Síldarvinnslan fyrir 50 árum

Hér á eftir verður skyggnst 50 ár aftur í tímann og fjallað lítillega um starfsemi Síldarvinnslunnar hf. árið 1970. Þá voru 13 ár liðin frá stofnun Síldarvinnslunnar en félagið var upphaflega stofnað í þeim tilgangi að reisa og reka síldarverksmiðju og annast verkun síldar.

  • Engin síld var unnin í fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar árið 1970 en þar var hins vegar unnin loðnaEngin síld var unnin í fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar árið 1970 en þar var hins vegar unnin loðnaSíldarævintýrinu svonefnda var lokið árið 1970 og barst engin síld til vinnslu í síldarverksmiðju Síldarvinnslunnar það ár. Síldveiðiskip fyrirtækisins höfðu haldið til síldveiða á Hjaltlandsmiðum árið 1969 og söltuðu aflann um borð. Alls lögðu skipin upp 2425 tunnur af sjósaltaðri Hjaltlandssíld það árið en engin slík síld barst til Síldarvinnslunnar árið 1970. Aftur á móti var nokkuð saltað af svonefndri Suðurlandssíld árið 1970.
  • Síldarvinnslan hafði fest kaup á framleiðslufyrirtækjum Samvinnufélags útgerðarmanna árið 1965, þar á meðal hraðfrystihúsi. Árið 1969 hófust endurbætur á hraðfrystihúsinu í þeim tilgangi að auka framleiðslugetu og hagkvæmni. Fiskimjölsverksmiðja hússins var lögð niður og fiskmóttaka stækkuð mikið, auk þess sem vélakostur var aukinn. Árið 1970 framleiddi hraðfrystihúsið 1370 tonn af frystum afurðum.
  • Saltfiskverkun hófst hjá Síldarvinnslunni árið 1968 og var komið upp aðstöðu til verkunarinnar í einni af mjölskemmum fiskimjölsverksmiðjunnar. Fljótlega var farið að vélvæða verkunina og á árinu 1970 voru flutt út frá Neskaupstað 233 tonn af óverkuðum saltfiski og tæp 40 tonn af verkuðum. Þá hóf Síldarvinnslan einnig skreiðarverkun í dálitlum mæli árið 1968 og árið 1970 voru fluttir út 585 pakkar af skreið frá Neskaupstað. Skreiðarhjallarnir voru inni á Sandi fyrir botni Norðfjarðar.
  • Vinnslusalur frystihúss Síldarvinnslunnar árið 1970. Ljósm. Hjörleifur GuttormssonVinnslusalur frystihúss Síldarvinnslunnar árið 1970. Ljósm. Hjörleifur GuttormssonÞann 21. febrúar árið 1968 var loðnu landað í fyrsta sinn til vinnslu í Neskaupstað. Loðnan var unnin í mjöl og lýsi í fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar. Árið 1970 tók verksmiðja Síldarvinnslunnar á móti 19.123 tonnum af loðnu og framleiddi 3419 tonn af loðnumjöli og 730 tonn af loðnulýsi. Framleiðsla á frystri loðnu til útflutnings hófst ekki fyrr en árið 1971.
  • Atvinnuástand var erfitt í Neskaupstað eftir hvarf síldarinnar og var leitað ýmissa leiða til að bæta það. Aukin áhersla á verkun saltfisks og skreiðar var til dæmis liður í því. Í nóvembermánuði 1969 fól stjórn Síldarvinnslunnar framkvæmdastjóra fyrirtækisins að athuga með hvaða hætti það gæti enn frekar stuðlað að lausn atvinnuleysisvandans t.d. með því að kanna möguleikann á því að koma upp niðurlagningaverksmiðju. Fljótlega var tekin ákvörðun um að koma upp verksmiðjunni og í ársbyrjun 1970 lágu fyrir teikningar og kostnaðaráætlun, en ákveðið hafði verið að byggja ofan á austasta hluta fiskvinnslustöðvarinnar og koma verksmiðjunni fyrir þar. Í maímánuði hófust framkvæmdir við byggingu verksmiðjunnar og var hún fokheld í ágústmánuði. Í desembermánuði 1970 komu síðan vélarnar í verksmiðjuna og var uppsetningu þeirra lokið í janúarmánuði 1971. Framleiðsla í niðurlagningaverksmiðjunni hófst 1. febrúar 1971. Fyrst var lagður niður sjólax en síðar á árinu hófst framleiðsla á gaffalbitum.
  • Birtingur NK var eitt Síldarvinnsluskipanna sem lagði stund á loðnuveiðar árið 1970. Ljósm. Snorri SnorrasonBirtingur NK var eitt Síldarvinnsluskipanna sem lagði stund á loðnuveiðar árið 1970. Ljósm. Snorri SnorrasonGrundvallarbreyting varð á skipakosti Síldarvinnslunnar á árinu 1970. Lengst af á því ári voru fjögur skip í eigu fyrirtækisins og voru það allt skip sem smíðuð höfðu verið með síldveiðar í huga, en á árinu var tekin ákvörðun um að festa kaup á skuttogara og selja eitt síldarskipanna. Sumarið 1970 tók stjórn Síldarvinnslunnar ákvörðun um að kaupa þriggja ára gamlan skuttogara í Frakklandi. Togarinn var afhentur fyrirtækinu hinn 4. nóvember og kom til nýrrar heimahafnar í Neskaupstað 14. desember.  Töluverðar umbætur voru gerðar á skipinu eftir að það kom til landsins og hóf það síðan veiðar 11. febrúar 1971. Togarinn fékk nafnið Barði og vöktu kaupin á honum mikla athygli enda var um að ræða fyrsta skipið í eigu Íslendinga með öllum hefðbundnum skuttogarabúnaði. Skuttogaraöld var gengin í garð.

