Mikill áhugi á auglýstum störfum hjá Síldarvinnslunni

Mikill áhugi á auglýstum störfum hjá SíldarvinnslunniSíldarvinnslan auglýsti nýverið tvær stöður, rekstrastjóra uppsjávarfrystingar og rekstrastjóra útgerðar. Attentus-mannauður og ráðgjöf sér um ráðningarferlið fyrir hönd Síldarvinnslunnar. Móttaka umsókna fór fram í gegnum umsóknarvefinn Alfreð og rann umsóknarfrestur út 28.júní. Mikil áhugi var á störfunum og bárust fjölmargar umsóknir í bæði störfin. Nú er boltinn hjá Attentus að vinna úr umsóknum og meta umsækjendur út frá þeim menntunar- og hæfniskröfum sem voru settar fram.  Þegar búið er að vinna umsóknirnar verða valdir umsækjendur boðaðir í viðtal.  Reikna má með því að ráðningarferlið taki 3-4 vikur.
 
Heimasíðan ræddi við Hákon Ernuson starfsmannastjóra. „Við ákváðum að leita aðstoðar utanaðkomandi aðila við ráðningaferlið. Það var ekki síst gert vegna þess að við reiknuðum með því að margar umsóknir yrðu frá einstaklingum búsettum í nærumhverfinu sem við hefðum persónulega tengingu við. Með því að fá aðstoð óháðs aðila tryggjum við að allar umsóknir eru rýndar og metnar á sama grunni. Áhugi á störfunum var mikill og bárust yfir 50 umsóknir í þessi tvö störf. „ 

Hvers vegna fækkar frystitogurum á Íslandi

Blængur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBlængur NK. Ljósm. Hákon ErnusonEkki er óvarlegt að ætla að um og yfir 98% af íslensku sjávarfangi sé selt á alþjóðlegum markaði þar sem hörð samkeppni ríkir. Hæfni íslenskra sjávarútvegsfyrirtækja í veiðum, vinnslu og sölu ræður þeim árangri sem þau ná. Samkeppnishæfni er lykilorðið. Íslensk fyrirtæki hafa staðið sig vel í að bregðast við óskum markaðarins og afhenda rétta vöru á réttum tíma á samkeppnishæfu verði. Enda hafa þau verið frumkvöðlar á ýmsum sviðum. Til þess að halda þessu forskoti verða íslensk fyrirtæki að fjárfesta, bæði til sjós og lands og segja má að fjárfesting sé forsenda framfara, í sjávarútvegi sem annars staðar. 
 
Norðmenn og aðrar þjóðir í norðanverðu Atlantshafi eru helstu samkeppnisaðilar íslenskra sjávarútvegsfyrirtækja. Eitt form útgerðar eru svo kallaðir frystitogarar, en þar er afli frystur um borð, eins og nafnið gefur til kynna. Þeim hefur fækkað mjög á Íslandi á liðnum árum á sama tíma og Norðmenn hafa verið að fjölga þeim. Mismunandi rekstrarumhverfi í löndunum tveimur hefur áhrif á þetta og þar með á samkeppnishæfnina. Til að varpa ljósi á rekstrarskilyrði tveggja slíkra togara frá Íslandi og Noregi verða hér á eftir bornar saman rekstrartölur eins árs. Tilgangurinn er að varpa ljósi á rekstrarskilyrði, hvort þar væri munur á og í hverju hann felst. Hér er horft til launakostnaðar og opinberra gjalda, en gert var ráð fyrir að annar kostnaður væri sambærilegur fyrir bæði skip.
 
Launatengd gjöld talsvert hærri á Íslandi
 
Það er munur á því hvernig það verðmæti er reiknað sem fer til skipta á milli útgerðar og áhafnar. Á Íslandi fara um 72% af aflaverðmæti til skipta, en í Noregi eru ákveðnir kostnaðarliðir dregnir frá áður en til skipta kemur. Það leiðir til þess að 82% af því aflaverðmæti sem eftir stendur fer til skipta.  
 
Til útreiknings á launum áhafnar er notuð skiptaprósenta og tekur hún mið af fjölda í áhöfn og er skilgreind í kjarasamningum. Til þess að bera saman epli og epli er gert ráð fyrir að 18 séu í áhöfn beggja skipa og miðast skiptaprósentan við það. Skiptaprósentan, það er það hlutfall sem kemur til skipta af verðmæti aflans, er 30,9% á norska skipinu, en 35,3% á því íslenska. Samkvæmt íslenskum kjarasamningum er skiptaprósentan 28,9% en þegar aukahlutir eru teknir inn fer hún í 35,3%. Ekki er greitt orlof á aflahluta í Noregi, heldur einungis orlof af föstu kaupi. Þá eru lífeyrissjóðsgreiðslur lægri í Noregi en á Íslandi. 
 
Samanburður launaliða sem hlutfall af aflaverðmæti
 
Tafla 1 jul 2020
 
Opinber gjöld hærri á Íslandi
 
Eins og glögglega má sjá á töflunni fá íslenskir sjómenn hærra hlutfall af aflaverðmæti í sinn hlut en norskir kollegar þeirra. Þá eru opinberu gjöldin hærri á Íslandi en í Noregi. Af norska skipinu renna 16,5% af aflaverðmæti til hins opinbera. Þar af eru 10,8% tekjuskattsgreiðslur starfsmanna. Restin er af megninu til vörugjald (produktavgift), hráefnisgjald, rannsóknargjald og önnur smærri gjöld. Nefna má hafnargjald sem er um 0,04% af aflaverðmæti og kolefnisgjald sem er 0,6% af aflaverðmæti en hluti þess fæst endurgreiddur ef veitt er utan landhelgi.
 
Á Íslandi fer um 27,1% af aflaverðmæti til hins opinbera. Mestu munar þar um tekjuskattgreiðslur sjómanna sem eru 12,8% þar á eftir eru veiðigjald, launatengd gjöld, kolefnisgjald, hafnargjald og önnur gjöld. 
 
