Tilhlökkunarefni að fara að fiska á þetta skip

Nýja Vestmannaey siglir inn til Eyja í fyrsta sinn í dag. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonNýja Vestmannaey siglir inn til Eyja í fyrsta sinn í dag.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
  
Birgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey VE. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonBirgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey VE. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonVestmannaey VE  kom til heimahafnar í Vestmannaeyjum í dag og var vel tekið á móti skipinu. Í tilefni heimkomunnar ræddi heimasíðan stuttlega við Birgi Þór Sverrisson skipstjóra og var fyrst spurt hvernig honum litist á nýja skipið. „Mér líst afskaplega vel á þetta skip. Það er glæsilegt í alla staði og með miklum og góðum búnaði. Þegar skipið er borið saman við gömlu Vestmannaey blasir við fullkomnari aðstaða að flestu leyti. Má þar til dæmis nefna vinnuumhverfið á millidekki og í brúnni en þar er um mikla breytingu að ræða. Þá má nefna að í skipinu eru tvær vélar og tvær skrúfur og ég tel fullvíst að það hafi í för með sér meiri togkraft. Skipið er einkar hljóðlátt. Það heyrist lítið í vélunum og öll spil eru knúin rafmagni. Þá er þetta skip sérstaklega mjúkt og fer vel með mannskapinn. Við fengum kaldaskít á leiðinni til landsins og upplifðum þá hvernig það fer í sjó. Það er svo sannarlega tilhlökkunarefni að fara að fiska á þetta skip en það mun ekki gerast fyrr en um mánaðamótin ágúst-september. Það á eftir að ganga frá búnaði á millidekkinu en sú vinna verður hafin í Vestmannaeyjum og síðan verður dekkið klárað í Slippnum á Akureyri“, segir Birgir Þór.
             
Upplýsingar um nýja Vestmannaey:
 
               Lengd            28,9 m
               Breidd          12 m
               Brúttótonn  611
               Nettótonn   183,4
               Klassi           DNVGL+1A1
               Aðalvél        2x Yanmar 6EY17W 294 kw
               Hjálparvél    Nogva Scania DI13 HCM534CDE-1 1800/mín
               Gír                2x Finnoy, hvor með sinn rafal. Skrúfáshraði 205/mín
               Skrúfa          2x Finnoy, 2 m í þvermál. Silent fishing.
               Hliðarskrúfa frá Brunvoll
               Allar vindur rafdrifnar frá SeaOnics
              Togvindur knúnar PM sísegulmótor
              Löndunarkrani frá Aukra Marine
              Autotroll frá Scantrawl
               Skilvindur frá Westfalia
                   -tvær smurolíuskilvindur
                   -ein eldsneytisskilvinda
                   -ein austursskilvinda
              Rafkerfi 440 volt 60 rið tvískipt, sb,bb
              Flest tæki í brú frá Furuno
              3D mælir frá Wasp
              Skjákerfi og stjórnbúnaðarkerfi frá SeaQ
              Rafkerfi frá Vard Electro
              Björgunarbúnaður frá Viking

Ný Vestmannaey á heimleið

               Capture

Gunnþór Ingvason framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar undirritar pappíra við afhendingu nýrrar Vestmannaeyjar. Ljósm.: Guðmundur Alfreðsson.

 Útgerðarfélaginu Bergi-Hugin, dótturfélagi Síldarvinnslunnar, var afhent ný Vestmannaey sl. föstudag. Skipið er smíðað í skipasmíðastöð Vard í Aukra í Noregi og er hið glæsilegasta. Vestmannaey hélt áleiðis til Íslands á laugardagskvöld og er gert ráð fyrir að skipið komi til heimahafnar í Vestmannaeyjum á morgun.

                Vestmannaey mun væntanlega sigla inn í Vestmannaeyjahöfn um klukkan 13 á morgun. Formleg móttökuathöfn verður haldin í haust þegar systurskip Vestmannaeyjar, Bergey, kemur til heimahafnar, en Bergey er í smíðum hjá Vard í Aukra í Noregi.

Vestmannaey brottför

Áhöfn Vestmannaeyjar sem siglir skipinu til landsins. Ljósm: Guðmundur Alfreðsson

 

 

Sjávarútvegsskólinn blómstrar

Hressir nemendur í Neskaupstað ásamt leiðbeinendum nýkomnir úr siglingu á björgunarskipinu Gerpi. Ljósm. María Marta BjarkadóttirHressir nemendur í Neskaupstað ásamt leiðbeinendum
nýkomnir úr siglingu á björgunarskipinu Gerpi.
Ljósm. María Marta Bjarkadóttir
Árið 2013 stofnaði Síldarvinnslan Sjávarútvegsskóla Síldarvinnslunnar og hófst kennsla þá um sumarið. Skólinn var ætlaður nemendum sem höfðu nýlokið 8. bekk og var hann starfræktur í samvinnu við Vinnuskóla Fjarðabyggðar. Skólahaldið gekk vel í alla staði og fljótlega vildu fleiri sjávarútvegsfyrirtæki og sveitarfélög bjóða upp á slíka fræðslu. Í samræmi við útbreiðslu starfseminnar breyttist nafnið á skólanum; þegar árið 2014 bar skólinn nafnið Sjávarútvegsskóli Fjarðabyggðar og árið eftir hét hann Sjávarútvegsskóli Austurlands. Árið 2016 hóf síðan Háskólinn á Akureyri að annast skólahaldið og þá teygði Sjávarútvegsskólinn einnig anga sína til Norðurlands. Þá hefur Sjávarútvegsskóli Ísafjarðarbæjar einnig verið starfræktur að austfirskri fyrirmynd.
 
Nú er skólahaldi Sjávarútvegsskólans á þessu sumri að ljúka og í tilefni af því ræddi heimasíðan stuttlega við leiðbeinendurna en þeir eru Arnfríður Eide Hafþórsdóttir sjávarútvegsfræðingur og María Marta Bjarkadóttir nemi í sjávarútvegsfræðum. Þær Arnfríður og María Marta eru að sinna kennslu í Sjávarútvegsskólanum í fyrsta sinn og hafa þær annast hana á Austfjörðum. Þær hafa kennt á Fáskrúðsfirði, Eskifirði, Vopnafirði, Seyðisfirði og í Neskaupstað. Nokkuð hefur verið um að nemendur hafa sótt skólann úr sveitarfélögum sem ekki hefur verið kennt í, til dæmis komu nemendur af Héraði til Seyðisfjarðar.
 