 

Vinnslusalur niðurlagningaverksmiðju Síldarvinnslunnar. Verksmiðjunni var komið upp árið 1970 en vinnsla hófst snemma árs 1971. Ljósm. Guðmundur SveinssonVinnslusalur niðurlagningaverksmiðju Síldarvinnslunnar. Verksmiðjunni var komið upp árið 1970 en vinnsla hófst snemma árs 1971. Ljósm. Guðmundur Sveinsson

Síldarvinnslan festi kaup á skuttogaranum Barða árið 1970, en hann var fyrsti skuttogari landsmanna.Ljósm. Guðmundur SveinssonSíldarvinnslan festi kaup á skuttogaranum Barða árið 1970, en hann var fyrsti skuttogari landsmanna.Ljósm. Guðmundur Sveinsson

 

Makrílvertíð fer hægt af stað – samstarf skipanna

Makrílvertíð fer hægt af stað – samstarf skipannaMakrílvertíðin sem hófst hjá Síldarvinnslunni um síðustu mánaðamót hefur farið hægt af stað. Skipin hafa helst verið að veiða suður af landinu og hefur aflinn ekki verið mikill og mjög síldarblandaður. Skipin sem landa hjá Síldarvinnslunni hafa haft samstarf um veiðarnar. Afla þeirra er hverju sinni dælt um borð í eitt skipanna sem flytur hann að landi og skiptast skipin á að taka aflann um borð. Með þessu fyrirkomulagi er minna um frátafir frá veiðum og skipin ekki að sigla um langan veg með lítinn afla. Skipin sem taka þátt í þessu samstarfi eru Beitir NK, Börkur NK, Bjarni Ólafsson AK og Margrét EA en gert er ráð fyrir að samstarfið verði við lýði á meðan veiðin er treg.
 
Börkur kom til hafnar í Neskaupstað í gærmorgun með um 800 tonn og var einungis um helmingur aflans makríll. Alls hefur tæplega 5000 tonnum af makríl verið landað í Neskaupstað til þessa á vertíðinni og auk þess hafa tæplega 1800 tonn af síld borist á land.
 
Vinnslan í fiskiðjuverinu hefur gengið vel en ávallt tekur nokkurn tíma í upphafi vertíðar að fá allar vélar til að virka eins og ætlast er til. Þá hefur verið tekinn í notkun nýr búnaður í verinu sem farinn eru að skila sínu hlutverki ágætlega.
 
Makrílveiðin í ár hófst fyrr en undanfarin ár og virðist vera að makríllinn sé að mjög takmörkuðu leyti genginn inn í íslenska lögsögu. Hafa ber í huga að veiðar fóru einnig hægt af stað á vertíðinni í fyrra.

Skipin fyllt á tveimur sólarhringum

Vestmannaey VE. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonVestmannaey VE. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonÍsfisktogararnir Vestmannaey VE og Bergey VE lönduðu fullvermi í Vestmannaeyjum í gær. Heimasíðan ræddi við skipstjórana í morgun en þá voru bæði skipin að veiðum á Mýragrunni. Birgir Þór Sverrisson, skipstjóri á Vestmannaey, sagði að síðasti túr hefði gengið mjög vel. „Við fylltum skipið á tveimur sólarhringum en aflinn var aðallega ýsa og ufsi. Þetta var stór og fallegur fiskur. Við byrjuðum að veiða á Mýragrunni, færðum okkur um tíma austur á Stokksnesgrunn og síðan aftur á Mýragrunn þar sem var hörkuveiði. Haldið var til veiða á ný strax að löndun lokinni,“ segir Birgir.

Ragnar Waage Pálmason, skipstjóri á Bergey, sagði einnig að tvo sólarhringa hefði tekið að fylla skipið í síðustu veiðiferð. „Við byrjuðum á Stokksnesgrunni í ýsu og ufsa og þar var fínasta veiði. Við veiddum einnig um tíma á Reynisdýpinu en þar fékkst karfi og ufsi. Þar vorum við í skrapveiði. Nú erum við á Mýragrunninu og erum að fá ýsu, en hún heldur sig helst þar sem síldin hrygnir. Ýsan sækir mjög í síldarhrognin. Stundum höfum við verið að fá ýsu á Péturseynni í júní og júlí en nú heldur hún sig ekki þar,“ segir Ragnar.

Gullver frá veiðum og viðhaldi sinnt

Gullver NS. Ljósm. Þorgeir BaldurssonGullver NS. Ljósm. Þorgeir BaldurssonGullver NS landaði síðast á Seyðisfirði 24. júní sl. Síðan hefur verið unnið að viðhaldi og breytingum á skipinu í heimahöfn og er ráðgert að hann haldi á ný til veiða 29. júlí nk. Sumarlokun er hjá frystihúsinu á Seyðisfirði og er þá tækifærið nýtt til að vinna við skipið.

Aðalvél skipsins verður tekin upp og annast fyrirtækið Framtak í Reykjavík það verk. Ýmis verkefni eru í höndum seyðfirskra verktaka og má þar til dæmis nefna stækkun stakkageymslunnar. Þá verður sett krapavél í skipið og mun hún leysa af hólmi tvær skelísvélar sem voru fyrir. Reynslan af krapavélum í Vestmannaey og Bergey er góð og hafði það áhrif á þá ákvörðun að koma einnig upp slíkri vél í Gullver. Álitið er að krapinn tryggi betri kælingu á aflanum og auk þess léttir tilkoma hans mikið vinnu í lestinni. Það er fyrirtækið Kapp sem annast uppsetningu krapavélarinnar.

Að sögn Karls Jóhanns Birgissonar, rekstrarstjóra útgerðarsviðs Síldarvinnslunnar, ganga framkvæmdirnar um borð í Gullver samkvæmt áætlun en yfirvélstjórar skipsins, þeir Gunnlaugur Hafsteinsson og Halldór Sverrisson, hafa daglegt eftirlit og umsjón með þeim.

Beitir í sínu fínasta pússi

Beitir NK er myndarlegt og falllegt skip. Ljósm. Hákon ErnusonBeitir NK er myndarlegt og falllegt skip. Ljósm. Hákon ErnusonBeitir NK kom til Neskaupstaðar í gær og var svo sannarlega glæsilegur. Hann hefur verið í Slippnum á Akureyri að undanförnu þar sem sinnt hefur verið viðhaldi auk þess sem skipið var málað hátt og lágt. 
 
Síldarvinnslan festi kaup á Beiti í árslok 2015. Skipið var keypt frá Danmörku og var burðarmesta uppsjávarveiðiskip við Norður-Atlantshafið þegar Síldarvinnslan eignaðist það. Beitir er fullkominn í alla staði en skipið var smíðað hjá Western Baltica Shipbuilding í Litháen árið 2014. Beitir er 4.138 tonn að stærð, lestarrýmið er 3500 rúmmetrar í 13 kælitönkum og stærð aðalvélar rúmlega 7000 hestöfl.
 