Opinber gjöld sem hlutfall af aflaverðmætiOpinber gjöld sem hlutfall af aflaverðmæti
 
Er raunhæft að fjárfesta í nýjum frystitogara á Íslandi
 
Hvers vegna fækkar frystitogurum á Íslandi
 Kökuritið sýnir okkur hvernig aflaverðmæti árið 2018 skiptust annars vegar á íslenska og norska togaranum. Á því sést að framlegð útgerðarinnar á Íslandi er lægri en í Noregi. Það er ljóst að nýr fullbúinn frystitogari kostar um 7 milljarða kr. Til að standa undir slíkri fjárfestingu þarf reksturinn að geta staðið undir þeim mikla fjármagnskostnað sem fylgir nýsmíði togara. Þessi munur á launahlutfalli ásamt gríðarlegum mun á opinberum gjöldum leiðir til minni framlegðar frystitogaraútgerðar á Íslandi mv. Noreg. Leiða má líkur að því að þarna liggi ástæðan fyrir þessari mismunandi þróun sem er að eiga sér stað á milli landana þegar kemur að fjárfestingum í frystitogaraútgerð  
 

Sumarslútti frestað vegna gruns um kórónuveirusmit

Frystihúsið á Seyðisfirði. Ljósm. Ómar BogasonFrystihúsið á Seyðisfirði. Ljósm. Ómar Bogason

Frystihúsið á Seyðisfirði fer í sumarstopp á morgun, 1. júlí. Klárað var að vinna afla úr Gullver í gær og stendur til að þrífa og gera húsið klárt fyrir stopp í dag. Einhverjir starfsmenn munu sinna viðhaldsverkefnum í sumarstoppi. Ráðgert er að framleiðsla hefjist aftur eftir verslunarmannahelgi.
 
Framleiðslan hefur gengið ágætlega það sem af er ári. Búið er að taka á móti rúmlega 1200 tonnum af hráefni og er uppistaðan þorskur. Starfsemin hefur líkt og annað í efnahagslífinu ekki farið varhluta af kórónuveirufaraldrinum. Með góðri viðbragðsáætlun og samstilltu átaki starfsmanna og stjórnenda hefur tekist að halda framleiðslunni gangandi í gegnum þessa fordæmalausu tíma. 
 
Hefð hefur verið fyrir því að hefja sumarfríð með starfsmannaslútti og átti það að vera síðastliðinn laugardag. Ákveðið var að fresta því og hafa frekar hátíð með starfsmönnum í haust ef aðstæður leyfa. Ástæða frestunnar var að sl. föstudag kom upp grunur á kórónuveirusmit þegar starfsmaður í frystihúsinu sem hafði glímt við veikindi var sendur í próf fyrir veirunni. Óvissa var um niðurstöðu sýnisins og því var ábyrga niðurstaðan að fresta slúttinu.   
 
Vert er að taka fram að umræddur starfsmaður er búinn að fá niðurstöðu úr sýninu og reyndist það blessunarlega neikvætt. 
 
Heimasíðan heyrði í Róberti Inga Tómassyni framleiðslustjóra. „Framleiðslan hefur verið lituð af kórónuveirunni og höfum við þurft að aðalaga framleiðslu afurða að breyttri eftirspurn á mörkuðum. En sóttvarnir hafa gengið vel hjá okkur, við lokuðum á allar utanaðkomandi heimsóknir og breyttum verkferlum með það í huga að draga úr hættu á smiti. Framleiðsla afurða hefur gengið ágætlega hjá okkur mest er framleitt af þorsk, ýsu og ufsa. Það kom upp erfið staða fyrir helgi þegar starfsmaður okkar sem hafði glímt við veikindi var sendur í sýnatöku fyrir kórónuveirunni. Við ákváðum tafarlaust að það eina ábyrga í stöðunni var að fresta starfsmannaslúttinu fyrst ekki lá fyrir niðurstaða úr sýninu. Það var mikil eftirvænting og spenna fyrir slúttinu meðal starfsmanna og vonumst við til að geta boðið þeim upp á starfsmannaskemmtun í haust“

19 nemendur útskrifaðir úr Sjávarútvegsskóla Austurlands

Nemendur í Sjávarútvegsskólanum. Ljósm. Sigurður Steinn EinarssonNemendur í Sjávarútvegsskólanum.
Ljósm. Sigurður Steinn Einarsson
Í þessari viku hefur staðið yfir kennsla í Sjávarútvegsskóla Austurlands fyrir nemendur í Neskaupstað sem hafa nýlokið 8 bekk. Háskólinn á Akureyri heldur utan um kennsluna. 
Kennsla er í samstarfi við vinnuskóla Fjarðabyggðar og eru nemendur á launum á meðan þau sækja skólann. Tilgangur skólans er að kynna nemendur betur fyrir fjölbreytileika sjávarútvegs. Leiðbeinendur í skólanum að þessu sinni eru þær Arnbjörg Hlín Áskelsdóttir nemi í sjávarútvegsfræði og Lilja Gísladóttir sjávarútvegsfræðingur. 
 
Kennslan í Neskaupstað gekk vel og voru útskrifaðir nemendur 19 talsins. Kennsla hefur nú þegar farið fram á Vopnafirði og Fáskrúðsfirði en í næstu viku verður kennt á Eskifirði, eftir það Seyðisfirði og svo loks Grenivík. Í heildina er áætlað að útskrifa 105 nemendur úr skólanum í sumar. Kennt er í fjóra daga í senn og er kennslan fjölbreytt þar sem reynt er að koma inn á sem flest svið sem tengjast sjávarútvegi.  
 
Talsmaður heimasíðunnar gaf sig á tal við þær Arnbjörgu og Lilju. Kennslan gekk vel og hefur dagskráin verið fjölbreytt og skemmtileg. Nemendur hafa í vikunni fræðst um marga mismunandi þætti sjávarútvegsins bæði með fyrirlestrum, leikjum og fyrirtækjaheimsóknum. Meðal þess sem var gert í vikunni var heimsókn í Hampiðjuna þar fengum við að kynnast veiðafærum. Við fengum að fara um borð og skoða uppsjávarskipið Börk. Hápunktur vikunnar var að fara í fiskimjölsverksmiðjuna þegar verið var að vinna hráefni úr Margréti EA. Vel er tekið við okkur á öllum stöðum og nemendurnir eru mjög áhugasamir og skemmtilegir. Fyrir okkur leiðbeinendur er mjög gefandi og skemmtilegt tækifæri að fá að heimsækja marga staði og kynnast sjávarútvegi í mismunandi byggðarlögum. 
 
Saga Sjávarútvegsskólans er athyglisverð en Síldarvinnslan kom skólanum á fót árið 2013 og bar hann þá nafnið Sjávarútvegsskóli Síldarvinnslunnar. Árið eftir var boðið upp á fræðsluna í allri Fjarðabyggð og var skólinn þá nefndur Sjávarútvegsskóli Fjarðabyggðar. Árið 2015 var fræðslan skipulögð um allt Austurland og var nafni skólans breytt í samræmi við það og hann nefndur Sjávarútvegsskóli Austurlands. Árið 2016 hóf Háskólinn á Akureyri að annast skólahaldið og hefur Sjávarútvegsskólinn nú einnig teygt anga sína til Norðurlands. Þá hefur Sjávarútvegsskóli Ísafjarðarbæjar einnig verið starfræktur að austfirskri fyrirmynd. 

