Jólaball Síldarvinnslunnar

Frá jólaballi Síldarvinnslunnar. Ljósm. Hákon ErnusonFrá jólaballi Síldarvinnslunnar. Ljósm. Hákon ErnusonHið árlega jólaball Síldarvinnslunnar verður haldið í Nesskóla í Neskaupstað föstudaginn 28. desember kl. 16.00. Eins og hefð er fyrir verður ballið haldið í samvinnu við 9. bekk Nesskóla. Öllum börnum og foreldrum er boðið á ballið og er aðgangur ókeypis. Dansað verður í kringum jólatré við undirleik og söng og auðvitað munu jólasveinar koma í heimsókn. Jólaballið er fyrir mörg börn fastur liður í jólahaldinu og skemmta þau sér gjarnan konunglega.

 

 

 

Gullver yfir 6.000 tonn á árinu

Trollið tekið á Gullver NS í síðustu veiðiferð. Ljósm. Þorgeir BaldurssonTrollið tekið á Gullver NS í síðustu veiðiferð.
Ljósm. Þorgeir Baldursson
Ísfisktogarinn Gullver NS kom til Seyðisfjarðar í fyrradag úr síðustu veiðiferð ársins. Aflinn var 70 tonn, nánast eingöngu þorskur. Með þessari löndun er afli Gullvers á árinu orðinn rúmlega 6.100 tonn og er það langmesti afli sem skipið hefur borið að landi á einu ári. Næst mesti ársaflinn kom á land í fyrra, 4.300 tonn. Adolf Guðmundsson rekstrarstjóri segir að árið hafi verið einstaklega gott og hafa verði í huga að skipið hafi verið frá veiðum í fjórar vikur vegna vélarupptektar. Adolf upplýsir að árum saman hafi ársafli Gullvers verið 3.100 – 3.300 tonn en það hafi breyst eftir að Síldarvinnslan eignaðist skipið. „Auðvitað er grundvallaratriði að hafa góðan mannskap til að ná árangri eins og þessum og einnig þurfa veiðiheimildir að vera til staðar,“ segir Adolf.
 
Skipstjórar á Gullver eru þeir Rúnar L. Gunnarsson og Þórhallur Jónsson. Eðlilega eru þeir afar ánægðir með ársaflann. Rúnar segir að þegar svona sé veitt sé álag á mannskapinn töluvert og hafa verði í huga að Gullver sé kominn til ára sinna, en hann kom nýr til Seyðisfjarðar árið 1983. „Við höfum að langmestu leyti stundað veiðarnar á okkar hefðbundnu miðum á árinu en fórum þó þrjá eða fjóra túra á Selvogsbanka í haust. Okkar hefðbundnu mið eru Litladýpið, Hvalbakshalli, Fóturinn og Berufjarðarállinn. Þegar hausta tók færðum við okkur dálítið norður eftir og veiddum á Gerpisflaki, Tangaflaki og Vopnafjarðargrunni. Almennt séð þá gengu veiðarnar vel allt árið og hluta úr árinu fengum við góðan liðsstyrk. Jónas Jónsson, fyrrverandi skipstjóri á Gullver, var stýrimaður hjá okkur í október og Steinþór Hálfdanarson, hinn reyndi Síldarvinnsluskipstjóri, var stýrimaður nú í lok ársins. Það er ekki dónalegt að fá svona menn um borð, í þeim er mikill styrkur,“ segir Rúnar.
 
Gullver NS hefur aflað vel á árinu. Ljósm. Þorgeir BaldurssonGullversmenn í aðgerð.
Ljósm. Þorgeir Baldursson
Þórhallur Jónsson tekur undir með Rúnari og segir að árið hafi einkennst af góðu fiskiríi og verið áfallalaust. „Árið hefur verið jafnt og gott, ef desember er undanskilinn. Nú í lok ársins hafa veður verið slæm og eðlilega hefur það áhrif á veiðiárangur. Flestar veiðiferðir okkar á árinu hafa staðið yfir í 3-4 daga og aflinn hefur verið 95 tonn að meðaltali. Það er ekki slæmt. Við höfum líka aldrei farið jafn margar veiðiferðir á einu ári en þær eru orðnar 64 talsins. Hér áður fór Gullver yfirleitt í um 40 veiðiferðir á ári.  Sóknin hefur verið stíf en árangurinn hefur einnig verið góður. Til þess að ná svona árangri þarf margt að fara saman; til dæmis nægar veiðiheimildir, hagstætt tíðarfar og góð áhöfn,“ segir Þórhallur.
 
 
 
 
Gullver NS hefur aflað vel á árinu. Ljósm. Þorgeir BaldurssonGullver NS hefur aflað vel á árinu.
Ljósm. Þorgeir Baldursson
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Blængur með góðan túr

Blængur NK. Ljósm Hákon ErnusonBlængur NK. Ljósm Hákon ErnusonFrystitogarinn Blængur NK kom til Neskaupstaðar sl. nótt og mun landa á morgun. Afli skipsins er 556 tonn upp úr sjó og er ufsi meirihluti aflans. Verðmæti farmsins er um 160 milljónir króna. Hér er um að ræða fyrstu veiðiferð skipsins eftir breytingar og lagfæringar sem framkvæmdar voru í Slippnum á Akureyri. Bjarni Ólafur Hjálmarsson skipstjóri segir að mannskapurinn sé mjög ánægður með þær breytingar sem gerðar voru. „Nýju spilin virkuðu strax fullkomlega og breytingar á millidekkinu komu mjög vel út. Í veiðiferðinni veiddum við úti fyrir Norðurlandi, alveg frá norðausturhorninu til Vestfjarða. Við færðum okkur til eftir veðri. Þetta var voðalegur brælutúr og við lágum til dæmis í fjóra sólarhringa undir Grænuhlíð til að bíða af okkur illviðri. Einnig var túrinn styttur vegna veðurs. Hins vegar var alltaf góð veiði þegar gaf og ekkert undan því að kvarta,“ segir Bjarni Ólafur.

Stuðlað að aukinni notkun á endurnýjanlegri orku

Undirskrift

Frá undirritun yfirlýsingarinnar. Talið frá vinstri: Júlíus Jónsson forstjóri HS Veitna, Tryggvi Þór Haraldsson forstjóri RARIK, Guðmundir Ingi Ásmundsson forstjóri Landsnets og Jón Már Jónsson formaður Félags íslenskra fiskmjölsframleiðenda

Landsnet, Rarik, HS Veitur og Félag íslenskra fiskmjölsframleiðenda (FÍF) hafa sameinast um að stuðla að aukinni notkun á endurnýjanlegri orku í fiskmjölsiðnaði á Íslandi. Með viljayfirlýsingu sem þessir aðilar skrifuðu undir sl. föstudag er markmiðið að gera fiskmjölsframleiðslu enn umhverfisvænni með því að stuðla að aukinni raforkunotkun við vinnslu og draga þannig úr notkun á orkugjöfum sem gefa frá sér hærra kolefnisfótspor og um leið stuðla að því að markmið Parísarsamkomulagsins og aðgerðaráætlunar ríkisstjórnar Íslands í loftslagsmálum náist.