Beitir hélt til makrílveiða í gærkvöldi.
Beitir NK siglir inn Norðfjarðarflóa. Ljósm. Hákon ErnusonBeitir NK siglir inn Norðfjarðarflóa. Ljósm. Hákon Ernuson

Bergey og Vestmannaey með fínan afla

Bergey VE að toga.  Ljósm. Egill Guðni GuðnasonBergey VE að toga. Ljósm. Egill Guðni GuðnasonBergey VE og Vestmannaey VE héldu til veiða um hádegi sl. sunnudag eftir að hafa verið formlega gefið nafn við hátíðlega athöfn. Bergey kom síðan til löndunar í gær með fullfermi og Vestmannaey er að landa svipuðum afla í dag. Heimasíðan ræddi stuttlega við Jón Valgeirsson, skipstjóra á Bergey og spurði hann hvernig hefði gengið að fiska. „Það gekk vel og þetta er blandaður afli - þorskur, ýsa, ufsi og karfi. Við fengum í skipið á tæpum þremur sólarhringum og það þykir bara gott. Við og Vestmannaey vorum að veiðum á Péturseyjarbleyðunni og þar var góður fiskur en ýsan er þó ekki komin þarna í miklum mæli. Við erum hressir með veiðiferðina og hjá okkur er allt í himnalagi,“ segir Jón.

 

 

Nýjum Berki seinkar vegna kórónuveirunnar

Skrokkur nýs Barkar NK er smíðaður í Gdynia í PóllandiSkrokkur nýs Barkar NK er smíðaður í Gdynia í PóllandiHaustið 2018 ákvað stjórn Síldarvinnslunnar að láta smíða nýjan Börk, skip til flotvörpu- og nótaveiða af fullkomnustu gerð. Samið var við danska fyrirtækið Karstensens Skibsværft AS um smíðina og var í upphafi ráðgert að skipið yrði afhent Síldarvinnslunni í árslok 2020. Nú liggur fyrir að kórónuveiran margumtalaða hefur haft áhrif á smíði skipsins eins og flest annað og gera má ráð fyrir að skipið verði ekki tilbúið fyrr en síðla vetrar eða um vorið 2021. 
 
Börkur er annað tveggja systurskipa sem Karstensens skipasmíðastöðin er með í smíðum fyrir íslensk fyrirtæki en hitt skipið er Vilhelm Þorsteinsson sem smíðaður er fyrir Samherja hf. Vilhelm Þorsteinsson verður afhentur á undan Berki og er nú ráðgert að smíði hans ljúki seint á þessu ári.
 
Karstensens er rótgróið fyrirtæki með höfuðstöðvar í Skagen í Danmörku en auk þess rekur það skipasmíðastöð í Gdynia í Póllandi og slipp í Nuuk á Grænlandi. Í Gdynia eru skrokkar skipanna smíðaðir og þegar þeir eru fullgerðir eru þeir dregnir til Skagen þar sem skipin eru fullkláruð. Við smíði skrokkanna starfa um 500 manns og svipaður starfsmannafjöldi er hjá starfsstöð fyrirtækisins í Skagen.
 
Karstensens er traust fyrirtæki og hefur Knud Degn Karstensen framkvæmdastjóri lýst því yfir að hann sé afar ánægður með að sinna verkefnum fyrir íslenskar útgerðir en alls er gert ráð fyrir að stöðin muni afhenda eigendum um tug nýrra fiskiskipa á þessu ári. Flest skip smíðar stöðin fyrir dönsk, sænsk, skosk og írsk útgerðarfyrirtæki. Hér er rétt að geta þess að eiginkona Karstensens, Marín Magnúsdóttir, er íslensk.  
 
Athafnasvæði skipasmíðastöðvar Kartsensens í Skagen í Danmörku. Þangað verður skrokkur skipsins dreginn og það fullklárað þarAthafnasvæði skipasmíðastöðvar Karstensens í Skagen í Danmörku. Þangað verður skrokkur skipsins dreginn og það fullklárað þarHinn nýi Börkur verður glæsilegt skip í alla staði. Lengd skipsins verður 88 metrar, breiddin 16,6 metrar og dýptin 9,6 metrar. Stærð skipsins verður 4.100 brúttótonn. Aðalvélar verða tvær 3.600 kw hvor og ásrafall skipsins verður 3.500 kw. Í skipinu verður 820 kw hjálparvél. Til að kæla aflann verða tvö kerfi í skipinu, hvort um sig 1.500 kw, en samtals verða kælitankarnir 13 talsins og verða þeir samtals 3.420 rúmmetrar. Vistarverur í skipinu verða fyrir 16 manns. Kostnaður við smíðina á nýjum Berki er áætlaður 4,5 milljarðar króna.
 
Þróunin í sjávarútvegi er ör og mikilvægt er að íslensk sjávarútvegsfyrirtæki hagnýti sér þá tækni sem er að ryðja sér til rúms á hverjum tíma. Í ljósi þessa hefur Síldarvinnslan hugað sérstaklega að flota sínum og dótturfélaga sínna að undanförnu og er smíðin á Berki liður í að endurnýja hann.
 
Þessi nýi Börkur er fimmta skipið í eigu Síldarvinnslunnar sem ber það nafn, en fyrirtækið festi kaup á fyrsta Berki árið 1966. Öll þessi skip hafa reynst vera happafleytur og eiga Norðfirðingar margar minningar sem tengjast sögu þeirra. Núverandi Börkur, sem hefur reynst afar farsælt skip, mun hverfa á braut þegar sá nýi leysir hann af hólmi. Núverandi Börkur var smíðaður í Tyrklandi árið 2012 en Síldarvinnslan festi kaup á honum árið 2014. Skipið er 80,3 metrar að lengd, 17 metrar að breidd og 3.588 brúttótonn að stærð.  
 
Gunnþór B. Ingvason, framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar, segir að smíðin á nýjum Berki sé spennandi verkefni sem falli vel að framtíðarsýn fyrirtækisins. Hann leggur áherslu á að miklar sveiflur séu í uppsjávarveiðum og mikilvægt sé að hafa yfir að ráða fullkomnum skipum sem geti flutt gott hráefni að landi til að tryggja sem mesta verðmætasköpun. Þá bendir hann á að sóknin í kolmunna sé löng og hann sé að miklu leyti veiddur á alþjóðlegum hafsvæðum. Þá skipti miklu máli að hafa yfir að ráða stórum og öflugum skipum sem geti athafnað sig við erfiðar aðstæður. Allur tæknibúnaður og aðbúnaður um borð í nýja skipinu verður eins og hann gerist bestur og nýja skipið verður sparneytnara og burðarmeira en núverandi Börkur. Lestar núverandi Barkar séu 2.500 rúmmetrar á meðan lestar nýja skipsins verði rúmlega 3.400 rúmmetrar. Gunnþór segir að menn hafi kynnt sér vel þau uppsjávarskip sem smíðuð hafi verið á undanförnum árum og þá hafi komið skýrt í ljós að skip frá Karstensens hafi reynst afar vel, enda mikil reynsla á sviði smíði uppsjávarskipa hjá fyrirtækinu. Þá segir hann að allt samstarf við Karstensens hafi verið gott og ánægjulegt sé að fylgjast með hvernig smíði skipsins vindur fram. 
 
