Bergey kveður

Landað úr Bergey VE í síðasta sinn undir merkjum Bergs-Hugins. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonLandað úr Bergey VE í síðasta sinn undir merkjum
Bergs-Hugins. Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
Ísfisktogarinn Bergey VE landaði í síðasta sinn undir merkjum Bergs-Hugins í Vestmannaeyjum sl. sunnudag. Aflinn var 65 tonn, mest ufsi og karfi. Skipið fer væntanlega í slipp síðar í dag en það verður afhent nýjum eiganda í næstu viku. Það er Guðmundur Runólfsson hf. í Grundarfirði sem hefur fest kaup á skipinu.
 
Bergey var smíðuð fyrir Berg-Hugin í Gdynia í Póllandi árið 2007 og er skipið 486 brúttótonn að stærð. Systurskip Bergeyjar er Smáey VE sem áður bét Vestmannaey.
 
Ný Bergey er í smíðum í Noregi og verður hún afhent Bergi-Hugin síðar í þessum mánuði. Nýja Bergey er systurskip nýju Vestmannaeyjar sem kom til landsins í júlímánuði sl.
 
Snorri Þór Guðmundsson stýrimaður fylgist með síðustu lönduninni. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonSnorri Þór Guðmundsson stýrimaður fylgist með síðustu lönduninni. Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
 
Tveir menn hafa verið í áhöfn Bergeyjar frá upphafi. Það eru Jón Valgeirsson skipstjóri og Ríkharður Stefánsson matsveinn. Heimasíðan ræddi við Jón og spurði hvort ekki væri erfitt að kveðja Bergeyna. „Jú, blessaður vertu. Maður mun eiga góðar minningar um þetta skip. Ég var stýrimaður á Bergey frá upphafi til ársins 2014 en tók þá við sem skipstjóri og það hefur bara gengið vel. Skipið er afar vel heppnað í alla staði. Það hefur fiskast vel á það og það hefur farið vel með mannskapinn. Síðustu árin, eða eftir að Síldarvinnslan eignaðist útgerðina, hefur meiri kvóti verið til ráðstöfunar og það hefur alltaf tekist ágætlega að ná honum. Ég held að öll áhöfnin sakni skipsins en um leið eru menn fullir tilhlökkunar að taka á móti nýju skipi. Nýja Bergeyjan verður einkar glæsileg og það er alltaf gaman að fá nýtt skip í hendurnar,“ segir Jón. 

„Rosalega flott síld“

Ni SILD

                Lokið var við að vinna 800 tonn af síld úr Bjarna Ólafssyni AK í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað í morgun. Um líkt leyti kom Börkur NK með 1150 tonn af síld sem fékkst í þremur holum norðan í Glettinganesflakinu. Hálfdan Hálfdanarson, skipstjóri á Berki, segir að þarna hafi mikil síld verið á ferðinni. „Það var mikið að sjá og afar sterkar torfur. Við vorum einungis í 10 klukkutíma á miðunum þannig að veiðin gekk vel. Síðan tekur um það bil þrjá tíma að sigla í land þannig að þetta er afskaplega þægilegt,“ segir Hálfdan.

                Jón Gunnar Sigurjónsson, yfirverkstjóri í fiskiðjuverinu, segir að síldin sem nú berst að landi sé úrvalshráefni. „Þetta er rosalega flott síld. Hún gerist ekki flottari. Síldin fer öll í vinnslu og meðalvigtin er 385 grömm. Þá er nánast engin áta í henni. Vinnslan gengur afar vel þannig að þetta er allt með albesta móti,“ segir Jón Gunnar.

Gullver og Smáey lönduðu á Seyðisfirði í gær

          Seyðis 5.9Gullver NS og Smáey VE landa framan við frystihúsið á Seyðisfirði í gær. Ljósm.: Þorgeir Baldursson.

     

Ísfisktogararnir Gullver NS og Smáey VE lönduðu báðir fullfermi á Seyðisfirði í gær. Afli Gullvers var 105 tonn og var þorskur og ýsa uppistaðan. Afli Smáeyjar var um 70 tonn og samanstóð hann af ýsu, þorski og ufsa. Var þetta fyrsta veiðiferð beggja skipa á nýju kvótaári.

                Rúnar L. Gunnarsson, skipstjóri á Gullver, segir að veiðiferðin hafi gengið vel. „Það má segja að þetta nýja kvótaár hafi byrjað afar vel. Við vorum að veiðum á Glettinganes- og Tangaflaki og aflinn var góður allan tímann. Við komum inn um hádegi í gær og það var haldið til veiða strax að löndun lokinni klukkan 10 í gærkvöldi,“ segir Rúnar.

                Hilmar Jón Stefánsson, skipstjóri á Smáey, tekur undir með Rúnari og segir að nýtt kvóaár byrji vel. „Í þessum túr vorum við að veiða á Mýragrunni, Utanfótar og á Tangaflaki og vorum ágætlega sáttir við aflann. Það var haldið á ný til veiða strax og löndun lauk,“ segir Hilmar Jón.

                Þess skal getið að Bergey VE, systurskip Smáeyjar, landaði fullfermi í Vestmannaeyjum í gær og var uppistaða aflans ýsa og karfi. Að sögn Jóns Valgeirssonar skipstjóra fékkst aflinn á Mýragrunni og á Breiðamerkurdýpi.

                Í frystihúsinu á Seyðisfirði er lögð áhersla á vinnslu á ufsa um þessar mundir.

