. Þá er í sama tilgangi lögð áhersla á að skipin komi einungis með 600-800 tonn að landi úr hverri veiðiferð. Mikilvægt er að veiðunum sé stýrt svo þær séu í sem bestum takti við vinnsluna og afurðirnar nái sem mestum gæðum.
 
Enn er verið að bæta við tækjabúnað fiskiðjuversins í þeim tilgangi að auka afköst þess. Um þessar mundir er verið að taka í notkun enn eina vinnslulínuna og tvo nýja frystiskápa.
 
Jón Gunnar Sigurjónsson, yfirverkstjóri í fiskiðjuverinu, segir að framleiðslan gangi vel.Makríllinn sem berst að landi sé að jafnaði stærri en á fyrri vertíðum og segja megi að smámakríl vanti nánast algjörlega í aflann. Þá sé síldin sem veiðist einnig stór og góð. Jón segir að veruleg áta hafi oft verið í makrílnum hingað til og það hafi áhrif á vinnsluna.
 
Lokið var við að landa 670 tonnum af makríl úr Berki NK í morgun og þá hófst löndun úr Bjarna Ólafssyni AK sem er með rúmlega 600 tonn. Börkur liggur nú í höfn og bíður þess að fá að hefja veiðar á ný. Beitir NK er á miðunum og er gert ráð fyrir að hann komi til löndunar um hádegi á morgun.

Fræðsluáætlun Síldarvinnslunnar tilbúin

Frá námskeiði á vegum Síldarvinnslunnar. Ljósm. Hákon ErnusonFrá námskeiði á vegum Síldarvinnslunnar.
Ljósm. Hákon Ernuson
Í nýrri starfsmannastefnu Síldarvinnslunnar, sem samþykkt var á síðasta ári, er sérstök áhersla lögð á fræðslumál. Í kjölfar samþykktar hennar var framkvæmd könnun á fræðsluþörf innan fyrirtækisins og hefur nú verið unnin fræðsluáætlun sem meðal annars byggir á niðurstöðum þeirrar könnunar. Austurbrú hefur haft yfirumsjón með gerð áætlunarinnar en sérstakur stýrihópur verkefnisins var skipaður starfsmönnum Síldarvinnslunnar. Í stýrihópnum voru eftirtaldir: Hákon Ernuson starfsmannastjóri, Sólveig H. Björgúlfsdóttir, Katarzyna Jagielska, Hafþór Eiríksson, Jón B. Ólafsson og Sigurður K. Jóhannsson.
 
Fræðsluáætlunin er gerð til þriggja ára og eru markmiðin með fræðslunni eftirfarandi:
-að auka starfsánægju og víkka sjóndeildarhring
-að auka færni og hæfni starfsmanna
-að auka öryggi á vinnustað
-að stuðla að bættri aðlögun erlendra starfsmanna
-að auka samheldni innan fyrirtækisins
 
Starfsmönnum í öllum deildum fyrirtækisins verður boðið upp á námskeið og mun framboð námskeiða í hverri deild taka mið af óskum starfsmanna. Árlega er síðan gert ráð fyrir að kanna þátttöku og virkni starfsmannanna í fræðslustarfinu auk þess sem starfsánægja verður mæld.
 
Niðurstöður könnunarinnar um fræðsluþörfina benda til að starfsmenn Síldarvinnslunnar séu almennt tilbúnir að mæta á vinnutengd námskeið og um helmingur starfsmannanna hafi að auki áhuga á tómstundanámskeiðum. Þau námskeið sem mest þörf er fyrir, ef marka má niðurstöður könnunarinnar, eru eftirfarandi: 
 
-námskeið í skyndihjálp
-samskiptanámskeið
-kjaranámskeið
-öryggisnámskeið
-sjálfsstyrkingarnámskeið
 
Hákon Ernuson starfsmannastjóri segir að sum námskeiðin sem boðið verður upp á séu skyldunámskeið en önnur verði valkvæð. Ýmis námskeið verða sérhæfð fyrir ákveðna hópa starfsmanna eins og til dæmis námskeið fyrir rafvirkja eða Baader-menn. Vill Hákon hvetja starfsmenn til að sækja námskeiðin og hagnýta sér þá fræðslu sem boðið verður upp á. Fljótlega mun fara fram kynning á námsframboði haustannar 2017 og vorannar 2018.
 