Þannig lítur nýr Börkur NK út fullsmíðaður:
 
Nýjum Berki seinkar vegna kórónuveirunnar  Nýjum Berki seinkar vegna kórónuveirunnar  Nýjum Berki seinkar vegna kórónuveirunnar

Bergey og Vestmanney gefið nafn á goslokahátíð í Vestmannaeyjum

Vel lá á mannskapnum Ljósm. Arnar Richardsson Vel lá á mannskapnum Ljósm. Arnar Richardsson Á goslokahátíð í Vestmannaeyjum, um helgina var nýju togurum Berg-Hugins, Bergey og Vestmanney formlega gefið nafn eins og hefð er fyrir þegar tekið er við nýjum skipum. Athöfnin fór fram á bryggjunni í blíðu veðri og að lokinni athöfn gátu Eyjamenn skoðað þessi glæsilegu skip. Mikil kátína var meðal mannskapsins og vonast menn til að skipin reynist happafley líkt og þau eldri voru. 
 
Í upphafi hélt Gunnþór Ingvason tölu og þakkaði áhöfnum og öllum starfsmönnum sem komu að smíði skipanna.  Gunnþór lýsti ferlinu við hönnun og smíði skipanna og hafði þetta að segja um fyrstu rekstrarmánuðina:
 
„Það er ekki þrautarlaust að taka svona skip í notkun, en þar hefur reynt á þrautseigju, útsjónarsemi og reynslu áhafna að leysa úr málum.  Hafa þeir gert það með sóma og eiga miklar þakkir skyldar fyrir þolinmæðina því ýmislegt hefur komið uppá á þessum fyrstu mánuðum sem hefur þurft að leysa úr.“  Í máli Gunnþórs kom ennfremur fram að um væri að ræða mikla fjárfestingu, til að slíkt gangi upp þurfi gott starfsfólk, sterk samfélög og stöðuleika í starfsumhverfi greinarinnar.
 
Séra Guðmundur Örn og Birgir skipstjóri. Ljósm. Arnar Richardsson Séra Guðmundur Örn og Birgir skipstjóri.
Ljósm. Arnar Richardsson
Séra Guðmundur Örn Jónsson blessaði skipin, áhafnirnar og afhenti jafnframt skipstjórunum, Birgi Þór Sverrissyni og Jóni Valgeirssyni sjóferðarbæn sr. Odds V. Gíslasonar á platta sem var komið fyrir í skipunum eins og hefð er fyrir í Vestmannaeyjum. Gísli Jóhannes Óskarsson færði skipstjórunum nýja testamentið að gjöf frá Gideon félaginu. Þær mæðgur Lóa Skarphéðinsdóttir og Elfa Ágústa Magnúsdóttir gáfu síðan skipunum nöfn með því að brjóta kampavíns flösku á stafni skipsins eins og venjan er. Það var við hæfi að þær mæðgur gæfu skipunum nöfn en síðast voru það þær Lóa og amma Elfu sem voru í þessu hlutverki. Íris Róbertsdóttir bæjarstjóri færði skipstjórunum blómvönd og færði Eyjamönnum hamingjuóskir með þessi nýju skip.  
 
Heimasíðan setti sig í samband við Arnar Richardsson og spurði út í dagskrána og skipin
 
„Við vorum mjög heppinn með veður og litaðist athöfnin af mikill gleði. Skipin eru hin glæsilegustu og finn ég að Eyjamenn eru stoltir af þessum nýju skipum. Markmiðið var að gera aðbúnað og vinnuaðstæður starfsmanna betri, ásamt meðhöndlun á fiskinum. Það hefur heppnast og mannskapurinn er ánægður með skipinn. Veiðin á skipunum hefur gengið mjög vel á árinu og skipin hafa sýnt það að þetta eru vel heppnuð skip. Markaðir hafa verið aðeins erfiðir vegna kórónuveirunnar og vegna þess höfum við ekki veitt jafn kröftuglega og við gætum.  Ég er bjartsýn á framhaldið, júní gekk vel hjá báðum skipum og var sérstaklega góð veiði í ýsu“.
Elfa Ágústa Magnúsdóttir gefur Vestmanney nafn.Ljósm. Óskar PéturElfa Ágústa Magnúsdóttir gefur Vestmanney nafn.
Ljósm. Óskar Pétur

Mikill áhugi á auglýstum störfum hjá Síldarvinnslunni

Mikill áhugi á auglýstum störfum hjá SíldarvinnslunniSíldarvinnslan auglýsti nýverið tvær stöður, rekstrastjóra uppsjávarfrystingar og rekstrastjóra útgerðar. Attentus-mannauður og ráðgjöf sér um ráðningarferlið fyrir hönd Síldarvinnslunnar. Móttaka umsókna fór fram í gegnum umsóknarvefinn Alfreð og rann umsóknarfrestur út 28.júní. Mikil áhugi var á störfunum og bárust fjölmargar umsóknir í bæði störfin. Nú er boltinn hjá Attentus að vinna úr umsóknum og meta umsækjendur út frá þeim menntunar- og hæfniskröfum sem voru settar fram.  Þegar búið er að vinna umsóknirnar verða valdir umsækjendur boðaðir í viðtal.  Reikna má með því að ráðningarferlið taki 3-4 vikur.
 