Á undanförnum áratugum hafa íslenskir fiskmjölsframleiðendur notast bæði við olíu og rafmagn við framleiðslu sína. Fiskmjölsframleiðendur hafa undanfarin ár keypt skerðanlegan flutning og dreifingu á rafmagni. Vegna takmarkaðs öryggis á flutningi og dreifingu í raforkukerfinu, ótryggs framboðs á raforku og sveiflukenndrar eftirspurnar hjá fiskmjölsframleiðendum hefur olían verið og verður áfram nauðsynlegur varaaflgjafi í vinnslunni og kemur í stað rafmagns þegar á þarf að halda.

Aukin notkun og vöruframboð til lengri tíma

Flutnings- og dreifiaðilar, sem eru aðilar að þessari yfirlýsingu, lýsa því yfir að þeir muni á næstu árum stuðla eins og hægt er að því að flutnings- og dreifikerfið í heild nýtist sem best þannig að fjárfestingar allra aðila séu nýttar á sem hagkvæmastan hátt. Á sama tíma mun FÍF stuðla að því að félagsmenn horfi til þess að gera framleiðslu sína enn umhverfisvænni með því að nota endurnýjanlega orkugjafa í stað annarra mengandi orkugjafa. FÍF hvetur félagsmenn sína til að nota skerðanlegan flutning og dreifingu eins mikið og framboð á slíkum flutningi og dreifingu leyfir. Á árinu 2017 kom 74% af orkuþörf fiskmjölsverksmiðja frá endurnýjanlegri raforku og talið er raunhæft að það hlutfall geti á næstu árum farið allt upp í 90%. Til þess að ná fullri rafvæðingu þarf hins vegar að koma til veruleg fjárfesting í flutningskerfi raforku í landinu.

Hopur

Fulltrúar Félags íslenskra fiskmjölsframleiðenda og flutnings- og dreifiaðila raforku að lokinni undirskrift viljayfirlýsingarinnar

Guðmundur Ingi Ásmundsson, forstjóri Landsnets:

„Það er mjög ánægjulegt að sjá þann mikla árangur sem rafvæðing fiskmjölsverksmiðjanna hefur þegar náð. Í þessari viljayfirlýsingu er stefnt að frekari sókn í rafvæðingu þeirra. Landsnet mun áfram vera í fararbroddi með innleiðingu á nýrri tækni sem stuðlar að rafvæðingu til hagsbóta fyrir allt samfélagið. Áætlanir fyrirtækisins um framtíðar uppbyggingu og þróun raforkuflutningskerfisins munu taka tillit til þessara auknu orkuflutningsþarfa í samræmi við stefnu stjórnvalda um orkuskipti. Við hjá Landsneti höfum trú á að starfsemi fiskmjölsverksmiðja geti orðið að fullu rafvædd til framtíðar, það tekst með markvissum skrefum og samstilltu átaki.“

Tryggvi Þór Haraldsson, forstjóri Rarik:

„Með yfirlýsingunni vill RARIK stuðla að því að áfram verði haldið með rafvæðingu fiskmjölsverksmiðja. Rafvæðingin kallar á umtalsverða orkunotkun í samanburði við almenna notendur og því þarf dreifikerfið víða talsverða styrkingu til að takast á við hana. RARIK mun stuðla að styrkingu rafdreifikerfisins þannig að takast megi á við þessa aukningu, með sama hætti og gert hefur verið á undanförnum árum á Austurlandi, þar sem umtalsverð styrking kerfisins hefur þegar átt sér stað. Fyrirtækið fagnar því að verksmiðjurnar noti raforku til vinnslu sinnar og yfirlýsingu þess efnis.“

Júlíus Jónsson, forstjóri HS Veitna hf:

„Með yfirlýsingunni vilja HS Veitur stuðla að því að áfram verði haldið með rafvæðingu fiskmjölsverksmiðja. Rafvæðingin kallar á umtalsverða orkunotkun í samanburði við almenna notendur en dreifikerfi HS Veitna er reyndar bæði í Vestmannaeyjum og á Suðurnesjum þegar tilbúið að takast á við hana. Þröskuldurinn í dag á þessum stöðum er meginflutningskerfið en úr því verður vonandi bætt. HS Veitur fagna því að verksmiðjurnar noti raforku til vinnslu sinnar og yfirlýsingu þess efnis.“

Jón Már Jónsson, formaður FÍF:

„Yfirlýsing þessi er stórt skref í þá átt að takast megi að fullnýta þá fjárfestingu í rafvæðingu sem þegar hefur átt sér stað í fiskmjölsverksmiðjunum og það er trú mín að hún muni stuðla að því að auka hana. Yfirlýsingin gerir það að verkum að FÍF getur með góðri samvisku hvatt félagsmenn sína til að nota umhverfisvænt skerðanlegt rafmagn og skerðanlegan flutning og dreifingu umfram aðra orkugjafa. Það er von okkar að sá andi og þau viðhorf sem höfð voru að leiðarljósi við gerð yfirlýsingarinnar nái fram að ganga. Við viljum að lokum þakka Landsneti, RARIK og HS Veitum  fyrir góða samvinnu.“

Logo fyrirtæki

Marel gefur ungbarnavog

Frá afheningu ungbarnavogarinnar. Talið frá vinstri:  Óskar Veigu Óskarsson frá Marel, Valdimar Gunnar Sigurðsson frá Marel, Hrafnhildur Lóa Guðmundsdóttir ljósmóðir,  Jónína Salný Guðmundsdóttir ljósmóðir, Ingibjörg Birgisdóttir ljósmóðir, Þórhalla Ágústsdóttir deildarstjóri sjúkradeildar,  Sigríður Kristinsdóttir sviðstjóri hjúkrunar HSA, Nína Hrönn Gunnarsdóttir framkvæmdastjóri hjúkrunar HSA. Ljósm. Smári GeirssonFrá afheningu ungbarnavogarinnar. Talið frá vinstri:
Óskar Veigu Óskarsson frá Marel, Valdimar Gunnar
Sigurðsson frá Marel, Hrafnhildur Lóa Guðmundsdóttir,
ljósmóðir, Jónína Salný Guðmundsdóttir ljósmóðir, Ingibjörg Birgisdóttir ljósmóðir, Þórhalla Ágústsdóttir deildarstjóri sjúkradeildar, Sigríður Kristinsdóttir sviðstjóri
hjúkrunar HSA, Nína Hrönn Gunnarsdóttir
framkvæmdastjóri hjúkrunar HSA.
Ljósm. Smári Geirsson
Þeir Valdimar Gunnar Sigurðsson og Óskar Veigu Óskarsson frá Marel færðu fæðingardeild Fjórðungssjúkrahússins í Neskaupstað fullkomna ungbarnavog að gjöf í dag. Marel hefur gefið fæðingardeildum á landinu á þriðja tug slíkra voga á undanförnum árum og leysa þær af hólmi eldri og ónákvæmari vogir. Nýja vogin vinnur með tveggja gramma nákvæmni og tekur fullkomið tillit til hreyfinga sem hugsanlega eru á barninu sem verið er að vigta. Þá veitir Marel eilífðarábyrgð á vigtinni og mun sinna öllum þáttum viðhalds hennar.
 