Norðfjarðarflugvöllur vígður á ný

Klippt á borða við vígslu Norðfjarðarflugvallar í gær. Ljósm. Gunnar GunnarssonKlippt á borða við vígslu Norðfjarðarflugvallar í gær.
Ljósm. Gunnar Gunnarsson
Í gær, sunnudaginn 20. ágúst, fór fram vígsla á Norðfjarðarflugvelli að afloknum viðamiklum endurbótum. Klæðning hefur verið lögð á flugbrautina og flughlaðið, en brautin er um þúsund metra löng. Vígsluathöfnin var fjölmenn og kom fjöldi flugvéla til Norðfjarðar í tilefni hennar. Mikla athygli vakti sýning rússneskrar listflugvélar og eins áttu gestir kost á stuttri flugferð í tilefni dagsins. Alls notfærðu 170 manns sér tækifærið til að fara í útsýnisflug en flogið var á þremur vélum sem tóku þrjá farþega hver. Líklega hafa aldrei jafn margar flugvélar verið samtímis á Norðfjarðarflugvelli og í gær.
 
Við vígsluna voru haldnar margar ræður og þar talaði samgönguráðherra meðal annarra. Fram kom í máli manna að framkvæmdirnar við völlinn skipti Austfirðinga miklu máli en hann er fyrst og fremst hugsaður sem öryggis- og sjúkraflugvöllur. Umdæmissjúkrahús Austurlands er í Neskaupstað og það er mikilvægt að öruggur flugvöllur sé í nágrenni þess þegar flytja þarf sjúklinga með flugi. Norðfjarðarflugvöllur var malarvöllur og slíkir vellir þykja alls ekki heppilegir fyrir þær sjúkraflugvélar sem notaðar eru nú á tímum, einkum vegna steinskasts. Þá var völlurinn oft ónothæfur drjúgan hluta árs vegna aurbleytu.
 
Kostnaður vegna framkvæmda við flugbrautina nam um 150 milljónum króna. Ríkið greiddi um helming kostnaðar en Fjarðabyggð, Samvinnufélag útgerðarmanna í Neskaupstað og Síldarvinnslan hf. hinn helminginn. Það var síðan Samvinnufélag útgerðamanna, verktakafyrirtækið Héraðsverk og sveitarfélagið sem stóðu straum af kostnaði við gerð flughlaðsins.
 
Þó svo að flugvöllurinn sé fyrst og fremst notaður sem sjúkraflugvöllur nýtist hann einnig flugáhugamönnum sem fljúga einkaflugvélum. Þá hefur verið stofnað nýtt flugfélag, Flugfélag Austurlands, sem hyggst nýta völlinn í tengslum við útsýnisflug.
 
Framlag Síldarvinnslunnar til framkvæmdanna við flugvöllinn er ekki síst hugsað sem framlag til heilbrigðismála. Það skiptir fyrirtæki eins og Síldarvinnsluna öllu máli að Austfirðingar búi við sem besta heilbrigðisþjónustu og sem mest öryggi. Í því sambandi er Norðfjarðarflugvöllur mikilvægur. Í októbermánuði nk. munu síðan Norðfjarðargöng verða opnuð fyrir umferð og þá batnar aðgengi íbúanna að umdæmissjúkrahúsinu enn frekar og öryggið eykst enn til muna. 
 

Uppbygging eftir snjóflóð

 

Í tilefni af því að Síldarvinnslan verður 60 ára hinn 11. desember nk. munu birtast pistlar um sögu fyrirtækisins á heimasíðunni af og til út árið. Hér verður fjallað um uppbyggingarstarfið í Neskaupstað í kjölfar snjóflóðanna sem féllu 20. desember 1974.