Heimasíðan ræddi við Hákon Ernuson starfsmannastjóra. „Við ákváðum að leita aðstoðar utanaðkomandi aðila við ráðningaferlið. Það var ekki síst gert vegna þess að við reiknuðum með því að margar umsóknir yrðu frá einstaklingum búsettum í nærumhverfinu sem við hefðum persónulega tengingu við. Með því að fá aðstoð óháðs aðila tryggjum við að allar umsóknir eru rýndar og metnar á sama grunni. Áhugi á störfunum var mikill og bárust yfir 50 umsóknir í þessi tvö störf. „ 

Hvers vegna fækkar frystitogurum á Íslandi

Blængur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBlængur NK. Ljósm. Hákon ErnusonEkki er óvarlegt að ætla að um og yfir 98% af íslensku sjávarfangi sé selt á alþjóðlegum markaði þar sem hörð samkeppni ríkir. Hæfni íslenskra sjávarútvegsfyrirtækja í veiðum, vinnslu og sölu ræður þeim árangri sem þau ná. Samkeppnishæfni er lykilorðið. Íslensk fyrirtæki hafa staðið sig vel í að bregðast við óskum markaðarins og afhenda rétta vöru á réttum tíma á samkeppnishæfu verði. Enda hafa þau verið frumkvöðlar á ýmsum sviðum. Til þess að halda þessu forskoti verða íslensk fyrirtæki að fjárfesta, bæði til sjós og lands og segja má að fjárfesting sé forsenda framfara, í sjávarútvegi sem annars staðar. 
 
Norðmenn og aðrar þjóðir í norðanverðu Atlantshafi eru helstu samkeppnisaðilar íslenskra sjávarútvegsfyrirtækja. Eitt form útgerðar eru svo kallaðir frystitogarar, en þar er afli frystur um borð, eins og nafnið gefur til kynna. Þeim hefur fækkað mjög á Íslandi á liðnum árum á sama tíma og Norðmenn hafa verið að fjölga þeim. Mismunandi rekstrarumhverfi í löndunum tveimur hefur áhrif á þetta og þar með á samkeppnishæfnina. Til að varpa ljósi á rekstrarskilyrði tveggja slíkra togara frá Íslandi og Noregi verða hér á eftir bornar saman rekstrartölur eins árs. Tilgangurinn er að varpa ljósi á rekstrarskilyrði, hvort þar væri munur á og í hverju hann felst. Hér er horft til launakostnaðar og opinberra gjalda, en gert var ráð fyrir að annar kostnaður væri sambærilegur fyrir bæði skip.
 
Launatengd gjöld talsvert hærri á Íslandi
 
Það er munur á því hvernig það verðmæti er reiknað sem fer til skipta á milli útgerðar og áhafnar. Á Íslandi fara um 72% af aflaverðmæti til skipta, en í Noregi eru ákveðnir kostnaðarliðir dregnir frá áður en til skipta kemur. Það leiðir til þess að 82% af því aflaverðmæti sem eftir stendur fer til skipta.  
 
Til útreiknings á launum áhafnar er notuð skiptaprósenta og tekur hún mið af fjölda í áhöfn og er skilgreind í kjarasamningum. Til þess að bera saman epli og epli er gert ráð fyrir að 18 séu í áhöfn beggja skipa og miðast skiptaprósentan við það. Skiptaprósentan, það er það hlutfall sem kemur til skipta af verðmæti aflans, er 30,9% á norska skipinu, en 35,3% á því íslenska. Samkvæmt íslenskum kjarasamningum er skiptaprósentan 28,9% en þegar aukahlutir eru teknir inn fer hún í 35,3%. Ekki er greitt orlof á aflahluta í Noregi, heldur einungis orlof af föstu kaupi. Þá eru lífeyrissjóðsgreiðslur lægri í Noregi en á Íslandi. 
 
Samanburður launaliða sem hlutfall af aflaverðmæti
 
Tafla 1 jul 2020
 
Opinber gjöld hærri á Íslandi
 
Eins og glögglega má sjá á töflunni fá íslenskir sjómenn hærra hlutfall af aflaverðmæti í sinn hlut en norskir kollegar þeirra. Þá eru opinberu gjöldin hærri á Íslandi en í Noregi. Af norska skipinu renna 16,5% af aflaverðmæti til hins opinbera. Þar af eru 10,8% tekjuskattsgreiðslur starfsmanna. Restin er af megninu til vörugjald (produktavgift), hráefnisgjald, rannsóknargjald og önnur smærri gjöld. Nefna má hafnargjald sem er um 0,04% af aflaverðmæti og kolefnisgjald sem er 0,6% af aflaverðmæti en hluti þess fæst endurgreiddur ef veitt er utan landhelgi.
 
Á Íslandi fer um 27,1% af aflaverðmæti til hins opinbera. Mestu munar þar um tekjuskattgreiðslur sjómanna sem eru 12,8% þar á eftir eru veiðigjald, launatengd gjöld, kolefnisgjald, hafnargjald og önnur gjöld. 
 
Opinber gjöld sem hlutfall af aflaverðmætiOpinber gjöld sem hlutfall af aflaverðmæti
 
Er raunhæft að fjárfesta í nýjum frystitogara á Íslandi
 
Hvers vegna fækkar frystitogurum á Íslandi
 Kökuritið sýnir okkur hvernig aflaverðmæti árið 2018 skiptust annars vegar á íslenska og norska togaranum. Á því sést að framlegð útgerðarinnar á Íslandi er lægri en í Noregi. Það er ljóst að nýr fullbúinn frystitogari kostar um 7 milljarða kr. Til að standa undir slíkri fjárfestingu þarf reksturinn að geta staðið undir þeim mikla fjármagnskostnað sem fylgir nýsmíði togara. Þessi munur á launahlutfalli ásamt gríðarlegum mun á opinberum gjöldum leiðir til minni framlegðar frystitogaraútgerðar á Íslandi mv. Noreg. Leiða má líkur að því að þarna liggi ástæðan fyrir þessari mismunandi þróun sem er að eiga sér stað á milli landana þegar kemur að fjárfestingum í frystitogaraútgerð  
 

Sumarslútti frestað vegna gruns um kórónuveirusmit

Frystihúsið á Seyðisfirði. Ljósm. Ómar BogasonFrystihúsið á Seyðisfirði. Ljósm. Ómar Bogason

Frystihúsið á Seyðisfirði fer í sumarstopp á morgun, 1. júlí. Klárað var að vinna afla úr Gullver í gær og stendur til að þrífa og gera húsið klárt fyrir stopp í dag. Einhverjir starfsmenn munu sinna viðhaldsverkefnum í sumarstoppi. Ráðgert er að framleiðsla hefjist aftur eftir verslunarmannahelgi.
 
Framleiðslan hefur gengið ágætlega það sem af er ári. Búið er að taka á móti rúmlega 1200 tonnum af hráefni og er uppistaðan þorskur. Starfsemin hefur líkt og annað í efnahagslífinu ekki farið varhluta af kórónuveirufaraldrinum. Með góðri viðbragðsáætlun og samstilltu átaki starfsmanna og stjórnenda hefur tekist að halda framleiðslunni gangandi í gegnum þessa fordæmalausu tíma. 
 