„Það er óhemja af síld hérna“

BO april 2018 HE

Bjarni Ólafsson AK. Ljósm: Hákon Ernuson

                Það hefur hægst mikið á makrílveiðinni í Smugunni og nú eru skipin að leita í bölvuðum kalda. Lokið var við að landa 800 tonnum úr Bjarna Ólafssyni AK í Neskaupstað í gær og í gærkvöldi kom Börkur NK með 860 tonn sem verið er að vinna. Þá er Hákon EA að landa fullfermi af frosnum makríl.

                Að löndun lokinni lét Bjarni Ólafsson úr höfn og var honum ætlað að veiða síld austur af landinu. Þær fréttir bárust síðan í morgun að skipið hefði tekið eitt stutt hol og fengið hvorki meira né minna en 800 tonn. Heimasíðan hafði samband við Gísla Runólfsson skipstjóra og spurði fyrst hvar síldin hefði fengist. „Við fengum þetta norðan í Glettinganesgrunni og það var einungis dregið í rúman klukkutíma. Það er óhemja af síld hérna. Þetta hol gaf 800 tonn og ég man ekki eftir því að hafa fengið svona mikið í holi þegar dregið er í svona stuttan tíma. Þetta hol var fyrsta holið með nýju trolli frá Hampiðjunni og það reyndist svo sannarlega vel. Þetta er stór og falleg síld og hún ætti að henta ágætlega til vinnslu. Við þetta bætist að veiðisvæðið er einungis í þriggja klukkustunda siglingarfjarlægð frá Norðfirði. Þetta getur ekki verið betra. Við fréttum líka af síld norðar og segja má að þetta sé hefðbundið síldarsvæði á haustin. Við erum lagðir af stað til Neskaupstaðar og verðum þar um tvöleytið,“ segir Gísli.

Stelpurnar á Blængi

Stelpurnar á blængi

Lísa Margrét Rúnarsdóttir og Elísabet Líf Theodórsdóttir á vinnlsudekki Blængs NK.  Ljósm. Hreinn Sigurðsson.

Frystitogarinn Blængur NK kom til Neskaupstaðar sl. laugardag að aflokinni 26 daga veiðiferð. Að sögn Theodórs Haraldssonar skipstjóra var fyrstu dagana verið að veiðum fyrir austan land en síðan haldið vestur og mest veitt á Halanum og Deildargrunni. Aflinn í veiðiferðinni var 534 tonn upp úr sjó, mest ýsa og ufsi. Aflaverðmætið er 192 milljónir þannig að hásetahlutur er rétt tæpar tvær milljónir króna. Í veiðiferðinni var fjölbreyttri framleiðslu sinnt en vörunúmerin reyndust vera 68 talsins þegar haldið var í land.

                Það er ekki algengt að konur séu í áhöfnum íslenskra togara en í þessari veiðiferð voru tvær stúlkur um borð í Blængi. Önnur þeirra, Lísa Margrét Rúnarsdóttir, var að fara í sína þriðju veiðiferð á Blængi, en hún fór í tvær á árinu 2018. Hin stúlkan, Elísabet Líf Theodórsdóttir, var að fara í sína fyrstu veiðiferð. Lísa Margrét er 21 árs að aldri en Elísabet er 18 ára.

                Tíðindamaður heimasíðunnar fór og ræddi við þær Lísu og Elísabetu þegar Blængur lagðist að bryggju skömmu fyrir hádegi sl. laugardag. Voru þær stöllur hinar hressustu en báðar höfðu þær alla veiðiferðina unnið á vinnsludekkinu. Töluðu þær um að það hefði verið gott að vera tvær saman um borð innan um 24 karlmenn þó alls ekki væri neitt yfir þeim að kvarta.

                Lísa Margrét segir að hún búi að þeirri reynslu sem hún aflaði sér um borð í Blængi í fyrra, þó hver veiðiferð hafi sín sérstöku einkenni. „ Í fyrra var ég á skipinu frá því í ágúst og fram í október. Seinni túrinn var 40 dagar og mér fannst hann vera dálítið langur. Þá vann ég bæði í vinnslunni og úti á dekki og það var mikil og góð reynsla fyrir mig. Fyrir Blængstekjurnar í fyrra fór ég í heimsreisu og heimsótti 15 lönd í byrjun þessa árs. Það var alveg stórkostlegt og víkkar sjóndeildarhringinn. Í þessum túr var ég í vinnslunni allan tímann. Stundum er sú vinna einhæf og dálítið erfið. Það getur tekið á að standa í 8 tíma og snyrta ýsu. En þetta eru störf sem allir um borð vinna af metnaði – allir leggjast á eitt um að vinna vel og ná sem mestum verðmætum út úr aflanum. Auðvitað eru dagarnir miserfiðir, en sumum finnst hvað erfiðast að vera fastir um borð í skipi í misgóðu sambandi við umheiminn. Það er yndislegt að lokinni vakt að geta farið í heita pottinn og slappað hressilega af. Að lokinni langri veiðiferð eru menn ósköp fegnir að vera komnir í land, en mín reynsla er sú að eftir 3-4 daga í landi er manni farið að langa út á sjó á ný. Það er eitthvað heillandi við þetta starf og andinn um borð skiptir þá miklu máli. Yfirleitt eru allir um borð í Blængi hreint dásamlegir við mann. Þess er vandlega gætt að manni líði vel. Ég þekki auðvitað marga úr áhöfninni frá því í fyrra og nýt þess vel. Mér finnst afar líklegt að ég sækist eftir því að komast aftur um borð í Blæng síðar, en nú bíða mín önnur spennandi verkefni,“ segir Lísa Margrét.