Þeir Valdimar Gunnar og Óskar segja að það sé svo sannarlega ánægjulegt að heimsækja fæðingardeildir og færa þeim vigtar að gjöf. Þá sé einnig afar gott að heyra að vigtarnar komi í góðar þarfir því það skipti mjög miklu máli að geta vigtað ungbörn af mikilli nákvæmni. Þá kom fram hjá þeim að sjávarútvegsfyrirtækin í Fjarðabyggð séu á meðal tryggustu viðskiptavina Marel og því sé ánægjulegt að geta látið gott af sér leiða fyrir samfélagið. 
 
Við afhendingu vigtarinnar voru staddir fulltrúar frá Síldarvinnslunni og Eskju en það var einmitt Hlynur Ársælsson rekstrarstjóri uppsjávarvinnslunnar hjá Eskju sem benti Marel á að þörf væri á að endurnýja ungbarnavigt á fæðingardeildinni í Neskaupstað. Hlynur og Agla Heiður kona hans hafa notið þjónustu deildarinnar á árunum 2013, 2015 og 2017 og hann þekkir því vel til.
 
Ingibjörg Birgisdóttir ljósmóðir segir að Marel eigi miklar þakkir skildar fyrir höfðinglega gjöf. „Það ar alltaf ánægjulegt að taka á móti gjöf eins og þessari og hún kemur til með að nýtast vel. Það getur skipt miklu máli að hafa nákvæma fæðingarvigt svo unnt sé að fylgjast vel með hve barn léttist mikið fyrstu dagana eftir fæðingu. Ef börn þyngjast ekki sem skyldi þarf að vigta þau bæði fyrir og eftir gjafir svo unnt sé að fylgjast með hvort þau fá nægju sína. Gamla vigtin okkar vigtaði einungis með tíu gramma nákvæmni þannig að þessi nýja vigt er miklu betri og kemur sér afar vel,“ segir Ingibjörg.

Besta árið í sögu Bergs-Hugins

Skötuveislan í gær heppnaðist vel. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonSkötuveislan í gær heppnaðist vel.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
Dótturfélag Síldarvinnslunnar í Vestmannaeyjum, Bergur-Huginn, gerir út Vestmannaey VE og Bergey VE. Nú hafa skipin lokið veiðum í ár og eru áhafnirnar komnar í vel þegið jóla- og áramótafrí. Að venju endaði árið með heljarinnar skötuveislu sem fram fór í gærkvöldi og þar var skálað fyrir frábærum árangri á árinu.
 
Árið sem er að líða er besta árið í sögu Bergs-Hugins og því fullt tilefni til að fagna. Skipin hafa landað vel yfir tíu þúsund tonnum af slægðum fiski á árinu og er það mesti ársafli sem þau hafa fært að landi. Næst besta árið var í fyrra en þá var ársaflinn 8.500 tonn. Bergey lýkur árinu með 5.230 tonnum og Vestmannaey með 4.922 tonnum. Meðalafli á sóknardag var 21 tonn á árinu. Samhliða hinum mikla afla hefur aflaverðmæti skipanna aldrei verið meira eða um 2,4 milljarðar króna.
 
Vestmannaey kom ný til landsins í marsmánuði 2007 og á árinu fór heildaraflaverðmæti skipsins yfir 10 milljarða. Bergey hóf veiðar fimm mánuðum síðar og mun hún rjúfa 10 milljarða múrinn fljótlega á nýju ári. Skipin hafa reynst afburða vel alla tíð og frá komu þeirra hafa þau veitt yfir 80.000 tonn af slægðum fiski og skilað 20 milljörðum króna í aflaverðmæti.
 
Um mitt næsta ár munu ný skip leysa núverandi Vestmannaey og Bergey af hólmi. Skipin eru í smíðum hjá Vard skipasmíðastöðinni í Aukra í Noregi.
 
Ilmurinn er indæll og bragðið eftir því. Ljósm. GAIlmurinn er indæll og bragðið eftir því. Ljósm. GA     Jón Valgeirsson skipstjóri á Bergey VE og Birgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey VE glaðir og hressir eftir gott aflaár. Ljósm. GAJón Valgeirsson skipstjóri á Bergey VE og
Birgir Þór Sverrisson skipstjóri á Vestmannaey VE
glaðir og hressir eftir gott aflaár. Ljósm. GA
   Skatan klikkar aldrei. Ljósm. GASkatan klikkar aldrei. Ljósm. GA                               
 

Kolmunnaveiðum lokið í ár

Beitir NK á kolmunnamiðunum í færeysku lögsögunni. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBeitir NK á kolmunnamiðunum í færeysku lögsögunni.
Ljósm. Helgi Freyr Ólason
Síldarvinnsluskipin Beitir og Börkur eru á landleið og hafa lokið veiðum í ár. Að undanförnu hafa þau verið að kolmunnaveiðum í færeysku lögsögunni ásamt Bjarna Ólafssyni AK sem þegar er hættur veiðum. Gert er ráð fyrir að skipin komi til heimahafnar síðdegis á morgun eða annað kvöld. Aflinn um borð í Beiti er um 950 tonn og um 200 tonn um borð í Berki. Hjörvar Hjálmarsson skipstjóri á Berki segir að lítið af fiski hafi verið á ferðinni í færeysku lögsögunni að undanförnu. „Við erum einungis búnir að taka tvö hol og aflinn er um 200 tonn. Þetta hefur verið hræðilega lélegt síðustu dagana, það hafa verið um 5-6 tonn á tímann. Nú er útlit fyrir brælu fram á sunnudag og síðan á að koma bræla á ný á mánudag þannig að það er skynsamlegast að koma sér heim í jólafrí. Við komum við í Færeyjum á heimleiðinni þannig að strákarnir eiga kost á að kaupa jólagjafir handa konunum þar," segir Hjörvar.

Kolmunna landað í Neskaupstað

Borkur des 2018 HFBörkur NK kom með 2100 tonn af kolmunna í gær. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonOBörkur NK kom með 2100 tonn af kolmunna í gær.
Ljósm. Helgi Freyr Ólason
Börkur NK kom með 2.100 tonn af kolmunna af Færeyjamiðum til Neskaupstaðar síðdegis í gær og seint í gærkvöldi kom Bjarni Ólafsson AK með 1.600 tonn. Leifur Þormóðsson stýrimaður á Berki segir að veiðiferð skipsins hafi tekið eina tólf daga. „Það var ekki mikil veiði og bölvaðar brælur sem trufluðu veiðarnar. Aflinn fékkst í einum níu holum og yfirleitt var dregið í um það bil sólarhring,“ segir Leifur. Börkur hélt á ný til veiða klukkan fimm í morgun.
 
Runólfur Runólfsson skipstjóri á Bjarna Ólafssyni segir að veiðiferð skipsins hafi tekið níu daga en aflinn hafi fengist um 80 mílur austur af Færeyjum. „Einn dagurinn fór eingöngu í leit en aflinn fékkst í sex holum. Yfirleitt var dregið í um og yfir 20 tíma og fiskurinn gefur sig nánast eingöngu í myrkrinu. Á miðunum hefur verið slæmt veður og mikill straumur og almennt slæmar aðstæður til veiða. Við munum fara í jólafrí að löndun lokinni,“ segir Runólfur.