Hefð hefur verið fyrir því að hefja sumarfríð með starfsmannaslútti og átti það að vera síðastliðinn laugardag. Ákveðið var að fresta því og hafa frekar hátíð með starfsmönnum í haust ef aðstæður leyfa. Ástæða frestunnar var að sl. föstudag kom upp grunur á kórónuveirusmit þegar starfsmaður í frystihúsinu sem hafði glímt við veikindi var sendur í próf fyrir veirunni. Óvissa var um niðurstöðu sýnisins og því var ábyrga niðurstaðan að fresta slúttinu.   
 
Vert er að taka fram að umræddur starfsmaður er búinn að fá niðurstöðu úr sýninu og reyndist það blessunarlega neikvætt. 
 
Heimasíðan heyrði í Róberti Inga Tómassyni framleiðslustjóra. „Framleiðslan hefur verið lituð af kórónuveirunni og höfum við þurft að aðalaga framleiðslu afurða að breyttri eftirspurn á mörkuðum. En sóttvarnir hafa gengið vel hjá okkur, við lokuðum á allar utanaðkomandi heimsóknir og breyttum verkferlum með það í huga að draga úr hættu á smiti. Framleiðsla afurða hefur gengið ágætlega hjá okkur mest er framleitt af þorsk, ýsu og ufsa. Það kom upp erfið staða fyrir helgi þegar starfsmaður okkar sem hafði glímt við veikindi var sendur í sýnatöku fyrir kórónuveirunni. Við ákváðum tafarlaust að það eina ábyrga í stöðunni var að fresta starfsmannaslúttinu fyrst ekki lá fyrir niðurstaða úr sýninu. Það var mikil eftirvænting og spenna fyrir slúttinu meðal starfsmanna og vonumst við til að geta boðið þeim upp á starfsmannaskemmtun í haust“

19 nemendur útskrifaðir úr Sjávarútvegsskóla Austurlands

Nemendur í Sjávarútvegsskólanum. Ljósm. Sigurður Steinn EinarssonNemendur í Sjávarútvegsskólanum.
Ljósm. Sigurður Steinn Einarsson
Í þessari viku hefur staðið yfir kennsla í Sjávarútvegsskóla Austurlands fyrir nemendur í Neskaupstað sem hafa nýlokið 8 bekk. Háskólinn á Akureyri heldur utan um kennsluna. 
Kennsla er í samstarfi við vinnuskóla Fjarðabyggðar og eru nemendur á launum á meðan þau sækja skólann. Tilgangur skólans er að kynna nemendur betur fyrir fjölbreytileika sjávarútvegs. Leiðbeinendur í skólanum að þessu sinni eru þær Arnbjörg Hlín Áskelsdóttir nemi í sjávarútvegsfræði og Lilja Gísladóttir sjávarútvegsfræðingur. 
 
Kennslan í Neskaupstað gekk vel og voru útskrifaðir nemendur 19 talsins. Kennsla hefur nú þegar farið fram á Vopnafirði og Fáskrúðsfirði en í næstu viku verður kennt á Eskifirði, eftir það Seyðisfirði og svo loks Grenivík. Í heildina er áætlað að útskrifa 105 nemendur úr skólanum í sumar. Kennt er í fjóra daga í senn og er kennslan fjölbreytt þar sem reynt er að koma inn á sem flest svið sem tengjast sjávarútvegi.  
 
Talsmaður heimasíðunnar gaf sig á tal við þær Arnbjörgu og Lilju. Kennslan gekk vel og hefur dagskráin verið fjölbreytt og skemmtileg. Nemendur hafa í vikunni fræðst um marga mismunandi þætti sjávarútvegsins bæði með fyrirlestrum, leikjum og fyrirtækjaheimsóknum. Meðal þess sem var gert í vikunni var heimsókn í Hampiðjuna þar fengum við að kynnast veiðafærum. Við fengum að fara um borð og skoða uppsjávarskipið Börk. Hápunktur vikunnar var að fara í fiskimjölsverksmiðjuna þegar verið var að vinna hráefni úr Margréti EA. Vel er tekið við okkur á öllum stöðum og nemendurnir eru mjög áhugasamir og skemmtilegir. Fyrir okkur leiðbeinendur er mjög gefandi og skemmtilegt tækifæri að fá að heimsækja marga staði og kynnast sjávarútvegi í mismunandi byggðarlögum. 
 
Saga Sjávarútvegsskólans er athyglisverð en Síldarvinnslan kom skólanum á fót árið 2013 og bar hann þá nafnið Sjávarútvegsskóli Síldarvinnslunnar. Árið eftir var boðið upp á fræðsluna í allri Fjarðabyggð og var skólinn þá nefndur Sjávarútvegsskóli Fjarðabyggðar. Árið 2015 var fræðslan skipulögð um allt Austurland og var nafni skólans breytt í samræmi við það og hann nefndur Sjávarútvegsskóli Austurlands. Árið 2016 hóf Háskólinn á Akureyri að annast skólahaldið og hefur Sjávarútvegsskólinn nú einnig teygt anga sína til Norðurlands. Þá hefur Sjávarútvegsskóli Ísafjarðarbæjar einnig verið starfræktur að austfirskri fyrirmynd. 

Makríll og síld til Neskaupstaðar

Margrét EA kom með fyrsta farm vertíðarinnar til Neskaupstaðar í morgun. Ljósm. Hákon ErnusonMargrét EA kom með fyrsta farm vertíðarinnar til Neskaupstaðar í morgun. Ljósm. Hákon ErnusonKlukkan átta í morgun kom Margrét EA með um 250 tonn af makríl og síld til Neskaupstaðar og þar með er ný vertíð hafin. Tilgangurinn með veiðiferðinni var að sækja afla svo unnt væri að reyna nýjan og breyttan búnað í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar. Þar er búið að setja upp nýjan vigtunarbúnað sem nú hefur verið löggiltur og eins hafa verið gerðar nokkrar endurbætur á vinnsluferlinu. Til dæmis má geta þess að búið er að setja upp tvær nýjar alsjálfvirkar Baader flökunarvélar. 
 
Heimasíðan ræddi við Guðmund Þ. Jónsson skipstjóra á Margréti og spurði fyrst hvar aflinn hefði fengist. „Við fórum ekkert langt. Við fengum þetta úti í kantinum á Berufjarðarálshorni og á Papagrunni. Það var hálfgerð bræla í gær þegar við vorum að veiðum. Makríllinn er að koma þarna en hann er mjög blandaður síld. Um 70% af aflanum hjá okkur er síld. Þetta var svona prufutúr, það þurfti fisk til að prófa búnað í fiskiðjuverinu og ég reikna með að löndun hefjist nú um hádegi. Ég er mjög bjartsýnn hvað varðar vertíðina, ég held að þetta verði fínasta makrílvertíð,“ segir Guðmundur.
 