Makríll og síld til Neskaupstaðar

Margrét EA kom með fyrsta farm vertíðarinnar til Neskaupstaðar í morgun. Ljósm. Hákon ErnusonMargrét EA kom með fyrsta farm vertíðarinnar til Neskaupstaðar í morgun. Ljósm. Hákon ErnusonKlukkan átta í morgun kom Margrét EA með um 250 tonn af makríl og síld til Neskaupstaðar og þar með er ný vertíð hafin. Tilgangurinn með veiðiferðinni var að sækja afla svo unnt væri að reyna nýjan og breyttan búnað í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar. Þar er búið að setja upp nýjan vigtunarbúnað sem nú hefur verið löggiltur og eins hafa verið gerðar nokkrar endurbætur á vinnsluferlinu. Til dæmis má geta þess að búið er að setja upp tvær nýjar alsjálfvirkar Baader flökunarvélar. 
 
Heimasíðan ræddi við Guðmund Þ. Jónsson skipstjóra á Margréti og spurði fyrst hvar aflinn hefði fengist. „Við fórum ekkert langt. Við fengum þetta úti í kantinum á Berufjarðarálshorni og á Papagrunni. Það var hálfgerð bræla í gær þegar við vorum að veiðum. Makríllinn er að koma þarna en hann er mjög blandaður síld. Um 70% af aflanum hjá okkur er síld. Þetta var svona prufutúr, það þurfti fisk til að prófa búnað í fiskiðjuverinu og ég reikna með að löndun hefjist nú um hádegi. Ég er mjög bjartsýnn hvað varðar vertíðina, ég held að þetta verði fínasta makrílvertíð,“ segir Guðmundur.
 
Gert er ráð fyrir að Síldarvinnsluskipin haldi til veiða um helgina en áformað er að vertíðin hefjist fyrir alvöru hjá Síldarvinnslunni 1. júlí.

Blængur gerir það gott í Barentshafinu

Blængur NK veiðir nú í BarentshafinuBlængur NK veiðir nú í BarentshafinuFrystitogarinn Blængur NK lagði af stað frá Neskaupstað til veiða í Barentshafinu hinn 8. júní sl. Skipið hóf síðan veiðar 12. júní og sló heimasíðan á þráðinn til Theodórs Haraldssonar skipstjóra til að fá fréttir af gangi þeirra. „Það hefur gengið afar vel nánast allan tímann. Við hófum veiðarnar á Skolpenbanka og veiddum vel fyrstu tvo dagana en síðan dró heldur úr. Þá leituðum við austureftir og höfum verið á Kildinbanka í góðri veiði síðan, en Kildinbanki er norðaustur af Múrmansk. Hér hafa um 20 skip verið að veiðum í rjómablíðu og það er ekki yfir nokkrum sköpuðum hlut að kvarta. Við erum nú búnir að fá 620 tonn upp úr sjó á 12 dögum og afköstin í vinnslunni hjá okkur hafa verið um og yfir 70 tonn á sólarhring sem er mjög gott. Aflinn hefur verið það mikill að við höfum miklu meira verið á reki en á veiðum. Vonandi heldur þetta áfram svona. Við gerðum ráð fyrir að túrinn tæki 40 daga en ef veiðin verður svipuð áfram verður hann mun styttri,“ segir Theodór.

 

 

 

Síldarvinnslan hefur tekið á móti 71.000 tonnum af kolmunna

Margrét EA að landa kolmunna í Neskaupstað í gær. Ljósm. Smári GeirssonMargrét EA að landa kolmunna í Neskaupstað í gær.
Ljósm. Smári Geirsson
Margrét EA landaði í gær 1.500 tonnum af kolmunna í Neskaupstað og er það væntanlega síðasti kolmunninn sem íslenskt skip hefur veitt í færeyskri lögsögu að sinni. Uppsjávarskipin fara nú að hyggja að makrílvertíð sem er á næsta leiti og kolmunnaveiðar komast vart á dagskrá á ný fyrr en undir lok ársins.
 
Það sem af er ári hefur Síldarvinnslan tekið á móti rúmlega 71.000 tonnum af kolmunna til vinnslu. Allur kolmunninn fer til mjöl- og lýsisframleiðslu og hefur fiskimjölsverksmiðja fyrirtækisins í Neskaupstað tekið á móti rúmlega 54.000 tonnum og verksmiðjan á Seyðisfirði 17.400 tonnum. Kolmunninn er hið ágætasta hráefni til mjöl- og lýsisframleiðslu og hefur gengið mjög vel að vinna hann.
 
Kolmunnaafli Síldarvinnsluskipanna á árinu er sem hér segir:
 
 Beitir NK 16.070 tonn
 Börkur NK 17.497 tonn
 Bjarni Ólafsson AK 14.731 tonn
  
Að auki hafa Margrét EA og Hákon EA landað afla sínum hjá Síldarvinnslunni. Margrét hefur aflað 13.731 tonn og Hákon 11.183 tonn en Hákon er eina kolmunnaskipið sem hefur fryst hluta aflans um borð.
 
Alls hafa íslensk skip veitt 181.761 tonn af kolmunna það sem af er árinu en eftir er að veiða 65.132 tonn.
 
Börkur NK er aflahæsta íslenska kolmunnaskipið á árinu og spurði heimasíðan Hjörvar Hjálmarsson skipstjóra hvernig veiðarnar hefðu almennt gengið. Sagði hann að ótíð og minni veiði hefðu einkennt þetta árið. „Þegar veitt var vestur af Írlandi var veðurfarið mjög slæmt og það truflaði veiðarnar mikið. Í færeysku lögsögunni hefur minna veiðst en á undanförnum árum. Fiskurinn gekk mjög austarlega og líklega var drjúgur hluti hans Hjaltlands- og Noregsmegin við línuna en það skýrir líklega minni veiði í færeysku lögsögunni,“ segir Hjörvar.

Kolmunnavertíð að ljúka

Börkur NK er að landa rúmlega 1600 tonnum af kolmunna í Neskaupstað í dag. Ljósm. Smári GeirssonBörkur NK er að landa rúmlega 1600 tonnum af kolmunna í Neskaupstað í dag. Ljósm. Smári GeirssonKolmunnaveiðum íslenskra skipa í færeyskri lögsögu er að ljúka. Bjarni Ólafsson AK landaði 1500 tonnum í Neskaupstað í gær og í dag er Börkur NK að landa þar rúmlega 1600 tonnum. Nú er Margrét EA eitt íslenskra skipa á miðunum og mun hún væntanlega koma fljótlega til löndunar. Heimasíðan ræddi stuttlega við Hjörvar Hjálmarsson skipstjóra á Berki og spurði hvort veiðin hefði verið orðin léleg. „Já, veiðin vestur af Færeyjum, þar sem við vorum, var orðin afskaplega léleg en það mun vera ennþá eitthvað nudd norðaustur af eyjunum þar sem Færeyingarnir hafa verið að veiða. Allri kraftveiði er lokið í færeyskri lögsögu. Nú verður væntanlega ekki farið að hugsa um kolmunnaveiðar á ný fyrr en komið verður fram í nóvembermánuð,“ segir Hjörvar.
 