Jafnlaunavottun fyrir lok ársins

Jafnlaunavottun fyrir lok ársinsHjá Síldarvinnslunni stendur nú yfir lokaundirbúningur fyrir jafnlaunaúttekt sem mun fara fram í næstu viku. Það er fyrirtækið BSI á Íslandi sem annast úttektina en BSI er faggild skoðunarstofa. Í úttektinni er metið hvort jafnlaunakerfi Síldarvinnslunnar standist kröfur staðalsins ÍST 85:2012, en ef svo reynist mun fyrirtækið fá svokallaða jafnlaunavottun. Fyrsta stigs úttekt fór fram í október og gekk hún vel að sögn Hákonar Ernusonar, starfsmannastjóra. „Það voru gerðar nokkrar athugasemdir við uppleggið hjá okkur, sem við höfum svo verið að vinna í að laga fyrir lokaúttektina. Við höfum þurft að leggjast í mikla greiningu á launamálunum hjá okkur, en í lokaúttektinni eru skoðuð raungögn úr launakerfinu. Þá eru allar launagreiðslur fyrir heilan mánuð teknar til skoðunar og grafist fyrir um það hvort um einhvern óúskýrðan kynbundinn launamun sé að ræða. Við fengum Capacent í lið með okkur í þessa greiningu og er niðurstaðan sú að slíkur launamunur sé ekki fyrir hendi hjá fyrirtækinu. Það er með öðrum orðum enginn óútskýrður munur á launum karla og kvenna hjá fyrirtækinu í sambærilegum störfum, sem er ánægjulegt“, segir Hákon. „Þetta kemur okkur samt ekkert sérstaklega á óvart. Það er skýrt í starfsmannastefnunni okkar að laun eigi að ákvarðast af kjarasamningum, ábyrgð, hæfni og öðrum málefnalegum þáttum en ekki kynferði, kynhneigð, uppruna eða öðru slíku. Slík mismunun er ekki heimil hjá okkur. Við höfum nú sent launagögnin og greininguna til BSI og förum svo í lokaúttekina í næstu viku. Ef allt gengur að óskum verðum við því komin með jafnlaunavottun fyrir lok árs, sem er það sem við stefndum að. Fresturinn til að uppfylla kröfur staðalsins var reyndar lengdur til áramóta 2019, en við tókum ákvörðun um að keyra þetta áfram og klára þetta sem fyrst. Þessi vinna hefur verið mjög gagnleg fyrir okkur og mun hún nýtast vel til að tryggja faglega stjórnun launamála til framtíðar“, segir Hákon að lokum. 
 
Starfsmenn sem vilja frekari útskýringar á jafnlaunagreiningunni geta snúið sér til Hákonar starfsmannastjóra.

Beitir með 2000 tonn af kolmunna

Beitir NK með gott kolmunnahol. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBeitir NK með gott kolmunnahol.
Ljósm. Helgi Freyr Ólason
Beitir NK kom til Neskaupstaðar í gærkvöldi með 2000 tonn af kolmunna sem fengust í færeysku lögsögunni. Gert er ráð fyrir að skipið haldi á ný til veiða í dag. Skipstjóri á Beiti í veiðiferðinni var Tómas Kárason og sló heimasíðan á þráðinn til hans. „Túrinn var ansi langur. Við hófum veiðar 26. nóvember og brælur trufluðu veiðarnar töluvert. Meðal annars lágum við í höfn í Færeyjum í eina 12 tíma. Aflinn var misjafn, stundum var lítið en stundum nokkuð gott. Aflinn fékkst í átta holum og það var lengi dregið. Lengst drógum við í 30 tíma. Besta holið gaf 450 tonn en þau fóru alveg niður í 100 tonn. Framan af var veitt 80-90 mílur norðaustur af Færeyjum en síðan færðum við okkur sunnar en vorum samt alltaf í svipaðri fjarlægð frá eyjunum,“ segir Tómas.
 
Börkur NK, Bjarni Ólafsson AK og Polar Amaroq eru einnig allir að kolmunnaveiðum við Færeyjar
 

Minningarreiturinn var heillandi verkefni

5

Vinningstillaga Kristjáns Breiðfjörð Svavarssonar

Í síðasta mánuði var gerð grein fyrir niðurstöðu samkeppni um gerð minningarreits á austasta hluta grunns gömlu fiskimjölsverksmiðjunnar í Neskaupstað sem eyðilagðist í snjóflóði 20. desember 1974. Síldarvinnslan efndi til samkeppninnar en reiturinn verður helgaður þeim sem látist hafa í störfum hjá fyrirtækinu.

                Alls bárust átta tillögur um gerð reitsins og fjallaði sérstök dómnefnd um þær. Niðurstaða dómnefndarinnar var samhljóða um að tillaga Kristjáns Breiðfjörð Svavarssonar hafi borið sigur úr býtum en einnig var það mat nefndarinnar að hluti tillögu Ólafíu Zoëga skyldi hljóta verðlaun ásamt sigurtillögunni.

Capture

Kristján Breiðfjörð Svavarsson

                 Þegar hefur verið sagt frá úrslitum samkeppninnar hér á heimasíðunni en full ástæða þykir að greina ítarlegar frá vinningstillögunum og höfundum þeirra en það er athyglisverð staðreynd að báðir höfundarnir eru búsettir í Noregi; Kristján á Svalbarða og Ólafía í Björgvin.

                Kristján Breiðfjörð Svavarsson er fæddur á Akranesi árið 1981 en uppalinn á Húsavík. Hann hefur búið í Noregi frá árinu 2009. Kristján lagði stund á nám í arkitektúr í Listaháskólanum en útskrifaðist sem landslagsarkitekt í Tromsø í Noregi árið 2015. Í rúmlega eitt ár hefur Kristján verið búsettur í Longyearbyen á Svalbarða en þar starfar kærastan hans sem tannlæknir.

1b

Vinningstillaga Kristjáns Breiðfjörð Svavarssonar

                Þegar Kristján er spurður að því hvort hann þekki til í Neskaupstað segir hann að það sé takmarkað. „Ég kom annað slagið til Neskaupstaðar og lék þar knattspyrnu með yngri flokkum Völsungs og eins hef ég komið þangað í eftirminnilegt brúðkaup. Síðan þekki ég allmarga Norðfirðinga og hef þannig fylgst með því sem hefur verið að gerast á staðnum. Áður en ég hóf að vinna að tillögunni um minningarreitinn kynnti ég mér söguna og sérstaklega hafði sagan um snjóflóðin djúpstæð áhrif á mig. Snjóflóðin er óhugnanlegur atburður sem án efa situr alla tíð í hugum þeirra sem upplifðu þau. Mér fannst minningarreiturinn vera heillandi verkefni,“ segir Kristján.