                Fram kom í spjallinu við Lísu að eftir örfáa daga muni hún halda til Slóvakíu og hefja þar nám í læknisfræði. Hún hefur áður lokið tveimur árum í hjúkrunarfræði og mikið starfað á heilbrigðisstofnunum. "Það skiptir miklu máli fyrir mig tekjulega að hafa fengið þennan túr á Blængi því launin fyrir hann jafngilda fjögurra mánaða starfi á sjúkrahúsi,“ segir Lísa Margrét.

Blængur Nk

Blængur NK kemur til hafnar sl. laugardag.    Ljósm. Anna Bergljót Sigurðardóttir.

                Eins og fyrr greinir var Elísabet Líf að fara í sína fyrstu veiðiferð og því lá beint við að spyrja hvort hún hefði lengi haft áhuga á því að fara á sjó. „Ég held ég hafi verið 16 ára þegar ég tilkynnti fólki það að ég ætlaði mér að reyna að komast á sjó þegar ég næði 18 ára aldri. Ég hef vanist því að hlusta á umræður um sjómennsku enda er pabbi skipstjóri á Blængi. Það höfðu ýmsir litla trú á því að ég myndi standa mig á sjónum og það gerði mig enn ákveðnari í að prófa sjómennskuna. Loksins kom að því að það gafst tækifæri til að fara túr á Blængi og ég greip það og sé ekki eftir því. Fyrstu dagarnir voru dálítið erfiðir og ég var smásjóveik en sjóveikin rjátlaðist fljótt af mér og þá varð allt betra. Ég vann allan túrinn við snyrtingu á fiski og það er dálítið einhæf vinna og þreytandi og því er mikilvægt að geta slappað af á frívöktum og þar gegnir heiti potturinn um borð lykilhlutverki. Stundum var svolítið erfitt að vakna á vaktina og það þurfti að venjast vaktavinnunni um borð. Ég hafði ekki mikið hugsað fyrirfram um það hvernig væri að koma inn í samfélagið um borð í svona skipi, en staðreyndin er sú að strákarnir tóku afar vel á móti mér og svo var líka gott að hafa Lísu í túrnum. Strákarnir eru ofboðslega ljúfir og góðir, en þeir bulla mikið og það er staðreynd að bullið jókst eftir því sem leið á túrinn. Það var afar skemmtilegt að upplifa sjómennskuna og ég get svo sannarlega hugsað mér að fara aftur. Þetta gefur mér ákveðna reynslu og er lærdómsríkt ásamt því að tekjurnar eru hreint út sagt frábærar og bæta sumarhýruna með byltingarkenndum hætti,“ segir Elísabet Líf.

                Elísabet Líf er að hefja sitt þriðja ár á náttúrufræðibraut í Verkmenntaskóla Austurlands og næstu mánuðirnar verða helgaðir náminu.

                Blængur mun halda kvenmannslaus til veiða á ný annað kvöld.

Framleiðslumet í fiskiðjuverinu í Neskaupstað

Framlmet

Í fiskiðjuverinu er frábært starfsfólk.

                Hinn 29. ágúst sl. var sett framleiðslumet í vinnslu á makríl í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað, en  þann sólarhring fóru 820 tonn í gegnum húsið. Þennan metsólarhring voru unnin 370 tonn úr Berki NK og 450 tonn úr Beiti NK. Í tilefni af þessu meti ræddi heimasíðan við Jón Gunnar Sigurjónsson yfirverkstjóra í fiskiðjuverinu og spurði hann fyrst hvort allt þyrfti ekki að ganga upp til þess að afköstin gætu orðið svona mikil. „Jú, það má segja það. Það þarf allt að ganga fullkomlega upp. Allur vélbúnaður þarf að vera í toppstandi og engar bilanir að hrjá okkur, hráefnið þarf að vera fyrsta flokks og síðast en ekki síst frábær mannskapur. Við erum svo heppin að hafa frábært starfsfólk og skipin sem landa hjá okkur koma með hágæðahráefni að landi. Hjá okkur er unnið við framleiðsluna á þrískiptum vöktum og eru 25-26 á hverri vakt. Hluti starfsfólksins hefur ekki unnið svona störf áður en það hefur verið fljótt að aðlagast og náð frábærum árangri. Annars hefur makrílvertíðin gengið vel hjá okkur. Makríllinn hefur yfirleitt verið stór og fallegur og sannkallað úrvalshráefni. Um tíma varu farmarnir dálítið blandaðir hvað stærð varðar, en stóri fiskurinn er aftur orðinn ráðandi,“ segir Jón Gunnar.

Terta

Framleiðslumetinu var fagnað með dýrindis tertu sl. föstudag.

                Sl. föstudag fagnaði starfsfólk fiskiðjuversins framleiðslumetinu innilega og var þá að sjálfsögðu dýrindis terta á borðum.

Gúmmíbjörgunarbátur tapast og finnst

received 647529682317525

Björgunarbáturinn dreginn upp úr sandinum. Ljósm:Gísli Tómasson

                Það mun hafa verið snemma í marsmánuði síðastliðnum að ísfisktogarinn Gullver NS tapaði gúmmíbjörgunarbát. Báturinn fannst síðan við Skarðsfjöruvita í Meðallandi sl. laugardag.