                Fyrir nokkru var í pistli eins og þessum greint frá því að tvö mikil snjóflóð féllu á helsta athafnasvæði Neskaupstaðar 20. desember 1974. Flóðin skildu eftir sig mikla eyðileggingu og tóku tólf mannslíf. Helstu framleiðslufyrirtæki bæjarins voru stórskemmd eða rústir einar. Atvinnulíf kaupstaðarins var lamað. Fiskvinnslustöð Síldarvinnslunnar hafði orðið fyrir miklu tjóni, loðnuverksmiðja fyrirtækisins hafði gjöreyðilagst og hús tveggja fyrirtækja, Bifreiðaþjónustunnar og Steypusölunnar, voru horfin af yfirborði jarðar. Þá höfðu fleiri mannvirki eyðilagst eða stórskemmst.

                Strax eftir flóðin hófst umræða um hreinsunarstarf á flóðasvæðinu og hvernig mætti fá hjól atvinnulífsins til að snúast á ný. Bæjarfélagið og fyrirtækin stefndu að því að hefja endurreisnarstarf sem allra fyrst og ríkisvaldið lofaði aðstoð. Helstu verkefnin voru eftirfarandi:

  • Hreinsunarstarfið á flóðasvæðunum hófst strax. Braki úr húsum og öðru því sem ónýtt var, var safnað saman og það brennt og urðað. Olía hafði dreifst um svæðið hjá loðnuverksmiðjunni og gekk seint og erfiðlega að hreinsa hana. Talið var að um 150 tonn af olíu hefðu farið í sjóinn en auk þess þurfti að safna saman miklu magni af olíumenguðum snjó. Eins fór flóðið, sem skall á verksmiðjunni, yfir geymslur þar sem varðveitt voru rotvarnar- og hreinsiefni og höfðu þau dreifst um allstórt svæði. Þarna var um að ræða nítrít, formalín og vítissóda. Mikinn mannafla þurfti til hreinsunarstarfanna og samkvæmt samtímaheimildum voru næg verkefni fyrir karlmenn á meðan þeim var sinnt.File7504Unnið að hreinsun eftir snófljóð í mjölskemmu loðnuverksmiðjunnar. Ljósm: Guðmundur Sveinsson

 

  • Fljótlega eftir snjóflóðin kom í ljós að unnt væri að hefja framleiðslu í niðurlagningaverksmiðju Síldarvinnslunnar tiltölulega fljótlega. Að vísu hafði ýmislegt sem tilheyrði verksmiðjunni eyðilagst eða skemmst en það átti ekki að taka langan tíma að gera verksmiðjuna starfshæfa. Áhersla var lögð á að lagfæra það sem þurfti í verksmiðjunni og hóf hún framleiðslu upp úr miðjum janúar. Öll áhersla var lögð á að leggja niður sjólax en það var vinnuaflsfrek framleiðsla og fengu allar konur sem starfað höfðu í frystihúsinu starf við niðurlagninguna.
  • Einnig var lögð áhersla á að lagfæra frystihús Síldarvinnslunnar svo það gæti hafið starfsemi sem fyrst. Flóðið hafði brotið niður vélahús og vélaverkstæði frystihússins auk þess sem ýmsir hlutar hússins fylltust af snjó með tilheyrandi raski. Þegar eftir flóðin voru ráðnir iðnaðarmenn til starfa í frystihúsinu auk þess sem allmikinn fjölda verkamanna þurfti til að sinna uppbyggingunni þar. Framkvæmdir í húsinu gengu vel og var unnt að hefja fiskvinnslu þar snemma í marsmánuði eða tæplega þremur mánuðum eftir að flóðin féllu.

Kafli 18 03

Unnið að byggingu nýrrar loðnuverksmiðju á nýju hafnarsvæði. 

  • Fljótlega eftir flóðin tók stjórn Síldarvinnslunnar ákvörðun um að endurreisa loðnuverksmiðjuna ekki á rústunum heldur byggja nýja verksmiðju á hafnarsvæðinu fyrir botni Norðfjarðar. Jafnframt var tekin ákvörðun um að flytja þangað aðra vinnslustarfsemi fyrirtækisins í framtíðinni. Það þurfti að vinna mikið undirbúningsstarf áður en unnt var að hefja byggingu verksmiðjunnar og eins þurfti að gera landfyllingu þá sem verksmiðjan yrði reist á. Sannast sagna gengu allar þær framkvæmdir sem tengdust verksmiðjunni ótrúlega vel. Að lokinni gerð landfyllingarinnar gátu byggingaframkvæmdir hafist í júlí 1975 og hinn 12. febrúar 1976 var fyrsta loðnufarminum landað í verksmiðjuna. Vinnsla hófst síðan í nýju verksmiðjunni 19. febrúar en þá var liðið eitt ár og tveir mánuðir frá því að flóðin féllu.
  • Fljótlega eftir flóðin hófu Bifreiðaþjónustan og Steypusalan starfsemi á ný. Bæði fyrirtækin komu sér upp bráðabirgðaaðstöðu í söltunarhúsum Mána en þau voru í eigu Steypusölunnar.