Næst á dagskrá hjá skipunum er makrílvertíð og er verið að undirbúa þau fyrir hana.
 
 

Gott fiskirí miðað við árstíma

Bergey VE að veiðum. Ljósm. Egill Guðni GuðnasonBergey VE að veiðum. Ljósm. Egill Guðni GuðnasonÍsfisktogarinn Vestmannaey VE er að landa fullfermi eða um 70 tonnum í Vestmannaeyjum í dag. Systurskipið Bergey VE er síðan væntanlegt síðar í dag einnig með fullfermi. Afli Vestmannaeyjar er fyrst og fremst ýsa og ufsi en afli Bergeyjar er ýsa og karfi. Bæði skipin voru að veiðum á Papagrunni. Hér er um að ræða aðra löndun skipanna eftir sjómannadag en þau lönduðu góðum afla 11. júní sl. Þá var afli Vestmannaeyjar mest þorskur en afli Bergeyjar blandaður.
 
Egill Guðni Guðnason var skipstjóri á Vestmannaey í síðustu veiðiferð og segir hann að aflinn hafi verið ágætur miðað við árstíma. „Við vorum einungis í þrjá sólarhringa að veiðum, tvo sólarhringa í ýsu og einn í ufsa. Það er bara býsna gott,“ segir Egill.
 
Skipin munu halda til veiða á ný á fimmtudag

Síldarvinnslan auglýsir eftir rekstrarstjórum í Neskaupstað

 

Smellið á myndina til að lesa auglýsinguna:

rsz svn auglysing vefutgafa

 

Búið að vera þokkalegt nudd í kolmunnanum

kolmunni

                Börkur NK, Bjarni Ólafsson AK og Margrét EA eru enn að kolmunnaveiðum við Færeyjar. Skipin eru núna vestan við eyjarnar, norðarlega í Ræsinu svonefnda. Heimasíðan heyrði í Leifi Þormóðssyni stýrimanni á Berki og Runólfi Runólfssyni skipstjóra á Bjarna Ólafssyni og spurðist frétta. Leifur sagði að síðustu dagana hefði verið þokkalegt nudd. „Við erum komnir með 1360 tonn í fjórum holum. Það er híft einu sinni á sólarhring og besta holið hjá okkur var 400 tonn. Við náum vonandi í skipið en það gæti tekið einhvern tíma. Yfirleitt sést lítið en á köflum kemur þokkalegt lóð og það verður að segjast að veiðin hefur verið vel ásættanleg miðað við árstíma. Fyrir utan íslensku skipin þrjú eru Færeyingar hér að veiðum og svo eru Rússar norðan við eyjarnar,“ segir Leifur.

                Runólfur segir að veiðin hafi verið þolanleg en nú sé hins vegar daprara yfir henni. „Nú í augnablikinu er þetta lélegt. Ég er hræddur um að við séum búnir að missa fiskinn yfir línu og inn í lokað hólf. Það er mikil ferð á fiskinum. Við erum komnir með 1300 tonn í fjórum holum og var stærsta holið 410 tonn. Í gær fengum við 360 tonn. Menn halda eitthvað áfram í þessu á meðan eitthvað fæst. Annars verður að geta þess að hér hefur verið frábært veður síðustu daga. Alger steik,“ segir Runólfur.

Framleiðslustjóri og nýr verkstjóri í frystihúsinu á Seyðisfirði

Það voru tímamót þegar Árdís Sigurðardóttir lét af störfum sem verkstjóri í frystihúsi Síldarvinnslunnar á Seyðisfirði eftir áratuga farsælt starf og í kjölfarið hefur verið ráðinn þangað framleiðslustjóri auk þess sem nýr verkstjóri hefur tekið til starfa. Framleiðslustjórinn er Róbert Ingi Tómasson sjávarútvegsfræðingur en nýi verkstjórinn er Lóa Margrét Pétursdóttir.
 
Tíðindamaður heimasíðunnar átti stutt spjall við þau Róbert og Lóu Margréti á dögunum, en bæði eru spennt fyrir þeim verkefnum sem nýju störfin fela í sér.
 
Róbert Ingi Tómasson. Ljósm. Ómar BogasonRóbert Ingi Tómasson.
Ljósm. Ómar Bogason
Róbert segist hafa komið til starfa á Seyðisfirði í byrjun maímánaðar og segir gaman að takast á við ný og framandi verkefni. „Ég er Akureyringur og var svolítið hræddur við að flytja í minna byggðarlag, en hér hefur allt gengið eins og best verður á kosið. Það hefur verið tekið afskaplega vel á móti mér og það er gaman að mæta í vinnuna hvern einasta dag. Konan mín, Arna Dögg Arnarsdóttir, er í námi og hún mun ekki koma til Seyðisfjarðar fyrr en í haust. Ég er reyndar líka í námi og stefni að því að ljúka mastersprófi í nýsköpun og viðskiptaþróun. Það er afskaplega mikilvægt fyrir mig að njóta leiðsagnar Árdísar Sigurðardóttur, fyrrverandi verkstjóra í frystihúsinu, en hún þekkir allar hliðar starfseminnar í smáatriðum. Hlutverk mitt í starfi er að hafa yfirumsjón með framleiðslustarfseminni og sinna öryggismálum og gæðamálum, en gæðamálin taka einmitt mikinn tíma um þessar mundir. Mín hægri hönd í starfinu er verkstjórinn, en Lóa Margrét Pétursdóttir hefur tekið við því starfi. Það er ekki hægt að hugsa sér betri hægri hönd því Lóa hefur mikla reynslu og gjörþekkir allar aðstæður. Mér fannst það einstakt tækifæri að eiga kost á því að sinna starfi hjá fyrirtæki eins og Síldarvinnslunni. Síldarvinnslan er traust og framsækið fyrirtæki og fyrir sjávarútvegsfræðing er það ómetanlegt að fá að taka þátt í störfum þess,“ segir Róbert Ingi.
 