Arnfríður Eide Hafþórsdóttir og María Marta Bjarkadóttir leiðbeinendur í Sjávarútvegsskólanum á góðri stundu.Arnfríður Eide Hafþórsdóttir og María Marta Bjarkadóttir leiðbeinendur í Sjávarútvegsskólanum á góðri stunduÞær Arnfríður og María Marta segja að samtals hafi um 70 nemendur sótt Sjávarútvegsskólann á Austurlandi á þessu sumri. Kennslan hafi gengið vel og krakkarnir verið bæði skemmtilegir og áhugasamir. Kennt er í fjóra daga á hverjum stað og alls staðar gegna sjávarútvegsfyrirtækin lykilhlutverki. Fyrir utan fyrirlestra eru vinnustaðir heimsóttir og fjallað um störf sem tengjast sjávarútvegi bæði beint og óbeint. Í ár var einnig lögð áhersla á að heimsækja björgunarsveitir og fræðast um sjóbjörgun og reyndist það vera þáttur sem krökkunum þótti afar áhugaverður. Þegar farið var yfir sjávarútveginn var öllum þáttum sinnt; veiðarfæragerð, veiðum, vinnslu og markaðsmálum. Í mörgum tilvikum kom það nemendunum mjög á óvart hve störfin innan greinarinnar eru fjölbreytt og margbreytileg.
 
Þær Arnfríður og María Marta segja að samskiptin við alla þá sem hafa tengst skólahaldinu hafi verið einkar ánægjuleg og það hafi verið hin besta skemmtun að fá að starfa með unga fólkinu á Austurlandi. „Það eru forréttindi að fá að vera með þessum krökkum,“ sögðu þær.
 
 
 
 
 
 
 

Mesta aflaverðmæti austfirsks skips í einni veiðiferð

Blængur NK nýkominn úr Barentshafinu. Ljós. Smári GeirssonBlængur NK nýkominn úr Barentshafinu.
Ljósm. Smári Geirsson
Frystitogari Síldarvinnslunnar, Blængur NK, kom til Neskaupstaðar úr Barentshafinu í morgun. Skipið hélt til veiða frá Neskaupstað hinn 3. júní sl. og hóf veiðar hinn 8. júní. Það var 29 daga á veiðum og var aflinn 1.421 tonn upp úr sjó, þar af 1.290 tonn þorskur. Aflaverðmætið mun vera um 500 milljónir sem er mesta aflaverðmæti austfirsks skips í einni veiðiferð hingað til. Bjarni Ólafur Hjálmarsson skipstjóri sagði í samtali við heimasíðuna að áhöfnin væri bæði glöð og þreytt eftir veiðiferðina. „Það er ekki annað hægt að segja en að veiðiferðin hafi gengið einstaklega vel. Það var góð veiði frá fyrsta kasti og vinnslan gekk með miklum ágætum frá upphafi til enda. Fiskurinn sem fékkst var líka stór og góður. Við vorum allan tímann að veiðum norður af Múrmansk, 5-20 mílur frá 12 mílna línunni. Lengst af voru íslensku skipin þarna sex talsins og var ákaflega gott samstarf á milli þeirra. Menn voru í góðu sambandi og hjálpuðust að. Síðustu dagana vorum við hins vegar eina íslenska skipið á miðunum. Þessi góða veiði er afskaplega ánægjuleg  en í fyrra gekk ekki svona vel á þessum miðum um þetta leyti árs. Veiðin núna er í reyndinni sú besta í mörg ár á þessum árstíma og við komum því í heimahöfn glaðir og hressir,“ sagði Bjarni Ólafur.  
 
Að sjálfsögðu var vel tekið á móti áhöfn Blængs við heimkomuna í morgun. Meðal annars var boðið upp á dýrindis tertu. Gert er ráð fyrir að skipið haldi á ný til veiða nk. miðvikudag og þá verður fiskað á miðum hér við land.
 
Bjarni Ólafur Hjálmarsson skipstjóri sker tertu í tilefni glæsilegrar veiðiferðar. Ljósm. Smári GeirssonBjarni Ólafur Hjálmarsson skipstjóri sker tertu í tilefni
glæsilegrar veiðiferðar. Ljósm. Smári Geirsson

Skipasmíðastöð Karstensens mun smíða nýjan Börk

Athafnasvæði Skipasmíðastöðvar Karstensens í SkagenAthafnasvæði Skipasmíðastöðvar Karstensens í SkagenSkipasmíðastöð Karstensens er rótgróið fyrirtæki í Skagen í Danmörku. Fyrirtækið var stofnað árið 1917 í þeim tilgangi að smíða fiskibáta úr tré og sinna viðhaldi slíkra báta. Fyrirtækið hefur tekið ýmsum breytingum og er nú stærsta fyrirtækið í Skagen með um 500 starfsmenn þar. Árið 1960 afhenti Skipasmíðastöð Karstensens fyrsta stálbátinn sem það smíðaði og frá þeim tíma hefur stálskipasmíði og viðhald stálskipa sífellt skipað hærri sess í starfseminni.
 
Knud Degn Karstensen hefur verið framkvæmdastjóri Skipasmíðastöðvar Karstensens frá árinu 1987 og hefur uppbygging fyrirtækisins verið hröð undir hans stjórn. Knud er skipaverkfræðingur og hóf að starfa hjá fyrirtækinu árið 1975 og var hlutverk hans í upphafi að þróa fyrirtækið frá tréskipasmíðinni yfir í smíði á skipum úr stáli. Undir stjórn Knuds hefur fyrirtækið vaxið hratt á síðustu árum og eru starfsmenn þess yfir 1.000 talsins. Eins og fyrr segir starfa um 500 hjá fyrirtækinu í Skagen, um 500 starfa hjá pólskri deild fyrirtækisins í Gdynia og um 20 starfa í Nuuk í Grænlandi þar sem Karstensens rekur slipp. Það eru miklar annir hjá framkvæmdastjóranum í umsvifamiklu fyrirtæki en hann nýtur stuðnings eiginkonu sinnar, Marínar Magnúsdóttur, sem er íslensk.  
 
Knud Degn Karstensen framkvæmdastjóri. Ljósm. Smári GeirssonKnud Degn Karstensen framkvæmdastjóri.
Ljósm. Smári Geirsson
Tíðindamaður heimasíðu Síldarvinnslunnar hitti Knud Degn Karstensen að máli í Skagen á dögunum og bað hann um að lýsa starfsemi hins umsvifamikla fyrirtækis í stuttu máli. „ Í Nuuk rekur fyrirtækið slipp þar sem viðhaldsverkefnum er sinnt, en slippurinn hefur verið rekinn af okkur frá árinu 2002 og að öllu leyti í eigu fyrirtækisins frá 2004. Í Gdynia í Póllandi kom fyrirtækið upp starfsstöð í fyrra og þar eru skrokkar skipa smíðaðir. Nú er þar unnið að smíði fjögurra skipsskrokka. Þegar skrokkarnir eru fullgerðir eru þeir dregnir til Skagen þar sem skipin eru kláruð. Í Skagen er einnig fjölbreyttum viðhaldsverkefnum sinnt og þar rekur fyrirtækið slipp og flotkví. Það hefur gengið á ýmsu í skipasmíðaiðnaðinum á undanförnum áratugum. Til dæmis upplifðu menn mikla lægð á níunda áratugnum og þá lognuðust margar stöðvar útaf. Á þeim tíma sinntum við verkefnum frá þriðja heiminum og lifðum af. Árið 1997 var síðan byrjað að smíða fiskiskip á ný og þessu erfiðleikaskeiði lauk. Fyrir utan fiskiskipin höfum við smíðað margs konar skip og breytt skipum. Til dæmis umbyggðum við skip fyrir þremur árum sem var sérstaklega útbúið til að flytja lifandi nautgripi. Frá árinu 2007 hefur Skipasmíðastöð Karstensens afhent 43 nýsmíðuð skip. Þar er um að ræða 37 fiskiskip, 3 herskip og eitt rannsóknaskip. Flest fiskiskipanna hafa verið smíðuð fyrir dönsk, sænsk, skosk og írsk útgerðarfyrirtæki en einungis eitt slíkt skip hefur verið smíðað fyrir íslenskt fyrirtæki. Það er Þórunn Sveinsdóttir VE og reyndar er núna nýbúið að lengja Þórunni hér hjá okkur. Við hjá Skipasmíðastöð Karstensens höfum afhent 5-6 nýsmíðuð skip hvert ár á seinni tímum og sinnt viðhaldi og breytingum á 150-180 skipum. Það má því segja að umsvifin séu mikil.“
 