Gert er ráð fyrir að Síldarvinnsluskipin haldi til veiða um helgina en áformað er að vertíðin hefjist fyrir alvöru hjá Síldarvinnslunni 1. júlí.

Blængur gerir það gott í Barentshafinu

Blængur NK veiðir nú í BarentshafinuBlængur NK veiðir nú í BarentshafinuFrystitogarinn Blængur NK lagði af stað frá Neskaupstað til veiða í Barentshafinu hinn 8. júní sl. Skipið hóf síðan veiðar 12. júní og sló heimasíðan á þráðinn til Theodórs Haraldssonar skipstjóra til að fá fréttir af gangi þeirra. „Það hefur gengið afar vel nánast allan tímann. Við hófum veiðarnar á Skolpenbanka og veiddum vel fyrstu tvo dagana en síðan dró heldur úr. Þá leituðum við austureftir og höfum verið á Kildinbanka í góðri veiði síðan, en Kildinbanki er norðaustur af Múrmansk. Hér hafa um 20 skip verið að veiðum í rjómablíðu og það er ekki yfir nokkrum sköpuðum hlut að kvarta. Við erum nú búnir að fá 620 tonn upp úr sjó á 12 dögum og afköstin í vinnslunni hjá okkur hafa verið um og yfir 70 tonn á sólarhring sem er mjög gott. Aflinn hefur verið það mikill að við höfum miklu meira verið á reki en á veiðum. Vonandi heldur þetta áfram svona. Við gerðum ráð fyrir að túrinn tæki 40 daga en ef veiðin verður svipuð áfram verður hann mun styttri,“ segir Theodór.

 

 

 

Síldarvinnslan hefur tekið á móti 71.000 tonnum af kolmunna

Margrét EA að landa kolmunna í Neskaupstað í gær. Ljósm. Smári GeirssonMargrét EA að landa kolmunna í Neskaupstað í gær.
Ljósm. Smári Geirsson
Margrét EA landaði í gær 1.500 tonnum af kolmunna í Neskaupstað og er það væntanlega síðasti kolmunninn sem íslenskt skip hefur veitt í færeyskri lögsögu að sinni. Uppsjávarskipin fara nú að hyggja að makrílvertíð sem er á næsta leiti og kolmunnaveiðar komast vart á dagskrá á ný fyrr en undir lok ársins.
 
Það sem af er ári hefur Síldarvinnslan tekið á móti rúmlega 71.000 tonnum af kolmunna til vinnslu. Allur kolmunninn fer til mjöl- og lýsisframleiðslu og hefur fiskimjölsverksmiðja fyrirtækisins í Neskaupstað tekið á móti rúmlega 54.000 tonnum og verksmiðjan á Seyðisfirði 17.400 tonnum. Kolmunninn er hið ágætasta hráefni til mjöl- og lýsisframleiðslu og hefur gengið mjög vel að vinna hann.
 
Kolmunnaafli Síldarvinnsluskipanna á árinu er sem hér segir:
 
 Beitir NK 16.070 tonn
 Börkur NK 17.497 tonn
 Bjarni Ólafsson AK 14.731 tonn
  
Að auki hafa Margrét EA og Hákon EA landað afla sínum hjá Síldarvinnslunni. Margrét hefur aflað 13.731 tonn og Hákon 11.183 tonn en Hákon er eina kolmunnaskipið sem hefur fryst hluta aflans um borð.
 
Alls hafa íslensk skip veitt 181.761 tonn af kolmunna það sem af er árinu en eftir er að veiða 65.132 tonn.
 
Börkur NK er aflahæsta íslenska kolmunnaskipið á árinu og spurði heimasíðan Hjörvar Hjálmarsson skipstjóra hvernig veiðarnar hefðu almennt gengið. Sagði hann að ótíð og minni veiði hefðu einkennt þetta árið. „Þegar veitt var vestur af Írlandi var veðurfarið mjög slæmt og það truflaði veiðarnar mikið. Í færeysku lögsögunni hefur minna veiðst en á undanförnum árum. Fiskurinn gekk mjög austarlega og líklega var drjúgur hluti hans Hjaltlands- og Noregsmegin við línuna en það skýrir líklega minni veiði í færeysku lögsögunni,“ segir Hjörvar.

Kolmunnavertíð að ljúka

Börkur NK er að landa rúmlega 1600 tonnum af kolmunna í Neskaupstað í dag. Ljósm. Smári GeirssonBörkur NK er að landa rúmlega 1600 tonnum af kolmunna í Neskaupstað í dag. Ljósm. Smári GeirssonKolmunnaveiðum íslenskra skipa í færeyskri lögsögu er að ljúka. Bjarni Ólafsson AK landaði 1500 tonnum í Neskaupstað í gær og í dag er Börkur NK að landa þar rúmlega 1600 tonnum. Nú er Margrét EA eitt íslenskra skipa á miðunum og mun hún væntanlega koma fljótlega til löndunar. Heimasíðan ræddi stuttlega við Hjörvar Hjálmarsson skipstjóra á Berki og spurði hvort veiðin hefði verið orðin léleg. „Já, veiðin vestur af Færeyjum, þar sem við vorum, var orðin afskaplega léleg en það mun vera ennþá eitthvað nudd norðaustur af eyjunum þar sem Færeyingarnir hafa verið að veiða. Allri kraftveiði er lokið í færeyskri lögsögu. Nú verður væntanlega ekki farið að hugsa um kolmunnaveiðar á ný fyrr en komið verður fram í nóvembermánuð,“ segir Hjörvar.
 
Næst á dagskrá hjá skipunum er makrílvertíð og er verið að undirbúa þau fyrir hana.
 
 

Gott fiskirí miðað við árstíma

Bergey VE að veiðum. Ljósm. Egill Guðni GuðnasonBergey VE að veiðum. Ljósm. Egill Guðni GuðnasonÍsfisktogarinn Vestmannaey VE er að landa fullfermi eða um 70 tonnum í Vestmannaeyjum í dag. Systurskipið Bergey VE er síðan væntanlegt síðar í dag einnig með fullfermi. Afli Vestmannaeyjar er fyrst og fremst ýsa og ufsi en afli Bergeyjar er ýsa og karfi. Bæði skipin voru að veiðum á Papagrunni. Hér er um að ræða aðra löndun skipanna eftir sjómannadag en þau lönduðu góðum afla 11. júní sl. Þá var afli Vestmannaeyjar mest þorskur en afli Bergeyjar blandaður.
 