Lóa Margrét Pétursdóttir. Ljósm. Ómar BogasonLóa Margrét Pétursdóttir.
Ljósm. Ómar Bogason
Lóa Margrét Pétursdóttir er fæddur og uppalinn Seyðfirðingur. Hún hefur starfað í frystihúsinu á Seyðisfirði í 30 ár og starfaði reyndar áður í 14 ár í frystihúsinu Norðursíld á Seyðisfirði. Lóa Margrét hefur því mikla reynslu og segir hún að það sé tilhlökkunarefni að takast á við verkstjórastarfið. „Það er veruleg ábyrgð sem felst í því að taka við verkstjórastarfi af Árdísi Sigurðardóttur, en við höfum unnið lengi saman og ég hef reyndar leyst hana af þegar á hefur þurft að halda. Ég ætti því að vita ágætlega um hvað verkstjórastarfið snýst og kvíði því ekki að takast á við það. Ég held að við Róbert framleiðslustjóri getum unnið vel saman þannig að framtíðin er bara björt. Vinnslan hjá okkur hefur gengið vel að undanförnu og við þurfum að tryggja að svo verði áfram,“ segir Lóa Margrét.
 
 
 

Lætur af störfum eftir 40 ár

Árdís Sigurðardóttir. Ljósm. Ómar BogasonÁrdís Sigurðardóttir. Ljósm. Ómar BogasonÁrdís Sigurðardóttir, verkstjóri í frystihúsi Síldarvinnslunnar á Seyðisfirði, hefur látið af störfum eftir að hafa starfað í frystihúsinu í um 40 ár. Hún kvaddi starfsfélagana um síðustu mánaðamót en er enn til taks fyrir arftakana í húsinu og er jafnvel í daglegu símasambandi við þá. Tíðindamaður heimasíðunnar hitti Árdísi að máli og spjallaði við hana um starfsferilinn. Hún upplýsti að hún hefði byrjað sem almennur starfsmaður í frystihúsinu, síðan gegndi hún lengi starfi gæðastjóra en við verkstjórastarfinu tók hún árið 2004. „Þetta eru orðin 40 ár og ég hef einungis einu sinni gert hlé á mínum störfum í frystihúsinu. Það var barneignarhlé. Síðan var ég lánuð í eina loðnuvertíð til starfa í Norðursíld en þar var fryst loðna á vegum SÚA sem var samstarfsverkefni Skagstrendings og ÚA. Það hefur svo sannarlega gengið á ýmsu í rekstri frystihússins á þessum 40 árum og hefur efnahagsþróun og kvótakerfi komið þar mjög við sögu. Stundum hefur fiskur til vinnslu verið takmarkaður og um alllangt skeið var einungis unnið þrjá daga vikunnar í húsinu. Þá hefur gengisþróunin valdið óöryggi og erfiðleikum – krónan sveiflaðist lengi eins og kólfur í klukku. Ég hef haft fjölmarga yfirmenn á þessum 40 árum og segja má að saga frystihússins á þessum langa tíma hafi verið afar skrautleg. Það hafa alls sjö fyrirtæki rekið húsið á mínum starfstíma, þannig að ég hef lifað af sjö kennitölur í rekstri þess. Þegar ég byrjaði rak Fiskvinnslan hf. húsið, síðan var það Dvergasteinn hf., þá kom Skagstrendingur hf., næst var það Útgerðarfélag Akureyringa, og þá var röðin komin að Brimbergi ehf., Gullbergi hf. og loks er það Síldarvinnslan hf. frá árinu 2014. Eftir að Síldarvinnslan tók við rekstrinum hefur ýmislegt breyst, meðal annars er nægur fiskur og unnið alla virka daga. Þrátt fyrir að mikið hafi gengið á hvað varðar rekstur frystihússins á mínum starfstíma þá hef ég einungis tvisvar sinnum fengið uppsagnarbréf. Í annað skiptið kom ekki til atvinnumissis en í hitt skiptið missti ég vinnuna um skamma hríð,“ segir Árdís.
 
Þegar Árdís er spurð hvort miklar breytingar hafi átt sér stað í starfsemi frystihússins á hennar starfstíma segir hún: „Já, það hafa átt sér stað miklar breytingar hvað varðar vinnslubúnað, en mesta breytingin tengist starfsfólkinu. Þegar ég var að byrja þekktist vart að starfsmaður væri af útlendu bergi brotinn. Síðan fóru að koma stúlkur frá Nýja-Sjálandi og á undanförnum árum hefur uppistaða vinnuaflsins verið erlent fólk. Það starfa um 35 manns hér í frystihúsinu og ég held að 20% kvennanna séu íslenskar og kannski 30% karlanna. Ég man að eitt sinn starfaði hér fólk af níu þjóðernum þannig að móðurmál starfsmannanna voru níu talsins. Erlenda starfsfólkið er yfirleitt duglegt og gott en ólíkur menningarlegur bakgrunnur getur haft áhrif á starfsandann og jafnvel valdið ýmsum erfiðleikum. Hinn mikli fjöldi erlendra starfsmanna gerir starf verkstjórans erfiðara og fyrirhafnarmeira á marga lund.“
 
Þegar Árdís er spurð hvað hún hyggist taka sér fyrir hendur í framtíðinni segir hún að sú spurning sé næsta verkefni hjá sér og eiginmanninum. „Við þurfum að finna út úr því saman. Maðurinn minn, Stefán Pétur Jónsson, var einnig að láta af störfum í fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar hér á Seyðisfirði, þannig að nú höfum við allan heimsins tíma fyrir okkur sjálf. Þetta verða mikil viðbrigði. Ég hef yfirleitt unnið í níu tíma á dag síðustu árin og það er sérkennilegt að eiga ekki vinnudag fyrir höndum, en ég hef engar áhyggjur því við munum finna okkur eitthvað skemmtilegt að gera. Það er alveg öruggt,“ segir Árdís að lokum.
 

Aðalfundur Síldarvinnslunnar hf.

 

SVN logo transparant

 

Aðalfundur Síldarvinnslunnar hf. verður haldinn miðvikudaginn 24. júní  2020 í Safnahúsinu, Neskaupstað, kl 14:00.

 

Dagskrá:

  1. Skýrsla stjórnar
  2. Endurskoðaðir reikningar lagðir fram til staðfestingar
  3. Tekin ákvörðun um greiðslu arðs
  4. Tillaga stjórnar um starfskjarastefnu
  5. Ákveðin þóknun til stjórnar félagsins
  6. Kosin stjórn félagsins
  7. Kosnir endurskoðendur
  8. Önnur mál, löglega fram borin

    Stjórn Síldarvinnslunnar hf.

Skipin halda til veiða eftir sjómannadag

Norðfjarðarhöfn var full af skipum yfir sjómannadagshelgina. Ljósm: Smári GeirssonNorðfjarðarhöfn var full af skipum yfir sjómannadagshelgina. Ljósm. Smári GeirssonÍsfiskogarar Síldarvinnslunnar og Bergs-Hugins héldu til veiða í gær að aflokinni sjómannadagshelgi. Gullver NS sigldi frá Seyðisfirði síðdegis í gær og Vestmannaeyjarskipin, Bergey VE og Vestmannaey VE, losuðu festar strax eftir hádegi í gær. Gert er ráð fyrir að Vestmannaeyjaskipin landi  nk. fimmtudag.
 