Þannig mun nýr Börkur NK líta útÞannig mun nýr Börkur NK líta útKnud segir að hann hafi lengi haft áhuga á að smíða fleiri skip fyrir íslensk fyrirtæki og nú sé að rætast úr því. „Hjá okkur hafa verið pöntuð 15 fiskiskip sem ekki hafa verið afhent ennþá. Af þeim verða fjögur afhent á þessu ári, tíu á næsta ári og eitt á árinu 2021. Tvö af þessum skipum eru smíðuð fyrir íslensk útgerðarfyrirtæki og er í báðum tilvikum um uppsjávarskip að ræða. Þetta er Vilhelm Þorsteinsson sem smíðaður er fyrir Samherja og á að afhendast í júní á næsta ári og Börkur sem smíðaður er fyrir Síldarvinnsluna og á að afhendast í desember á næsta ári. Þegar er byrjað að smíða skrokk Vilhelms í starfsstöð fyrirtækisins í Póllandi og innan tíðar verður byrjað að skera niður efnið í skrokk Barkar. Þessi skip eru systurskip og verða hin glæsilegustu. Ég er afskaplega ánægður með að fá tækifæri til að þjóna Íslendingum og öll samskiptin við íslensku fyrirtækin hafa gengið eins og best verður á kosið,“ segir Knud.
 
Að mati Knuds er framtíðin björt hjá Skipasmíðastöð Karstensens og enginn skortur á verkefnum til framtíðar litið. Ráðgert er að halda áfram uppbyggingu fyrirtækisins og til dæmis er áformað að byggja yfirbyggða stóra flotkví í Skagen. „Næstu ár líta afar vel út og fyrirtækið er að fá góð verkefni. Það er ekki annað hægt en að vera þakklátur og bjartsýnn þegar nægum spennandi verkefnum er að sinna,“ segir Knud Degn Karstensen.

Kolmunninn þéttir sig ekki ennþá

Börkur NK að landa kolmunna í morgun. Ljósm. Smári GeirssonBörkur NK að landa kolmunna í morgun.
Ljósm. Smári Geirsson
Síldarvinnsluskipin Beitir og Börkur hafa verið að kolmunnaveiðum í íslenskri lögsögu austur af landinu síðustu daga. Beitir kom til hafnar í gærmorgun með 700 tonna afla og Börkur í nótt með um 540 tonn. Sturla Þórðarson, skipstjóri á Beiti, segir að sáralítið af kolmunna hafi verið að sjá. „Við tókum fjögur hol á Rauða torginu og austan við það og þetta var ósköp slakt,“ segir Sturla. 
 
Hálfdan Hálfdanarson, skipstjóri á Berki, tekur undir með Sturlu. „Það var ansi lítið að sjá þarna og aflinn er ekki mikill eftir sex daga. „Í fyrra komu ágætir dagar á þessum slóðum í júlímánuði en kolmunninn hagar sér með öðrum hætti í ár og virðist ekki þétta sig. Allavega hafa ekki komið góðir veiðidagar ennþá núna,“ segir Hálfdan.

Heimsókn frá rússneska sendiráðinu

Tatiana Khalyapina menningarfulltrúi og Anton Vasiliev sendiherra Rússlands við Norðfjarðarhöfn. Ljósm. Smári GeirssonTatiana Khalyapina menningarfulltrúi og Anton Vasiliev
sendiherra Rússlands við Norðfjarðarhöfn.
Ljósm. Smári Geirsson
Í dag kom Anton Vasiliev sendiherra Rússlands í heimsókn til Neskaupstaðar og í för með honum var Tatiana Khalyapina menningarfulltrúi í sendiráðinu. Kynntu þau sér starfsemi og sögu Síldarvinnslunnar, skoðuðu bæinn og undirbjuggu kvikmyndasýningu sem verður í Neskaupstað á Rússnesku kvikmyndavikunni í september nk.
 
Sendiherrann sagðist vera afar ánægður með heimsóknina og færi margfróðari til baka. „Samskiptin á milli Íslands og Rússlands hafa ávallt verið góð og hagsmunir landanna eru gagnkvæmir á mörgum sviðum. Ég er alinn upp við að borða íslenska síld og ávallt þegar síld barst í tal kom Ísland upp í hugann. Í Rússlandi var gjarnan sagt: „Ísland er síld og síld er Ísland.“ Nú stendur til að sýna rússneska kvikmynd í Egilsbúð í Neskaupstað hinn 22. september og það er hluti af hinni árlegu Rússnesu kvikmyndaviku. Þá ætla ég að koma til Neskaupstaðar á ný og njóta heimsóknarinnar í fallegu umhverfi og með góðu fólki,“ sagði Anton Vasiliev sendiherra.
 
Anton Vasiliev hefur verið sendiherra Rússlands  á Íslandi frá árinu 2014.

Ný Vestmannaey í prufusiglingu

Hin nýja Vestmannaey VE í prufusiglingu. Ljósm. VardHin nýja Vestmannaey VE í prufusiglingu. Ljósm. VardHin nýja Vestmannaey, sem er í smíðum hjá skipasmíðastöð Vard í Aukra í Noregi, fór í prufusiglingu hinn 27. júní sl.. Hinn 5. júlí fóru síðan fram veiðarfæraprófanir en þá var allur búnaður sem tengist veiðarfærum um borð í skipinu prófaður. Guðmundur Alfreðsson, útgerðarstjóri Bergs-Hugins, er í Noregi og segir að siglingin og veiðarfæraprófanirnar hafi gengið vel í alla staði og ríki mikil ánægja með skipið.
 
Gert er ráð fyrir að Vestmannaey verði afhent Bergi-Hugin, dótturfyrirtæki Síldarvinnslunnar, síðar í þessari viku.
 