                Dómnefndin hreifst af tillögu Kristjáns um minningarreitinn og í umsögn hennar um tillöguna segir eftirfarandi: „Stílhrein útfærsla með sterka staðarvitund; endurtekin hringlaga form endurspegla lögun tanka fiskimjölsverksmiðja og gamla gufuketilsins. Öldur í grasi líkjast öldum skafrennings og brimi sjávar með skírskotun til snjóflóðsins og hafsins. Hér er ekki einungis um að ræða minningarreit heldur fallegan áningastað, jafnt fyrir kyrrðarstund sem útivist.“

Olla

Ólafía Zoëga

                Ólafía Zoëga er Norðfirðingur í húð og hár. Hún er fædd árið 1980, dóttir Jóhanns Zoëga og Hafdísar Jónsdóttur. Ólafía lauk námi í arkitektúr í Björgvin í Noregi árið 2010 og hefur verið búsett þar og starfað sem arkitekt frá þeim tíma. Helsta verkefni Ólafíu er að teikna hús en hún hefur mikla ánægju af því að vinna með landslagsarkitektum og gerir mikið af því. Þegar rætt er um samkeppnina um minningarreitinn segist Ólafía strax hafa fengið áhuga á verkefninu. „Ég er Norðfirðingur og auðvitað höfðaði þetta verkefni til mín. Ég vissi strax hvað mig langaði til að gera. Að mínu mati var grundvallaratriði að tengja reitinn við sjóinn og síðan auðvitað snjóflóðinu 1974. Þess vegna kallaði ég útfærslu mína "Á milli flóðs og fjöru,“ segir Ólafía.

Olla 1

Tillaga Ólafíu gerir ráð fyrir tengingu minningarreitsins við hafið.

                Dómnefndin taldi tillögu Ólafíu afar áhugaverða, annars vegar vegna vel útfærðrar tengingar minningarreitsins við hafið og hins vegar vegna heitisins á útfærslu hennar. Þess vegna var ákveðið að skipta verðlaunafénu á milli vinningstillögunnar og tillögu Ólafíu; 400 þúsund krónur komu í hlut Kristjáns Breiðfjörð og 200 þúsund krónur í hlut Ólafíu.

Olla 2

Tillaga Ólafíu Zoëga.

Bergey komin yfir 5.000 tonnin á árinu

Bergey 5000tonn 2018 29.11.2018 22 13 50

Áhöfnin á Bergey VE ánægð með árangurinn á árinu. Ljósm: Guðmundur Alfreðsson

                Skip Bergs-Hugins í Vestmannaeyjum, Bergey VE og Vestmannaey VE, hafa fiskað einstaklega vel á árinu. Bergey landaði í Eyjum sl. miðvikudag og fór þá yfir 5.000 tonnin. Aflinn í veiðiferðinni var blandaður; ýsa, þorskur, karfi og ufsi.

                Nú þegar er árið 2018 orðið það ár sem skip Bergs-Hugins hafa skilað mestum afla á land. Til þessa veiddu skipin mest í fyrra eða 8.574 tonn, en í ár er aflinn orðinn 9.800 tonn og hann mun fara yfir 10.000 tonnin ef vel viðrar þá veiðidaga sem eftir eru af árinu. Eins og áður er ýsan sú tegund sem skipin fiska helst, en á árinu er ýsuaflinn orðinn 3.200 tonn.

Bergey 5000tonn 2018 29.11.2018 22 35 52

Jón Valgeirsson skipstjóri á Bergey VE fagnar 5.000 tonna markinu. Ljósm: Guðmundur Alfreðsson

                Þegar Bergey kom til hafnar sl. miðvikudag var að sjálfsögðu boðið upp á tertu og 5.000 tonna tímamótunum fagnað.  Jón Valgeirsson skipstjóri segir að áhöfnin sé ánægð með árangurinn á árinu. „Segja má að árið hafi allt verið afar gott. Vertíðin við Eyjar var glimrandi og síðan höfum við veitt fyrir austan og það hefur gengið vel. Það virðist þó vera heldur minna af ýsu en síðustu ár, en auðvitað getur ræst úr því. Við erum mjög sáttir hér um borð og strákarnir standa sig alltaf frábærlega. Það er ómetanlegt að hafa góða áhöfn.  Gert er ráð fyrir að síðasta löndunin hjá okkur og Vestmannaey verði 13. desember, en Vestmannaey var einmitt að landa fyrir austan í gær,“ segir Jón. 

Þokkalegasta kolmunnaveiði

37335603 10212048171375233 6424634509123125248 n

Beitir NK að kolmunnaveiðum. Ljósm: Helgi Freyr Ólason

                Nú er kolmunnavertíðin hafin í færeysku lögsögunni. Bjarni Ólafsson AK kom til Neskaupstaðar í dag með 1.600 tonn en veiðiferðin hjá honum tók eina tíu daga. Runólfur Runólfsson skipstjóri segir að til að byrja með hafi lítið fengist en síðan hafi ræst úr. „Aflinn fékkst í átta holum og það var lengi dregið, einkum til að byrja með. Lengsta holið var 24 tímar og það er persónulegt met hjá mér. Ég hef aldrei dregið svo lengi áður. Þrjá síðustu dagana fékkst hins vegar þokkalegur afli en fiskurinn gefur sig bara seinni part dags og á nóttunni. Allan tímann vorum við að veiða norðaustur af Færeyjum,“ segir Runólfur.

                Beitir NK er búinn að vera að veiðum í fjóra sólarhringa en rétt eins og hjá Bjarna Ólafssyni var léleg veiði hjá honum til að byrja með. Tómas Kárason skipstjóri segir að síðan hafi ræst úr. „Við höfum verið að veiðum 60-80 mílur norðaustur af Færeyjum og það eru ágætis lóðningar hérna núna þó svo þær gefi misjafnlega mikið. Við fengum 450 tonn í gær og vorum að ljúka við að dæla 270 tonnum. Nú erum við komnir með um 1.200 tonn í skipið og það er alls ekki svo slæmt. Hann spáir leiðindaveðri í dag og við ætlum því að nota tækifærið og fara til Þórshafnar þar sem meðal annars verður tekin olía“ segir Tómas.

                Börkur NK er að toga á svipuðum slóðum og Beitir en hann var með sitt fyrsta hol í morgun.

 

Hver eru áhrif fjölgunar hvala á fiskistofna ?

Hvalur

Hnúfubakur á loðnumiðunum. Einn af afar mörgum. Ljósm: Geir Zoëga

                Um þessar mundir hafa menn miklar áhyggjur af þróun loðnustofnsins. Eftir síðasta rannsóknaleiðangur var ekki talið unnt að gefa út neinn kvóta og því standa fyrirtækin og byggðarlögin sem treysta á loðnuveiðar frammi fyrir mikilli óvissu eins og reyndar oft áður. Vart verður við töluverðar umræður um orsakir þess að loðnustofninn virðist láta undan síga. Helst er rætt um hlýnun og breytingar í hafinu í kjölfar hennar en lítið virðist vera rætt um aðra orsakaþætti. Ýmsir sjómenn hafa þó vakið athygli á mikilli fjölgun hvala og þá einkum hnúfubaks en á undanförnum árum hefur  ótrúlegur hvalafjöldi oft fylgt loðnugöngum og þar hefur hnúfubakurinn verið mjög áberandi.

                Allir hafa heyrt þau viðhorf að alls ekki eigi að veiða hvali og að hvalir séu í reynd í útrýmingarhættu. Því er einnig hiklaust haldið fram að efnahagslega sé skynsamlegra að hafa hvalina til sýnis fyrir túrista en að veiða þá og nýta. Staðreyndin er sú að ákveðnar hvalategundir eru ótvírætt í útrýmingarhættu og má þar nefna steypireyðina og sléttbakinn en mikil fjölgun hefur hins vegar orðið í öðrum tegundum með tilheyrandi áhrifum á fiskistofna.