Frystitogarinn Blængur NK hélt til Barentshafsveiða í gær en ráðgert er að veiðiferðin taki 40 daga.
 
Uppsjávarskipin Börkur NK og Bjarni Ólafsson AK liggja enn í Norðfjarðarhöfn ásamt grænlenska skipinu Polar Amaroq en ráðgert er að Börkur og Bjarni Ólafsson haldi til kolmunnaveiða í færeyskri lögsögu í kvöld. Beitir NK er í slipp á Akureyri.
 
Bergey VE heldur til veiða í gær. Vestmannaey VE sigldi strax í kjölfarið. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonBergey VE heldur til veiða í gær. Vestmannaey VE sigldi strax í kjölfarið. Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
 

Makrílvertíð framundan

Gert er ráð fyrir að makrílvertíð hjá Síldarvinnslunni hefjist 1. júlí. Makrílvertíðin skiptir fyrirtækið miklu máli og mikilvægi makrílsins hefur aukist eftir að loðnan hætti að veiðast, en nú hafa loðnuveiðar brugðist í tvö ár í röð. Hjá fyrirtækinu er unnið af kappi við að undirbúa vertíðina og um þessar mundir er verið að koma upp nýjum búnaði í fiskiðjuverinu í Neskaupstað sem mun gera Síldarvinnsluna enn frekar en áður hæfa til að skapa mikil verðmæti úr hráefninu.
                                                          
Fyrst vart við makríl 2006
 
Beitir NK að dæla makríl. Ljósm. Heimir Svanur HaraldssonBeitir NK að dæla makríl. Ljósm. Heimir Svanur HaraldssonÞað var árið 2006 sem makríll fór að veiðast sem meðafli í síldveiðum í flotvörpu austur af landinu og veiddust þá um 4.000 tonn. Árið eftir hófust beinar makrílveiðar og bárust þá 37.000 tonn á land. Fyrir lá að makríll hafði gengið í íslenska lögsögu í verulegum mæli og töldu menn mikilvægt að nýta þessa nýju auðlind og sýna með skýrum hætti að göngumynstur makrílsins væri að taka breytingum. Frá árinu 2008 til 2011 jókst makrílaflinn við Ísland úr 113.000 tonnum í 159.000 tonn og við blasti sú staðreynd að ný fisktegund var farin að skipta verulegu máli fyrir mörg sjávarútvegsfyrirtæki og þjóðarbúið allt. Á árinu 2012 fiskuðu íslensk skip rúmlega 149.000 tonn af makríl og árið 2013 ákváðu íslensk stjórnvöld makrílkvóta sem nam 120.000 tonnum en veitt var með sóknarmarksfyrirkomulagi.
 
Helstu veiðisvæði makrílflotans á Íslandsmiðum framan af voru á austur- og suðausturmiðum en síðan jókst aflinn á vesturmiðum árið 2010 og frá þeim tíma hefur makrílveiðin verið stunduð á öllum þessum miðum. Forsendan fyrir því að makríll hóf að ganga á Íslandsmið í ríkum mæli var hlýnun sjávar og með áframhaldandi hlýnun bendir flest til þess að hann sé kominn til að vera. Eins getur skýringin á makrílgöngunum verið minnkandi fæðuframboð á hefðbundnum ætisslóðum. Makríllinn gengur inn í lögsöguna á sumrin og er þar fram á haust og veiðar hafa einkum farið fram á tímabilinu júní-september.
     
Makríllinn hefur áður sýnt sig tímabundið
 
Þegar vart varð við makríl á Íslandsmiðum árið 2006 hafði hann ekki sýnt sig þar um áratuga skeið, en heimildir segja að hann hafi á hlýskeiðum fyrri ára gengið upp að Íslandsströndum í nokkrum mæli. Á síðasta áratug 19. aldar varð vart við makríl út af Vestur- og Norðurlandi og sumurin 1904 , 1906 og 1908 greina heimildir einnig frá makrílgöngum við landið. Eftir að hlýna tók í sjónum við landið árið 1926 gerði makríll sig heimakominn og árið 1928 veiddist makríll fyrir norðan land og austur af landinu árið 1930. Við Suðurnes veiddist makríll árið 1934 og árið 1938 í Miðnessjó og í Skerjafirði. Á lýðveldisárinu 1944 varð vart við verulega makrílgengd út af Vestfjörðum og Norðurlandi.
 
Á fyrri árum var makríll ekki veiddur með skipulögðum hætti heldur fékkst hann sem meðafli í síldarnætur og -net. Þegar hlýindaskeiðinu í hafinu, sem hófst árið 1926, lauk upp úr 1960 hættu makrílfréttir að berast. Hitinn í sjónum hélst tiltölulega lár fram undir árið 2000 að undanskildu stuttu hlýindaskeiði um 1970 en þá veiddu íslensk skip makríl í sáralitlum mæli. Rétt er að geta þess að á árunum 1967-1976 veiddu íslenskir síldarbátar makríl í Norðursjó og var þá nokkrum makrílförmum landað í Neskaupstað. Sumarið 1998 landaði einnig togarinn Sjóli frá Hafnarfirði nokkru magni af makríl í Neskaupstað og voru þá fyrst gerðar tilraunir til að frysta aflann en fram að því hafði makríllinn verið unninn í fiskimjölsverksmiðjunni.
                                                     
Makríllinn kom mönnum á óvart
 
Á Íslandsmiðum hefur makríll verið veiddur í flotvörpu en Börkur NK gerði tilraun til veiða í nót í september 2017. Á myndinni er Börkur með 540 tonna kast á síðunni. Ljósm. Hálfdan HálfdanarsonÁ Íslandsmiðum hefur makríll verið veiddur í flotvörpu en Börkur NK gerði tilraun til veiða í nót í september 2017. Á myndinni er Börkur með 540 tonna kast á síðunni.
Ljósm. Hálfdan Hálfdanarson
Þegar makríll hóf að veiðast við landið árið 2006 voru fyrirtækin óviðbúin að taka á móti honum og nýta hann nema þá til mjöl- og lýsisvinnslu. Sumarið 2008 hófu íslensk vinnsluskip að frysta makríl um borð en sumarið eftir hóf Síldarvinnslan tilraunir til að frysta makríl í fiskiðjuverinu í Neskaupstað. Þá hafði verið gefið út kvótaþak varðandi makrílveiðarnar en annars héldu þær áfram með sóknarmarksfyrirkomulagi. Fyrirtækið reyndist að mörgu leyti vanbúið til að frysta makrílinn, til dæmis má nefna að frystitækin hentuðu engan veginn til að frysta stærsta makrílinn.
 