                Í spjalli við þá Rúnar L. Gunnarsson skipstjóra á Gullver og Steinþór Hálfdanarson stýrimann kom fram að sennilega hefði báturinn lent í sjóinn 8. eða 9. mars en það tókst ekki eftir því að hann væri horfinn fyrr en 12. mars. „Báturinn var upp á palli á síðunni stjórnborðsmegin og voru menn undrandi að sjá að hann var þar ekki lengur, en enginn veitti því athygli þegar hann fór. Nú er það þannig að nýir sendar í björgunarbátum fara sjálfkrafa í gang þegar báturinn er kominn í sjó en í þessum báti var sendir eldri gerðar sem gerir það ekki sjálfvirkt,“ segir Steinþór.

        Gullversbjorgunarbatur

Neyðarsendirinn í björgunarbátnum var í góðu lagi. Ljósm: Gisli Tómasson

        Nú víkur sögunni suður á land. Gísli Tómasson pípulagningamaður í Hveragerði var með fjölskyldunni í helgarútilegu á Kirkjubæjarklaustri og sl. laugardag var ákveðið að fara í góðan laugardagsbíltúr. Ekið var niður að ströndinni og allt í einu rak Gísli augun í eitthvað appelsínugult í fjörunni sem hann vildi athuga nánar hvað væri. Þetta var um 700 metra austan við Skarðsfjöruvitann. Strax kom í ljós að þarna var um gúmmíbjörgunarbát að ræða og var hann hálfhulinn sandi. Til að kanna bátinn betur festi hann tóg í hann og dró síðan bátinn upp úr sandinum á jeppanum sem hann ók. Þegar báturinn var skoðaður kom í ljós hylki með skoðunarskírteini þar sem sást að báturinn var af Gullver NS. Þá reyndist neyðarsendirinn vera í bátnum og við athugun kom í ljós að hann var eins og nýr og virkaði vel.

                Gísli lét Síldarvinnsluna, eiganda Gullvers, vita af þessum fundi sínum og kann fyrirtækið honum bestu þakkir fyrir.

 

Annir í Norðfjarðarhöfn

Smaey Bergey og Borkur

Frá Norðfjarðarhöfn í morgun. Verið er að landa úr Bergey VE og Smáey VE.  Fjær er verið að landa makríl úr Berki NK. Ljósm: Karl Jóhann Birgisson

                Að undanförnu hafa verið miklar annir í Norðfjarðarhöfn. Nánast samfelld löndun hefur verið á makríl og þá hefur bolfiski einnig verið landað í verulegum mæli úr togurum ásamt því að skip hafa komið til að taka afurðir. Smærri bátar setja einnig sinn svip á hafnarumhverfið en í dag mun hátt í tugur línubáta landa í Norðfjarðarhöfn og á annan tug strandveiðibáta. Það verður ekki annað sagt en það ríki líf og fjör við höfnina.

                Lokið var við að vinna makríl úr Margréti EA í gærkvöldi og hófst þá vinnsla úr Berki NK en hann kom með rúmlega 1.000 tonn. Beitir NK er síðan á landleið úr Smugunni með 1.100 tonn en ágæt makrílveiði var þar í gær. Þá er verið að landa fullfermi úr Eyjunum, Bergey VE og Smáey VE, í Neskaupstað í dag. Eyjarnar munu halda til veiða á ný strax eftir löndun.

Niels Jensen er látinn

Niels Jensen. Ljósm.Smári GeirssonNiels Jensen. Ljósm. Smári GeirssonSú sorgarfregn barst frá Hirtshals í Danmörku fyrir nokkrum dögum að Niels Jensen hefði látist hinn 21. ágúst sl. Niels Jensen var íslenskur konsúll í Hirtshals og umboðsmaður íslenskra skipa á síldveiðitímanum í Norðursjónum á árunum 1969-1976. Niels var sannur Íslandsvinur og átti fjölmarga vini og kunningja hér á landi.
 
Niels Jensen var fæddur í Hirtshals árið 1943, lærður skipamiðlari og stofnaði fyrirtæki í heimabænum árið 1972 ásamt Ove Jørgensen, sem var náinn samstarfsmaður hans. Niels hafði mikil samskipti við Íslendinga á síldveiðitímanum í Norðursjó og lagði sig fram um að læra íslensku með mjög góðum árangri. Margir íslenskir síldarsjómenn frá þessum tíma minnast samskipta við Niels og geta sagt frá því hvernig hann leysti margvísleg mál sem upp komu. „Við verðum að leita til Niels,“ var viðkvæðið þegar upp komu vandamál hjá íslensku síldarsjómönnunum á þessum árum og reglan var sú að Niels leysti hvers manns vanda.
 
: Íslenska og danska fánanum flaggað í hálfa stöng vegna fráfalls Niels Jensen á höfuðstöðvum útgerðarfélagsins Isafold í Hirtshals.Íslenska og danska fánanum flaggað í hálfa stöng vegna fráfalls Niels Jensen á höfuð-stöðvum útgerðarfélagsins Isafold í Hirtshals.Árið 1973 varð Niels íslenskur konsúll í Hirtshals. Á þeim tíma var Hirtshals helsti síldarbær Íslendinga enda lögðu þá um 60 íslensk skip stund á síldveiðar í Norðursjó og flest þeirra lönduðu í Hirtshals. Með konsúlsembættinu urðu samskipti Niels við Íslendingana enn fjölbreyttari en þau höfðu áður verið. Til dæmis þurfti hann að sjá um utankjörfundaatkvæðagreiðslu í tvennum kosningum árið eftir að hann tók við embættinu, en þá var bæði kosið til alþingis og sveitarstjórna. Annars voru störf íslenska konsúlsins í Hirtshals afar fjölbreytt og kom hann til dæmis að málum ef íslensku sjómennirnir veiktust, þegar upp komu lögreglumál eða þegar útvega þurfti varahluti í skipin. Skrifstofa Niels Jensen & Co við höfnina í Hirtshals var einskonar félagsheimili Íslendinganna sem þar voru enda voru þar bæði danski og íslenski fáninn ávallt við hún. Að loknu uppboði hvers dags söfnuðust skipstjórar síldarbátanna þar saman og ræddu málin og þangað leituðu oft eiginkonur og unnustur síldarsjómannanna, en þær dvöldu oft í Hirtshals og nágrenni yfir síldveiðitímann. Það var margt skrafað á skrifstofunni hjá Niels og þar var einnig unnt að fá að skoða íslensku blöðin.
 