Systurskip Vestmannaeyjar, Bergey, er einnig í smíðum hjá Vard í Aukra og er ráðgert að það verði sjósett í ágústmánuði næstkomandi. Skipin eru tæplega 29 metrar að lengd og 12 metra breið og há.
 
Prufusiglingin gekk vel í alla staði. Ljósm. VardPrufusiglingin gekk vel í alla staði. Ljósm. Vard 
 
  

Sumarfrí á Seyðisfirði

: Starfsmenn fiskvinnlsustöðvar á Seyðisfirði eru komnir í sumarfrí og Gullver NS í slipp. Ljósm. Ómar BogasonStarfsmenn fiskvinnlsustöðvar á Seyðisfirði eru komnir í
sumarfrí og Gullver NS í slipp. Ljósm. Ómar Bogason
Sumarfrí hófst í fiskvinnslustöð Síldarvinnslunnar á Seyðisfirði mánudaginn 1. júlí sl.  og er gert ráð fyrir að vinnsla hefjist á ný þriðjudaginn 6. ágúst. Ísfisktogarinn Gullver NS fór í slipp á Akureyri miðvikudaginn 26. júní sl.  og er áætlað að vinnu við hann þar verði lokið fimmtudaginn 18. júlí.
 
Það sem af er ári hefur Gullver fiskað um 3.800 tonn sem verður að teljast harla gott. Veiðin hjá skipinu hefur almennt verið jöfn og góð og veður til veiða hefur verið mjög hagstætt.
 
 
 
 

Skyldi kolmunninn vera genginn í lögsöguna ?

Gott kolmunnahol. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonGott kolmunnahol. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonUppsjávarskip Síldarvinnslunnar, Beitir og Börkur, héldu til kolmunnaveiða í íslenskri lögsögu miðvikudagskvöldið 26. júní sl. Nauðsynlegt þótti að kanna hvort kolmunni væri genginn á miðin austur af landinu en þokkalegur afli fékkst þar á þessum árstíma í fyrra. Skemmst frá að segja var um stutta veiðiferð að ræða hjá skipunum því lítið aflaðist og komu þau í land að fjórum dögum liðnum. Að lokinni veiðiferðinni landaði Beitir 650 tonnum og Börkur 370 tonnum. Hálfdan Hálfdanarson, skipstjóri á Berki, segir að nauðsynlegt sé á þessum árstíma að kanna hvort mögulegt sé að veiða kolmunna innan lögsögunnar. „Það er mikilvægt að veiða kolmunnann í lögsögunni og það skiptir miklu máli hvað varðar samninga við aðrar þjóðir um nýtingu stofnsins. Í þessari veiðiferð var mest veiði fyrst en aflinn fékkst þá austan við Þórsbankann. Síðan var leitað norður á Rauða torg og austur að færeysku línunni. Þetta var fulllítið sem fékkst en það getur verið fljótt að breytast og því fara bæði skipin út á ný klukkan átta í kvöld. Það verður stærstur straumur á morgun og þá gæti kolmunninn hnappað sig saman. Það þýðir ekkert annað en að vera vakandi og fylgjast með og reyna því breytingin getur gerst svo snögglega. Við erum bjartsýnir eins og alltaf og það þýðir ekkert að kvarta þó stundum þurfi dálítið að hafa fyrir því að ná góðum árangri,“ segir Hálfdan.    
 

Heimsókn í skipasmíðastöð Karstensens í Póllandi

Jón Valgeir Jónsson og Hafliði Hinriksson í skipasmíðastöð Karstensens í PóllandiJón Valgeir Jónsson og Hafliði Hinriksson
í skipasmíðastöð Karstensens í Póllandi
Fyrr í þessum mánuði héldu tveir kennarar Verkmanntaskóla Austurlands til Gdynia í Póllandi í þeim tilgangi að kynna sér það nýjasta í kennslu í vélstjórn með vélarúmshermum. Þetta voru þeir Jón Valgeir Jónsson og Hafliði Hinriksson. Fréttir af för þeirra bárust til Síldarvinnslunnar og kom fyrirtækið því til leiðar að tvímenningunum var boðið að heimsækja skipasmíðastöð Karstensens í Póllandi en þar er einmitt unnið að smíði tveggja skipa fyrir íslensk fyrirtæki; Vilhelms Þorsteinssonar fyrir Samherja og Barkar fyrir Síldarvinnsluna. Karstensen er danskt fyrirtæki en hluti af starfsemi þess fer fram í Gdynia í Póllandi.
 
Byrjað er á að setja saman einingar í nýjan Vilhelm Þorsteinsson EAByrjað er á að setja saman einingar í nýjan
Vilhelm Þorsteinsson EA
Jón Valgeir segir að heimsóknin í skipasmíðastöðina hafi verið einkar fróðleg og ánægjuleg. „Þarna tók á móti okkur verkstjóri sem leiddi okkur um og fræddi. Í Póllandi er efnað niður í skipin og skrokkarnir settir saman. Síðan eru skrokkarnir dregnir til Danmerkur þar sem lokið er við smíðina. Þetta er gríðarlega stórt í sniðum í Gdynia og þarna starfa fjöldi manns. Þegar við komum þarna var byrjað að setja saman einingar í nýjan Vilhelm Þorsteinsson og þarna var unnið við að sjóða saman, sandblása og grunna. Þá kom fram að byrjað er að skera niður í nýjan Börk. Auk þess var þarna unnið að smíði fleiri skipa. Það var mjög fróðlegt að sjá hvernig að þessu er staðið og kynnast þeim vinnubrögðum sem eru viðhöfð. Við Hafliði erum afar þakklátir fyrir móttökurnar sem við fengum hjá starfsmönnum Karstensens í Póllandi,“ segir Jón Valgeir.
 
Unnið við bönd í Vilhelm Þorsteinsson EA.Unnið við bönd í Vilhelm Þorsteinsson EA

Beitir og Börkur halda til kolmunnaveiða

Beitir landar sumar 2016 HE

Í gærkvöldi héldu uppsjávarskip Síldarvinnslunnar, Beitir og Börkur, til kolmunnaveiða en skipin hafa legið í höfn að undanförnu og ýmsum viðhaldsverkefnum sinnt. Síldarvinnsluskipin lönduðu kolmunna síðast um miðjan maímánuð og þá fékkst hann í færeysku lögsögunni. Sturla Þórðarson, skipstjóri á Beiti, segir að nú verði haldið í Rósagarðinn og þar geri menn sér vonir um veiði. „Við fórum í Rósagarðinn um þetta leyti í fyrra og fiskuðum þokkalega, vorum að fá frá 100 og upp í 400 tonn í holi. Nú ætti kolmunninn að vera feitari en hann var í vor og því betra hráefni. Við höldum til veiða fullir bjartsýni eins og alltaf,“ segir Sturla.