Beitir fékk 500 tonna makrílhol í gær

IMG 0758

Vaðandi makríll á Langabanka sunnan við Hvalbak í gær. Ljósm: Tómas Kárason

                Síðdegis í gær kom Beitir NK að vaðandi makríl á Langabanka sunnan við Hvalbakinn. Það kraumaði í sjónum á stóru svæði á bankanum og austur- og norðaustur af honum. Þarna virtist mikið af fiski vera á ferðinni. Beitismenn tóku eitt hol um fimm leytið, drógu í hálftíma og fengu 500 tonn. Tómas Kárason skipstjóri segir að þeir hafi í reynd rétt dýft niður trollinu en þarna hafi fiskurinn verið þéttur  og í miklu magni. „Þetta var alveg hreinn makríll sem fékkst og fiskurinn var afar stór, 526 grömm að meðaltali. Þegar komið var á svæðið heyrðist áberandi hviss hljóð þegar gengið var út á brúarvænginn enda spriklandi fiskur í yfirborðinu hvert sem litið var. Þetta voru heilu breiðurnar. Við vorum fyrstir á svæðið og brátt voru komin fleiri skip. Sum þeirra fengu góðan afla á stuttum tíma en önnur fengu lítið. Eftir þetta eina hol gerðum við hlé á veiðum enda er nú verið að landa úr Berki í fiskiðjuverið í Neskaupstað og Bjarni Ólafsson bíður löndunar. Það er með ólíkindum, miðað við fiskinn sem sást í gær, að nú er lítið um að vera hjá skipunum. Það gengur á ýmsu á makrílveiðunum núna,“ sagði Tómas. 

IMG 0757

Á mælinum sést mynd af torfunni sem Beitir togaði í gegnum síðdegis í gær.

Framan við skipið sést vaðandi makríll. Ljósm: Tómas Kárason

beitir makrill

Beitir NK að dæla 500 tonna holinu í gær. Ljósm: Heimir Haraldsson

Misjöfn makrílveiði eystra

Bjarni Ólafsson AK. Ljósm. Húnbogi SólonBjarni Ólafsson AK. Ljósm. Húnbogi SólonBeitir NK kom til Neskaupstaðar sl. laugardag með um 700 tonn af makríl, en nokkur síld var í aflanum. Lokið var við að vinna aflann í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar sl. nótt og þá hófst löndun úr Berki NK sem var með 670 tonn. Bjarni Ólafsson AK er á miðunum og hafði heimasíðan samband við Runólf Runólfsson skipstjóra um klukkan 10 í morgun, en þá var Bjarni að leita í Litladýpinu. „Veiðin er afar misjöfn. Stundum er góð veiði en stundum finnst nánast ekkert. Fiskurinn gengur um þessar mundir hratt norðaustureftir og það er mikil hreyfing á honum. Við erum komin með um 500 tonn í þremur holum. Fyrsta holið var tekið úti í kanti austur af Norðfirði. Síðan fengum við gott makrílhol á Gerpistotunni. Í gær fengum við svo 230 tonna hol í Reyðarfjarðardýpinu en það var alltof mikil síld í því. Síðan höfum við verið að leita. Fiskurinn sem fæst, bæði makríllinn og síldin, er afar fallegur og sjórinn er sléttur og sólin skín. Þetta er lúxusveður. Við reiknum með að koma til löndunar í Neskaupstað í nótt og fara undir strax og löndun úr Berki er lokið,“ sagði Runólfur.
 

Undirflokkar