Niels Jensen kom oft til Íslands og fór þá um landið og heimsótti gamla vini frá síldveiðitímanum í Norðursjónum. Þá voru ávallt fagnaðarfundir og rifjaðar upp gamlar sögur frá Norðursjávarárunum. Niels var hvers manns hugljúfi og afar vinsæll á meðal íslensku sjómannanna enda þekktur fyrir að hafa brugðist vel við öllum erindum þeirra á Norðursjávarárunum.
 
Árið 1973 stofnaði Niels útgerðarfélag ásamt nokkrum löndum sínum og Árna Gíslasyni skipstjóra. Félagið festi kaup á skipi sem var í smíðum í Noregi og fékk það nafnið Isafold. Isafold var stórt og burðarmikið uppsjávarskip ætlað til nóta- og togveiða, en á þessum tíma veiddu Danir helst síld og aðrar uppsjávartegundir í flotvörpu á litla báta sem gjarnan voru 20-30 tonn að stærð. Isafold hóf veiðar árið 1975 og var Árni Gíslason skipstjóri. Útgerðin gekk vel og að fjórum árum liðnum ákváðu Niels og félagar að stofna annað hlutafélag og láta smíða skip sem var enn glæsilegra en Isafold. Skipið var smíðað í Danmörku, fékk nafnið Geysir og var Árni Gíslason fyrsti skipstjóri á því. Hér verður saga útgerðar Niels Jensen og samstarfsmanna ekki frekar rakin en frá árinu 2006 hafa  þeir gert út uppsjávarskipið Isafold sem er bæði stórt og glæsilegt og var smíðað árið 2006. Niels starfaði við útgerðina þar til á síðasta ári en þá eftirlét hann dóttur sinni og tengdasyni að stýra fyrirtækinu.
 
Uppsjávarskipið Isafold að veiðum í Norðursjónum.Uppsjávarskipið Isafold að veiðum í Norðursjónum.Niels saknaði Íslendinganna mikið þegar íslenska síldveiðitímabilinu í Norðursjó lauk árið 1976 og hann saknaði einnig áhrifa þeirra í Hirtshals. Í nýlegu viðtali sagði Niels að Hirtshals hefði misst mikið þegar veiðum Íslendinganna í Norðursjónum lauk enda hefðu þeir átt sinn þátt í því að gera bæinn að mesta síldarbæ Evrópu á sínum tíma.
 
Það er ljóst að margir Íslendingar eiga ljúfar minningar af samskiptum við Niels Jensen og þegar síldarævintýrið í Norðursjó kemur til umræðu ber nafn hans ávallt á góma. Þorsteinn Már Baldvinsson, stjórnarformaður Síldarvinnslunnar, segir til dæmis að þáttur Niels í síldarævintýri Íslendinga í Norðursjónum verði seint ofmetinn. Minnir hann á að á síldveiðitímabilinu í Norðursjó hafi 500-700 íslenskir sjómenn komið reglulega til Hirtshals á tímabilinu maí til desember ár hvert og það hafi verið mikið verk að sinna öllum erindum þeirra. Konsúlsstörf Niels í Hirtshals voru vel metin og árið 1997 var hann sæmdur hinni íslensku fálkaorðu fyrir störf sín.
 
Niels Jensen lætur eftir sig þrjú uppkomin börn og eina stjúpdóttur. Eftirlifandi eiginkona hans er Susanne Fibiger sagnfræðingur.
 

Yfir 1000 tonn í tveimur holum í Smugunni

Börkur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBörkur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBjarni Ólafsson AK er að landa makríl til vinnslu í Neskaupstað í dag en hann er með 560 tonn. Þá er Hákon EA að landa þar frystum makríl. Margrét EA er væntanleg í dag með 1000 tonn og Börkur NK á morgun með 1020 tonn. Skipin koma með þennan afla úr Smugunni.
 
Heimasíðan ræddi við Hjörvar Hjálmarsson skipstjóra á Berki og spurði hvort mikið af fiski væri að sjá í Smugunni. „Við sáum mikið af fiski, en eins og áður er mikil ferð á honum og stundum týnist hann hreinlega. Það er engu líkara en fiskurinn gangi þarna fram og aftur – hann hringli þarna um. Nú var hann á hraðri leið í austur en í síðasta túr gekk hann í norðvestur. Við fengum þessi 1020 tonn austarlega í Smugunni, um 50 mílur frá norsku lögsögunni. Aflann fengum við einungis í tveimur holum. Í fyrra holinu fengust 350 tonn og þá var togað í eina fjóra tíma en í síðara holinu fengust 660 tonn en þá var einungis togað í rúman klukkutíma. Fiskurinn sem nú fæst er blandaður. Uppistaðan er 400-500 gr. fiskur en hann er síðan blandaður smærri fiski. Þarna var talsverður skipafloti að veiðum; Rússarnir voru ábyggilega um 20 talsins, en einungis einn Færeyingur auk íslensku skipanna. Líklega eru Færeyingarnir mest að veiða innan færeyskrar lögsögu. Þarna sjást hins vegar engir Norðmenn. Vonandi endist vertíðin talsvert lengur því eitthvað er eftir af kvóta,“ segir Hjörvar.