Gott gengi hjá Blængi í Barentshafinu

64587450 931338007201647 1356029086400512000 o 2

                Í byrjun mánaðarins hélt frystitogarinn Blængur NK til veiða í Barentshafinu. Skipið má fiska um 1.200 tonn á Barentshafsmiðum og var í upphafi gert ráð fyrir að það kæmi til Neskaupstaðar að lokinni veiðiferðinni fyrir miðjan júlí. Heimasíðan ræddi við Bjarna Ólaf Hjálmarsson skipstjóra í gær og spurði hvernig veiðiferðin gengi. „Það er ekki hægt að segja annað en að hún gangi vel. Fiskiríið hefur verið framar vonum og veðrið hefur að langmestu leyti verið gott. Við erum núna að veiða talsvert fyrir austan Múrmansk og erum skammt frá 12 mílna línunni. Aflinn hefur verið jafn og góður og við erum komnir með um 850 tonn upp úr sjó. Þetta er að langmestu leyti stór og góður þorskur.

Þetta er miklu betri veiði en var hér í fyrra og eins gengur vinnslan um borð sífellt betur hjá okkur. Við höfum komist upp í að vinna 80 tonn á sólarhring. Að loknum yfirstandandi sólarhring má gera ráð fyrir að verðmæti aflans í veiðiferðinni sé um 300 milljónir og það er ekki hægt annað en að vera ánægður með það,“ segir Bjarni Ólafur.

 

Síldarvinnslan fyrir fjörutíu árum

Hér á eftir verður horft fjörutíu ár aftur í tímann og greint frá starfsemi Síldarvinnslunnar árið 1979. Á þessum tíma gerði Síldarvinnslan út þrjá togara og eitt uppsjávarskip og lagði helst áherslu á bolfiskvinnslu og vinnslu á loðnu.
 
  • Togararnir þrír sem Síldarvinnslan gerði út megnið af árinu 1979 voru Barði, Bjartur og Birtingur. Fyrirtækið hafði fest kaup á Barða árið 1970 og var það fyrsti skuttogari Íslendinga. Bjartur var einn af japönsku togurunum og eignaðist Síldarvinnslan hann árið 1973 en Birtingur hafði verið keyptur árið 1977. Uppsjávarskipið sem gert var út árið 1979 var Börkur, sem Norðfirðingar nefndu gjarnan Stóra-Börk í daglegu tali.
  • Frystihús Síldarvinnslunnar árið 1979. Mynd í eigu Skjala- og myndasafns NorðfjarðarFrystihús Síldarvinnslunnar árið 1979. Mynd í eigu Skjala-
    og myndasafns Norðfjarðar
    Togararnir fiskuðu vel og sáu frystihúsi félagsins fyrir hráefni auk þess sem smábátar lönduðu þar afla sínum.  Þá var einnig unninn saltfiskur og skreið í saltfiskverkun félagsins. Á árinu 1979 frysti Síldarvinnslan 2.853 tonn af bolfiski, framleiddi 763 tonn af saltfiski og 40 tonn af skreið.
  • Á árinu 1979 voru margir  smábátar gerðir út frá Neskaupstað og hafði þeim fjölgað ár frá ári eftir að síldarárin liðu undir lok. Síldarvinnslan hafði fest kaup á söltunarhúsi síldarsöltunarstöðvarinnar Sæsilfurs árið 1971 og var þar útbúin beitningaaðstaða fyrir smábátaeigendur. Árið 1979 höfðu 17 smábátaútgerðir beiningaaðstöðu í húsinu, en bátar þeirra lönduðu afla sínum til vinnslu í frystihúsi Síldarvinnslunnar. 
  • Árið 1979 bárust rúmlega 72.000 lestir af loðnu til vinnslu í fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar. Um veturinn tók verksmiðjan á móti tæplega 42.000 tonnum og um sumarið og haustið var liðlega 30.000 tonnum landað til mjöl- og lýsisframleiðslu. Börkur lagði stund á loðnuveiðar og fiskaði vel eins og ávallt.
  • Á árinu 1979 var fryst lítið af loðnu vegna strangra krafna kaupenda um flokkun en hins vegar var fryst meira af loðnuhrognum en áður.  Samtals voru fryst 646 tonn af loðnuafurðum þetta ár. Loðnuhrogn höfðu fyrst verið fryst á vegum Síldarvinnslunnar árið 1978 en fyrir vertíðina 1979 hafði aðstaðan til vinnslu hrognanna verið bætt. Þá voru settar upp sex skiljur ásamt hreinsipottum í steintankinum austan fiskvinnslustöðvarinnar.
  • Skipt var um aðalvél í Berki árið 1979 og því var hann í alllangan tíma frá veiðum á árinu. Sett var í skipið 2.100 hestafla vél í stað 1.200 hestafla. Þá voru settar í skipið nýjar og aflmeiri hliðarskrúfur og nýtt fiskileitartæki. Þegar Börkur sigldi áleiðis til Noregs í vélarskiptin í aprílmánuði var Norðfjörður fullur af hafís og þurfti skipið að sigla varlega út fjörð við þessar aðstæður. Vegna vélarskiptanna lagði Börkur ekki stund á kolmunnaveiðar árið 1979 eins og hann hafði gert árin á undan.
  • Engin svonefnd „Suðurlandssíld“ var söltuð á vegum Síldarvinnslunnar árið 1979 og hafði fyrirtækið ekki fengist við söltun síldar frá árinu 1976. Þegar síldveiðar hófust innanfjarða á Austfjörðum haustið 1980 hófst söltun á vegum fyrirtækisins á ný.Saltfiskverkun Síldarvinnslunnar. Ljósm. Vilberg GuðnasonSaltfiskverkun Síldarvinnslunnar. Ljósm. Vilberg Guðnason
  • Á árinu 1979 þótti kominn tími til að selja Barða, fyrsta skuttogarann í eigu fyrirtækisins, og festa kaup á yngra skipi í staðinn. Urðu þessi skipakaup umtöluð og fjölluðu fjölmiðlar mikið um málið. Kjartan Jóhannsson, þáverandi sjávarútvegsráðherra, setti reglugerð sem kom í veg fyrir að Síldarvinnslan fengi lán úr Fiskveiðisjóði til skipakaupanna og á hinum pólitíska vettvangi var tekist á og þar voru þeir Kjartan sjávarútvegsráðherra og Lúðvík Jósepsson alþingismaður áberandi. Deilt var hart um kaupin á Barða og spurninguna um hvort Síldarvinnslan fengi að endurnýja hann. Niðurstaða málsins varð sú að Síldarvinnslunni tókst að útvega lán hjá enskum banka til skipakaupanna með ábyrgð bæjarsjóðs Neskaupstaðar og var þá unnt að ganga frá skipakaupunum. Þegar niðurstaðan lá fyrir birti eitt dagblaðanna frétt um lyktir Barðamálsins með fyrirsögninni Lúðvík Barði Kjartan.
  • Barði, fyrsta skipið í eigu Íslendinga sem var byggt og útbúið sem skuttogari, kvaddi Neskaupstað hinn 24. október árið 1979. Skipið var selt til Frakklands. Það var engu líkara en Barði vildi ekki yfirgefa Norðfjörð því þegar hann var að leggja af stað og flauta í kveðjuskyni bilaði hann og þurfti að draga skipið upp að bryggju. Bilunin reyndist vera minniháttar og tók skamma stund að gera við hana og að því loknu kvaddi Barði með pomp og pragt.  Nýi Barði, sem keyptur var í hans stað, kom frá Frakklandi en skipið hafði verið smíðað í Póllandi árið 1975 og var systurskip Birtings sem Síldarvinnslan hafði fest kaup á tveimur árum áður.  Hinn nýi Barði kom fyrst til Neskaupstaðar 30. janúar 1980 en þá höfðu ýmsar lagfæringar á skipinu farið fram í Englandi.
  • Á árinu 1979 urðu athyglisverð tímamót á skrifstofu Síldarvinnslunnar en þá var fyrst allt bókhald fyrirtækisins fært í tölvu. Fyrirtækið hafði eignast tölvu árið áður en til að byrja með voru einungis vinnulaun og bónusar reiknaðir út í henni.