Árið 2010 átti sér stað grundvallarbreyting hvað varðaði veiðar og vinnslu á makríl. Þá var gefinn út kvóti á hvert skip og eðlilega var þá lögð áhersla á að gera sem mest verðmæti úr þeim afla sem komið var með að landi. Afleiðing þessa var að áhersla á veiðar til manneldisvinnslu stórjókst og farið var fyrir alvöru að hyggja að fjárfestingum sem tengdust bæði skipum og vinnslubúnaði. Nauðsynlegt var að uppfæra vinnslurnar og fjárfesta í dýrum búnaði og eins þurfti að gera miklar  umbætur á skipum til að tryggja sem besta meðferð á aflanum. Þrátt fyrir að fyrirtæki hefðu sérhæft sig í vinnslu á uppsjávarfiski, bæði síld og loðnu, þá þurfti að ráðast í miklar viðbótarfjárfestingar svo unnt yrði að vinna makrílinn. Lauslega áætlað eru fjárfestingar Síldarvinnslunnar í skipum og vinnslum eftir tilkomu makrílsins um 10 milljarðar króna, en nývirði skipanna og vinnslunnar nemur um 30 milljörðum. Fyrir utan veiðar og vinnslu þurfti að leggja af mörkum mikla vinnu á sviði markaðsmála því koma þurfti framleiðslunni í verð og fá sem mest fyrir vöruna.
 
Frá árinu 2011 hefur nánast allur makríll sem Síldarvinnslan hefur tekið á móti farið til manneldisvinnslu.
 

Frá árinu 2011 hefur allur makríll farið til manneldisvinnsluFrá árinu 2011 hefur allur makríll farið til manneldisvinnsluFyrir fyrirtæki eins og Síldarvinnsluna hefur makríllinn haft gríðarleg áhrif. Rekstur uppsjávarskipa og fiskiðjuvers er mun tryggari eftir að makrílveiðar hófust og unnt er að starfrækja fiskiðjuverið með fullum afköstum yfir sumartímann. Fyrir starfsfólkið skiptir það miklu máli og reyndar fyrir samfélagið allt. Þá hafa vinnsluskip landað miklum makríl í Neskaupstað og er makríltíminn orðinn einn helsti annatími ársins í Norðfjarðarhöfn. 

 
Nú nálgast makrílvertíð ársins og eins og venjulega vakna ýmsar spurningar: Hvar kemur hann inn í lögsöguna ? Kemur hann í miklu magni ? Hvað mun hann staldra lengi við ?
 
 

Gísli er hættur

Gísli Runólfsson í brúnni á Bjarna Ólafssyni AK að loknum síðasta túrnum. Ljósm. Smári GeirssonGísli Runólfsson í brúnni á Bjarna Ólafssyni AK að loknum síðasta túrnum. Ljósm. Smári GeirssonMiðvikudaginn 3. júní sl. kom Bjarni Ólafsson AK með fullfermi af kolmunna til Neskaupstaðar. Aflann fékk skipið í færeyskri lögsögu. Það heyrir varla til mikilla tíðinda að Bjarni Ólafsson komi að landi með góðan afla, en það sem er sögulegt við þessa veiðiferð er sú staðreynd að hún var sú síðasta hjá Gísla Runólfssyni skipstjóra. Gísli hefur verið skipstjóri í rúmlega 41 ár og það eru því sannkölluð tímamót þegar hann lætur af störfum og fer í land. Strax og skipið lagðist að bryggju brá tíðindamaður heimasíðunnar sér um borð og átti eftirfarandi viðtal við Gísla.
 
Er það satt að þú sért að hætta, Gísli ?
 
Já, það er alveg hreina satt. Ég er búinn að vera skipstjóri í meira en 40 ár og mér finnst komið gott. Ég hóf sjómannsferilinn reyndar árið 1975 sem háseti, en lauk síðan stýrimannanámi árið 1978. Þegar ég kláraði skólann fór ég beint austur á Norðfjörð um borð í Bjarna Ólafsson og varð stýrimaður hjá föður mínum Runólfi Hallfreðssyni. Stýrimannsferillinn varð ekki langur því faðir minn veiktist árið 1979 og þá tók ég við sem skipstjóri. Ég hef verið í skipstjórastarfinu síðan.
 
Ég hef aldrei verið skipstjóri á skipi sem ekki heitir Bjarni Ólafsson og ég hef aldrei verið skipstjóri á skipi sem ekki er gult að lit. Skipin sem ég hef stýrt í gegnum tíðina eru þrjú, en Runólfur Hallfreðsson ehf. festi kaup á núverandi Bjarna Ólafssyni árið 2015.
 
Ég vil taka það fram að ég er ekki að hætta sem skipstjóri vegna þess að ég sé orðinn háaldraður. Ég verð 62 ára á þessu ári og er bara nokkuð sprækur.
 
Síðasti túrinn hans Gísla. Bjarni Ólafsson AK siglir inn Norðfjörð með fullfermi af kolmunna. Ljósm. Smári GeirssonSíðasti túrinn hans Gísla. Bjarni Ólafsson AK siglir inn Norðfjörð með fullfermi af kolmunna. Ljósm. Smári GeirssonHeldurðu að þú eigir ekki eftir að sjá eftir ýmsu þegar þú ert hættur ?
 
Jú, blessaður vertu. Ég finn fyrir ákveðnu tómarúmi nú þegar. Það er skrítin tilfinning að segja skilið við lífsstarfið, en þetta er ákvörðun sem verður ekki breytt – ég er steinhættur. Ég er búinn að velta fyrir mér starfslokum í ein tvö ár og niðurstaða er fengin. Það er ljóst að ég á mikið eftir að hugsa til þeirra sem eru á sjónum á komandi tímum og ég á eftir að fylgjast vel með aflabrögðum. Ég veit að skipið verður í góðum höndum, en bróðir minn, Runólfur Runólfsson, hefur lengi verið skipstjóri á móti mér og hann verður áfram. Þá eru menn um borð sem gætu auðveldlega tekið við af mér. Það er hins vegar alveg ljóst að ég ræð ekki eftirmanni mínum. 
 
Hvað hefur einkum  einkennt þinn skipstjóraferil ?
 
Það sem upp úr stendur er að ég hef verið heppinn. Ég hef aldrei orðið fyrir stóráföllum á ferlinum. Auðvitað hefur ýmislegt komið upp á, en almennt hefur allt gengið þokkalega vel. Ég hef ávallt komist að landi, aflað sæmilega og reyndar alltaf klárað þá kvóta sem hafa verið til ráðstöfunar. Ég hef líka notið þess alla tíð að hafa frábæra áhöfn.
 