Stór og kvikur fiskur

Börkur NK landar í Neskaupstað. Ljósm. Smári GeirssonBörkur NK landar í Neskaupstað. Ljósm. Smári GeirssonBörkur NK kom til Neskaupstaðar í gær með 1.200 tonn af makríl til vinnslu. Byrjað var að landa úr skipinu klukkan þrjú sl. nótt. Heimasíðan ræddi við Hjörvar Hjálmarsson skipstjóra og spurði fyrst hvar aflinn hefði fengist. „Við fengum þetta 30 mílur inni í Smugunni eða 250 mílur frá Norðfirði. Aflinn fékkst í þremur holum og við drógum í tvo tíma, fjóra tíma og einn og hálfan tíma. Þetta var því góð veiði og það var nóg að sjá. Við vorum heppnir að þessu sinni. Stundum hitta menn á þetta og stundum ekki. Þetta er stór og kvikur fiskur og það getur verið erfitt að eiga við hann því hann fer mjög hratt yfir. Á meðan við vorum þarna að fiska var makríllinn að ganga í norðvestur og var farinn að nálgast mjög íslensku lögsöguna. Eftir að við lögðum af stað í land hittu tveir bátanna í góð hol þarna en síðan hefur reynst erfitt að finna fiskinn. Svona er þetta, en það eiga eftir að koma aðrar gusur hvort sem það verður í Smugunni eða innan íslensku lögsögunnar. Almennt hefur vertíðin gengið vel en eins og venjulega eru veiðar á makríl sveiflukenndar. Veiðin er háð góðu veðri og síðan er það vandamál hve fiskurinn fer hratt yfir. Það er auðvelt að týna honum. Það var byrjað að vinna úr skipinu klukkan þrjú sl. nótt og löndun ætti að ljúka einhverntímann á morgun og þá verður strax haldið til veiða reikna ég með,“ segir Hjörvar.
 
Beitir NK er á miðunum og Bjarni Ólafsson AK er á leiðinni á miðin. Margrét EA er að landa í Færeyjum.

Ágætur gangur hjá Gullver

Gullver í höfn á Seyðisfirði. Ljósm. Ómar BogasonGullver í höfn á Seyðisfirði. Ljósm. Ómar BogasonÞað sem af er ágústmánuði hefur ísfisktogarinn Gullver NS landað fjórum sinnum á Seyðisfirði, samtals tæplega 400 tonnum. Heimasíðan ræddi við Þórhall Jónsson skipstjóra og spurði hvort veiðin væri alltaf jöfn og góð. „Það hefur aflast þokkalega en síðustu tvo túrana hefur verið heldur tregt í þorski og ufsa. Í síðasta túr var bræla við suðausturlandið og þá veiddum við á Tangaflakinu og Digranesflakinu. Í túrunum á undan vorum við sunnar og vorum til dæmis á Stokksnesgrunni og lentum út í Rósagarð þar sem fékkst djúpkarfi. Þá var farið allvíða. Venjulega eru túrarnir hjá okkur þrír til fjórir sólarhringar þannig að þeir eru ekki langir. Gert er ráð fyrir að skipið haldi á ný til veiða í kvöld. Það er verið að taka nýja víra og að því loknu verður látið úr höfn,“ segir Þórhallur.

Samfelld makrílvinnsla

Beitir NK lætur trollið fara í Smugunni. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBeitir NK lætur trollið fara í Smugunni.
Ljósm. Helgi Freyr Ólason
Í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað hefur verið samfelld makrílvinnsla að undanförnu og hefur hún gengið vel. Lokið var við að landa um 1.200 tonnum úr Berki NK í gær og þá hófst vinnsla úr Beiti NK sem kominn var með um 1.100 tonn. Þá er Bjarni Ólafsson AK á landleið með 835 tonn. Heimasíðan ræddi stuttlega við Tómas Kárason skipstjóra á Beiti og spurði fyrst hvar afli skipsins hefði fengist. „Við fengum þessi 1.100 tonn á einum degi úti í miðri Smugunni eða 350 mílur austnorðaustur úr Norðfjarðarhorni. Flotinn hefur verið í Smugunni að undanförnu og hefur farið þar svolítið fram og til baka. Nú er fiskurinn sem veiðist töluvert blandaður hvað stærð varðar, en áður fékkst mest mjög stór fiskur. Vertíðin hefur gengið afar vel til þessa og vinnslan hefur ávallt haft næg verkefni og það er einmitt það sem skiptir mestu máli,“ segir Tómas.
 
 
 
 

Vinna í millidekki á nýrri Vestmannaey hafin

Ný Vestmannaey VE siglir inn Eyjafjörð. Ljósm. Þorgeir BaldurssonNý Vestmannaey VE siglir inn Eyjafjörð.
Ljósm. Þorgeir Baldursson
Hin nýja Vestmannaey hélt norður til Akureyrar hinn 6. ágúst sl. og munu þar starfsmenn Slippsins ganga frá millidekki skipsins. Áður höfðu starfsmenn Vélsmiðjunnar Þórs í Vestmannaeyjum gengið frá lestarfæribandinu um borð.
 