 

Árið 1979 framleiddi Síldarvinnslan 40 tonn af skreið. Ljósm. Vilberg GuðnasonÁrið 1979 framleiddi Síldarvinnslan 40 tonn af skreið. 
Ljósm. Vilberg Guðnason
   Börkur NK heldur áleiðis til Noregs í vélarskipti í aprílmánuði 1979. Ljósm. Bjarni ÞórðarsonBörkur NK heldur áleiðis til Noregs í vélarskipti í
aprílmánuði 1979. Ljósm. Bjarni Þórðarson
   

Barði NK. Mikil átök áttu sér stað um kaupin á þessu skipi árið 1979. Ljósm. Guðmundur SveinssonBarði NK. Mikil átök áttu sér stað um kaupin á þessu
skipi árið 1979. Ljósm. Guðmundur Sveinsson
   Barði NK, fyrsti skuttogari landsmanna, siglir út Norðfjörð í síðasta sinn 24.október 1979. Ljósm. Guðmundur SveinssonBarði NK, fyrsti skuttogari landsmanna, siglir út Norðfjörð í síðasta sinn 24.október 1979. Ljósm. Guðmundur Sveinsson

 

 

Landsmót 50+

Landsmót 50+Eins og Austfirðingum öllum ætti að vera kunnugt fer Landsmót 50+ fram í Neskaupstað dagana 28.-30. júní nk. Ungmenna- og íþróttasamband Austurlands hefur ákveðið að fella niður skráningargjöld fyrir þátttakendur af sambandssvæðinu í þeim tilgangi að hvetja sem flesta til þátttöku. Landsmót 50+ einkennist af gleði og hamingju og miklu meiri áhersla er lögð á skemmtun og góðan félagsskap en keppni. Því hafa allir sem náð hafa tilskyldum aldri tækifæri til að njóta góðra samvista í léttum leik við fólk víða að af landinu á Landsmótinu.
 
Fram hefur komið í fréttum að Austfirðingar hafi verið tregir til að skrá sig til þátttöku á landsmótinu og virðist það fyrst og fremst vera vegna þess að þeir þekkja ekki þann anda sem ríkir á slíku móti. Hefur UÍA sérstaklega hvatt Austfirðinga til þátttöku og einn liður í því er að fella niður skráningargjöldin. Tekið skal fram að þó mótið sé einkum ætlað fólki yfir fimmtugu þá er einnig boðið upp á greinar sem opnar eru öllum aldurshópum og má þar nefna frisbígolf, strandblak, garðahlaup, lomber, pílukast og golf.
 
Hér vill Síldarvinnslan hvetja starfsmenn sína til þátttöku í landsmótinu en hægt er að skrá sig út þriðjudaginn 25. júní. Allar upplýsingar um mótið er að finna á umfi.is (https:/www.umfi.is/verkefni/landsmot-50plus/) og þar er einnig unnt að skrá sig. Þeir sem vilja aðstoð við skráningu geta hringt á skrifstofu UÍA (471-1353), í Gunnar hjá UÍA (899-7888) eða Grétu Sóleyju hjá UÍA (865-8433). Einnig er hægt að hringja á skrifstofu UMFÍ (568-2929).
 
Hér eru taldar upp keppnisgreinar á landsmótinu og er öruggt að sérhver getur þar fundið einhverja grein sem hentar: Boccia, frjálsar íþróttir (hlaup, kúluvarp, langstökk, hástökk, kringlukast, spjótkast, lóðkast), frisbígolf, garðahlaup, golf, línudans, lomber, pútt, pönnukökubakstur, ringó, skák, stígvélakast, strandblak og sund.
                  
Starfsmenn Síldarvinnslunnar ! Tökum þátt í landsmótinu og skemmtum okkur vel ! 

Besti mánuður í sögu Gullvers

Gullversmenn bíða eftir hífoppi. Ljósm. þorgeir BaldurssonGullversmenn bíða eftir hífoppi. Ljósm. þorgeir BaldurssonÍsfisktogarinn Gullver NS kom til Seyðisfjarðar sl. sunnudag með fullfermi eða rúmlega 107 tonn eftir fjóra daga á veiðum. Aflinn fékkst frá Skeiðarárdýpi og austur á Fót og var hann mjög blandaður; ufsi, þorskur, gullkarfi og djúpkarfi. Að sögn Rúnars L. Gunnarssonar skipstjóra eru menn ánægðir með aflabrögðin upp á síðkastið og gera sér vonir um að áframhald verði á þeim.
 
Þegar rýnt er í aflatölur og verðmæti Gullvers í maímánuði kemur í ljós að aflinn hefur verið afar góður eða samtals um 770 tonn og aflaverðmæti um 175 milljónir króna, en það eru án efa mestu verðmæti í einum mánuði í sögu skipsins. Alls landaði Gullver sjö sinnum í maí.
 
Gert er ráð fyir að Gullver fari í slipp í lok júnímánaðar eða að afloknum þremur næstu veiðiferðum.

Eyjarnar gera það gott

Bergey VE. Ljósm. Þorgeir BaldurssonBergey VE. Ljósm. Þorgeir BaldurssonEftir sjómannadag héldu skip Bergs-Hugins, Vestmannaey VE og Bergey VE, til veiða á Vestfjarðamiðum. Lögð var áhersla á að veiða þorsk og gekk það afar vel, en bæði skipin fylltu sig á skömmum tíma. Vestmannaey landaði síðan á Dalvík og Bergey á Grundarfirði. Að löndun lokinni héldu skipin strax til veiða á ný. Nú voru það veiðar á ýsu og ufsa sem voru á dagskránni og reyndar verður lögð áhersla á veiðar á þeim tegundum það sem eftir lifir kvótaársins. Bergey veiddi fyrir vestan, fyllti sig og landaði í gær í Vestmannaeyjum. Vestmannaey hélt austur fyrir og mun væntanlega landa fullfermi í Eyjum á morgun.
 