Hvað hefur helst breyst á þínum ferli sem skipstjóri ? 
 
Það hafa orðið gríðarlegar breytingar. Það sem ég vil helst nefna eru breytingar á skipum og veiðarfærum. Skipin er bæði stærri og öflugri en áður auk þess sem þau eru miklu betur tækjum búin. Veiðarfærin eru einnig miklu stærri, en þrátt fyrir það er auðveldara að vinna með þau að öllu leyti. Þetta hvoru tveggja þýðir aukin afköst og breytingar á störfum um borð. Þessi þróun hefur leitt til mikillar fækkunar í áhöfnum skipanna. Lengi vel voru 15 menn í áhöfnum uppsjávarskipa en núna eru yfirleitt 8 í áhöfn.
 
Það sem hefur einnig breyst er að áherslan er ekki lengur á magn þess sem veitt er heldur verðmæti. Í dag veiða uppsjávarskipin fyrst og fremst til manneldisvinnslu og þau eru útbúin til að koma með kældan afla að landi. Eina tegundin sem almennt er ekki unnin til manneldis er kolmunninn.
 
Hjá okkur á Bjarna Ólafssyni varð líka mikil breyting þegar Síldarvinnslan keypti meirihlutann í Runólfi Hallfreðssyni ehf. árið 2016. Þá varð mögulegt að gera skipið út af miklu meiri krafti en áður því meiri kvóti var til staðar og það skiptir öllu máli að geta nýtt skipið vel. Það var mikið happ fyrir okkur að tengjast Síldarvinnslunni enda er hún traust og gott fyrirtæki sem er vel stjórnað.
Gísli leggur að bryggju í síðasta sinn. Ljósm. Smári Geirsson.Gísli leggur að bryggju í síðasta sinn. Ljósm. Smári Geirsson 
Nú þegar þú ert hættur, hvað ætlar þú að taka þér fyrir hendur ?   
 
Til að byrja með ætla ég ekki að gera nokkurn skapaðan hlut. Síðan ætla ég að njóta mín og leggja stund á hestamennsku og laxveiðar og fleira skemmtilegt. Annars vorum við hjónin að festa kaup á stórum hluta í fyrirtækinu Norðanfiski á Akranesi og það verður spennandi að taka einhvern þátt í uppbyggingu þess. Norðanfiskur var áður í eigu Brims og framleiðir fiskrétti í neytendapakkningum og einnig fyrir stóreldhús. Það verður fínt verkefni að þróa þetta fyrirtæki áfram í samvinnu við gott fólk.
 
Hvað er þér efst í huga á þessari stundu ?
 
Efst í huga mínum núna er þakklæti til allra sem ég hef unnið með í gegnum tíðina. Ég hef kynnst mörgum á ferlinum og á frábærar minningar sem munu ylja mér í framtíðinni.
 

Besti grálúðutúr Blængs hingað til

Landað úr Blængi NK í gær. Ljósm. Smári GeirssonLandað úr Blængi NK í gær. Ljósm. Smári GeirssonFrystitogarinn Blængur NK kom til Neskaupstaðar í gær með fullar lestar. Aflinn í veiðiferðinni var 570 tonn upp úr sjó að verðmæti á milli 280 og 290 milljónir króna. Uppistaða aflans var grálúða en síðan var nokkuð af ufsa og djúpkarfa. Skipstjóri í veiðiferðinni var Bjarni Ólafur Hjálmarsson og segir hann að túrinn hafi tekið 35 daga. „Við vorum að veiðum á Hampiðjutorginu og í Víkurálnum allan túrinn. Grálúðan fékkst á Hampiðjutorginu en það er við miðlínuna á milli Íslands og Grænlands. Þarna er veitt á miklu dýpi eða frá 350 til 600 föðmum. Það er hvergi veitt á meira dýpi hér við land. Þetta er besti grálúðutúr Blængs frá upphafi og má segja að túrinn hafi gengið vel allan tímann. Við vorum heppnir með veður en ekki er óalgengt að veður séu slæm á Hampiðjutorginu,“ segir Bjarni Ólafur.
 
Blængur mun halda til veiða á ný næstkomandi mánudag og þá verður stefnan sett á Barentshafið. Gert er ráð fyrir 40 daga túr í Rússasjónum.

Misjöfn veiði á kolmunnamiðunum

Beitir NK er á leið í slipp. Ljósm. Smári GeirssonBeitir NK er á leið í slipp. Ljósm. Smári GeirssonKolmunnaveiðin í færeysku lögsögunni hefur verið misjöfn síðustu daga. Í fyrradag var aflinn heldur lélegur en mun betri í gær. Börkur NK fékk til dæmis 260 tonn í gær og Bjarni Ólafsson AK fékk 300 tonn og fyllti. Bjarni Ólafsson er væntanlegur til Neskaupstaðar síðdegis í dag. 
 
Beitir NK landaði 2.300 tonnum af kolmunna í Neskaupstað um síðustu helgi og er nú verið að undirbúa skipið fyrir slipptöku á Akureyri. Þar verður Beitir botnskoðaður og málaður ásamt því að ljósvélin verður tekin upp. Gert er ráð fyrir að Beitir verði á Akureyri í um það bil mánuð, en skipið mun síðan halda til makrílveiða.
 
 

Togararnir að fiska vel

Vestmannaey VE að toga í Lónsbugtinni í gær. Ljósm. Rúnar L. GunnarssonVestmannaey VE að toga í Lónsbugtinni í gær.
Ljósm. Rúnar L. Gunnarsson
Ísfisktogararnir Gullver NS, Vestmannaey VE og Bergey VE hafa verið að fiska vel að undanförnu. Skipin hafa lagt verulega áherslu á ýsuveiði og hafa þau fyrst og fremst veitt í Lónsbugtinni. Gullver NS landaði á Seyðisfirði sl. mánudag og var afli skipsins 107 tonn, mest ýsa. Bergey VE er að landa í Vestmannaeyjum og Vestmannaey VE er á leið þangað til löndunar, en Vestmannaey landaði fullfermi í Neskaupstað sl. mánudag. Heimasíðan sló á þráðinn til Birgis Þórs Sverrissonar, skipstjóra á Vestmannaey og spurði út í aflabrögðin. „Það verður ekki annað sagt en að aflabrögð hafi verið góð að undanförnu. Við erum nú á leiðinni til Eyja með góðan ýsuafla sem fékkst í Lónsbugtinni. Við stoppuðum einungis í sólarhring á miðunum þannig að það er ekki hægt að kvarta,“ segir Birgir Þór.

 

 

Undirflokkar