Millidekkið verður um þriðjungi stærra og að ýmsu leyti fullkomnara en var í gömlu Vestmannaey (núverandi Smáey). Þar verða meðal annars tveir stærðarflokkarar og krapakerfi frá KAPP. Þá er lögð áhersla á að vinnuaðstaða á dekkinu verði öll hin besta og líkamlegt álag á áhöfnina  í lágmarki.
 
Gert er ráð fyrir að hin nýja Vestmannaey geti hafið veiðar um miðjan september.

Ágæt makrílveiði í Smugunni

Makrílveiðar á Beiti NK. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonMakrílveiðar á Beiti NK. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonNú er íslenski makrílflotinn að veiða úti í Smugu og þar eru einnig rússnesk, færeysk og grænlensk makrílskip. Í gær var þokkaleg veiði og í nótt veiddist vel. Fiskurinn sem fæst er stór, eða 550 gr. að meðaltali. Beitir NK er á landleið með 650 tonn og verður í Neskaupstað um miðnætti. Þá er Bjarni Ólafsson AK að leggja af stað í land með 800 tonn sem fengust í þremur holum.
 
Verið er að landa úr Berki NK í Neskaupstað. Afli skipsins var 900 tonn og er hann mjög síldarblandaður. Í fiskiðjuverinu er því bæði verið að frysta síld og hausskera og heilfrysta makríl.

Nú þarf að fiska annað en ýsu

Eyjarnar í höfn. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonEyjarnar í höfn. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonÁ þessum árstíma hafa skip Bergs-Hugins í Vestmannaeyjum oft fiskað drjúgt af ýsu. Vissulega er auðvelt fyrir þau að veiða ýsuna núna en í lok kvótaárs þarf að hyggja að fleiri tegundum. Bæði skipin eru að landa fullfermi í Vestmannaeyjum í dag. Afli Bergeyjar er að mestu ýsa og djúpkarfi en afli Smáeyjar (áður Vestmannaey) ýsa og ufsi. Að sögn Arnars Richardssonar rekstrarstjóra var góð ýsuveiði hjá báðum skipum fyrsta sólarhring veiðiferðarinnar, en aflinn varð tregari þegar farið var að forðast ýsuna og leita eftir öðrum tegundum.

 

 

 

Elsti og næstelsti Börkur saman við bryggju

Elsti og næstelsti Börkur saman við bryggju    Elsti og næstelsti Börkur saman við bryggju

Elsti Börkur og sá næstelsti saman við bryggju á Reyðarfirði sl. sunnudag. Sørdyrøy er rauðmálaður en Janus er blár. 
Ljósm. Guðmundur Sveinsson

Sl. sunnudag lágu elsti og næstelsti Börkur saman við bryggju á Reyðarfirði. Elsti Börkur er nú brunnbátur sem notaður er til að flytja lifandi lax og ber hann nafnið Sørdyrøy. Sørdyrøy á heimahöfn í Kristansund í Noregi. Næstelsti Börkur ber nú nafnið Janus og á heimahöfn í Gdynia í Póllandi.
 
Elsti Börkur var smíðaður fyrir Síldarvinnsluna í Noregi  og kom nýr til Neskaupstaðar 7. nóvember árið 1966. Skipið var í eigu Síldarvinnslunnar til ársins 1972 en var þá seldur til Akraness og fékk nafnið Bjarni Ólafsson. Síðar fékk skipið ýmis nöfn eins og til dæmis Arnarnes, Krossanes og Guðmundur Ólafur. Árið 2003 var því breytt í brunnbát og fékk þá nafnið Snæfugl. Snæfugl var síðan seldur til Noregs árið 2008.
 
Síldarvinnslan festi kaup á næstelsta Berki árið 1973. Skipið var í eigu Síldarvinnslunnar til ársins 2016 en bar reyndar nafnið Birtingur á árunum 2012-2016. Árið 2016 var skipið selt pólsku útgerðarfyrirtæki og fékk það þá nafnið Janus.

Jóhannes Pálsson stýrir stórfyrirtæki í Danmörku

Jóhannes Pálsson.  Ljósm. Smári GeirssonJóhannes Pálsson. Ljósm. Smári GeirssonÁ dögunum ræddi tíðindamaður heimasíðunnar við Jóhannes Pálsson í Skagen í Danmörku. Jóhannes starfaði hjá Síldarvinnslunni á árunum 2001-2008, fyrst sem framkvæmdastjóri landvinnslu en á árunum 2007-2008 sinnti hann einnig sölumálum og erlendri starfsemi fyrirtækisins. Árið 2008 lét Jóhannes af störfum hjá Síldarvinnslunni og réðst þá til Aker Seafoods í Noregi og hóf að gegna starfi framkvæmdastjóra framleiðslu. Jóhannes starfaði í Noregi til ársloka 2013 en í byrjun árs 2014 hóf hann störf sem framkvæmdastjóri FF Skagen í Danmörku. FF Skagen er rótgróið fyrirtæki sem stofnað var af sjö útgerðarmönnum í Skagen árið 1960 og hóf að reka fiskimjölsverksmiðju á staðnum. 
 