Arnar Richardsson, rekstarstjóri Bergs-Hugins, segir að þar á bæ séu menn afar ánægðir með aflabrögð skipanna og vonandi verði áframhald á góðri veiði í sumar.

Námskeið um Catsat í Neskaupstað

Ragnar Harðarson framkvæmdastjóri Akor og Igor Sancristobal haffræðingur. Ljósm. Smári GeirssonRagnar Harðarson framkvæmdastjóri Akor og
Igor Sancristobal haffræðingur. Ljósm. Smári Geirsson
Sl. þriðjudag komu skipstjórnarmenn á uppsjávarskipum Síldarvinnslunnar, Loðnuvinnslunnar og Samherja saman á fræðslunámskeiði í Neskaupstað. Á námskeiðinu var fjallað um hið svonefnda Catsat upplýsingakerfi en kerfið veitir fjölþættar upplýsingar um skilyrði í hafinu og aflar þeirra meðal annars með gerfihnöttum og sérstökum mælibaujum sem finna má í öllum heimsins höfum. Einkum var fjallað um upplýsingar sem kerfið veitir og geta komið að gagni við makrílveiðar. Leiðbeinandinn á námskeiðinu var Spánverjinn Igor Sancristobal, en hann er aðalhaffræðingur hafrannsóknastofnunarinnar CLS, sem vinnur að hafrannsóknum um heim allan og hefur meðal annars þróað Catsat kerfið.
 
Það er íslenska fyrirtækið Akor ehf sem er sölu- og þjónustuaðili fyrir Catsat í okkar heimshluta en Akor annast reyndar markaðssetningu á kerfinu í norður- og austanverðri Evrópu og einnig í vestanverðri Afríku. Ragnar Harðarson framkvæmdastjóri Akor var á námskeiðinu í Neskaupstað og sagði að það væri einkar mikilvægt fyrir þá sem selja og þjónusta kerfið að fá tækifæri til að hitta skipstjórnarmenn sem nota það.
 
Dæmi um upplýsingar Catsat kerfið veitir: Til vinstri á tölvuskjánum sést hitastig á yfirborði sjávar en til hægri er þverskurðarmynd sem sýnir hitastig og hitaskil í hafinu.Dæmi um upplýsingar Catsat kerfið veitir: Til vinstri á tölvuskjánum sést hitastig á yfirborði sjávar en til hægri er þverskurðarmynd sem sýnir hitastig og hitaskil í hafinu.Einn þeirra sem sótti námskeiðið á þriðjudag var Tómas Kárason skipstjóri á Beiti NK. Heimasíðan ræddi við hann og spurði fyrst hve lengi Síldarvinnsluskipin hefðu notað Catsat kerfið. „Við erum búnir að nota þetta kerfi í ein átta ár og það veitir okkur margvíslegar upplýsingar um nánast hvað sem er í sjónum. Í gegnum kerfið fáum við til dæmis upplýsingar um strauma, hitastig, hæðir og lægðir í sjónum, átumagn og fleira. Þetta er komið í allmörg íslensk skip og reynslan virðist almennt vera góð. Nú er komin afladagbók inn í kerfið og hún gefur okkur kost á að skoða hvernig aðstæður í sjónum hafa áhrif á veiðar. Ef þú ert að fiska vel við ákveðnar aðstæður þá gerir kerfið þér kleift að leita á ný að sambærilegum aðstæðum í hafinu. Nú er ætlunin að bjóða upp á þá þjónustu hjá kerfinu að setja upp líklega staði fyrir veiðar á makríl og það væri gaman að taka þátt í að þróa hana. Ég hef þá trú að menn munu smátt og smátt auka notkunina á Catsat kerfinu því það er í alla staði athyglisvert. Þá skemmir ekki fyrir að fá góða fræðslu um kerfið og njóta góðrar þjónustu við það,“ segir Tómas. 

Síldarvinnslan fyrir fimmtíu árum

Fiskimjölsverksmiðja Síldarvinnslunnar tók á móti tæplega 12.000 tonnum af loðnu árið 1969. Ljósm. Jóhann ZoegaFiskimjölsverksmiðja Síldarvinnslunnar tók á móti tæplega
12.000 tonnum af loðnu árið 1969. Ljósm. Jóhann Zoega
Hér á eftir verður horft hálfa öld aftur í tímann og greint frá starfsemi Síldarvinnslunnar árið 1969. Árið 1969 var hið svonefnda síldarævintýri endanlega liðið undir lok og stóð fyrirtækið á tímamótum. Framleiðslutæki fyrirtækisins hentuðu að miklu leyti fyrst og fremst til síldveiða og vinnslu síldar og því var ljóst að nauðsynlegt var fyrir fyrirtækið að laga sig að nýjum aðstæðum. Árið 1969 er því tímamótaár í sögu Síldarvinnslunnar, en það ár hófst undirbúningur verkefna sem áttu eftir að hafa mikil áhrif. 
    • Árið 1969 barst engin norsk-íslensk síld til fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar. Norðfirsku síldarbátarnir héldu til síldveiða við Hjaltlandseyjar og söltuðu aflann um borð. Síldarsöltunarstöðvarnar Sæsilfur, Drífa og söltunarstöð Síldarvinnslunnar tryggðu sér tvö síldveiðiskip hver; festu stöðvarnar kaup á hausskurðarvélum og var þeim komið fyrir um borð í skipunum sem söltuðu síldina á vegum stöðvanna. Síldarvinnsluskipin Barði og Bjartur söltuðu síld fyrir söltunarstöð fyrirtækisins. Erfiðlega gekk að hausskera og slógdraga síldina á miðunum og því var það fagnaðarefni þegar samningar um sölu á heilsaltaðri síld náðust. Alls voru saltaðar 2425 tunnur af Hjaltlandssíld á vegum Síldarvinnslunnar þetta sumar. Birtingur NK lagði stund á togveiðar og síldveiðar í Norðursjó árið 1969. Ljósm. Guðmundur SveinssonBirtingur NK lagði stund á togveiðar og síldveiðar
      í Norðursjó árið 1969. Ljósm. Guðmundur Sveinsson

 