                Hnúfubakur hefur verið friðaður frá árinu 1955 og hafa síðan gilt um hann sömu reglur og gilda um steypireyðina og sléttbakinn. Hnúfubakar voru fyrst taldir hér við land árið 1987 og þá reyndust dýrin vera um 2000. Talningar á árunum 2007 og 2015 benda hins vegar til þess að stofnstærð hnúfubaks sé á bilinu 10.000 – 15.000 dýr og er álitið að hægt hafi á  fjölguninni enda  stofninn náð þeirri stærð sem hann var í áður en hvalveiðitímabilið 1883-1915 hófst. Það er því ljóst að hnúfubaksstofninn hefur 5 – 7 faldast frá því að talningar hófust. Athyglisvert er að þessar staðreyndir virðast hafa haft sáralítil eða engin áhrif á umræðuna um hvalafriðun.

                Lengi var því haldið fram að hnúfubakurinn héldi til hlýrri hafsvæða yfir vetrartímann þar sem mökun færi fram. Hins vegar er löngu orðið ljóst að þúsundir hnúfubaka dvelja á hafsvæðinu við Ísland yfir vetrartímann og fylgja þá meðal annars loðnugöngum og eru til mikilla vandræða við loðnuveiðar. Haustið 2015 framkvæmdi Hafrannsóknastofnun hvalatalningu á loðnuslóð norðvestan Íslands og að strönd Grænlands og voru þar taldir sjö þúsund hnúfubakar og fimm þúsund langreyðar. Það er því ekki einungis hnúfubaksstofninn sem hefur náð sér vel á strik á hafsvæðinu við Ísland heldur er langreyðarstofninn einnig orðinn afar öflugur.

                Ef við höldum okkur við hnúfubakinn þá hafa ekki farið fram rannsóknir á fæðusamsetningu hans hér við land. Hins vegar eru til rannsóknir frá Kanada sem benda til þess að 60% af fæðu hnúfubaks sé fiskur og fyrir liggur að loðna er sá fiskur sem hann sækir í með mest áberandi hætti hér við land. Hnúfubakurinn er álitinn þurfa að innbyrða 2-2,5 tonn af fæðu á dag og hann er álitinn geta náð a.m.k. 50 ára aldri. Ef við gefum okkur að sjö þúsund hnúfubakar éti hver og einn 1,2 tonn af loðnu í 60 daga á ári þá gera það 504 þúsund tonn í heildina en ef þeir eru að gæða sér á loðnu í helmingi lengri tíma fer magnið yfir eina milljón tonna. Hafa verður í huga að hér er einungis um hnúfubak að ræða en aðrir hvalir vilja einnig gæða sér á loðnunni og þá ekki síst smáhveli sem oft verður vart við í loðnugöngum. Hrefna er til dæmis nokkuð áberandi á loðnumiðunum og eins ber á háhyrningi þó hann sæki meira í síldina.

                Eina fræðilega greinin um fiskát hvala við Ísland, sem sá sem þetta skrifar hefur séð, er rituð af Jóhanni Sigurjónssyni og Gísla A. Víkingssyni hvalasérfræðingum Hafrannsóknastofnunar og birtist árið 1997. Niðurstöður hennar eru þær að gera megi ráð fyrir að hvalir éti 1,9 – 2 milljónir tonna af fiski á hafsvæðunum í nágrenni Íslands og hrefnan sé sú hvalategund sem geri mestan skurk í fiskstofnunum. Það hefur mikið breyst í þessum efnum frá 1997 vegna fjölgunar hvala eins og fram hefur komið fyrr í þessari grein. Er ekki kominn tími til að rannsaka ítarlega áhrif fjölgunar hvala á fiskistofnana ? Er ekki full ástæða til að fjalla um áhrif fjölgunar hvala á loðnustofninn til dæmis ? Er ekki nauðsynlegt að fram fari mat á því hvaða áhrif hvalafriðun hefur á fiskistofnana til framtíðar litið ?  Og er ekki brýnt að auka rannsóknir á fæðukeðjunni í hafinu ?

 

                Ýmsir sjómenn hafa tjáð áhyggjur sínar af aukinni hvalagengd og þá sérstaklega í tengslum við loðnuveiðar. Heimasíðan hafði samband við þrjá skipstjóra og spurði þá hvort þeir yrðu varir við aukinn fjölda hvala á miðunum. Svör þeirra fara hér á eftir:

Guðmundur Jónsson, skipstjóri á Vilhelm Þorsteinssyni EA:

                Hvölunum virðist sífellt fara fjölgandi. Ég tók við skipstjórn á Vilhelm Þorsteinssyni  árið 2001 og frá þeim tíma hefur hvölum örugglega fjölgað mikið. Síðustu árin sjást hvalir á þeim slóðum sem aldrei sást hvalur á áður. Það eru hvalir úti um allt. Eftir að loðnan fór að halda sig norður af landinu er þó minna um hvali sem fylgja loðnugöngunni. Hvalurinn virðist frekar kjósa að vera í loðnunni norðurfrá. Ég held að sé full ástæða til að hafa áhyggjur af þessari þróun og það er ljóst að aukin hvalagengd getur haft afar neikvæð áhrif á fiskistofna sem eru nýttir og eru efnahagslega mikilvægir.

Sturla þórðarson, skipstjóri á Beiti NK:

                Ég fór fyrst á loðnu árið 1973. Þá sást enginn hvalur. Ég fór síðan í fyrsta sinn á sumarloðnu 1976 og þá sáust tveir eða þrír hvalir á allri vertíðinni. Síðan tók hvölum að fjölga og það var fyrst og fremst hnúfubakurinn sem var í loðnunni. Um eða fyrir 1990 tók hnúfubakurinn að fylgja loðnugöngunni hvert ár og sífellt fjölgaði hvölunum. Það var fyrst á síðustu vertíð að hvalurinn fylgdi ekki göngunni í eins miklum mæli og áður því það var nóg af loðnu fyrir norðan land og þar hélt hann sig. Þessi fjölgun hvala hefur oft skapað mikil vandræði við loðnuveiðarnar. Það er ekkert grín að fá hnúfubak í nótina. Staðreyndin er sú að þegar ég byrjaði til sjós sáust hvalir einungis á hafi úti en nú eru þeir hvarvetna. Mér líst afar illa á blikuna ef þróunin heldur áfram eins og hún hefur verið og áhrif þessarar fjölgunar hvala á loðnustofninn hlýtur að vera hrikaleg.

Geir Zoëga, skipstjóri á Polar Amaroq:

                Hvölum virðist fjölga ár frá ári og þeir eru alls ekki að forðast veiðiskipin; þeir elta okkur hvert sem við förum á loðnumiðunum. Fyrir norðan land á síðustu loðnuvertíð var óhugnanlega mikið af hnúfubak. Þegar horft var yfir hafflötinn var engu líkara en maður væri staddur á miðju hverasvæði því hvalablástur var út um allt. Á loðnuveiðunum er auðvitað reynt að forðast hvalinn þegar kastað er en því miður reynist það oft ekki hægt. Það er algengt að menn fái hval í nótina og ég þekki dæmi um að allt upp í fimm hnúfubakar hafi verið í nótinni samtímis. Allir hljóta að gera sér grein fyrir hvernig veiðarfærið lítur út eftir slík ósköp. Það er full ástæða til að hafa miklar áhyggjur af fjölgun hvalanna, en ég hef líka velt fyrir mér hvort ekki sé mögulegt að merkja 100-150 hnúfubaka og fylgjast með ferðum þeirra í þeim tilgangi að láta þá vísa okkur á loðnuna.