Jóhannes segir að á ýmsu hafi gengið hjá FF í gegnum tíðina en nú sé fyrirtækið öflugt. „Árið 1970 var höfnin í Skagen stækkuð og í kjölfar þess, eða á árinu 1974, byggði FF nýja verksmiðju sem var miklu fullkomnari en sú sem fyrirtækið átti áður. Í kjölfar þess að nýja verksmiðjan var tekin í notkun festi FF kaup á annarri fiskimjölsverksmiðju í Skagen og frá þeim tíma hefur einungis ein verksmiðja verið rekin í bænum. Árið 1999 tók FF upp samstarf við sænska útgerðarmenn og þá hóf fyrirtækið að annast frystingu á brislingi í Svíþjóð. Félag sænsku útgerðarmannanna rak fiskimjölsverksmiðju sem var lögð niður árið 2005 og starfsemin sameinuð FF í Skagen. Þegar ég kom til starfa hjá FF var hafin vinna við að sameina FF og fyrirtækið sem rak fiskimjölsverksmiðjuna í Hanstholm. Sameiningin átti sér stað á árinu 2014 og eftir það reka einungis tvö fyrirtæki fiskimjölsverksmiðjur í Danmörku. Við hjá FF rekum verksmiðjurnar í Skagen og Hanstholm en annað fyrirtæki rekur verksmiðju í bænum Thyborøn. Þannig eru einungis þrjár slíkar verksmiðjur reknar í allri Danmörku. Í fyrra unnu þessar þrjár verksmiðjur úr um það bil einni milljón tonna af hráefni en til samanburðar unnu 11 verksmiðjur á Íslandi úr 660 þúsund tonnum,“ segir Jóhannes. 
 
Á árunum 2015-2016 var öll verksmiðja FF í Skagen endurnýjuð og þar komið fyrir fullkomnasta búnaði sem völ var á. Um líkt leyti hóf FF að taka þátt í rekstri flutningafyrirtækis sem orðið hafði til við sameiningu nokkurra fyrirtækja á því sviði. Einnig hóf FF að sinna fjölþættari fiskvinnslustarfsemi en áður. „Árið 2015 festi FF ásamt sænskum samstarfsaðilum kaup á fyrirtæki í Svíþjóð sem saltar síld og tveimur árum síðar voru tvö fyrirtæki í Danmörku keypt sem einnig vinna síld til manneldis. Við þetta varð manneldisvinnsla mikilvægur þáttur starfseminnar. Hefur hún farið fram bæði í Svíþjóð og Danmörku og frá árinu 2017 undir merki Scandic Pelagic. Við allar þessar breytingar hefur FF tekið miklum breytingum og vaxið mjög. Veltan hefur tvöfaldast og starfsmannafjöldinn farið úr 150 í 500,“ segir Jóhannes.
 
Þegar Jóhannes er beðinn um að nefna tölur sem gefa til kynna umsvif FF stendur ekki á svari. „FF tók á móti 561 þúsundum tonnum af hráefni til mjöl- og lýsisframleiðslu á árinu 2018. Þá var tekið á móti 150 þúsund tonnum af síld til manneldisvinnslu sem framleidd var undir merki Scandic Pelagic. Heildarvelta fyrirtækisns á árinu 2018 nam 56 milljörðum íslenskra króna sem er allmikið. FF er semsagt orðið býsna stórt fyrirtæki og það er í nógu að snúast en eins og tengdamamma segir þá hefur vinna aldrei drepið nokkurn mann.“ 

Gamla Vestmannaey fær nafnið Smáey

Smáey VE-444.  Ljósm. Guðmundur AlfreðssonSmáey VE-444. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonEins og kunnugt er kom ný Vestmannaey til landsins um miðjan síðasta mánuð. Nú hefur gamla Vestmannaey fengið nafnið Smáey og einkennisstafina VE 444. Útgerðarfélagið Bergur-Huginn hefur áður átt skip sem borið hefur nafnið Smáey en það var selt árið 2012 til Grenivíkur.
 
Gert er ráð fyrir að ný Bergey, sem er systurskip nýrrar Vestmannaeyjar, komi til landsins í septembermánuði nk. en núverandi Bergey hefur verið seld Guðmundi Runólfssyni hf. í Grundarfirði og er gert ráð fyrir að skipið verði afhent nýjum eiganda í síðasta lagi í septembermánuði nk. 
 
 

Vinnsla hafin eftir verslunarmannahelgarfrí

Makríl dælt um borð í Börk NK. Ljósm. Smári GeirssonMakríl dælt um borð í Börk NK. Ljósm. Smári GeirssonVinnsla á makríl í fiskiðjuverinu í Neskaupstað hófst í gærkvöldi að afloknu verslunarmannahelgarfríi starfsfólksins. Það var Margrét EA sem þá var komin að landi með 900 tonn. Börkur NK hélt til veiða á sunnudag og kom inn í morgun með 840 tonn sem fengust í tveimur holum. Beitir NK lét úr höfn í gær en bíður með að hefja veiðar og Bjarni Ólafsson AK liggur enn í höfn í Neskaupstað. 
 
Hjörvar Hjálmarsson, skipstjóri á Berki, sagði í samtali við heimasíðuna að veiðiferð skipsins hefði gengið afar vel. „Við tókum þennan afla í tveimur holum. Tókum eitt hol á sunnudag og eitt í gær. Í fyrra holinu fengum við 600 tonn sem er of mikið, en í seinna holinu var dregið í 45 mínútur og þá fengust 240 tonn. Við hittum í bæði skiptin í góða torfu og segja má að þetta hafi verið algjör lúxus. Þarna var vaðandi fiskur víða og býsna líflegt. Ég sé að nú eru bátarnir komnir töluvert sunnar en þeir voru. Það er ekki óalgengt að torfurnar týnist og þá þarf að finna nýjar. Ég geri ráð fyrir að byrjað verði að landa úr Berki um miðnætti en þá ætti að vera búið að vinna úr Margréti,“ sagði Hjörvar.

Undirflokkar