Katrín Unnur Elmarsdóttir er Norðfirðingur í húð og hár. Hún hóf störf í fiskvinnslu hjá Síldarvinnslunni um tvítugt og hafði áður starfað á sumrin í frystihúsi félagsins. Katrín var tekin tali og var í upphafi beðin um að rifja upp fyrstu kynni sín af fiskvinnslustörfum. ”Það var lærdómsríkt að vinna í gamla frystihúsinu á sínum tíma en þar vann ég á sumrin. Það var afskaplega margt eldra fólk sem starfaði þar og það var lærdómsríkt að kynnast því. Þarna var unninn bolfiskur yfir sumartímann og vinnslan gekk vel þó húsið hafi verið gamaldags. Það hefur afskaplega margt breyst frá þessum tíma. Nýtt fiskiðjuver var tekið í notkun árið 1997 en bolfiskvinnslan var flutt þangað árið 2000. Það var eins og að koma í aðra veröld þegar flutt var úr gamla frystihúsinu í fiskiðjuverið. Árið 2005 var síðan hætt að leggja áherslu á bolfiskvinnslu í fiskiðjuverinu en öll áhersla lögð á vinnslu á uppsjávartegundum. Ég starfaði við bolfiskvinnsluna í fiskiðjuverinu og einnig við uppsjávarvinnsluna frá upphafi. Þá vann ég einnig við laxaslátrun á árunum 2002 – 2007 en laxinn var alinn í Mjóafirði. Vinnsla á uppsjávarfiski í fiskiðjuverinu er vertíðarbundin. Miðað við eðlilegt ár þá er loðna unninn frá því í janúar og fram til mars. Makrílvertíð hefur hafist í júní eða júlí og staðið fram í september og þá tekur síldin við. Fyrst er það norsk- íslensk síld og síðan íslensk sumargotssíld í kjölfarið. Á milli vertíða er ýmsum þörfum verkefnum sinnt í fiskiðjuverinu. Mér finnst skemmtilegt að starfa við fiskvinnslu af öllu tagi en mér finnst skemmtilegra að vinna við vinnslu uppsjávartegunda en bolfiskvinnslu. Við vinnslu á uppsjávartegundum felast störfin mest í eftirliti með vélum og búnaði og svo þarf að grípa inn í ef eitthvað fer úrskeiðis. Þegar ég var að byrja að vinna í fiski voru nánast allir starfsmennirnir íslenskir en nú er öldin önnur. Mikill meirihluti starfsmanna í fiskiðjuverinu er af erlendu bergi brotinn. Þetta erlenda starfsfólk er virkilega flott. Það er bæði duglegt og samviskusamt. Sumt af þessu fólki hefur fest rætur hér í Neskaupstað og sumt kemur ár eftir ár til starfa á vertíðunum. Mér hefur líkað afar vel að starfa við fiskvinnslu. Ef mér líkaði ekki vel þá væri ég ekki í þessu starfi. Mér finnst skrítið að fleiri Íslendingar skuli ekki sækjast eftir að starfa í fiskinum en það má vera að vinnutíminn á vertíðunum sé ekki mjög fjölskylduvænn en þá er unnið á tólf tíma vöktum. Ég hef unnið í fiski sem fastur starfsmaður í yfir 20 ár og er afar sátt við það,” sagði Katrín Unnur.