  • Sumarið 1969 lögðu Síldarvinnslubátarnir Börkur og Birtingur stund á togveiðar og var aflanum landað til vinnslu í hraðfrystihús félagsins. Börkur og Birtingur voru smíðaðir sem síldveiðiskip en búnaði til togveiða hafði verið komið fyrir í þeim árið 1968 þegar síldin var horfin. Í septembermánuði héldu bæði Börkur og Birtingur síðan til síldveiða í Norðursjó en skipin þóttu alls ekki henta til togveiða eftir að hausta tók. 
  • Árið 1969 voru 2098 tunnur af svonefndri Suðurlandssíld saltaðar í Neskaupstað þannig að enn gátu menn upplifað skammvinna söltunarstemmningu.
  • Árið 1969 héldu fimm Norðfjarðarbátar til loðnuveiða sem þá voru eingöngu stundaðar út af suður- og vesturströnd landsins. Fjórir þessara báta voru í eigu Síldarvinnslunnar; Barði, Bjartur, Börkur og Birtingur. Að auki hélt Magnús til loðnuveiða. Alls var landað 11.995 tonnum af loðnu á vertíðinni í verksmiðju Síldarvinnslunnar en þetta var annað árið sem verksmiðjan tók á móti loðnu til vinnslu.
  • Hraðfrystihús Síldarvinnslunnar frysti 1395 tonn af bolfiski á árinu 1969, en auk þess vann fyrirtækið 581 tonn af saltfiski og 200 pakka af skreið.
  • Á árinu 1969 var mikið rætt um stöðu atvinnulífsins í kjölfar hvarfs norsk-íslensku síldarinnar og tóku forsvarsmenn Síldarvinnslunnar mikinn þátt í þeirri umræðu. Umræðurnar snerust að miklu leyti um endurnýjun fiskiskipaflota fyrirtækisins, þannig að það eignaðist skip sem hentuðu til bolfiskveiða. Þá var einnig rætt um hugsanlegar nýjungar á sviði vinnslu sjávarafurða og beindist þá athygli manna einkum að niðurlagningaverksmiðju.Unnið að niðurlagningu í niðurlagningaverksmiðju Síldarvinnslunnar, en undirbúningur að byggingu verksmiðjunnar hófst fyrir alvöru árið 1969. Lengst til hægri er Jóhannes Stefánsson, sem lengi var stjórnarformaður Síldarvinnslunnar. Ljósm. Guðmundur SveinssonUnnið að niðurlagningu í niðurlagningaverksmiðju Síldarvinnslunnar, en undirbúningur að byggingu
    verksmiðjunnar hófst fyrir alvöru árið 1969. Lengst til
    hægri er Jóhannes Stefánsson, sem lengi var
    stjórnarformaður Síldarvinnslunnar.
    Ljósm. Guðmundur Sveinsson
  • Í marsmánuði 1969 ræddi stjórn Síldarvinnslunnar í fyrsta sinn þann möguleika að fyrirtækið festi kaup á skuttogara. Allt þetta ár var unnið að skuttogarakaupum með nýsmíði í huga. Endir málsins varð þó sá að keyptur var notaður togari frá Frakklandi en hann kom ekki til heimahafnar í Neskaupstað fyrr en í árslok 1970. Var þar um að ræða Barða, fyrsta skipið í eigu Íslandinga sem að öllu leyti var byggt og útbúið sem skuttogari.
  • Árið 1969 hóf stjórn Síldarvinnslunnar að fjalla um það af fullri alvöru að fyrirtækið kæmi á fót niðurlagningaverksmiðju, en slík verksmiðja hafði verið til umræðu innan stjórnarinnar frá árinu 1966. Ástæða þess að rætt var um verksmiðjuna af meiri alvöru en áður var sá atvinnuleysisvandi sem steðjaði að eftir hvarf síldarinnar. Ákvörðun var tekin um að koma verksmiðjunni á fót en koma þurfti upp húsnæði fyrir hana og festa kaup á nauðsynlegum vélbúnaði. Niðurlagningarverksmiðjan  tók til starfa snemma árs 1971 og með tilkomu hennar sköpuðust mörg störf og flest þeirra hentuðu konum sem þótti mikilvægt. Í fyrstu var framleiddur sjólax í verksmiðjunni og einnig gaffalbitar.

   

Barði NK, fyrsti skuttogari landsmanna. Árið 1969 hófst umræða í stjórn Síldarvinnslunnar um kaup á skuttogara. Ljósm. Kristinn BenediktssonBarði NK, fyrsti skuttogari landsmanna. Árið 1969 hófst
umræða í stjórn Síldarvinnslunnar um kaup á skuttogara.
Ljósm. Kristinn Benediktsson 
    

Bjartur NK lagði stund á síldveiðar í Norðursjó og loðnuveiðar árið 1969. Ljósm.: Guðmundur SveinssonBjartur NK lagði stund á síldveiðar í Norðursjó og loðnuveiðar árið 1969. Ljósm. Guðmundur Sveinsson

Árið 1969 voru skrifstofur Síldarvinnslunnar í Steininum. Þar var mikið þingað um viðbrögð fyrirtækisins við hvarfi norsk-íslensku síldarinnar. Ljósm. Vilberg GuðnasonÁrið 1969 voru skrifstofur Síldarvinnslunnar í Steininum.
Þar var mikið þingað um viðbrögð fyrirtækisins við hvarfi
norsk-íslensku síldarinnar. Ljósm. Vilberg Guðnason

 

 

Blængur gerður klár í Barentshafið

Verið að gera Blæng NK kláran í Barentshafið í morgun. Meðal annars þurfti að taka signalflöggin niður eftir sjómannadaginn. Ljósm. Smári GeirssonVerið að gera Blæng NK kláran í Barentshafið í morgun.
Meðal annars þurfti að taka signalflöggin niður eftir sjómannadaginn. Ljósm. Smári Geirsson
Í morgun var unnið af krafti við að gera frystitogarann Blæng NK kláran til veiða í Barentshafinu. Enn er beðið eftir pappírum frá Rússlandi sem verða að vera um borð en vonast er til að þeir verði komnir austur til Neskaupstaðar seint í dag. Heimasíðan ræddi við Bjarna Ólaf Hjálmarsson skipstjóra og spurði fyrst hvað gera mætti ráð fyrir að veiðiferðin yrði löng. „Það má gera ráð fyrir að þetta verði 40 daga túr en hafa verður í huga að það tekur fjóra og hálfan sólarhring að sigla á miðin og sama tíma tekur að sigla heim. Það má reikna með að upphaf ferðarinnar hjá okkur verði í skítabrælu. Við bíðum núna eftir rússnesku pappírunum en þeir verða að vera um borð í frumriti. Við megum fiska þarna um 1.200 tonn og þurfum að vera komnir til baka 12. júlí. Í fyrra tókum við 1.500 tonn í Barentshafinu í tveimur túrum en þá voru ekki sömu góðu aflabrögðin og hafa gjarnan verið áður. Hins vegar eru núna mun betri verð en fyrir ári. Best hefði verið að fara þarna fyrr en nú eru ein fimm íslensk skip á leiðinni í Barentshafið. Þessar Barentshafsveiðar leggjast vel í mannskapinn og samskiptin við Rússana eru okkur auðveld þar sem Geir Stefánsson stýrimaður er rússneskumælandi. Þegar við komum á staðinn kemur rússneskur eftirlitsmaður um borð sem verður með okkur allan tímann. Hann fylgist með veiðunum og hefur eftirlit með því að allt sé rétt gert og rétt vigtað. Allar tilkynningar berast á rússnesku, þar á meðal tilkynningar um heræfingar sem eru nokkuð algengar á svæðinu. Annars eru menn hinir hressustu og binda vonir við að Barentshafstúrinn verði hinn besti“, segir Bjarni Ólafur.

Undirflokkar