Egill Guðni Guðnason var skipstjóri á Vestmannaey í síðustu veiðiferð og segir hann að aflinn hafi verið ágætur miðað við árstíma. „Við vorum einungis í þrjá sólarhringa að veiðum, tvo sólarhringa í ýsu og einn í ufsa. Það er bara býsna gott,“ segir Egill.
 
Skipin munu halda til veiða á ný á fimmtudag

Síldarvinnslan auglýsir eftir rekstrarstjórum í Neskaupstað

 

Smellið á myndina til að lesa auglýsinguna:

rsz svn auglysing vefutgafa

 

Búið að vera þokkalegt nudd í kolmunnanum

kolmunni

                Börkur NK, Bjarni Ólafsson AK og Margrét EA eru enn að kolmunnaveiðum við Færeyjar. Skipin eru núna vestan við eyjarnar, norðarlega í Ræsinu svonefnda. Heimasíðan heyrði í Leifi Þormóðssyni stýrimanni á Berki og Runólfi Runólfssyni skipstjóra á Bjarna Ólafssyni og spurðist frétta. Leifur sagði að síðustu dagana hefði verið þokkalegt nudd. „Við erum komnir með 1360 tonn í fjórum holum. Það er híft einu sinni á sólarhring og besta holið hjá okkur var 400 tonn. Við náum vonandi í skipið en það gæti tekið einhvern tíma. Yfirleitt sést lítið en á köflum kemur þokkalegt lóð og það verður að segjast að veiðin hefur verið vel ásættanleg miðað við árstíma. Fyrir utan íslensku skipin þrjú eru Færeyingar hér að veiðum og svo eru Rússar norðan við eyjarnar,“ segir Leifur.

                Runólfur segir að veiðin hafi verið þolanleg en nú sé hins vegar daprara yfir henni. „Nú í augnablikinu er þetta lélegt. Ég er hræddur um að við séum búnir að missa fiskinn yfir línu og inn í lokað hólf. Það er mikil ferð á fiskinum. Við erum komnir með 1300 tonn í fjórum holum og var stærsta holið 410 tonn. Í gær fengum við 360 tonn. Menn halda eitthvað áfram í þessu á meðan eitthvað fæst. Annars verður að geta þess að hér hefur verið frábært veður síðustu daga. Alger steik,“ segir Runólfur.

Framleiðslustjóri og nýr verkstjóri í frystihúsinu á Seyðisfirði

Það voru tímamót þegar Árdís Sigurðardóttir lét af störfum sem verkstjóri í frystihúsi Síldarvinnslunnar á Seyðisfirði eftir áratuga farsælt starf og í kjölfarið hefur verið ráðinn þangað framleiðslustjóri auk þess sem nýr verkstjóri hefur tekið til starfa. Framleiðslustjórinn er Róbert Ingi Tómasson sjávarútvegsfræðingur en nýi verkstjórinn er Lóa Margrét Pétursdóttir.
 
Tíðindamaður heimasíðunnar átti stutt spjall við þau Róbert og Lóu Margréti á dögunum, en bæði eru spennt fyrir þeim verkefnum sem nýju störfin fela í sér.
 
Róbert Ingi Tómasson. Ljósm. Ómar BogasonRóbert Ingi Tómasson.
Ljósm. Ómar Bogason
Róbert segist hafa komið til starfa á Seyðisfirði í byrjun maímánaðar og segir gaman að takast á við ný og framandi verkefni. „Ég er Akureyringur og var svolítið hræddur við að flytja í minna byggðarlag, en hér hefur allt gengið eins og best verður á kosið. Það hefur verið tekið afskaplega vel á móti mér og það er gaman að mæta í vinnuna hvern einasta dag. Konan mín, Arna Dögg Arnarsdóttir, er í námi og hún mun ekki koma til Seyðisfjarðar fyrr en í haust. Ég er reyndar líka í námi og stefni að því að ljúka mastersprófi í nýsköpun og viðskiptaþróun. Það er afskaplega mikilvægt fyrir mig að njóta leiðsagnar Árdísar Sigurðardóttur, fyrrverandi verkstjóra í frystihúsinu, en hún þekkir allar hliðar starfseminnar í smáatriðum. Hlutverk mitt í starfi er að hafa yfirumsjón með framleiðslustarfseminni og sinna öryggismálum og gæðamálum, en gæðamálin taka einmitt mikinn tíma um þessar mundir. Mín hægri hönd í starfinu er verkstjórinn, en Lóa Margrét Pétursdóttir hefur tekið við því starfi. Það er ekki hægt að hugsa sér betri hægri hönd því Lóa hefur mikla reynslu og gjörþekkir allar aðstæður. Mér fannst það einstakt tækifæri að eiga kost á því að sinna starfi hjá fyrirtæki eins og Síldarvinnslunni. Síldarvinnslan er traust og framsækið fyrirtæki og fyrir sjávarútvegsfræðing er það ómetanlegt að fá að taka þátt í störfum þess,“ segir Róbert Ingi.
 
Lóa Margrét Pétursdóttir. Ljósm. Ómar BogasonLóa Margrét Pétursdóttir.
Ljósm. Ómar Bogason
Lóa Margrét Pétursdóttir er fæddur og uppalinn Seyðfirðingur. Hún hefur starfað í frystihúsinu á Seyðisfirði í 30 ár og starfaði reyndar áður í 14 ár í frystihúsinu Norðursíld á Seyðisfirði. Lóa Margrét hefur því mikla reynslu og segir hún að það sé tilhlökkunarefni að takast á við verkstjórastarfið. „Það er veruleg ábyrgð sem felst í því að taka við verkstjórastarfi af Árdísi Sigurðardóttur, en við höfum unnið lengi saman og ég hef reyndar leyst hana af þegar á hefur þurft að halda. Ég ætti því að vita ágætlega um hvað verkstjórastarfið snýst og kvíði því ekki að takast á við það. Ég held að við Róbert framleiðslustjóri getum unnið vel saman þannig að framtíðin er bara björt. Vinnslan hjá okkur hefur gengið vel að undanförnu og við þurfum að tryggja að svo verði áfram,“ segir Lóa Margrét.
 
 
 

Undirflokkar