 

Veiðum á íslenskri sumargotssíld lokið

Beitir NK nóv 2018

Beitir NK í höfn undir norðurljósum. Ljósm: Helgi Freyr Ólason

                Beitir NK kom til Neskaupstaðar í morgun með 2.100 tonn af íslenskri sumargotssíld. Þá er Börkur NK á leið til Neskaupstaðar með 1.450 tonn. Þar með hafa Síldarvinnsluskipin  lokið veiðum á íslenskri sumargotssíld á þessari vertíð. Tómas Kárason, skipstjóri á Beiti, segir að þessi síðasta veiðiferð hafi verið heldur löng vegna veðurs. „Veiðiferðin tók eina sex daga en við vorum bara um þrjá sólarhringa að veiðum. Það gerði tvisvar bölvaða brælu og þá var legið undir Reykjanesi og í höfn í Reykjavík. Veiðarnar fóru fram utarlega í Faxadýpinu og undir lokin urðum við varir við töluverða síld,“ segir Tómas.

                Næst á dagskrá hjá Beiti og Berki er kolmunnaveiði. Bjarni Ólafsson hefur þegar hafið kolmunnaveiðar og einnig Polar Amaroq.

Samkeppni um minningareit – niðurstaða dómnefndar

4b

Tillaga Kristjáns Breiðfjörð Svavarssonar bar sigur úr býtum

                Eins og greint hefur verið frá efndi Síldarvinnslan til samkeppni um gerð minningareits á austasta hluta gömlu fiskimjölsverksmiðjunnar í Neskaupstað sem eyðilagðist í snjóflóði 20. desember 1974. Átta tillögur bárust og voru þær metnar af dómnefnd sem skipuð var Guðnýju Bjarkadóttur skrifstofustjóra Síldarvinnslunnar, Björk Þórarinsdóttur stjórnarmanni í Síldarvinnslunni og Önnu Berg Samúelsdóttur umhverfisstjóra Fjarðabyggðar. Lauk nefndin störfum í gær og hefur niðurstaða hennar þegar verið kynnt verðlaunahöfum.

                Niðurstaða nefndarinnar var samhljóma um að tillaga Kristjáns Breiðfjörð Svavarssonar hafi borið sigur úr býtum. Eins var það mat dómnefndarinnar að hluti tillögu Ólafíu Zoëga skyldi einnig hljóta verðlaun, annars vegar fyrir vel útfærða tengingu minningareitsins við hafið og hins vegar fyrir nafnið „Á milli flóðs og fjöru“ sem dómnefndin taldi hæfa minningareitnum framúrskarandi vel. Í ljósi þessa var peningaverðlaunum að upphæð 600.000 kr. skipt á milli tveggja verðlaunahafa. Í hlut Kristjáns Breiðfjörð Svavarssonar komu 400.000 kr og í hlut Ólafíu Zoëga 200.000 kr.

info2

Tillaga Ólafíu Zoëga hlaut einnig verðlaun               

Umsögn dómnefndar um vinningstillöguna er svohljóðandi: „Stílhrein útfærsla með sterka staðarvitund; endurtekin hringlaga form endurspegla lögun tanka fiskimjölsverksmiðja og gamla gufuketilsins. Öldur í grasi líkjast öldum skafrennings og brimi sjávar með skírskotun til snjóflóðsins og hafsins. Hér er ekki einungis um að ræða minningareit heldur fallegan áningastað, jafnt fyrir kyrrðarstund sem útivist.“

 

 

Síldarvinnslan framúrskarandi eitt árið enn

Síldarvinnslan framúrskarandi eitt árið ennEnn eitt árið hefur Síldarvinnslan hlotið viðurkenningu Creditinfo sem framúrskarandi fyrirtæki en Síldarvinnslan hefur hlotið slíka viðurkenningu árlega frá árinu 2012. Í ár eru 857 fyrirtæki á lista Creditinfo yfir framúrskarandi fyrirtæki en það eru um 2% íslenskra fyrirtækja. Einungis þau fyrirtæki sem standa í fremstu röð eiga möguleika á að komast í flokk framúrskarandi fyrirtækja en kröfurnar sem gerðar eru til slíkra fyrirtækja eru eftirfarandi:
 
  • Ársreikningi skilað á réttum tíma.
  • Lánshæfisflokkur 1-3.
  • Rekstrarhagnaður jákvæður þrjú ár í röð.
  • Ársniðurstaða jákvæð þrjú ár í röð
  • Eiginfjárhlutfall 20% eða meira þrjú rekstrarár í röð.
  • Framkvæmdastjóri skráður í fyrirtækjaskrá RSK.
  • Rekstrartekjur að lágmarki 50 milljónir kr. 2017.
  • Fyrirtækið virkt samkvæmt skilgreiningu Creditinfo.
  • Eignir yfir 100 milljónir kr. árið 2017, 90 milljónir 2016 og 80 milljónir 2015.
 
Þegar mat á fyrirtækjum fer fram er þeim skipt í þrjá stærðarflokka: Lítil fyrirtæki með eignir sem nema 100-200 milljónir króna, meðalstór fyrirtæki með eignir sem nema 200-1.000 milljónir króna og stór fyrirtæki með eignir sem nema 1.000 milljónum króna eða meira.
Alls eru 235 stór fyrirtæki á lista Creditinfo yfir framúrskarandi fyrirtæki og í þeim flokki er Síldarvinnslan í tuttugasta sæti. Eignir fyrirtækisins eru 51.575.440 þúsundir kr. og eigið fé 33.009.877 þúsundir kr. eða 64%. Þá kemur fram að Síldarvinnslan er fimmtándi hæsti greiðandi tekju- og eignaskatts á landinu en alls greiddi fyrirtækið í slíka skatta 617.018 þúsundir kr. á árinu 2017.

Vilhelm Þorsteinsson EA og tölfræðin

Vilhelm Þorsteinsson EA landar frystum afurðum í Neskaupstað. Ljósm. Hákon ErnusonVilhelm Þorsteinsson EA landar frystum afurðum
í Neskaupstað. Ljósm. Hákon Ernuson
Eins og fram hefur komið hefur Vilhelm Þorsteinsson EA verið seldur til Rússlands og hefur hann lokið hlutverki sínu á Íslandsmiðum. Skipið kom nýtt til landsins árið 2000 og gerði Samherji það út í 18 ár. Fyrsta löndun skipsins var í Fuglafirði í Færeyjum 15. september árið 2000 þegar það kom þangað með 1.300 tonn af kolmunna en síðasta löndunin var í Neskaupstað 14. nóvember sl. þegar á land fóru 570 tonn af frystri norsk-íslenskri síld. Samtals fiskaði skipið á þessum 18 árum 968.247 tonn upp úr sjó og var aflinn fyrst og fremst uppsjávarfiskur; síld, loðna, makríll og kolmunni. Alls landaði skipið afla 827 sinnum og var meðalafli í löndun 1.171 tonn og meðalafli úr sjó á hverju ári 53.792 tonn.
 
Öllum þessum tölulegu upplýsingum hefur Vésteinn Aðalgeirsson safnað og haldið saman en hann var á skipinu frá árinu 2006 sem háseti, vinnslustjóri og matsmaður.
 
Landaðar afurðir Vilhelms Þorsteinssonar EA á þessum 18 árum voru 896.387 tonn og er þá miðað við söluvigt. Afurðir til mjöl- og lýsisvinnslu námu 607.545 tonnum og frystar afurðir 288.842 tonnum.
 
Þegar Vésteinn var spurður hve miklum hluta afla skipsins hefði verið landað hjá Síldarvinnslunni stóð ekki á svörum. Vilhelm landaði 427.498 tonnum í Neskaupstað en það eru 48% af afurðunum. Til mjöl- og lýsisvinnslu fóru 263.867 tonn og frystar afurðir voru 163.631 tonn. Á Seyðisfirði landaði skipið 112.099 tonnum eða 12% af lönduðum afurðum. Þar fóru 111.207 tonn í mjöl- og lýsisvinnslu en 892 tonn voru frystar afurðir. Í Helguvík landaði Vilhelm 107.721 tonni sem einnig er 12% af afurðunum. Afurðir til mjöl- og lýsisvinnslu voru 102.094 tonn en frystar afurðir að meðtöldum loðnuhrognum voru 5.627 tonn.
 
Þegar upp er staðið kemur í ljós að 72% af afurðum Vilhelms Þorsteinssonar fóru á land í Neskaupstað, á Seyðisfirði og í Helguvík og þegar þessar tölur eru skoðaðar ætti engum að koma á óvart að Norðfirðingar hafi litið á Vilhelm sem eitt af heimaskipunum.

Nýja netagerðarhúsið að taka á sig mynd

Hin nýja netagerð Fjarðanets hf. í Neskaupstað. Ljósm. Smári GeirssonHin nýja netagerð Fjarðanets hf. í Neskaupstað.
Ljósm. Smári Geirsson
 
Nú er hin nýja netagerð sem Fjarðanet hf. er að reisa í Neskaupstað óðum að taka á sig mynd. Lokið er við að klæða stálgrindina og við blasir glæsilegt hús sem stendur á uppfyllingu austan við fiskimjölsverksmiðju Síldarvinnslunnar. Húsið er gefið upp 2.600 fermetrar að stærð, en það er 85 metra langt og 26 metra breitt. Að hluta til er húsið tvær hæðir.
 
Gert er ráð fyrir að framkvæmdum við húsið ljúki í marsmánuði nk.  og mun tilkoma þess gjörbreyta allri aðstöðu til hins betra. Skip munu geta lagst upp að hafnarkanti framan við nýbygginguna og verða veiðarfærin tekin beint inn í húsið. Bæði skipin og veiðarfærin fara sífellt stækkandi og því er mikil þörf fyrir þetta nýja hús. Í húsinu verður meðal annars aðstaða til viðhalds veiðarfæra, þróunar nýrra veiðarfæra og til geymslu á veiðarfærum.

Vilhelm Þorsteinsson EA landar í síðasta sinn á Íslandi

Síðasta löndunin á Íslandi úr Vilhelm Þorsteinssyni EA. Ljósm. Hákon ErnusonSíðasta löndunin á Íslandi úr Vilhelm Þorsteinssyni EA.
Ljósm. Hákon Ernuson
Vilhelm Þorsteinsson EA kom til Neskaupstaðar í gærmorgun með 570 tonn af frosinni norsk-íslenskri síld. Þetta er síðasta veiðiferð skipsins á síldarvertíðinni en það hefur fiskað tæplega 9.000 tonn af norsk-íslenskri síld frá því að veiðar á henni hófust 22. september sl. Löndun Vilhelms Þorsteinssonar í Neskaupstað í gær var lokalöndun skipsins á Íslandi en það hefur verið selt til Rússlands. Vilhelm kom nýr til landsins árið 2000 þannig að Samherji hefur gert skipið út í 18 ár.
 
Það fer ekkert á milli mála að menn munu sakna Vilhelms Þorsteinssonar og í tilefni af  tímamótunum var Guðmundur Jónsson skipstjóri tekinn tali. „Það er erfitt að kveðja skip eins og Vilhelm. Þetta er í einu orði sagt frábært skip sem hefur reynst bæði útgerð og áhöfn afar vel. En það kemur nýr Vilhelm árið 2020 og það verður glæsilegt skip. Það verður hins vegar ekki vinnsluskip þannig að breytingin verður mikil,“ segir Guðmundur.
 
Samkvæmt upplýsingum frá Guðmundi er búið að fiska um 968 þúsund tonn á Vilhelm frá því að byrjað var að gera skipið út og landanir þess eru um 820 talsins. Meðalafli skipsins á  ári er 53 þúsund tonn og verðmæti heildaraflans á núvirði gæti verið um 60 milljarðar króna. Alls hefur skipið fiskað 110 þúsund tonn af íslenskri sumargotssíld, 220 þúsund tonn af norsk-íslenskri síld, 100 þúsund tonn af makríl, 323 þúsund tonn af loðnu, 210 þúsund tonn af kolmunna og um fjögur þúsund tonn af öðrum tegundum, þar á meðal karfa og grálúðu.
 
Guðmundur Jónsson skipstjóri. Ljósm. Hákon ErnusonGuðmundur Jónsson skipstjóri.
Ljósm. Hákon Ernuson
Um þessar staðreyndir segir Guðmundur eftirfarandi: „Það hefur aflast ótrúlega vel á skipið frá upphafi. Útgerðin hefur svo sannarlega staðið sig hvað varðar útvegun á kvóta og áhöfnin hefur alla tíð verið frábær. Ég held að fimm eða sex úr áhöfninni hafi verið á skipinu frá upphafi.“
 
Það er alveg ljóst að Norðfirðingar eiga eftir að sakna Vilhelms Þorsteinssonar mjög. Skipið hefur landað mestu af afla sínum í Neskaupstað og þar er nánast litið á Vilhelm sem eitt af heimaskipunum. Fyrir utan landanir í Neskaupstað hefur Vilhelm landað töluverðum afla í verksmiðjur Síldarvinnslunnar á Seyðisfirði og í Helguvík.
 
Guðmundur Jónsson segir að samstarfið við Síldarvinnsluna hafi alla tíð gengið vel. „Síldarvinnslan er traust fyrirtæki sem gott er að hafa samskipi við að öllu leyti. Það hefur líka verið afar hagstætt fyrir okkur að eiga Neskaupstað sem nokkurs konar heimahöfn enda liggur staðurinn vel við þeim miðum sem uppsjávartegundir eru sóttar á,“ segir Guðmundur.
 
Fyrstu skipstjórar á Vilhelm Þorsteinssyni voru Arngrímur Brynjólfsson og Sturla Einarsson. Guðmundur tók síðan við af Sturlu árið 2001 og hefur verið á skipinu síðan að undanskildum tæplega tveimur árum þegar hann var á Baldvin Þorsteinssyni EA. Birkir Hreinsson tók síðan við af Arngrími árið 2006.
 
 
 

Undirflokkar